Vrijdag, 23 juli 2004
Na het onweersgeweld afgelopen nacht bleef het nog een tijdje naregenen waarna het weer volledig droog werd. Tegen de voormiddag waren lage wolken heer en meester boven het Malderse luchtruim, al voelde het warm en drukkend aan, vooral dan in de namiddag wanneer de zon weer de weg terugvond naar de begane grond. In de late namiddag kregen we opnieuw bewolking te verwerken doch dit was maar van korte duur en tegen de avond was de zaak dan weer volledig opgehelderd, zij het dan bij koelere temperaturen dan de vorige avond. De temperaturen schommelden vandaag tussen 13,9 en 24,4 graden terwijl de wind 25,7 km/h haalde.
Zaterdag, 23 juli 2005
Zoals verwacht konden we tijdens de voormiddag inderdaad van de opklaringen genieten en maakte de zon hiervan gretig gebruik om het zaakje danig op te fleuren. Doch de wolken waren niet veraf en veroverden het land reeds rond de middag. Hoewel het er erg dreigend uitzag hielden we het hier echter droog en de namiddag was nog maar half gevorderd of de zon kwam er warempel weer doorheengekropen. Het vervolg waren steeds breder wordende opklaringen waarbij de zon met momenten flink ging 'steken' terwijl voorbijdrijvende Altocumulusvelden een nogal onstabiele opbouw van de atmosfeer lieten verraden. Het duurde dan ook niet lang eer er aan de zuidwestelijke horizon enkele majestueuze toppen van actieve buienwolken verschenen, maar ze bleven netjes ten zuiden van Malderen waardoor het alsnog droog bleef. Vanuit het zuidwesten kwam wel steeds meer lage bewolking binnendrijven waardoor we de dag uiteindelijk toch in zwaarbewolkte tot betrokken omstandigheden moesten afsluiten. We konden uiteindelijk temperaturen tussen 11,1 en 22,8 graden noteren al voelde het in de vroege avond eigenlijk warmer aan. De wind hield het vrij rustig met maximaal 19,3 km/h uit het WZW.
Zondag, 23 juli 2006
Tijdens de late avonduurtjes kwam het gisteren alsnog tot onweer: een exemplaar dat zich veelbelovend aankondigde met indrukwekkende shelfcloud en veel bliksemactiviteit, maar eens het goedje Malderen bereikte stuikte het als een kaartenhuisje in elkaar. Het enige wat overbleef was een zacht zomerregentje dat het dagtotaal aanvulde tot 6,8 mm, en heel af en toe nog een verdwaalde bliksem. Niettemin waren er soms flinke rukwinden tot 41,8 km/h die o.a. het fenomeen "vliegende tenten en zwevende bloempotten" meer bekendheid gaven. Vandaag begon het dan veel rustiger met aardig wat lage bewolking, een aanvankelijk fris windje bij 18,6 graden en een geleidelijk aan kracht winnende zon die snel komaf wist te maken met de laaghangende bewolking. De temperatuur steeg snel en na de middag werd het net niet tropisch bij een maximumtemperatuur die 29,6 graden haalde. Er ontwikkelden zich stapelwolken maar deze brachten enkel in Nederland onweer voort, op deze locatie bleef het, op wat gedruppel afgelopen nacht, goed voor 0,2 mm, droog. Intense rukwinden waren tevens niet meer aan de orde: de naar west- noordwest gedraaide wind haalde nog 19,3 km/h.
