Woensdag, 6 oktober 2004
De eerste uurtjes van de dag verliepen in erg sombere omstandigheden met veel bewolking en af en toe een spatje motregen. Naarmate de voormiddag vorderde is de bewolking echter stillaan gaan wijken en kregen we de zon af en toe te zien. De zaak zag er echter behoorlijk onstabiel uit en we kregen na de middag af te rekenen met een aantal buien die het dagtotaal op 0,6 mm wisten te brengen. Deze buien verloren naar de avond toe echter stillaan hun activiteit waardoor we uiteindelijk onder steeds breder wordende opklaringen en met droog weer de dag eindigen. De temperaturen vonden we vandaag terug tussen 11,0 en 17,4 graden terwijl de wind met snelheden tot 35 km/h uit het zuidwesten ook probeerde in de aandacht te komen, maar naar de avond toe is deze uiteindelijk weer tot rust gekomen. De komende dagen zou het trouwens rustig blijven dankzij hogedrukinvloeden die echter tijdens het weekend weer zullen verdwijnen.
Donderdag, 6 oktober 2005
Zoals verwacht heeft zich onder de opklaringen van afgelopen nacht inderdaad een dichte mistlaag gevormd. Op de meeste plaatsen waaronder Malderen was het een complete erwtensoep terwijl andere plaatsen het bij nevel hielden maar er het grijs eveneens als hoofdkleur uitpikten. De teleurstelling was groot toen er na het tergend langzaam optrekken van de mistlaag een grijze laag Stratus overbleef die ons van rechtstreeks zonlicht verstoken hield terwijl het oosten van het land en Nederland reeds baadde in het zonlicht. Het was een hele verademing toen omstreeks vijf uur de zon er ook hier eindelijk in slaagde om zich doorheen de grijze troep te wurmen en zo in een mum van tijd de grijze mistroostige wereld omtoverde in een fleurig en kleurrijk alternatief, maar het was al te laat om hiermee het kwik wakker te schudden en de nazomerse twintigers waar velen al de hele week over repten moesten we dan ook omruilen met de 8,4 tot 15,7 graden die uit de bus rolden. Bij dit alles stond de veranderlijke wind er een beetje futloos op te zien met hooguit 10 km/h. Het beetje motregen dat er vanmorgen uitviel leverde niet meer dan 0,0 mm op en was m.a.w. niet meetbaar. Daar de meteorogische omstandigheden morgen ongeveer dezelfde blijven doen we er in elk geval goed aan om geen al te hoge verwachtingen te stellen van deze laatste werkdag...
Vrijdag, 6 oktober 2006
Tijdens de ochtenduurtjes bevonden we ons niet alleen in Malderen, maar ook in de warme sector van een erg actieve depressie die geleidelijk verder opschuift in oostelijke richting. Hierbij kregen we het klassieke weersbeeld te zien: zwaarbewolkt, af en toe een spatje motregen, tamelijk veel wind en niet in het minste de erg zachte lucht waardoor het vannacht niet kouder werd dan 13,6 graden. Tijdens het aanbreken van de daglichtperiode keken we uiteindelijk aan tegen een sombere maar erg chaotisch bewolkte hemel waarin de motregen tijdelijk wat intensiveerde maar nadien weer ophield en we alsnog van een grotendeels droge voormiddag konden spreken. Tegen de middag was het hele zaakje al een stuk verder opgeschoven en konden we steeds meer invloeden van het naderende koufront herkennen: de laaghangende Stratus fractusbewolking werd af en toe door verticale luchtstromingen opengereten waardoor we tijdelijk de zon te zien kregen, en de hogere luchtlagen vulden zich steeds meer met hoge en middelhoge sluierbewolking. De opklaringen konden echter geen hogere temperaturen dan 18,2 graden garanderen. Nieuwe regen denderde in de vorm van buien het Vlaamse binnenland in en de bijhorende druilerige motregen ging steeds meer over in pittige buien met dikker wordende druppels. De zon verdween terug uit beeld en de rest van de namiddag brachten we door in een typische herfstsfeer. Het koufront was ondertussen al h l dicht genaderd en dat was voelbaar aan de wind die flink aanwakkerde en snelheden tot 38,6 km/h wist te realiseren. De buien hielde even op alvorens het vanuit het westen meer continue ging regenen aan een steeds verder toenemende intensiteit. De invallende duisternis onttrok de details aan het oog maar omstreeks 20H30 hield het op met regenen en waren er in het noorden sterren te zien wat erop wees dat we snel in de heldere lucht achter het front zijn terechtgekomen. De wind luwde hierbij volledig terwijl de temperatuur een zekere daling heeft ingezet. Het neerslagtotaal was hierbij opgelopen tot 2,6 mm.
