Door uitstraling naar de heldere hogedrukhemel van de mist/stratuslaag zelf koelde deze sterk af. Aangezien de laag niet dikker was dan zo'n 150m zat de sterkste afkoeling op 100m. Dit leidt daar tot extra condensatie en verdichting van de mist. Goed te zien aan kerktorens en windmolens die in die dichte mistlaag verdwijnen. Vanuit de warmere bodem komt warmte aan het oppervlak die uitstraalt tegen de onderkant van de mistlaag, vooral vanaf het onbedekte aardoppervlak, zoals akkers en bebouwing. Hier wordt de mistlaag dunner met beter zicht itt tot grasland en begroeiing van de polders. Waterpartijen voegen extra vocht toe die mist plaatselijk nog dichter maakt.
De kou komt dus vanuit de mist/stratus afzakken naar de grond. Maar vlakbij het aardoppervlak is het warmer door warmteafgifte van de bodem en door die zwakke wind kan die warmte lastig worden afgevoerd. Daarom was er ondanks temperaturen onder 0 geen ijsvorming te zien dichter op de bodem en waterplassen en sloten. Objecten boven de grond (zoals bomen) ontvangen ook warmtestraling vanaf de bodem, vooral waar die onbedekt is. Mistdruppeltjes verdampen weer en rijpafzetting is beperkt. Boven beter isolerende veenbodems met dichte begroeiing kan zich beter vocht afzetten op de koudere bomen en bovendien is de mist daar dichter. Dat verklaart de lokaal zwaar berijpte bomen.