Hallo forummers !
Sinds gisterenavond weer terug na 2 weken vakantie vieren in het Oostenrijkse Kirchberg in Tirol.
Het was bepaald geen luie strandvakantie maar een heerlijke actieve wandelvakantie.
Dit in een schitterende bergrijke omgeving nabij de bekende stad Kitzbühel.
Hieronder beschrijf ik het weer dat ik daar in de periode tussen maandag 25 juli en zondag 7 augustus heb meegemaakt.
De minimum- en maximum temperaturen heb ik op een schaduwrijk balkon gemeten in een bloembak van mijn pension in Kirchberg op een hoogte van ongeveer 860 meter boven NAP.
Dit toegelicht met enkele foto’s, meer foto’s zullen later op mijn website verschijnen.
Plaatsnamen en bergtoppen zal ik meer gedetailleerd beschrijven, misschien zullen meerdere mensen deze omgeving kennen.
Met name de eerste dag van deze vakantie zal ik niet snel meer vergeten.
Maandag 25 juli 2005: Tn: 13,2°C Tx: 23,7°C
In de vroege ochtend waren er nog wolkenvelden maar deze verdwenen later en werd het prachtig zonnig weer.
Een prachtige dag om de Gaisberg (1767m.) te beklimmen, zeer steile hellingen en in een felle zon en flinke warmte was dit best wel afzien, halverwege de berg in een stube een verfrissend biertje gedronken onder een mooie blauwe hemel en een paar kleine vriendelijke stapelwolken en een verfrissend windje, niet wetend dat we daar binnen 2 uren zouden terugkeren voor een enorm zwaar noodweer dat levensbedreigend zou zijn geweest.
Na dit biertje zijn we verder bergopwaarts gegaan om de top te bereiken, vlak onder de top begon de lucht plots wat te betrekken vanuit het westen maar konden eigenlijk niet in die richting kijken omdat we op de oostelijke helling stonden.
Maar even de radarbeelden op mijn mobiele telefoon bekeken en er was te zien dat er enkele onweercellen boven het zuiden van Duitsland actief waren maar deze leken ons ten noorden te gaan langs schampen.
Wijselijk maar besloten om maar niet naar het allerhoogste punt te gaan en terug te keren, we zouden er nog een klein uurtje over moeten doen om de bergstube te bereiken en daar te kunnen schuilen als er een eventueel onweer zou los breken, de lucht werd tijdens de afdaling ook steeds donkerder en even later hoorden we zelfs enkele verre donders.
Op de berg zelf was er nergens meer iets om te schuilen en dan ben je ook een object voor de bliksem.
Helaas hadden we ook geen zicht op de westelijke / noordwestelijke hemel waar ons weer vandaan kwam vanwege die oosthelling waarop we stonden.
Opeens werd het echt aardedonker, het ging allemaal heel erg snel.
We moesten een lang stuk door een naaldbos heen lopen, erg moeilijk te lopen vanwege de smalle paden en uitstekende boomstronken en omdat het er nu ook nog eens extra donker was.
Op een gegeven moment kwamen we uit op een klein open stuk in dat bos, we stonden nu op de noordhelling van de berg en hadden wat meer uitzicht op datgene dat op ons afkwam, er was zelfs een klein stuk van een rolwolk te zien.
Toen besloten om in looppas naar de bergstube terug te gaan om te schuilen, even later hoorden we opeens een hard geruis op ons afkomen, eerst dachten we dat het de regen was die op ons afkwam.
Ik keek achter me en zag een laaghangende rolwolk vlak boven onze hoofden draaien, het ding draaide beangstigend snel in de lucht, het leek haast wel op een tornado.
Toen zijn we echt heel hard gaan rennen met het risico dat je ergens struikelde of ergens op uitgleed, die bergstube kon niet meer ver zijn.
Het geruis was nu oorverdovend geworden, ik keek tijdens het rennen nog af en toe naar achteren en zag ik enkele dennenbomen wel heel erg ver zwiepen en doorbuigen, het geruis was dus geen regen maar afkomstig van een windhoos of een downburst.
Toch een beetje gepanikeerd omdat je daar nergens veilig was tegen het gevaar van omvallende bomen of bliksem, gelukkig kwamen we al heel snel uit dat bos en ook de bergstube kwam in het zicht, zo hard heb ik in mijn leven nog nooit gerend.
Hier aangekomen waren ook al meerdere wandelaars gaan schuilen omdat de naastgelegen stoeltjeslift al een tijdje geleden was stopgezet.
We waren nog geen 10 seconden binnen of de hel brak buiten totaal los, zware stormwinden gierden langs de bergstube en de regen viel met bakken uit de lucht, die regen ging binnen een halve minuut over in zware hagelval en binnen 2 minuten lag er een laag van enkele centimeters dik.
De hagelstenen stuiterden als pingpong balletjes op de houten tafels, de wandelweggetjes waren in modderrivieren veranderd.