Zaterdag, 6 oktober 2007
Opnieuw konden we genieten van een zonovergoten nazomerdag, zij het dat de temperaturen vanochtend niet meteen aan nazomer deden denken met 6,1 graden als minimum. Maar de zon maakte er al snel werk van om deze achterstand bij te benen en terwijl er in tegenstelling tot gisteren geen wolken meer werden gevormd, kon de temperatuur rustig verder oplopen. Niettemin werd het niet warmer dan gisteren en haalden we weer een maximumtemperatuur van 19,4 graden en dit bij een noordoostelijke stroming met snelheden tot 17,7 km/h. 's Avonds was er in het uiterste westen een weinig Cirrusbewolking te zien met condensatiestrepen van vliegtuigen die daar niet meer oplosten, maar over de rest van het luchtruim was daar niks van te merken en dit verschijnsel zou ook de komende paar dagen geen verdere gevolgen krijgen. 's Avonds was er dan opnieuw die snelle afkoeling waardoor de plantjes in open lucht weer op hun tanden mogen bijten (en dan gaat het niet alleen over de vleesetende exemplaren). Dauwvorming in een vochtige atmosfeer bracht de pluviometer in beweging waardoor we een neerslagtotaal van 0,2 mm in de tabellen zien verschijnen.
Maandag, 6 oktober 2008
Ook na middernacht bleven de onvermoeibare regenwolken hun pluviale activiteiten bijna onafgebroken verderzetten: het ene moment buiige regen, het andere moment motregen en op geen enkel moment droog. Vanochtend ontwaakten we onder die motregen, maar gelukkig bleek al snel dat dit dan toch de laatste stuiptrekkingen van de stormdepressie waren, want nog voor zonsopgang begon het dan alsnog droog te worden. Naast een overvloed van hemelwater heeft het venijnige systeem ook een flinke teug subtropische lucht naar Malderen gepompt, en dit zorgde voor boterzachte minima die niet beneden de 10,8 graden zakten. Overdag zag de bewolking er een stuk luchtiger en vriendelijker uit toen deze overging in Stratocumulus waarin de zon haar kans schoon zag om af en toe wat mee te gluren naar het zompige landschap. Dit zorgde voor een verdere opwarming naar 17,2 graden als maximum, maar de bewolking bleef ondanks dit alles nog ruimschoots in de meerderheid. 's Avonds leek het erop dat sommige wolken nog niet bevredigd waren na het waterfestijn dat we achter de rug hebben, en kwamen we weer in de buien terecht. Het waren echter lichte buitjes die voornamelijk uit motregen bestonden en zich vooral rond en na zonsondergang lieten gelden. Voor de rest was het echter vrij rustig: de wind heeft op geen enkel moment meer dan 27,4 km/h gehaald, en dit nog steeds uit zuidwestelijke richtingen. De warme kleuren van de avondschemering straalden ook een zekere sereniteit uit. De wolken zorgden 's avonds voor de nodige isolatie waardoor het nog lange tijd aangenaam zacht bleef in de buitenlucht. Het neerslagtotaal bereikte tegen middernacht 2,2 mm.