Maandag, 23 juli 2007
Wie er vroeg genoeg bij was, werd vandaag nog beloond met opklaringen en een streep zon. Onder vroeg verstaan we 6H en vroeger in de ochtend want daarna kwam de bewolking massaal opzetten vanuit het westen en zuidwesten. Enkele mooie Altocumulus formaties groepeerden zich netjes onder de dikke Altostratus massa's die snel dichterbij kwamen, om ook de iets minder vroege vogels nog wat te kunnen animeren. Korte tijd later was het echter uit met de pret en kregen we af te rekenen met perioden van regen of motregen uit een steeds somberder ogende grijze hemel. Een voormiddag die in het teken van de herfst stond dus, en de periode na de middag zag er al niet veel roos (blauw) kleuriger uit met nog steeds een uitgestrekt Nimbostratus wolkendek en bijhorende lichte regen. Dit alles was afkomstig van een warmtefront en doordat we dichtbij het tripelpunt van de depressie zaten, was de warme sector maar smalletjes en kregen we nog voor de avond reeds af te rekenen met het koufront dat een stuk 'indrukwekkender' was met chaotische wolkenstructuren en neerslag die steeds meer overging in buien. Erg markant was de windruiming die omstreeks 19H plaatsvond van zuidoost naar een west- zuidwestelijke richting. Er volgde een wat drogere en rustigere periode na 20H maar op de radar wemelt het van de buien dus van de nattigheid zijn we vandaag nog niet verlost. Door al dat gedruppel en gewolk moesten we van de temperaturen niet meer verwachten dan waarden tussen 12,4 en 17,2 graden: uitzonderlijk warm voor half januari zij het dat het nu juli is. Gelukkig zat de depressiekern vlakbij zodat er niet al teveel wind was met snelheden tot 16,1 km/h (ZO). De neerslag bedroeg om 17H30 2,2 mm maar daar komt voor het einde van het etmaal nog een pak (of vat) bij.
Woensdag, 23 juli 2008
Het zomerse liedje van gisteren heeft kennelijk niet lang geduurd want vanochtend was het luchtruim bedekt met Stratus en Stratocumulus castellanus terwijl er van de zon niet veel was te merken. Gelukkig begon er al snel een nieuw liedje want de eerdergenoemde wolkenlaag ging over in Stratocumulus stratiformis waar de zon al zwakjes kon doorheen schijnen. Helemaal in het zuidwesten waren ook opklaringen te zien. Na de middag vormden zich onder de Stratocumuluslaag stapelwolkjes, wat best wel een apart gezicht was. Ondertussen was de temperatuur gestegen van 14,5 naar 24,1 graden terwijl er een oostelijk briesje opstak met snelheden tot 16,1 km/h. Tijdens de avond verdwenen de stapelwolkjes weer terwijl de Stratocumulus geleidelijk dunner werd en tenslotte helemaal uit elkaar rafelde. Wat overbleef was een bijna heldere, maar ietwat melkachtige lucht met hier en daar wat restjes van voornoemde bewolking erin. Opnieuw bleef het tot laat in de avond aangenaam zacht terwijl het met een neerslagtotaal van 0,0 mm best wel een droge dag mag genoemd worden.
Donderdag, 23 juli 2009
Ook vanochtend was het niet bepaald koud te noemen bij minima die op 15,7 graden zijn uitgekomen. Daar hoorde net als gisteren een betrokken hemel bij, die nagenoeg volledig uit Stratus en Stratus fractus bestond. Na een tijdje vertoonden de vormeloze wolkenflarden Cumulusachtige toppen, en gaven hiermee aan dat de atmosfeer nog steeds onstabiele trekjes vertoonde. Wat volgde was echter een ordinaire regenzone die zowat de hele voormiddag onderdompelde in kil regenweer waarbij de temperaturen maar nauwelijks konden stijgen. Na de middag volgden er dan weer opklaringen, die voor diepblauwe luchten zorgden in het noordwesten maar al snel werden opgevuld met Stratus fractus bewolking. Hieruit ontstonden al snel stapelwolken die uitgroeiden tot een aantal flinke regenbuien. Het duurde niet lang eer hier ook onweer kwam bij kijken, maar te Malderen is het waarschijnlijk beperkt gebleven tot gewone regenbuien. Tijdens de talloze opklaringen die we tijdens de namiddag te zien kregen, kon het kwik nog stijgen naar een acceptabele 22,8 graden terwijl de west- noordwestenwind het ook niet al te bont maakte met haar snelheden tot 19,3 km/h. Tijdens de avond keerde de rust definitief weer in de ruime omgeving van het weerstation, doch volgens de radar- en satellietbeelden zal de oostelijke helft van de Benelux er (nog) flink van langs krijgen. De laatste wolken die zich in het zachte avondlicht vertoonden waren Cumulus, Cumulus fractus en Stratocumulus. We sloten af met een neerslagtotaal van 5,4 mm.