Het hagelde zowat 5 minuten onafgebroken door, soms echt hevig en op het andere moment weer wat minder, ook de wind deed het geleidelijk wat rustiger, bliksem was amper te zien vanwege de zware neerslag maar we hoorden soms een harde donderklap klinken door het geluid van de hagel die op het dak viel.
Zo snel het noodweer gekomen was is het ook weer weggetrokken, een kwartier later werd het droger maar de berg was nog in de wolken gehuld, nog even later trok de bewolking steeds hoger en op een gegeven moment werd het dal weer zichtbaar.
Daarna maar eens naar buiten gegaan en toen konden we zien hoe zwaar het wel gehageld had, in de dalen was van hagel niet veel meer te zien maar aan de overkant van het dal zagen de bergen aardig wit.
Even later werd de stoeltjeslift weer in werking gezet en toen maar besloten om met deze lift naar Kirchberg terug te gaan en de laatste 2 kilometers met de voet te doen, het klaarde toen ook op maar het risico op nieuwe buien zat er nog steeds in.
In het dal aangekomen was het eerst nog rustige heldere schone bergriviertje omgetoverd in een woeste kolkende moddermassa.
Tijdens de wandeling door Kirchberg zagen we dat de wind hier vooral voor schade had gezorgd, de mensen van die typische Oostenrijkse huizen waren massaal alle troep aan het opruimen dat het noodweer had aangericht, de wind en hagel had hun bloemen waarmee ze hun huizen mee versieren flink vernietigd, hele tuinen lagen vol met bladeren en takken van bomen, omgewaaide bloempotten en bankjes.
Aangekomen op mijn pension even buiten Kirchberg hoorden we van een Duitse familie met 2 jonge kinderen die ook in datzelfde pension zaten dat op de toevoerweg een middelgrote boom vlak voor hun auto was omgevallen, zij hebben wel heel erg veel geluk gehad.
Eerst vreesde ik ook dat mijn auto zwaar beschadigd zou zijn door de hagel maar dat viel gelukkig mee, bij het pension waar deze geparkeerd stond had het blijkbaar niet zo zwaar gehageld.
Ook hoorden we daar later op het landelijke nieuws dat het Brixental door een noodweer was getroffen en dat er enkele gewonden waren door de hagel en meer dan een miljoen euro schade was ontstaan, in het stadjes Wörgl en Hopfgarten schenen er hagelstenen te zijn gevallen van 3 centimeter doorsnede.
In de avond betrok de lucht opnieuw en later trok er nog een onweersbui ten zuiden langs waar we ook nog net iets van meekregen, enkele mooie bliksems kunnen waarnemen.
Een onvergetelijke dag.
Enkele foto’s van die dag:
Een stukje van de rolwolk die even zichtbaar was, toen zag het er nog niet zo heel dreigend uit maar het werd toen wel al duidelijk dat er iets stond te gebeuren:
Net een minuutje veilig binnen in de bergstubbe, de hagel viel met bakken uit de lucht:
De grond lag bezaaid met ongeveer 1 centimeter dikke hagelstenen:
Ongeveer 3 kwartier na het noodweer, aan de overkant van het dal is het nog steeds wit van de hagel:
Het anders zo rustige heldere bergriviertje dat door Kirchberg stroomt was veranderd in een kolkende moddermassa:
De dag erna, een kilometer bergopwaarts bij mijn pension waren er heel erg veel bomen omgewaaid, we hoorden toen ook in die avond na het noodweer dat ze overal met motorzagen bezig waren om o.a. de wegen vrij te maken:
De hagel heeft op veel plaatsen voor veel schade gezorgd aan de natuur:
dinsdag 26 juli 2005: Tn: 13,1°C Tx: 23,3°C
De dag begon zwaar bewolkt en het regende eerst nog af en toe lichtjes, later in de ochtend werd het droog maar bleef het bewolkt, om 12 uur was het op 1200 meter hoogte ongeveer 19 graden.
Later in de middag kwamen er steeds meer opklaringen maar aan het eind van de middag werden de luchten steeds dreigender, een onweersbui trok net ten zuiden langs.
In de avond (rond 19.30 uur) kreeg ook Kirchberg weer met een onweersbui te maken.
Deze dag was prima voor een wandeling rond de Fleckalm en de Seidlalm.
Foto: Seidlalmsee op ongeveer 1300 meter hoogte (bergmeertje voor de aanlevering van water voor de sneeuwkanonnen tijdens het winterseizoen)
woensdag 27 juli 2005: Tn: 13,7°C Tx: 27,9°C
Een zonnige dag, in de middag ontstonden er een paar vriendelijke stapelwolken, laat in de middag werd de lucht vanuit het westen dreigender en tussen 18.00 en 18.30 uur trok er een onweersbui over het Kaisergebergte (ten noorden van Kirchberg / Kitzbühel) langs.