Dinsdag, 6 oktober 2009
Na de vochtige schermutselingen van gisteren en afgelopen nacht, vonden we het weerstation in een rustige en droge omgeving terug. Op sommige plaatsen klaarde het op, maar te Malderen was daar weinig van te merken en moesten we het doen met de erg zachte ochtendminima van 12,9 graden die de bewolking met zich meebracht. Veel tijd om te herademen was er niet, want op de radarbeelden tekende zich weer een indrukwekkende regenzone af die snel dichterbij kwam. De eerste druppels vielen reeds voor de middag uit de van Altostratus naar Nimbostratus overgaande bewolking. We kregen een klassieke regenlucht te zien met de typische wolkenflarden eronder, en dit bleef voor het grootste deel van de dag onveranderd. De aanhoudende regenval werd kort na de middag tijdelijk afgelost door een krachtige buienlijn die ons een echt stortbad bezorgde. Nadien volgde er weer een lange periode van matige regen, welke werd opgezweept door rukwinden tot 27,4 km/h uit het zuid- zuidwesten. Het voelde hierdoor erg kil en guur aan, doch halverwege de namiddag stond ons een verrassing van formaat te wachten toen we plotseling in de warme sector terecht kwamen. De regen ging hierbij over in motregen en het kwik ging als een raket de hoogte in zodat we na zonsondergang op een uitzonderlijk warme 18,7 graden uitkwamen. De bewolking ging eerst over in Stratus fractus, gevolgd door Cumulus congestus terwijl het in de vochtige warmte ronduit tropisch aanvoelde. Het kwik bleef ook 's nachts dichtbij 19 graden schommelen waardoor we momenteel in de running zitten voor de warmste oktobernacht uit de Belgische geschiedenis. Heel af en toe viel er nog wat motregen uit de chaotische wolkenflarden die een mystiek duet met de volle maan leken op te voeren. De laatste motregendruppel die ons voor middernacht bereikte, bracht het neerslagtotaal op 5,8 mm.
Woensdag, 6 oktober 2010
Dankzij de laaghangende bewolking kregen we terug met hoog hangende temperaturen te maken en was het om 6H 's ochtends nog steeds 17,2 graden. Kort na zonsopgang werd de bewolking in het westen plots dikker en donkerder waardoor het leek alsof het warme nazomerweer met een zware wolkbreuk zou worden afgesloten. Niets was echter minder waar, want achter de 'donkere massa' verschenen even plots opklaringen waarna het geheel met hooguit twee regendruppels over Brussel trok. Daarna kregen we een afwisseling van Altostratus, Altocumulus en Stratocumulus te zien waarin ondanks het transparantere uiterlijk van de wolken wat zwaardere buien opdoken. Maar ook deze keer stelde het weinig voor en bleven de droge perioden overheersen. Op zon hoefden we al evenmin te rekenen terwijl er samen met de buitjes koelere lucht over het land uitstroomde. De maxima van 19,3 graden werden dan ook al erg vroeg op de dag bereikt en er zette zich een gestage afkoeling in die ons pas 's avonds op de uiteindelijke minima van 13,6 graden zou brengen. De wolkenbanden die vermoedelijk bij het eigenlijke front hoorden, bereikten ons bij valavond en gingen gepaard met een zeer uitgestrekte laag Altostratus undulatus bewolking. De ribbel- en golfpatronen hierin waren erg grof waardoor het soms eerder aan Stratocumulus deed denken, maar in elk geval zag het luchtruim er gedurende enige tijd bijzonder indrukwekkend uit. Er volgde weer wat regen, en de wolkenband trok net op tijd weg om vanuit het westen een bloedrode zonsondergang mogelijk te maken. Nog opvallender was dat het luchtruim na zonsondergang helemaal bruin kleurde waardoor het wel de dag des oordeels leek te zijn. De rest van de avond verliep niettemin in zeer rustige en nog erg zachte omstandigheden. Het neerslagtotaal is beperkt gebleven tot 0,0 mm en de hoofdrol was vandaag eerder voor de wind weggelegd die voor het front uit nog erg krachtig uit de hoek kwam met snelheden tot 29,0 km/h.
