Madden-Julian Oscillation wijst richting langdurig hogedruk

Op basis van het nieuwste rapport van het Amerikaanse NWS/NCEP (zie pdf van 27 januari) lijkt de MJO richting fase 4 - 6 te gaan. Het zwaartepunt van de tropische regenbuien zal de Indische Oceaan verlaten (fase 2-3) en verschuift langzaam oostwaarts langs Australië naar het Maritiem Continent (Indonesië, Papoea, enz.). Tegelijkertijd was het gedurende januari juist droger rond Zuid-Amerika en de equatorale Pacific, samenhangend met La Nina. Het zwaartepunt van het koele water van La Nina zit westelijk (rond de datumgrens) en de droge lucht is nog westelijker doorgedrongen (de dipole van MJO fase 2-3).

De verwachting is dat het patroon dus naar het oosten opschuift, op basis van SST's met grote amplitude. De modellen zijn echter conservatiever, met EC voorop. Ook daar een fase verschuiving van de MJO naar 4, 5 en 6 maar veel minder sterk. 

Het effect van de MJO op de Atlantisch/Europese weerkaart loopt ca 10 dagen achter. Op basis van de verhoogde convectie over de Indische Oceaan zouden we nu in de positieve NAO moeten zitten. Het IJslandlaag is er wel maar het Azoren-hoog niet zodat de stormen een zuidelijker koers konden nemen. De hogedrukopbouw aanstaand weekeinde loopt op de MJO vooruit, want dat volgt in principe op fase 5 en 6 en die reactie laat nog ruim 2 weken op zich wachten. De subtropische jet vanaf de Pacific richting Californië is echter al actief. Daarom verwacht ik dat de fase van hogedruk langer aan gaat houden, tot ver in februari. Bovendien is er goede kans dat het hoog eindelijk eens echt boven Scandinavië komt te liggen. De lange termijnkaarten hinten daar al duidelijk op in ieder geval.

Zonnige vooruitzichten voor februari dus. Kan het land eindelijk eens beetje opdrogen en wie weet nog vrieskou erbij.

Madden-Julian Oscillation: Recent Evolution, Current Status and Predictions