In de loop van de avond weer helemaal helder.
Deze dag was goed voor een wandeltocht , eigenlijk wel iets te warm maar de onweerskans was al niet meer zo groot.
Voor een wandeling in de bergen moet je altijd goed geïnformeerd zijn met de kansen op onweersbuien.
We hebben deze dag een tocht gedaan naar één van de hoogste bergtoppen in deze regio, de beklimming van de Großer Rettenstein met een hoogte van 2362 meter boven NAP, één van de mooiste wandeltochten maar ook één van de zwaarste in deze regio.
We kwamen ook enkele beesies tegen, een familie marmotten.
In Oostenrijk zeggen ze “mormeltieren”
donderdag 28 juli 2005: Tn: 14,3°C Tx: 30,9°C
Een kortdurende hittegolf treft Oostenrijk, in delen van het land stijgen de temperaturen tot rond 35 graden.
Ook in Kirchberg tropisch warm, in de loop van de ochtend ontstonden er in zuidoostelijke richting enkele stapelwolken maar deze loste in de middag weer op zodat het de rest van de dag helder bleef.
Deze dag was veel te warm voor een wandeling, dan maar verfrissing gaan zoeken in een meer bij Kitzbühel genaamd de Schwarzsee.
Hier in een zompige ligweide onder de parasol bij een temperatuur van 33 graden af en toe een duik in het koele water genomen (watertemperatuur ongeveer 21 graden).
vrijdag 29 juli 2005: Tn: 15,8°C Tx: 31,2°C
De hittegolf is op zijn hoogtepunt, in de omgeving van Wenen stijgen de temperaturen tot 37 graden.
De hele dag onbewolkt maar wel heiig, alleen in de ochtend kwam er eerst wat cirrusbewolking voor.
In de avond nam de bewolking in de hogere luchtlagen toe maar het bleef droog.
Vanwege de hitte zijn we maar de kou gaan opzoeken en in een airco gekoelde auto naar de Hintertux gletsjer gereden in het Zillertal.
In het dal was het erg warm, hier de gondel genomen en de hoogte ingegaan, op het eerste station op 2100 meter was het al wat koeler maar in de zon toch steeds vrij warm.
Dan maar verder naar de hoogte naar het volgende station op 2660 meter, hier waaide het tamelijk stevig met een windkracht van ongeveer 5 Beaufort, de temperatuur lag hier rond 18 graden, heerlijk aangenaam in korte broek en T-shirt.
Van daaruit kon je de gletsjer oplopen en hier de pistes oplopen, op de gletsjer voelde het nog wat frisser aan en mijn mobiel metertje gaf nog maar 16 graden aan, in die stevige wind voelde het op een gegeven moment toch best wel frisjes aan.
Natuurlijk moeten we dan ook nog eens het hoogste punt bezoeken op 3250 meter hoogte, hier lag er een aardig pak sneeuw maar met de wind viel het hier weer erg mee, zodoende gaf de temperatuur een waarde aan van 18 graden, in een felle zon en een koude grond voelde dit heerlijk aan.
Op de top nog een half uurtje in de zon liggen baden maar die zon brandde er behoorlijk hard en dat resulteerde in een rood verbrande kop en armen.
Een gek idee dat je daar met zomerse kleding in een winterlandschap staat, er waren zelfs enkele mensen aan het skiën en aan het snowboarden.
De meeste mensen kwamen daar met kinderen die daar doodleuk en sneeuwballengevecht aan het houden waren, ook mensen namen hun hond mee en ook deze dieren hadden het daar prima naar hun zin.
Een prima locatie tijdens een hittegolf.
zaterdag 30 juli 2005: Tn: 15,5°C Tx: 23,7°C
Eerst was er nog weinig bewolking, gedurende de dag nam de bewolking steeds verder toe, vanaf 15.00 uur was het zwaar bewolkt tot betrokken met aan het eind van de middag enkele druppels.
Tussen 18.30 en 20.30 uur trok er een zone over met buiige regen, rond 19.00 uur zat daarin een verscholen onweersbui met tegen de 10 ontladingen.
Een wandeling rond de Schwarzsee leverde mooie vergezichten op, hier een blik op het Kaisergebergte:
zondag 31 juli 2005: Tn: 13,4°C Tx: 16,0°C
De hele dag betrokken met laaghangende wolken, soms vielen er een paar druppen regen, vooral in de middag ook een aantal stevigere regenbuien.
Deze dag enkele watervallen gaan bewonderen en een grot in het Saalachtal niet ver van het Duitse Berchtesgaden.
Regenachtig weer:
maandag 1 augustus 2005: Tn: 9,5°C Tx: 22,6°C
In de vroege ochtend was er nog vrij veel bewolking maar al snel begon het op te klaren zodat de rest van de dag tamelijk zonnig werd afgewisseld met een paar vriendelijke stapelwolken.