Donderdag, 6 oktober 2011
Het was vanochtend aangenaam zacht bij temperaturen die rond vijftien graden schommelden en daarna stegen naar 17,2 graden. Doch op de satellietbeelden was een venijnig koufrontje verschenen waarachter zich veel koudere lucht bevond. Dit frontje bereikte ons omstreeks 10H30 en hoewel het niet zoveel voorstelde en kort duurde, werd het gevolgd door een flinke temperatuursdaling terwijl de wolkenluchten aan de voorzijde ervan indrukwekkend waren (snel bewegende Fractus). De neerslag was meteen de laatste die we vandaag te zien kregen en was goed voor 4,6 mm. De lucht werd snel stabieler en we kregen voor het grootste deel van de dag nog te maken met Altostratus en Cirrostratusbewolking achter het front. In het noorden was de lucht helder en de bewolking was daar erg scherp begrensd. Nog wat verder kwamen er buien tot ontwikkeling maar deze trokken allemaal Nederland in terwijl België grotendeels buiten schot bleef. Deze buien gingen gepaard met onweer en hagel tot 2 cm waardoor het voor de Belgische onweersliefhebbers vanavond tandenknarsen geblazen was, en genieten voor de Nederlandse liefhebber. Het koelde flink af tijdens de avond waardoor we nu pas de minima van 9,1 graden bereikten. De wind is flink geruimd van zuid naar noordwest, maar de maximumsnelheid werd opgetekend vanuit het west- zuidwesten met 41,8 km/h. Tijdens de late avond kregen we ook in Malderen mooie uitzichten op de scherp begrensde wolkenband waar de maan net boven hing in het zuidoosten.
Zaterdag, 6 oktober 2012
Zoals we gisteren met de ontwikkelingen op de weerkaarten en boven onze hoofden wel konden verwachten, was het vanochtend inderdaad weer op en top herfstweer. Striemende regenvlagen bekoelden hun vochtige woede op het weerstation waar tegelijkertijd windvlagen tot 53,1 km/h uit het west- zuidwesten op inbeukten. Ook het kwik was duidelijk in topvorm want de minima waren aangenaam zacht met 11,1 graden. Daarna volgde een grijze en winderige voormiddag waarbij de neerslagintensiteit er tijdelijk uitging. Vooral naar de middag toe werd het geruime tijd droog en er vloog zelfs iets over dat op een opklaring leek met een zwak waterzonnetje erin. We zaten net binnen de warme sector van een uitdiepend laagje en dat betekende natuurlijk dat er wat verderop een koufront lag dat in onze richting uitzwaaide. Wie niet wist wat dit betekent, kwam het even later op praktische wijze te weten toen krachtige stortbuien vanuit het noordwesten binnenbuitelden terwijl donkere wolkenmassa's in hoog tempo over het luchtruim joegen. Aan de andere zijde van het koufront zouden we echter nooit terechtkomen (vandaag toch niet) want het ding golfde als een slang over West Europa waardoor de warme lucht terug opschoof naar het noorden. Er volgde een grijze en druilerige avond waarin het regelmatig tot lichte regen of motregen kwam. Het neerslagtotaal werd uiteindelijk aangevuld tot 3,2 mm. Erg veel temperatuursverloop kende deze dag uiteindelijk niet waardoor de maxima niet veel hoger dan de minima zaten met 17,7 graden. .
Zondag, 6 oktober 2013
De zon was er vandaag al vroeg bij en de combinatie van nevel en vocht zorgde voor een rustgevend en warm licht waarmee we de dag begonnen. Het was iets koeler maar nog steeds zacht voor de tijd van het jaar bij minima van 11,6 graden. Wind stond er nauwelijks en het warmde snel op waardoor we na de middag vlot de kaap van 20 graden overschreden om uiteindelijk op 20,7 graden te komen. De bewolking bestond meestal uit een mengvorm van Cumulus en Stratus fractus die zich gedeeltelijk uitspreidde tot Stratocumulusvelden. Tot buien is het niet gekomen ondanks het erg 'zware' uiterlijk van de wolkenvelden (in Nederland werd plaatselijk echter melding gemaakt van een paar druppels) en de bewolking loste tijdens de avond weer grotendeels op. Er hingen condensatiestrepen en wat sluierbewolking die bij zonsondergang sfeervol oplichtte, waarop een tamelijk koele avond volgde waarin weer wat nevel en dauw werd gevormd.
Maandag, 6 oktober 2014
De dag nam een sombere dag met veel Stratus en Stratus fractus bewolking. De bewolking was erg dik en het leek ieder moment te kunnen gaan regenen maar uiteindelijk bleef het droog. Dankzij de bewolking werd het niet kouder dan 12,3 graden maar overdag warmde het slechts langzaam op en onder een sombere hemel en bij een kille zuidwestenwind werd het niet warmer dan 16,1 graden. Halverwege de namiddag kwamen we onder invloed van een naderende regenzone welke de laaghangende Stratus en Stratocumulus opruimde terwijl de bovenlucht uit Cirrostratus en Altostratus bestond. De zon scheen vijf minuten en daarna kwam er weer Stratocumulus opzetten terwijl de sluierbewolking erboven dikker werd. tegen de avond loste de Stratocumulus weer op maar ondertussen was de Altostratus al zo dik dat die geen zon meer doorliet en er hingen reeds valstrepen onder die spoedig gevolgd werden door regen. Veel stelde dit niet voor maar het werd toch een gure en natte avond die het seizoen alle eer aandeed. We sloten af met een voorlopig neerslagtotaal van 6,0 mm.