Vrijdag, 23 juli 2010
Een troglijntje heeft ons afgelopen nacht kunnen benaderen waardoor het vooral aan de kust en in het westen van het land niet zo'n rustige ochtend is geweest. Er zat ook onweer bij dat plaatselijk erg pittig was, maar vanuit Malderen waren enkel de statige aambeelden van de buiencellen zichtbaar. Niettemin zag het er ook hier dreigend uit met flinke stapelwolken en een grote hoeveelheid Stratocumuls castellanus bewolking. De minima zijn bij dit alles op ... graden uitgekomen. Aan de voorzijde van de oprukkende troglijn zijn kennelijk ook een aantal buien tot ontwikkeling gekomen, aangezien het er aan de noordrand van Brussel rond hetzelfde tijdstip ook erg nat bijlag. Ook aan de achterzijde van de buienlijn hielden zich onstabiele luchtmassa's op waardoor het een erg actieve en boeiende dag beloofde te worden. Tijdens de voormiddag bleek dit echter mee te vallen en bleken de buien ons één na één te missen terwijl er vervolgens opklaringen binnendreven. Tegen de middag nam de bewolking terug toe en verscheen er een behoorlijk actief buiencomplex op de radarbeelden dat min of meer op ramkoers lag voor Malderen. Doch op één of andere manier losten de buien in geen tijd volledig op en trokken enkel de wolkenresten over. Het bleef dus droog en vooral een stuk koeler dan we gewend zijn door de bewolking. De maxima bleven steken op 22,7 graden en de koele zeelucht werd met een noordwestelijk briesje tot 25,7 km/h over het weerstation geblazen. Later op de namiddag ging de bewolking er al snel weer onstabieler uitzien en zagen we aan de horizon Cirrus densus bewolking verschijnen. Deze hoorde bij een aantal nieuwe onweersbuien, maar deze bleken uiteindelijk ten zuiden van het weerstation voorbij te trekken zodat het nog steeds droog bleef. Een volgende poging om één of meerdere buienwolken heelhuids tot in Malderen te loodsen mislukte eveneens en toen het vanuit het noordwesten uitklaarde bij een sterk geruimde wind werd duidelijk dat deze unieke kans op wat broodnodige regen definitief verkeken was. Kort voor de opklaringen binnendreven, viel er één regendruppel (voor degenen die hem gespot hebben tenminste) uit de omvangrijke stapelwolken die wegtrokken naar het zuidoosten. We kregen nu een afwisseling van wolkenveldjes en opklaringen te zien waarbij het er erg vredig uitzag en de resterende bewolking tegen zonsondergang uit een paar Cumulus en Stratocumulus veldjes bestond. We eindigden vanzelfsprekend met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 23 juli 2011
Ondanks de opklaringen gisterenavond is het afgelopen nacht opnieuw overtrokken geraakt met veel Stratus fractus en Cumulus congestus waaruit weer een aantal buien vielen. De minima waren door de bewolking nog aan de zachte kant met 10,5 graden (zeker in vergelijking met de onderkoelde maxima van de voorbije dagen). De buiigheid ging er in de loop van de voormiddag geleidelijk uit en er verschenen opklaringen die het werk waren van advectie uit een nieuwe regenzone die dichterbij komt. Niettemin leverde dit nog een tamelijk vriendelijk weertype op met vooral tijdens de namiddag mooie opklaringen. De wind wakkerde iets aan en haalde snelheden tot 29,0 km/h uit het noordwesten terwijl de maxima terug aan de lage kant zaten met 19,0 graden. Op het einde van de namiddag dreef er vanuit het noordwesten Cirrostratus binnen uit de eerdergenoemde regenzone, welke snel dikker werd zodat het in de vroege avond reeds afgelopen was met onze korte zonnekuur. Aan de voorzijde van de regenzone (een occlusie die in haar lengte naar ons toekomt en waarvan de sluierwolken bij de top ervan horen) ontstond een buienlijntje dat ons omstreeks 20H15 bereikte. Dit was wellicht een gevolg van valwinden door de overvloedige neerslag die in het front worden gerapporteerd, en zorgde voor een tamelijk indrukwekkend whale's mouth die scherp afgetekend werd tegen de nog lichtblauwe lucht in het zuiden. In verhouding met het visuele spektakel stelde de buienlijn echter weinig voor. Het neerslagtotaal bleef dus steken op 0,4 mm waar de buitjes deze ochtend ook nog bijgerekend zijn. De rest van de avond verliep in zwaarbewolkte omstandigheden, voornamelijk door toedoen van Altostratus, Stratus fractus en een paar Cumulus congestus wolken .
