in 1994 ging ik op vakantie naar zuid Duitsland, met de trein. Op de terugweg was de trein helemaal vol en ik stond in het gangpad naast de coupés, aan de linkerkant. Zo keek ik dus naar het zuidwesten, en zag een licht tot half bewolkte hemel met cumulusbewolking. Plotseling hoorde ik gerommel; ik keek naar de andere kant, en daar was de hemel donker en bleek er een onweersbui ontstaan te zijn. Op dat moment waren we vlak bij Keulen. Dus ik keek verbaasd, niet alsof ik het in Keulen hoorde donderen, maar omdat dat zo was.