Dinsdag, 6 oktober 2015
Het was vanochtend somber met Stratus bewolking en het voelde erg klam tot zelfs een beetje zwoel aan bij temperaturen die niet onder 9,1 graden zakten. Dat broeierige gevoel nam overdag snel toe maar de lucht was onstabiel want er lagen reeds intense buien met onweer op ramkoers, welke ons vanuit noord Frankrijk zouden bereiken. De Stratusbewolking liet niet meteen vermoeden dat er onweersdreiging hing, en wie op basis van deze bewolking een rustige herfstdag voorspelde bleek nog juist te zijn ook. De onweersbuien ondergingen immers een collectieve inzinking toen ze de grens overstaken, en waren dit gedrag duidelijk nog niet verleerd na afgelopen zomer. We kregen een aantal schuchtere opklaringen te zien en de bewolking ging over in Stratocumulus undulatus die met opvallende, dikke van zuidoost naar noordwest lopende banden vanuit het zuidwesten over ons trok. Tussen elke band was er ruimte voor 30 seconden tot 2 minuten zonneschijn en dit bracht het kwik op maxima van 20,8 graden. Aan de voorzijde van de onweerslijn was de wind weer naar het zuidoosten gekrompen maar nadat de (denkbeeldige) buienlijn over Malderen trok kwam deze weer uit zuidelijke tot zuidwestelijke richtingen. De windsprong ging wel gepaard met wat lichte regen. We kwamen nu in heldere lucht terecht die grotendeels was ontdaan van laaghangende Stratus en Stratocumulus zodat we enkel Altostratus te zien kregen die overging in Cirrostratus met wat verderop in het zuidwesten opklaringen die langzaam dichterbij kwamen. Dit gaf nog wat ruimte voor een tiental minuutjes zonneschijn voordat deze onderging. Ondanks de koele luchtsoort waarin we theoretisch gezien terecht zijn gekomen bleef het erg zacht en beleefden we zelfs nog een erg zwoele avond, al waren er opvallend weinig mensen die daar nog gebruik van maakten om een barbecuestel naar buiten te slepen of de terrasjes weer op te zoeken die ondertussen reeds in de winterstalling waren opgeborgen. Wie zich nog buiten begaf deed dat voor andere dingen, zoals onderandere het opmeten van een neerslagtotaal van 0,2 mm.
Donderdag, 6 oktober 2016
Na een heldere en windstille nacht vonden we een ... graden aanwijzende thermometer terug terwijl er op de dakramen ijskristalletjes schitterden. Maar deze dakraamvorst bleek uiteindelijk nog mee te vallen daar de meeste planten nog steeds intact waren bij het terugkeren van het daglicht. Enkel de zon heeft het laten afweten, want vanuit het noordoosten kwam er Stratocumulus opzetten van een retrograads bewegende depressie die zich eveneens in die richting bevond. De bewolking ging bliksemsnel over in Stratus en hiermee was de eerste stap naar een sombere episode gezet. Gelukkig was dit alleen maar een opwarmertje (of afkoelertje) in de aanloop naar de Donkere Winterdagen, want de bewolking ging al snel weer over in Stratocumulus waarna er brede opklaringen verschenen. De zon kwam er weer door en zeker op beschutte plaatsjes was het nog best genieten van haar warme stralen. Wie de beschutting verliet, moest echter optornen tegen de meedogenloze schrale noordoostenwind die door merg en been sneed en zelfs al een beetje wintergevoel wist op te roepen. Zeker tijdens de late namiddag was dit het geval want toen kwam er weer bewolking opzetten vanuit het oosten en volgde er een onaangenaam en guur maar nog steeds droog weertype. Het ging om dezelfde Stratocumulus- en Stratusvelden als waarmee we vanochtend reeds geconfronteerd werden. De temperaturen bleven dan ook steken op ... graden, wat tijdens die zonnige episode bereikt werd. Tijdens de avond veranderde er weinig en door de bewolking lijkt het opnieuw een zachtere nacht te zullen worden. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 6 oktober 2017