Maandag, 23 juli 2012
De ochtendstond had vandaag goud in de mond terwijl hij in fluwelen, lichtgrijze nevelsluiers was gehuld. Nadat hij zich had uitgekleed, warmde het snel op en konden we van stralend zomerweer genieten waarbij slechts een paar ijle Cirruswolkjes in het diepblauwe luchtruim te zien waren. Deze losten op en de lucht werd nu nog dieper blauw terwijl er na de middag neiging was tot vorming van stapelwolken. Het waren echter alleen maar de lichtblauwe vlekken van opstijgende thermiekbellen die nog net zichtbaar waren en de zon kon dus ononderbroken verder schijnen. Het warmde op tot 28,4 graden en er stak een zachte zuid- zuidwestenwind op die snelheden tot 17,7 km/h haalde. Er werd steeds warmere lucht aangevoerd terwijl het 's avonds door het droge karakter ervan tamelijk snel afkoelde. Het kwam niet tot onaangenaam koude toestanden maar het was zeker niet plakkerig warm bij temperaturen die tegen middernacht nog rond 20 graden schommelden. De minima werden afgelopen nacht reeds bereikt met 11,5 graden. Dat we 0,0 mm terugvonden in de pluviometer mag uiteraard geen verrassing wezen.
Dinsdag, 23 juli 2013
Het was opnieuw een erg zwoele nacht, maar de ochtendminima van 19,7 graden voelden aangenaam aan terwijl we van een mooie zonsopgang konden genieten waarbij enkel wat Cirrusbewolking en condensatiestrepen te zien waren. Het warmde bliksemsnel op en na de middag werden er weer stapelwolken gevormd. De aangevoerde lucht werd langzaam vochtiger waardoor het drukkend ging aanvoelen, maar dat kan ook aan de temperatuur zelf liggen. De maxima maakten immers behoorlijk wat indruk met 29,4 graden en er stond slechts een zwak noordwestelijk briesje om wat bescheiden verkoeling te brengen. Sommige stapelwolken groeiden uit tot het buienstadium, maar Malderen greep andermaal naast de prijzen zodat we er met een neerslagtotaal van 0,0 mm en wat mooie wolkenlandschappen vanaf kwamen. Tijdens de avond dreef er Cirrostratusbewolking binnen afkomstig van een onweerscomplex boven noord Frankrijk dat massaal ijskappen aan het vormen was. Toen deze buien het gruwelijke Londerzeel in zicht kregen, verstijfden ze echter van angst waarna ze in elkaar zakten en enkel de bewolking ons kon bereiken. Outflow van afstervende buien zorgde ervoor dat er een veld van Stratocumulus castellanus werd gevormd waaruit zich nieuwe stapelwolken ontwikkelden, maar veel verder dan een dreigende wolkenlucht in het zuidwesten kwam het niet. Deze zorgde voor een typische tropensfeer op het einde van de avond in combinatie met de warmte die lang bleef hangen en drukkend was.
Woensdag, 23 juli 2014
Het was vanochtend erg zacht met minima van 18,0 graden, en het luchtruim zat boordevol onweersverklikkers (Altocumulus floccus en Altocumulus castellanus in uitgestrekte velden). Hier en daar waren ook valstrepen onder deze bewolking te zien en na verloop van tijd werd het weer helder vanuit het westen. In de loop van de voormiddag werden er overal Cumuluswolken gevormd die uitgroeiden tot middelmatige afmetingen en dus niet zo'n hinder vormden voor de zonnekloppers onder ons. Alles zag er stabiel en zomers uit en het warmde op tot een tropische 30,9 graden. Tijdens de late namiddag wisten enkele Cumuluswolken echter uit te groeien tot het buienstadium en met namen in het oosten van Nederland, het zuiden van België en Duitsland en Frankrijk kwam het tot verspreide onweersbuien. Veel organisatie zat er niet in en de buien wisten ook niet tot in Malderen door te dringen al viel wel op hoe de buiencomplexen vrij lang in stand werden gehouden door een krachtige westelijke stroming op grotere hoogte. Op de begane grond stond dan weer net een oostelijke tot noordoostelijke wind die soms wat vlagerig van karakter was. Tijdens de avond begonnen de buienwolken weer in te zakken en werd het bijna helder op nog wat aambeeldbewolking in het zuiden na. Het bleef erg zwoel waardoor we moesten opletten op een verstoring van het neerslagtotaal van 0,0 mm door zweetdruppels bij het optekenen ervan.
