De verduistering is maximaal als de maan opkomt, maar dan is de hemel bij lange na nog niet donker (de zon is immers net onder). Zelfs bij een geheel ongehinderd zicht richting de horizon waar de maan opkomt, zal het daar volmaakt helder moeten zijn. Maar ook dan is de maan zo donker dat hij wellicht voor het blote oog (vrijwel) onzichtbaar is. Zodra de maan de rand van de kernschaduw nadert, is de maanshoogte 6 graden geworden. Dat is nog steeds erg laag, maar de hemel is dan een stuk donkerder geworden. Wellicht dat het dan wel te zien is en dat is ook het fraaiste moment van de verduistering, althans voor waarnemers in de Benelux. Zodra de maan de kernschaduw verlaat, zal het niet erg lang meer duren voordat het nog totaal verduisterde deel van de maan wordt overstraald en de rode tint verdwijnt. Het mooiste is er dan wel vanaf.
Zie ter vergelijking / als voorbeeld de foto die ik heb geschoten op 27 juli 2018 tijdens de totale maansverduistering toen. De maan stond toen ook ongeveer zes graden boven de horizon. Hij staat net boven het gebouw met het platte dak, midden op de foto. Het was vrijwel de eerste foto die ik geschoten had, daarvoor kon niemand hem nog met het blote oog ontdekken, hoewel het helder was...