Na een vrij rustige en koele nacht met minima van 8,1 graden werden we opeens opgeschrikt door een reeks krachtige buien welke kort voor zonsopgang in Malderen toesloegen. Deze buienlijn bleek aan de voorzijde van een tong van onstabiele lucht te liggen die vanuit de Noordzee het vaste land is op gestroomd. De buien hielden een half uurtje aan waarna het weer droog werd, maar het duurde niet lang of we kregen met de losse buien in de onstabiele luchtmassa te maken. De stroming had een voldoende sterke noordcomponent (NNW) om het schaduweffect van Engeland eventjes buiten spel te zetten waardoor we ook in de centrale en westelijke delen van Vlaanderen echte Hollandse taferelen aantroffen met pittige buien. Het had iets weg van een typische voorjaarsbuienlucht (voor zover die het laatste decennium nog typisch kan genoemd worden) met diepblauwe kleuren, felwitte stapelwolken, vezelige aambeelden en tussendoor een flinke teug zonneschijn die voor een intens lentegevoel zorgde. Natuurlijk waren de buien op de ene plaats heviger dan de andere maar de prachtige wolkenlandschappen waren in ieder geval overal een constante. Net als de koele lucht trouwens, want hoger dan 13,3 graden klom het kwik niet meer waardoor al deze schoonheid maar beter van achter glas kon bewonderd worden voor wie geen stoere bink was. Naar de avond toe kwamen we geleidelijk onder invloed van neerwaartse stromingen (advectie) waardoor de buienwolken zich steeds meer gingen uitspreiden tot Stratocumulus en de buienactiviteit dus geleidelijk af nam. Hier en daar werd er natuurlijk nog even voor een verrassing gezorgd maar tegen het einde van de avond was het op de meeste plaatsen wel droog. Het neerslagtotaal voor vandaag was niet duidelijk.
Zaterdag, 6 oktober 2018
Net als gisteren leek het boven onze hoofden wel een schaakbord met de talloze condensatiestrepen die niet oplosten. Maar de schaakstukken ontbraken op de koning na die met zijn krachtige stralen het kwik van een frisse 7,7 graden naar een bijna zomerse 23,8 graden wist te tillen. In het westen verscheen echter al snel Cirrus en Cirrostratus en na een tijdje werd er opeens massaal Altocumulus floccus gevormd die voor een fraai uitzicht zorgde tegen de diepblauwe hemel waarin de strepen ondertussen werden weggewist. Ze straalden een en al onstabiliteit uit doch de wolkjes verdwenen even plots als ze gekomen waren. En dus werd het weer zonnig en zomers bij een zuidoostelijke bries die aan een warme föhn deed denken. Er was niet veel inspanning nodig om ons in het zweet te krijgen maar tegen het einde van de namiddag kwam er Stratocumulus en Stratus fractus opzetten, geflankeerd door nieuwe Altocumulusvelden met een hypnotiserende schoonheid. Deze zorgden voor schaduw en koelte en er kwam steeds meer bewolking opzetten uit het westen terwijl het op hoogte begon vol te lopen met Cirrostratus en Altostratus. Tussen deze wolken zaten reeds buien ingebed die tijdens de late uurtjes ook in Malderen voor wat gedruppel zorgden wat het neerslagtotaal op 1,2 mm bracht.
