Voor mij is het leuke weer in de jaren 90 geleidelijk afgelopen. Op een paar uitzonderingen na.
De vele zwarte luchten aan de zuidwestelijke horizon gedurende de jaren 80 staan nog op mijn netvlies. Evenals dikke pakken sneeuw en vorst.
Het hoeft niet altijd zo te zijn, maar wel af en toe.
Die vloeipapier platte luchten van het nieuwe klimaat zijn de genadeklap voor de weerbeleving, die de winter al verloren heeft.
De jas ligt naast de regenmeter, boven ijzerrestanten, die ooit werden gebruikt op iets dat natuurijs heet.