In de middag was het op 2100 meter hoogte rond 16 graden.
Vanaf het eind van de middag ontstonden er een aantal stevige donderkoppen maar het bleef droog.
Na de avondschemering zagen we een aantal weerlichten in zuidoostelijke en zuidwestelijke richting.
De dag erna hoorden we dat er een noodweer was geweest in het Glemmtal in de bekende wintersportplaatsen Saalbach / Hinterglemm, hier was er ergens een grote modderlawine ontstaan zodat deze plaatsen enkele dagen van de buitenwereld waren afgesloten.
Foto vanaf de top van de Gamshag (2178m.) richting de Torsee, links op de foto daal je af naar het Glemmtal, dit gebied zou aan het eind van die dag getroffen worden door noodweer:
dinsdag 2 augustus 2005: Tn: 14,0°C Tx: 22,6°C
In de nacht en vroege ochtend laaghangende bewolking en af en toe regen, later in de ochtend en in de middag droog en flinke opklaringen en geleidelijk ook drukkend warm.
Later in de middag steeds dreigende wordende luchten vanuit het zuidwesten maar een bui trok ten westen langs.
In de avond eerst veel bewolking en alsnog een enkele regenbui, daarna droog en opklarend.
Uitzicht richting de Großer Rettenstein:
woensdag 3 augustus 2005: Tn: 15,5°C Tx: 17,2°C
Een sombere dag, geen straaltje zon maar wel donkere laaghangende grijze luchten.
In de nacht rond 5.00 uur trok er een onweersbui langs met 4 waargenomen ontladingen.
Met name in de ochtend van tijd tot tijd matige buiige regen, in de middag en avond meest lichte (mot)regen.
In de loop van de avond werd het droog.
Uitzicht over het Inntal nabij Schwaz (ligt ten oosten van Innsbruck):
donderdag 4 augustus 2005: Tn: 10,8°C Tx: 17,0°C
Eerst motregen, in de loop van de ochtend droger en enkele opklaringen, in de middag ook afgewisseld met enkele regenbuien.
Regenbui tussen Kitzbühel en Jochberg:
vrijdag 5 augustus 2005: Tn: 8,8°C Tx: 21,5°C
In de ochtend half tot zwaar bewolkt, in de middag toenemende opklaringen en het bleef de hele dag droog.
In de avond helder en sterk afkoelend, rond zonsondergang wat cirrusbewolking vanuit het noordwesten.
Een prima dag om de Kitzbüheler Horn (1996m.) eens omhoog te lopen.
Op de top was het in de middag slechts 12 graden, te koud en te winderig om daar zonder een jasje te staan, terug in het dal was het weer erg benauwd.
Een prachtig uitzicht over het Brixental vanaf de top:
zaterdag 6 augustus 2005: Tn: 11,9°C Tx: 16,0°C
In de vroege ochtend tijdelijk wat lichte regen, na 8.45 uur een enkele opklaring en droger.
Tussen 11.00 en 12.00 uur passage van een buienlijn met buiige plensregen, de rest van de dag bleef het zwaar bewolkt met van tijd tot tijd nog wat regen.
Ondanks het natte weer was er een wedstrijd met mountainbikes in St. Johann in Tirol:
zondag 7 augustus 2005:
Terugreis naar Nederland, dit verliep met veel “baustelles” en filles.
Zeer regenachtig weer in Oostenrijk en Zuid-Duitsland.
Vanaf Munchen richting Nederland een wisselend wolkenbeeld met opklaringen en stapelwolken en enkele plensbuien.
In het Rijndal nabij Karlsruhe was het vrij warm met ongeveer 20 graden, bij Munchen was het slechts 9 graden en ook vanaf Koblenz beef de meter rond 12 graden steken.
Verder niet ver van de Hockenheimring een zware stortbui gehad met onweer, voorbij deze bui zag ik in een ander buiencomplex een prachtige bliksemontlading in de verte boven de heuvels.
Ook net voor de Nederlandse grens ter hoogte van Aken kwamen we in een bijzonder zware stortbui terecht, hier konden we niet harder rijden dan zo’n 20 km/uur, sommige auto’s stonden gewoon helemaal stil midden op de snelweg, brrr, erg gevaarlijk.
Je kon gewoon ook niks meer zien door de regen, veel water op de weg enz.
Verder leverde de reis soms prachtige wolkenluchten op:
Op vrijdag 29 juli moet ik ook hier een spektakel in Maastricht gemist hebben, er blijkt iets van 50 mm te zijn gevallen en ook hier heeft de weg helemaal onder water gestaan (nooit gezien).
Maar ja, dat noodweer daar in Oostenrijk zou ik ook niet gemist willen hebben, godzijdank wel gelukkig op het nippertje een schuilplaats kunnen bereiken
Groetjes, Roland.