Zondag, 6 oktober 2019
De regenzone heeft ons dan toch kunnen bereiken en de dag begon al kletsnat tijdens de ochtend. Het daglicht keerde weer in een Nimbostratuslucht al ontbrak de karakteristieke pannus bewolking eronder waardoor we tegen een egaal grijze hemel aan keken. Wel werd het droog en was dit waarschijnlijk de reden waarom deze wolken ontbraken. Maar lang duurde het niet want tegen de middag volgden er weer perioden van felle regen. De regenzone was in twee delen opgesplitst en deze trokken in de west- zuidwestelijke stroming het land op. Hoewel we dat eerste deel boven Nederland zagen stagneren, trok alles in België vlot door en tegen halverwege de namiddag zaten we reeds achter deze regenzones. Het klaarde op en het voelde wat zwoel aan bij maxima van 15,7graden, een zwakke zuidwestenwind en regelmatig zon. Maar toen kwam de punt van het occlusiefront eraan en daar draaiden verschillende buienwolken rond die samen clusterden waardoor we eerst van fraaie opkomende buienluchten konden genieten, maar eens alles boven ons hing werd het kil en betrokken. De neerslag had uiteraard een buiig karakter maar voor de rest verschilde het weinig met een klassieke verregende herfstdag en mochten we dus weer de verwarming aanslingeren. In vergelijking met Nederland viel het echter nog mee want daar werden op veel plaatsen recordlage maxima opgetekend van nog geen tien graden terwijl het boven Vlaanderen stukken zachter was. Maar we kwamen hier dus ook in de koele lucht terecht tijdens de avonden de minima werden ook toen bereikt met 9,1graden, deels door waterkoeling. Het neerslagtotaal was er weer eentje waar we afgelopen zomer alleen maar konden van dromen met 11,1 mm.
Dinsdag, 6 oktober 2020
We zaten vandaag volop in onstabiele zeelucht waarin zich talloze buien ontwikkelden die met een strakke westelijke wind het land werden ingeblazen. Door luchtmenging zijn de minima relatief hoog gebleven gezien de luchtsoort met 11,1 graden. Overdag kwamen we onder de invloed van de schaduw van Engeland waardoor er een smalle gordel met brede opklaringen en droog weer ontstond die pal over Londerzeel liep. Hierdoor konden we in onze regio weer opdrogen en ontschimmelen terwijl we konden genieten van de buienwolken die zowel ten noorden als ten zuiden van ons bleven voorbijtrekken. Ondanks de wind werd het een vriendelijke najaarsdag met nazomerse trekjes waarbij de vele zonnige momenten het kwik de kans gaven op te klimmen naar 17,6 graden. Af en toe kregen we een schampschot van een net langstrekkende bui mee maar deze waren niet meetbaar. Meestal ging het om buien langs de zuidkant van de Schaduw. Dit beeld bleef zowat de ganse namiddag hetzelfde maar tegen de avond naderden er actievere buiencomplexen en zo was er dan toch eentje dat ons omstreeks 20H30 met intensere regenval opzadelde, althans in Buggenhout. Maar ook dit stelde weinig voor in vergelijking met de gebieden die buiten deze stabiele zone lagen en waar hagel, onweer, windhozen en wolkbreuken de orde van de dag waren. Het neerslagtotaal is hier dan ook erg bescheiden gebleven met 2,5 mm.
Woensdag, 6 oktober 2021
Na een overwegend droge nacht bereikte de krul van de occlusie van de depressie waarvan we gisteren het koufront over de vloer kregen Malderen. Kort voor zonsopgang ging het hieruit regenen al bleven de hoeveelheden ook nu relatief beperkt in vergelijking met delen van Nederland waar men getroffen werd door pittige buienlijnen die zich langsheen de kern van de depressie verplaatsten. Bij ons was het slechts een gewone regenzone die passeerde met een veel lagere intensiteit tot gevolg. En zo zagen we de achterstand tegenover onze noorderburen steeds verder oplopen ondanks het gure, natte en winderige herfstweer dat ons te beurt viel. Kouder dan 9,9 graden werd het door de bewolking niet maar overdag warmde het nauwelijks op doordat er steeds meer polaire lucht in de aanvoer vermengd werd en de warmte in het occlusiefront enkel op hoog niveau boven onze streken uitvloeide. Kort na de middag kwamen we dan toch nog in de opklaringen langsheen de occlusie terecht en daar maakte dezelfde onstabiele buienlucht als die boven Nederland haar opwachting. Of toch in light versie want de buien waren ook dan maar een flauwe afspiegeling van wat men ginder voor de kiezen kreeg. Hoe dan ook konden we in Malderen van een natte en gure herfstdag spreken en ook met dat streepje zonneschijn erbij werd het niet warmer dan 13,7 graden. Later op de avond begonnen dichte Stratocumulusvelden en Stratus fractus bewolking zich weer vanuit het noorden samen te pakken en dit leverde een aantal lichte buitjes van fijne regen en motregen op. Deze doken tijdens de avond met de regelmaat van de klok op en vulden het neerslagtotaal verder aan tot 8,4 mm.