Donderdag, 23 juli 2015
De verlossende regenzone bleek uiteindelijk niets om het lijf te hebben gehad waardoor we vandaag opnieuw een uitgedroogde omgeving aantroffen. Er werden vrij snel stapelwolken gevormd in de diepblauwe lucht waaronder we ontwaakten en de minima van 12,5 graden hebben opgetekend. De stapelwolken spreidden zich uit tot Stratocumulus en maakten het de zon bij momenten knap lastig. Na de middag ging de diepblauwe kleur van de lucht eruit en zagen we geleidelijk Cirrus en Cirrostratus bewolking binnenschuiven vanuit het zuidwesten. Deze ging over in Altostratus waardoor we ons konden afvragen of die verlossende regenzone er dan toch ging komen met vertraging. Maar niets was minder waar, want na een uurtje klaarde het weer op vanuit het westen en ging de bewolking over in Cirrostratus en Cirrus. De zon kwam er weer bij en liet het opwarmen tot 24,1 graden. Temperaturen die erg aangenaam waren, zeker daar de wind aan de zwakke kant bleef. Tijdens de avond zagen we Altocumulus bewolking binbnendrijven vanuit het zuiden, en leek de westelijke tot zuidwestelijke wind weer wat aan te wakkeren, doch verdere gevolgen bleven uit. Een van die uitgebleven gevolgen was regen waardoor we deze dag opnieuw met een neerslagtotaal van 0,0 mm in de boeken zagen verdwijnen
Zaterdag, 23 juli 2016
We werden in het holst van de nacht terug opgeschrikt door een donderslag die gevolgd werd door regenbuien. Maar tegen de ochtend werden we opgeschrikt door een neerslagtotaal van slechts 0,2 mm. Vooral de tuinierder met een door rondzeulen van gieters uitgerokken arm schrok daarvan op. Bij minima van 18,2 graden was het nog steeds zacht en het was nevelig en grijs met Stratus bewolking. In het zuiden was deze bewolking donkerder en dreigend en leek er dus een stortbui in de maak te zijn doch toen ontdekten we dat er een noordenwindje stond en de bewolking eveneens aan noordelijke stromingen werd blootgesteld. De bewolking werd dunner en er kwam een waterig zonnetje tevoorschijn. Er ontstonden vormeloze stapelwolken uit de Stratus die zich (niet goed) aftekenden tegen de wazig blauwe lucht. Soms was er ook Stratocumulus te zien en heel af en toe zelfs een veldje Altocumulus floccus. Het werd aangenaam warm met maxima van 25,0 graden en er volgde een aangename zomeravond. Doch na zonsondergang koelde het snel af en was de zomersfeer weer weg, al waren de meeste barbecue setups dat sowieso al op dit late tijdstip. Het klaarde ondertussen verder op vanuit het noorden
Zondag, 23 juli 2017
Ondanks het wat tropisch aandoende weertype met de buien, dreigende stapelwolken en stekende zon gisterenavond leek het vandaag wel herfst met een ijzige, stormachtige westenwind die door merg en been sneed en sombere Stratus en Stratus fractus bewolking. We moesten een paar uur op onze (klapper)tanden bijten voordat de zon er zich mee ging moeien en het wolkendek door thermiek werd opengereten. Maar daar moesten we wel een prijs voor betalen want de atmosfeer werd onstabiel en er dreven buien binnen terwijl de wind met momenten erg pittig uit de hoek kwam. De ene bui volgde de andere op met tussendoor weliswaar nog wat zonneschijn. Ook al waren de opklaringen erg breed, door de krachtige stroming was de volgende bui reeds gearriveerd voor men het door had. Tijdens de late namiddag werd het allemaal weer wat interessanter voor de fotografen onder ons want de thermiek bereikte een hoogtepunt waardoor er flinke buienwolken ontstonden al hing er nog teveel Stratus fractus bewolking onder en tussen om het wolkendisplay vijf sterren te kunnen geven. En sommigen onder ons zouden dit alles er zelfs niet n geven want met maxima van 21,9 graden was het maar een beroerde toestand al waren de minima met 12,4 graden afgelopen nacht natuurlijk wel beter slaapbaar. Tijdens de avond bleef het buiig en tamelijk guur waarbij we af en toe opklaringen zagen maar het op andere momenten vrij lang ging regenen. Een van de buien die omstreeks 19 h in Malderen passeerde zorgde voor een ware zondvloed al was er geen onweer bij. Ze wist het dagtotaal aan te vullen tot 21,0 mm al zit daar ook nog een stukje van gisteren en komende nacht bij daar de buiigheid zowel afgelopen nacht als komende nacht blijft aanhouden.