Sinds gisterenavond weer terug na 2 weken vakantie vieren in het Oostenrijkse Kirchberg in Tirol.
Het was bepaald geen luie strandvakantie maar een heerlijke actieve wandelvakantie.
Dit in een schitterende bergrijke omgeving nabij de bekende stad Kitzbühel.
Hieronder beschrijf ik het weer dat ik daar in de periode tussen maandag 25 juli en zondag 7 augustus heb meegemaakt.
De minimum- en maximum temperaturen heb ik op een schaduwrijk balkon gemeten in een bloembak van mijn pension in Kirchberg op een hoogte van ongeveer 860 meter boven NAP.
Dit toegelicht met enkele foto’s, meer foto’s zullen later op mijn website verschijnen.
Plaatsnamen en bergtoppen zal ik meer gedetailleerd beschrijven, misschien zullen meerdere mensen deze omgeving kennen.
Met name de eerste dag van deze vakantie zal ik niet snel meer vergeten.
Maandag 25 juli 2005: Tn: 13,2°C Tx: 23,7°C
In de vroege ochtend waren er nog wolkenvelden maar deze verdwenen later en werd het prachtig zonnig weer.
Een prachtige dag om de Gaisberg (1767m.) te beklimmen, zeer steile hellingen en in een felle zon en flinke warmte was dit best wel afzien, halverwege de berg in een stube een verfrissend biertje gedronken onder een mooie blauwe hemel en een paar kleine vriendelijke stapelwolken en een verfrissend windje, niet wetend dat we daar binnen 2 uren zouden terugkeren voor een enorm zwaar noodweer dat levensbedreigend zou zijn geweest.
Na dit biertje zijn we verder bergopwaarts gegaan om de top te bereiken, vlak onder de top begon de lucht plots wat te betrekken vanuit het westen maar konden eigenlijk niet in die richting kijken omdat we op de oostelijke helling stonden.
Maar even de radarbeelden op mijn mobiele telefoon bekeken en er was te zien dat er enkele onweercellen boven het zuiden van Duitsland actief waren maar deze leken ons ten noorden te gaan langs schampen.
Wijselijk maar besloten om maar niet naar het allerhoogste punt te gaan en terug te keren, we zouden er nog een klein uurtje over moeten doen om de bergstube te bereiken en daar te kunnen schuilen als er een eventueel onweer zou los breken, de lucht werd tijdens de afdaling ook steeds donkerder en even later hoorden we zelfs enkele verre donders.
Op de berg zelf was er nergens meer iets om te schuilen en dan ben je ook een object voor de bliksem.
Helaas hadden we ook geen zicht op de westelijke / noordwestelijke hemel waar ons weer vandaan kwam vanwege die oosthelling waarop we stonden.
Opeens werd het echt aardedonker, het ging allemaal heel erg snel.
We moesten een lang stuk door een naaldbos heen lopen, erg moeilijk te lopen vanwege de smalle paden en uitstekende boomstronken en omdat het er nu ook nog eens extra donker was.
Op een gegeven moment kwamen we uit op een klein open stuk in dat bos, we stonden nu op de noordhelling van de berg en hadden wat meer uitzicht op datgene dat op ons afkwam, er was zelfs een klein stuk van een rolwolk te zien.
Toen besloten om in looppas naar de bergstube terug te gaan om te schuilen, even later hoorden we opeens een hard geruis op ons afkomen, eerst dachten we dat het de regen was die op ons afkwam.
Ik keek achter me en zag een laaghangende rolwolk vlak boven onze hoofden draaien, het ding draaide beangstigend snel in de lucht, het leek haast wel op een tornado.
Toen zijn we echt heel hard gaan rennen met het risico dat je ergens struikelde of ergens op uitgleed, die bergstube kon niet meer ver zijn.
Het geruis was nu oorverdovend geworden, ik keek tijdens het rennen nog af en toe naar achteren en zag ik enkele dennenbomen wel heel erg ver zwiepen en doorbuigen, het geruis was dus geen regen maar afkomstig van een windhoos of een downburst.
Toch een beetje gepanikeerd omdat je daar nergens veilig was tegen het gevaar van omvallende bomen of bliksem, gelukkig kwamen we al heel snel uit dat bos en ook de bergstube kwam in het zicht, zo hard heb ik in mijn leven nog nooit gerend.
Hier aangekomen waren ook al meerdere wandelaars gaan schuilen omdat de naastgelegen stoeltjeslift al een tijdje geleden was stopgezet.
We waren nog geen 10 seconden binnen of de hel brak buiten totaal los, zware stormwinden gierden langs de bergstube en de regen viel met bakken uit de lucht, die regen ging binnen een halve minuut over in zware hagelval en binnen 2 minuten lag er een laag van enkele centimeters dik.
De hagelstenen stuiterden als pingpong balletjes op de houten tafels, de wandelweggetjes waren in modderrivieren veranderd.
