Bedankt voor de uiteenzetting, Paul. Het staat me bij dat je vorig jaar beschreef dat de ligging van drukgebieden kunnen omkeren na een SSW (of sterke verstoring). Wij gingen toen inderdaad van een west-based NOA- over op een patroon met veel lagedruk op de Noord Atlantische oceaan en hogedruk ten zuidoosten van ons. Momenteel zien we wederom een vergelijkbare configuratie in de synopsis. Is het redelijk om ervan uit te gaan dat wij ook nu weer in een vergelijkbare setting belanden, dus langdurig anticyclonaal op de Noord Atlantische oceaan en krachtige hogedruk ten zuiden en oosten van ons?Een herhaling van februari 2024, maar dan vanaf half maart. Het was toen natuurlijk zeer zacht door de immer zuidelijke component, met storingen die op afstand wisselvallig bewerkten. Regen in overvloed. Nu natuurlijk geen sterke El Nino, dus hopelijk droger?
Vorig jaar werd de downwelling van de SSW (die van maart, de SSW van januari werkte tegendraads) sterk gehinderd door de nawerking van de krachtige El Nino. Zoals je weet veroorzaakt een El Nino in de regel veel neerslag in de lente, zo ook deze sterke El Nino. Lagedruk boven de Britse Eilanden of de Golf van Biskaye, daar heeft een eventuele SSW weinig tegen in te brengen. Alleen de tweede helft van april vormde een uitzondering.
De uitwerking van de SSW strekte zich vervolgens uit tot over de zomer en zelfs tot in de herfst en vroege winter. Dit jaar is het ENSO-achtergrondsignaal totaal anders. Dat zie je bijvoorbeeld ook aan de hogedruk boven de Noordpool deze winter. Dat maakt de weg vrij voor noordelijke blokkades, stukken meer dan vorig jaar in ieder geval.
O ja, die uiteenzetting van jou een tijdje terug over de betekenis van de westelijke QBO voor het winterweer (februari) dit jaar leek me wat vergezocht. Invloed van de QBO meet je a priori af aan de eventuele uitwerking op de stratosfeer boven de Noordpool, zonder die tussenstap zie ik de logica niet.