Maandag, 23 juli 2018
Het was vrij zwoel met minima van 20,2 graden en nog steeds Stratocumulusvelden. Gisteren kwamen ze uit het westen opzetten en nu hingen ze vooral in het oosten terwijl het vanuit het westen opklaarde. Hoewel er overdag stapelwolken werden gevormd, hoefden we ons niet aan verlossende regenbuien te verwachten en het werd nu drukkend warm doordat de noordwestelijke wind erg zwak was. We haalden maxima van 29,1 graden en de temperatuur bleef tijdens de namiddag en avond vrij constant door de aanwezigheid van Stratocumulusvelden die door de stapelwolken werden gevormd. Deze hielden de warmte vast waardoor de avond erg plakkerig verliep en dat was natuurlijk geen zegen voor de tuinierders die bij het neerslagtotaal van 0,6 mm onverminderd moesten doorgaan met zwoegen. De dag liep in rustige en lichtbewolkte omstandigheden ten einde.
Dinsdag, 23 juli 2019
Het was nog opvallend koel gezien de thermische gang van zaken met 15,0 graden. Daar hoorde een heldere hemel bij en dus ook een zon die spoedig komaf zou maken van de koelte. Het was tegen de middag al bakken en braden geblazen en naar de avond toe steeg het kwik verder naar 39,2 graden. Ondertussen dreef er sluierbewolking binnen en er ontstond ook een fijne waas van woestijnstof dat in de hogere regionen van de atmosfeer werd gepompt. Eerst was dit spierwit maar later zorgde dit net voor fraaie kleurentinten die varieerden van oker en oranje naar paars. Ze leken wel de voorbode van een inferno te zijn en de langzame afkoeling was al een opwarmertje voor wat komen gaat. Het wordt dus een zwoele nacht en dus hing er aan onze bezwete lichamen meer vocht dan er in de pluviometer zit met 0,0 mm.
Donderdag , 23 juli 2020
Hoewel er een bewolkte dag in de modellen zat, bleek dit allemaal erg mee te vallen en begonnen we zelfs onder een strakblauwe hemel bij minima van 8,4 graden. Net als de voorbije dagen werden de wolken in de loop van de voormiddag gevormd en bestonden ze voor het grootste deel uit Cumulus, al dreven er ook Altocumulus floccus veldjes en Cirrus in verschillende vormen en maten binnen naarmate de uren verstreken. Voorlopig had dit echter geen verdere gevolgen en we zaten ook nog eens in subtropische luchtaanvoer waardoor het zeker niet ontbrak aan zomersfeer. Alle bewolking ten spijt overheerste de zon ook tijdens de namiddag en we haalden vrij hoge maxima van 29,2 graden onder begeleiding van een zuidwestelijk briesje. Pas tegen de avond zagen we hoe de Cirrostratus bewolking zich samenpakte in het westen en daar overging in Altostratus met daaronder Altocumulusbanken en wat Cumulus. In het tegenlicht van de zon zag deze wolkenmassa er dreigend uit en op de radarbeelden was zelfs een overtuigend neerslagsignaal te zien dat erg snel onze richting uitkwam vanuit het zuidwesten. Het bleek echter spookregen in de meest letterlijke zin van het woord te zijn, want ze leek net als een geest ongrijpbaar en onvindbaar te zijn. Zelfs toen we al lang onder het blauwe gebied op de radarbeelden zaten viel regen in geen velden of wegen te bekennen. We zagen ondertussen weer wat opklaringen verschijnen vanuit het westen en pas toen vielen er een vijftal kleine regendruppels neer in de onmiddellijke omgeving van het weerstation. Daarna werd het weer droog en konden we genieten van fraaie wolkenlandschappen die bestonden uit Altocumulusvelden, Cirrusplukken, gebroken Altostratus en wat Stratus fractus. In combinatie met het warme avondlicht leverde dat best wel een fraai plaatje op en we konden er ook nog eens extra van genieten daar de warmte erg goed bleef hangen tijdens de late uurtjes. Al was dat genieten misschien wat te veel gevraagd van het muggenvolkje dat dit niet zomaar liet gebeuren. Al het gedruppel en gedreig ten spijt is het dagtotaal op 0,0 mm blijven steken en ook tijdens de nacht bleef het droog.