Het hagelde zowat 5 minuten onafgebroken door, soms echt hevig en op het andere moment weer wat minder, ook de wind deed het geleidelijk wat rustiger, bliksem was amper te zien vanwege de zware neerslag maar we hoorden soms een harde donderklap klinken door het geluid van de hagel die op het dak viel.
Zo snel het noodweer gekomen was is het ook weer weggetrokken, een kwartier later werd het droger maar de berg was nog in de wolken gehuld, nog even later trok de bewolking steeds hoger en op een gegeven moment werd het dal weer zichtbaar.
Daarna maar eens naar buiten gegaan en toen konden we zien hoe zwaar het wel gehageld had, in de dalen was van hagel niet veel meer te zien maar aan de overkant van het dal zagen de bergen aardig wit.
Even later werd de stoeltjeslift weer in werking gezet en toen maar besloten om met deze lift naar Kirchberg terug te gaan en de laatste 2 kilometers met de voet te doen, het klaarde toen ook op maar het risico op nieuwe buien zat er nog steeds in.
In het dal aangekomen was het eerst nog rustige heldere schone bergriviertje omgetoverd in een woeste kolkende moddermassa.
Tijdens de wandeling door Kirchberg zagen we dat de wind hier vooral voor schade had gezorgd, de mensen van die typische Oostenrijkse huizen waren massaal alle troep aan het opruimen dat het noodweer had aangericht, de wind en hagel had hun bloemen waarmee ze hun huizen mee versieren flink vernietigd, hele tuinen lagen vol met bladeren en takken van bomen, omgewaaide bloempotten en bankjes.
Aangekomen op mijn pension even buiten Kirchberg hoorden we van een Duitse familie met 2 jonge kinderen die ook in datzelfde pension zaten dat op de toevoerweg een middelgrote boom vlak voor hun auto was omgevallen, zij hebben wel heel erg veel geluk gehad.
Eerst vreesde ik ook dat mijn auto zwaar beschadigd zou zijn door de hagel maar dat viel gelukkig mee, bij het pension waar deze geparkeerd stond had het blijkbaar niet zo zwaar gehageld.
Ook hoorden we daar later op het landelijke nieuws dat het Brixental door een noodweer was getroffen en dat er enkele gewonden waren door de hagel en meer dan een miljoen euro schade was ontstaan, in het stadjes Wörgl en Hopfgarten schenen er hagelstenen te zijn gevallen van 3 centimeter doorsnede.
In de avond betrok de lucht opnieuw en later trok er nog een onweersbui ten zuiden langs waar we ook nog net iets van meekregen, enkele mooie bliksems kunnen waarnemen.
Een onvergetelijke dag.
Enkele foto’s van die dag:
Een stukje van de rolwolk die even zichtbaar was, toen zag het er nog niet zo heel dreigend uit maar het werd toen wel al duidelijk dat er iets stond te gebeuren:
Net een minuutje veilig binnen in de bergstubbe, de hagel viel met bakken uit de lucht:
De grond lag bezaaid met ongeveer 1 centimeter dikke hagelstenen:
Ongeveer 3 kwartier na het noodweer, aan de overkant van het dal is het nog steeds wit van de hagel:
Het anders zo rustige heldere bergriviertje dat door Kirchberg stroomt was veranderd in een kolkende moddermassa:
De dag erna, een kilometer bergopwaarts bij mijn pension waren er heel erg veel bomen omgewaaid, we hoorden toen ook in die avond na het noodweer dat ze overal met motorzagen bezig waren om o.a. de wegen vrij te maken:
De hagel heeft op veel plaatsen voor veel schade gezorgd aan de natuur:
dinsdag 26 juli 2005: Tn: 13,1°C Tx: 23,3°C
De dag begon zwaar bewolkt en het regende eerst nog af en toe lichtjes, later in de ochtend werd het droog maar bleef het bewolkt, om 12 uur was het op 1200 meter hoogte ongeveer 19 graden.
Later in de middag kwamen er steeds meer opklaringen maar aan het eind van de middag werden de luchten steeds dreigender, een onweersbui trok net ten zuiden langs.
In de avond (rond 19.30 uur) kreeg ook Kirchberg weer met een onweersbui te maken.
Deze dag was prima voor een wandeling rond de Fleckalm en de Seidlalm.
Foto: Seidlalmsee op ongeveer 1300 meter hoogte (bergmeertje voor de aanlevering van water voor de sneeuwkanonnen tijdens het winterseizoen)
woensdag 27 juli 2005: Tn: 13,7°C Tx: 27,9°C
Een zonnige dag, in de middag ontstonden er een paar vriendelijke stapelwolken, laat in de middag werd de lucht vanuit het westen dreigender en tussen 18.00 en 18.30 uur trok er een onweersbui over het Kaisergebergte (ten noorden van Kirchberg / Kitzbühel) langs.
