Ik ben het met je eens. De Corioliskracht is nodig binnen een tropische cycloon om een oog te ontwikkelen. Zonder de Corioliskracht zal de lucht in de kern van een tropische cycloon gezogen worden, het aantal luchtmoleculen zal accumuleren binnen de kern en het zal resulteren in een stijging van de luchtdruk (tropische cyclolyse). Een vortex (tornado) is een misoschaal proces van vaak enkele tientallen meters tot hooguit een paar kilometer. De invloed van de Corioliskracht is echter verwaarloosbaar binnen een vortex omdat het gaat om een misoschaal proces. De hoge windsnelheden worden vooral veroorzaakt door extreme interne luchtdrukgradiënten (de luchtdruk kan soms met ≥100 mb dalen tijdens een passage) en de rotatie zelf.
Binnen een EF5-tornado zoals die van Joplin kunnen er tevens suction vortices ontstaan door cyclonale luchtstromingen en stijgende lucht, waardoor de formatie van een oog nog veel meer bemoeilijkt wordt. Stabiliteit binnen de kern van een tropische cycloon is namelijk een van de redenen dat daar een oog ontstaat. De hogere tangentiële component binnen een zeer zware vortex heeft invloed op de ontwikkeling van suction vortices vanwege, jawel, een onstabiele kern. De tangentiële wind component wordt dan ook meegenomen bij het berekenen van de swirl ratio, een manier om uit te rekenen in hoeverre de hoofdtornado een multiple-vortex (met suction vortices) is. Deze suction vortices hebben hun eigen rotatie en tangentiële windsnelheid.
Bij een tropische cycloon is de dynamiek en omvang simpelweg geheel anders dan bij een convectieve situatie zoals tornadogenese, daardoor is het mogelijk dat er bij een tropische cycloon wel een oog volgt en bij een vortex niet.