Ik zou blij zijn als dit verloren seizoen weer voorbij is. Een seizoen wat zich steeds meer van een lelijke kant laat zien. Statisch grijs weer onder zuidelijke hogen. Ondanks het geflirt met de 0, een treurige bedoeling.
40 jaar geleden lag ik er maanden van tevoren soms al wakker van, de winter! Ook toen meest antiwinters weer, maar zo om de 5 jaar was het raak, soms echt raak. De eindeloze beelden van de sporen in de dikke laag sneeuw gedurende de winter van 1985 staan nog helder op mijn netvlies. Evenals de maagdelijke ijsvloer, van 86, zwart, nog onbeschaatst, kijken hoe dik het is door de contouren aan de onderzijde te bekijken, weten dat dit een blijvertje is. Of de stuifsneeuw van 78/79, pure magie, de dopamine gierde door het hoofd...
Waar we nu in beland zijn is nieuw terrein, soms nog wat stuiptrekkingen, maar het grote werk lijkt voorbij. De bladval lijkt inmiddels zelfs zinloos.......