In de loop van de avond weer helemaal helder.
Deze dag was goed voor een wandeltocht , eigenlijk wel iets te warm maar de onweerskans was al niet meer zo groot.
Voor een wandeling in de bergen moet je altijd goed geïnformeerd zijn met de kansen op onweersbuien.
We hebben deze dag een tocht gedaan naar één van de hoogste bergtoppen in deze regio, de beklimming van de Großer Rettenstein met een hoogte van 2362 meter boven NAP, één van de mooiste wandeltochten maar ook één van de zwaarste in deze regio.
We kwamen ook enkele beesies tegen, een familie marmotten.
In Oostenrijk zeggen ze “mormeltieren”
donderdag 28 juli 2005: Tn: 14,3°C Tx: 30,9°C
Een kortdurende hittegolf treft Oostenrijk, in delen van het land stijgen de temperaturen tot rond 35 graden.
Ook in Kirchberg tropisch warm, in de loop van de ochtend ontstonden er in zuidoostelijke richting enkele stapelwolken maar deze loste in de middag weer op zodat het de rest van de dag helder bleef.
Deze dag was veel te warm voor een wandeling, dan maar verfrissing gaan zoeken in een meer bij Kitzbühel genaamd de Schwarzsee.
Hier in een zompige ligweide onder de parasol bij een temperatuur van 33 graden af en toe een duik in het koele water genomen (watertemperatuur ongeveer 21 graden).
vrijdag 29 juli 2005: Tn: 15,8°C Tx: 31,2°C
De hittegolf is op zijn hoogtepunt, in de omgeving van Wenen stijgen de temperaturen tot 37 graden.
De hele dag onbewolkt maar wel heiig, alleen in de ochtend kwam er eerst wat cirrusbewolking voor.
In de avond nam de bewolking in de hogere luchtlagen toe maar het bleef droog.
Vanwege de hitte zijn we maar de kou gaan opzoeken en in een airco gekoelde auto naar de Hintertux gletsjer gereden in het Zillertal.
In het dal was het erg warm, hier de gondel genomen en de hoogte ingegaan, op het eerste station op 2100 meter was het al wat koeler maar in de zon toch steeds vrij warm.
Dan maar verder naar de hoogte naar het volgende station op 2660 meter, hier waaide het tamelijk stevig met een windkracht van ongeveer 5 Beaufort, de temperatuur lag hier rond 18 graden, heerlijk aangenaam in korte broek en T-shirt.
Van daaruit kon je de gletsjer oplopen en hier de pistes oplopen, op de gletsjer voelde het nog wat frisser aan en mijn mobiel metertje gaf nog maar 16 graden aan, in die stevige wind voelde het op een gegeven moment toch best wel frisjes aan.
Natuurlijk moeten we dan ook nog eens het hoogste punt bezoeken op 3250 meter hoogte, hier lag er een aardig pak sneeuw maar met de wind viel het hier weer erg mee, zodoende gaf de temperatuur een waarde aan van 18 graden, in een felle zon en een koude grond voelde dit heerlijk aan.
Op de top nog een half uurtje in de zon liggen baden maar die zon brandde er behoorlijk hard en dat resulteerde in een rood verbrande kop en armen.
Een gek idee dat je daar met zomerse kleding in een winterlandschap staat, er waren zelfs enkele mensen aan het skiën en aan het snowboarden.
De meeste mensen kwamen daar met kinderen die daar doodleuk en sneeuwballengevecht aan het houden waren, ook mensen namen hun hond mee en ook deze dieren hadden het daar prima naar hun zin.
Een prima locatie tijdens een hittegolf.
zaterdag 30 juli 2005: Tn: 15,5°C Tx: 23,7°C
Eerst was er nog weinig bewolking, gedurende de dag nam de bewolking steeds verder toe, vanaf 15.00 uur was het zwaar bewolkt tot betrokken met aan het eind van de middag enkele druppels.
Tussen 18.30 en 20.30 uur trok er een zone over met buiige regen, rond 19.00 uur zat daarin een verscholen onweersbui met tegen de 10 ontladingen.
Een wandeling rond de Schwarzsee leverde mooie vergezichten op, hier een blik op het Kaisergebergte:
zondag 31 juli 2005: Tn: 13,4°C Tx: 16,0°C
De hele dag betrokken met laaghangende wolken, soms vielen er een paar druppen regen, vooral in de middag ook een aantal stevigere regenbuien.
Deze dag enkele watervallen gaan bewonderen en een grot in het Saalachtal niet ver van het Duitse Berchtesgaden.
Regenachtig weer:
maandag 1 augustus 2005: Tn: 9,5°C Tx: 22,6°C
In de vroege ochtend was er nog vrij veel bewolking maar al snel begon het op te klaren zodat de rest van de dag tamelijk zonnig werd afgewisseld met een paar vriendelijke stapelwolken.