Vrijdag, 23 juli 2021
Het was helder en koel vanochtend met minima van 10,9 graden terwijl er terug op grote schaal ochtenddauw werd gevormd. In het zuiden en zuidoosten was heel wazig wat Cirrostratusbewolking te zien en hoe onschuldig dit ook oogde, het was de eerste voorbode van een weersverandering die zeer gunstig is voor de reisbureaus en de museumsector. Maar voorlopig konden we nog van fraai zomerweer genieten met veel zonneschijn en een afwisseling van stapelwolken en Cirrusvelden. Bij een zuidelijk briesje steeg het kwik naar 21.1 graden maar tijdens de avond begon dat briesje aardig aan te trekken waardoor het zeker na 20H behoorlijk kil begon aan te voelen op de terrasjes in de buitenlucht. Gelukkig werd dat na een tijdje gecorrigeerd en keerde de rust naar middernacht toe weer terug. Nu begonnen er echter Altocumulusvelden binnen te drijven vanuit het zuiden waarin castellanus en floccus structuren te zien waren. Het waren de eerste voorboden van de onstabiliteit die ons dit weekend te wachten stond. In combinatie met het okergele maanlicht dat er doorheen scheen zag het er allemaal behoorlijk griezelig uit net alsof er een soort van Apocalyps op ons zat te wachten. Maar voorlopig bleef dat allemaal nog uit en ook in de pluviometer viel er met 0,0 mm als dagtotaal nog niet veel te apocalypsen.
Zaterdag, 23 juli 2022
Nawee n van de storing die ons weer de afgelopen twee dagen bepaald heeft, zorgden nog steeds voor redelijk wat bewolking die meestal uit dunne Stratocumulusvelden bestond. Deze liet het licht en vooral de warmte van de zon echter goed door en tegen de middag werd deze bewolking ook grotendeels open gewoeld door thermiek wat ook zichtbaar werd als Cumuluswolken. Om deze tot buien uit te laten groeien was de lucht echter al te stabiel en de nadruk kwam dan ook op warm en zonnig zomerweer te liggen waarbij we vandaag al maxima van 28,4 graden konden halen en dit bij een zuidwestlijk briesje. Door de bewolking afgelopen nacht was het trouwens vanochtend al erg zacht met minima van 13,8 graden. Op het einde van de namiddag en aan het begin van de avond werden de opklaringen extra breed en werd het zelfs bijna helemaal helder, maar kort voor zonsondergang zagen we toch weer dreigende wolkenformaties binnentrekken uit het westen en noordwesten. Deze bestonden uit Cumulus fractus, Stratocumulus en een variant daarvan welke onstabiel ogende castellanus structuren vertoonde. Maar ook hierover hoefden we ons geen illusies meer te maken want het bleef droog en het dagtotaal bleef dan ook steken op 0,1 mm.
