De Storjuvbrean is een van de weinige gletsjers waarvan de accumulatiezone bekender is dan de tong. Dat komt omdat z'n bovenloop pal onder de Galdhøpiggen ligt, Noorwegens hoogste berg. Er gaat ook wel een pad naar de tong, maar dat is veel minder spectaculair en dus weinig belopen. Bovendien is de gletsjer de laatste jaren zo ver teruggetreden dat hij aan het einde van het pad niet meer zichtbaar is. Niemand weet beter hoe snel de gletsjertong de afgelopen 30 jaar is veranderd dan Stefan Winkler, een Duitse glacioloog die de gletsjer al sinds 1996 jaarlijks bezoekt. Toen hij daarmee begon was de gletsjer een beetje aan het groeien, maar sinds 2003 gaat het rap de andere kant op. Zou Stefan de komende jaren blijven gaan, of zinkt de moed ook hem in de schoenen?
https://glacierchange.com/nl/storjuvbrean-nl/