In de middag was het op 2100 meter hoogte rond 16 graden.
Vanaf het eind van de middag ontstonden er een aantal stevige donderkoppen maar het bleef droog.
Na de avondschemering zagen we een aantal weerlichten in zuidoostelijke en zuidwestelijke richting.
De dag erna hoorden we dat er een noodweer was geweest in het Glemmtal in de bekende wintersportplaatsen Saalbach / Hinterglemm, hier was er ergens een grote modderlawine ontstaan zodat deze plaatsen enkele dagen van de buitenwereld waren afgesloten.
Foto vanaf de top van de Gamshag (2178m.) richting de Torsee, links op de foto daal je af naar het Glemmtal, dit gebied zou aan het eind van die dag getroffen worden door noodweer:
dinsdag 2 augustus 2005: Tn: 14,0°C Tx: 22,6°C
In de nacht en vroege ochtend laaghangende bewolking en af en toe regen, later in de ochtend en in de middag droog en flinke opklaringen en geleidelijk ook drukkend warm.
Later in de middag steeds dreigende wordende luchten vanuit het zuidwesten maar een bui trok ten westen langs.
In de avond eerst veel bewolking en alsnog een enkele regenbui, daarna droog en opklarend.
Uitzicht richting de Großer Rettenstein:
woensdag 3 augustus 2005: Tn: 15,5°C Tx: 17,2°C
Een sombere dag, geen straaltje zon maar wel donkere laaghangende grijze luchten.
In de nacht rond 5.00 uur trok er een onweersbui langs met 4 waargenomen ontladingen.
Met name in de ochtend van tijd tot tijd matige buiige regen, in de middag en avond meest lichte (mot)regen.
In de loop van de avond werd het droog.
Uitzicht over het Inntal nabij Schwaz (ligt ten oosten van Innsbruck):
donderdag 4 augustus 2005: Tn: 10,8°C Tx: 17,0°C
Eerst motregen, in de loop van de ochtend droger en enkele opklaringen, in de middag ook afgewisseld met enkele regenbuien.
Regenbui tussen Kitzbühel en Jochberg:
vrijdag 5 augustus 2005: Tn: 8,8°C Tx: 21,5°C
In de ochtend half tot zwaar bewolkt, in de middag toenemende opklaringen en het bleef de hele dag droog.
In de avond helder en sterk afkoelend, rond zonsondergang wat cirrusbewolking vanuit het noordwesten.
Een prima dag om de Kitzbüheler Horn (1996m.) eens omhoog te lopen.
Op de top was het in de middag slechts 12 graden, te koud en te winderig om daar zonder een jasje te staan, terug in het dal was het weer erg benauwd.
Een prachtig uitzicht over het Brixental vanaf de top:
zaterdag 6 augustus 2005: Tn: 11,9°C Tx: 16,0°C
In de vroege ochtend tijdelijk wat lichte regen, na 8.45 uur een enkele opklaring en droger.
Tussen 11.00 en 12.00 uur passage van een buienlijn met buiige plensregen, de rest van de dag bleef het zwaar bewolkt met van tijd tot tijd nog wat regen.
Ondanks het natte weer was er een wedstrijd met mountainbikes in St. Johann in Tirol:
zondag 7 augustus 2005:
Terugreis naar Nederland, dit verliep met veel “baustelles” en filles.
Zeer regenachtig weer in Oostenrijk en Zuid-Duitsland.
Vanaf Munchen richting Nederland een wisselend wolkenbeeld met opklaringen en stapelwolken en enkele plensbuien.
In het Rijndal nabij Karlsruhe was het vrij warm met ongeveer 20 graden, bij Munchen was het slechts 9 graden en ook vanaf Koblenz beef de meter rond 12 graden steken.
Verder niet ver van de Hockenheimring een zware stortbui gehad met onweer, voorbij deze bui zag ik in een ander buiencomplex een prachtige bliksemontlading in de verte boven de heuvels.
Ook net voor de Nederlandse grens ter hoogte van Aken kwamen we in een bijzonder zware stortbui terecht, hier konden we niet harder rijden dan zo’n 20 km/uur, sommige auto’s stonden gewoon helemaal stil midden op de snelweg, brrr, erg gevaarlijk.
Je kon gewoon ook niks meer zien door de regen, veel water op de weg enz.
Verder leverde de reis soms prachtige wolkenluchten op:
Op vrijdag 29 juli moet ik ook hier een spektakel in Maastricht gemist hebben, er blijkt iets van 50 mm te zijn gevallen en ook hier heeft de weg helemaal onder water gestaan (nooit gezien).
Maar ja, dat noodweer daar in Oostenrijk zou ik ook niet gemist willen hebben, godzijdank wel gelukkig op het nippertje een schuilplaats kunnen bereiken
Groetjes, Roland.
https://www.meteomaastricht.nl