Zondag, 23 juli 2023
Tijdens de nacht kregen we opnieuw perioden van lichte regen waarna we vanochtend ontwaakten onder een herfstachtig ogend wolkendek. Nog steeds regende het in kleine hoeveelheden, waarbij de druppels te groot waren om van motregen of gemiezer te kunnen spreken, maar de hoeveelheden dan weer net te klein om van echte regenval te kunnen spreken. Kortom een weertype dat het bloed vanonder de nagels van de naar water zuchtende land- en tuinbouwers haalde. Opvallend was dat het Nimbostratus wolkendek volledig egaal was zonder ook maar iets van structuur erin. Later ging ze dan toch over in Altostratus en ontstonden er op grote schaal wolkenflarden onder. De zon kwam er in waterige versie doorheen en later kon ze zelfs af en toe wat feller schijnen. Maar ondertussen is de zuidwestenwind weer flink toegenomen waardoor de herfstsfeer erin bleef zitten. Nochtans voelde het best wel zwoel aan in de vochtige lucht die van 15,0 graden naar 21,5 stuks is opgewarmd. Dat zwoele bleek al snel de voedingsbodem van buienactiviteit te zijn want na de middag werd de hemel geleidelijk chaotischer met soms mooie opklaringen en soms inktzwarte wolkenluchten. De neerslag die tussendoor viel kreeg nu ook een buiig karakter met veel dikkere druppels tussen de vlaagjes van motregen door. Wel viel op dat de buienwolken en de wolkenflarden waartussen ze verscholen zaten, erg lage basissen hadden die wellicht ook voor een stuk die motregen veroorzaakten. Met deze overgang zijn we ook in een andere luchtsoort terecht gekomen waardoor het klammer werd. De wind zwakte af en tijdens de avond volgden er perioden van stevige regenval in een voorts rustig aandoende atmosfeer waarin nog maar amper wind stond. Na een eerste periode van felle regen werd het eventjes droog en zagen we erg dreigende wolken luchten met bijna zwarte kleuren en nog steeds erg lage wolkenbasissen. Er was Stratocumulus lenticularis te zien die zich als grote, dikke sigaren tussen de Stratus fractus bewolking had genesteld terwijl daar een erg dikke laag Altostratus boven hing. Hier en daar hadden de wolkenflarden ook een beetje de vorm van een uitgerafelde shelfcloud en het was opvallend donker voor dit tijdstip op de dag. Er volgde terug een periode van zware regenval die kort na zonsondergang weer door een wat drogere periode werd gevolgd. Er vielen nu wat gaten in de bewolking die nog steeds min of meer dezelfde samenstelling had. De rest van de avond verliep wat droger en het neerslagtotaal is op een indrukwekkende 24,0 mm uitgekomen.
Dinsdag, 23 juli 2024
De onstabiliteit van gisterenavond heeft zich tijdens het tweede deel van de nacht dan toch nog vertaald in buien. Op sommige momenten viel het water er met bakken uit en ook tijdens de voormiddag vielen er aanvankelijk nog een aantal exemplaren. Het zwaartepunt van de storing was toen echter al gepasseerd en het grootste deel van de tijd ging het vooral om motregen. Het is daarbij afgekoeld tot 16,0 graden. Op de satellietbeelden was te zien dat er nog een flink pak wolken op ons afkwam, maar uiteindelijk bleken we in Malderen geluk te hebben. Een deel van de wolken loste immers plotseling op en zo kregen we onverwachts toch nog een aantal mooie opklaringen met zonneschijn erbij. De luchten waren diepblauw en wat er overbleef aan bewolking bestond uit Stratocumulus en Cumulus die zich deels tot voornoemde uitspreidde. Soms trokken er meer uitgestrekte velden van deze mix voorbij en soms kwam de zon weer terug met bredere opklaringen. Maar tijdens de namiddag begon er zich een dunne variant van Stratocumulus tussen te mengen die een vrij egale structuur begon te krijgen en daardoor een beetje op een laag Altostratus leek boven de Cumulus fractus wolken. De Cumuluswolken daaronder begonnen over te gaan in grotere exemplaren die echter rafelig en chaotisch oogden en ook deels in die laag verscholen zaten. Het zorgde voor erg dreigende, donkere luchten en het deed een beetje aan herfst denken want de west- zuidwestenwind begon er op sommige momenten ook weer met flink wat geweld tegenaan te beuken. Later op de avond klaarde het plots grotendeels op en konden we van een erg fraaie setting genieten waarbij goudgeel zonlicht op een met duizenden druppeltjes versierde vegetatie schitterde terwijl er mooie stapelwolken langs dreven ten westen en oosten van ons. Het voelde ook lang niet koud aan met een thermisch opwippertje naar 22,3 graden waardoor het eigenlijk zelfs mogelijk was om een terrasje te doen in open lucht voor degenen die er snel genoeg bij waren om de tuinmeubelen met een handdoek droog te dippen en er vlug een ad fundum doorheen te mikken. Daarna kwam er immers al snel weer bewolking opzetten vanuit het noordwesten en voelde het bij een opstekend dito briesje meteen weer kil en onaangenaam aan. Wel bleef het droog, we eindigden met een dagtotaal van 6,8 mm.