het mysterie van de orografische stratus
Wanneer warme, vochtige lucht, voortgestuwd door een overheersende wind, een heuvelgachtig reliëf tracht over te steken, bereikt zij uiteindelijk haar condensatieniveau. Daar ontstaan de zogenaamde heuvelwolken. De bekendste vorm? De orografische stratus
Deze lage wolk verschijnt vaak in kustgebieden waar de luchtvochtigheid bijzonder hoog is. Ze ontstaat wanneer vochtige lucht over een wateroppervlak, zoals een meer of zee, naar een naburige heuvel of berg wordt gestuwd. Meestal vormt ze zich op een bescheiden hoogte, rond de 150 meter(!!!).
Afhankelijk van de omgevingsvochtigheid kan deze wolk slechts een heuveltop bedekken — we spreken dan van een kapwolk — of langs de heuveflanken naar beneden glijden tot waar de lucht droger wordt.
In tegenstelling tot een klassieke stratuswolk, die zich met luchtmassa’s verplaatst, blijft de orografische stratus stationair. De wolk wordt voortdurend vernieuwd door de vochtige luchtstroom die haar doorkruist, waardoor ze als een blijvende mist lijkt vastgeklonken aan de hellingen. Maar wat op het eerste gezicht een sluier van stilstaande nevel lijkt, is in werkelijkheid een levend proces. 