Donderdag, 6 oktober 2022
Alle somberheid van gisteren ten spijt is het tijdens de nacht helemaal opgeklaard waardoor we vandaag in een totaal andere wereld ontwaakten. De lucht was kraakhelder, de kleur diepblauw en enkel in het oosten waren nog een paar Altocumulusbankjes te zien van het wegtrekkende koufront. In deze omstandigheden kon het wel aardig afkoelen waardoor de minima op 10,4 graden zijn uitgekomen. Maar die thermische uitschuiver was dus al snel vergeten eens de zon goed en wel op was. Het werd terug een nazomerdag van formaat, al moesten we wel met een pittige zuidwestenwind rekening houden die de gevoelstemperaturen weer naar beneden joeg. Tijdens de late namiddag dreven er wat Cumuluswolkjes binnen vanuit datzelfde zuidwesten terwijl de diepblauwe kleur van de lucht in die richting wat fletser begon te worden. Later zagen we daar ook wat Cirrusbewolking en een paar Altocumulusbankjes verschijnen. Nadat we dit hadden waargenomen, veranderde er echter niet veel en op de satellietbeelden was ook niets te zien dat op een naderende storing of iets dergelijks wijst. Het kwik steeg naar 18,9 graden en tijdens de avond volgde er een snelle afkoeling die nu wel wat werd afgeremd door de wind. De stapelwolkjes losten weer op en van de Cirrusbewolking was tegen zonsondergang ook niet veel meer te zien. En ook van neerslag dus niet, zelfs met de dauwdruppels van vanochtend erbij geteld kwamen we niet verder dan 4,8 mm.
Vrijdag, 6 oktober 2023
De Altocumulusvelden hingen er nog steeds en de opklaringen ook wat dus weer garant stond voor een mooie zonsopgang die we bij een zachte 11,3 graden konden aanschouwen. De vurige schemeringskleuren en lavazee- effecten bleven echter uit, wellicht was de onderste luchtlaag daar iets te droog voor. Aanvankelijk werd het vrij zonnig en hoefden we enkel met die dunne Altocumulusveldjes rekening te houden. Maar na een tijdje werden het erg veel wolkenvelden die zich ook op verschillende niveau's gingen manifesteren. Later losten deze wolkenveldjes weer op en kregen we vooral Cirrus en Cirrostratus te zien terwijl het erg zonnig werd. De aangevoerde lucht was zacht en we konden weer voor de tijd van het jaar absurde maxima van 20,2 graden optekenen. De Cirrusplukken zorgden later op de avond voor een indrukwekkende zonsondergang toen alles eerst geel en later vurig oranje oplichtte. Het schouwspel duurde echter opvallend kort en het werd gevolgd door een erg zachte avond waarin we het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden.
Zondag, 6 oktober 2024
Tegen de ochtend is er uiteindelijk toch nog bewolking komen opzetten. Er bleven daarnaast ook opklaringen over en dit zorgde ervoor dat de zon alles met oranjerode kleuren kon laten oplichten. Het resultaat was een erg indrukwekkende zonsopgang. De oranjetinten gingen vrij snel over in geeltinten en binnen de kortste keren was het kleurenspektakel alweer voorbij. De opklaringen konden het tijdens de nacht nog laten afkoelen tot 6,6 graden en er heeft zich ook wat dauw kunnen vormen. Er stak echter al snel een vrij krachtige zuidwestelijke wind op die alles liet opdrogen. Bij deze temperaturen voelde het ook kil aan ook al kwamen we geleidelijk in zachtere lucht terecht. De stroming draaide snel naar zuidoostelijke richtingen en er dreef redelijk wat Altostratus en Altocumulus bewolking voorbij die hier en daar ook fraaie valstrepen had. De zon had het daarbij moeilijk, zeker als er een dikke plak Altostratus voor dreef. Vanuit het zuidwesten klaarde het echter plots en onverwachts uit en kregen we mooie diepblauwe luchten te zien. Op een bepaald moment was er zelfs geen bewolking meer te zien waar sommige weermodellen juist een sombere dag berekenden. Het zonnige weer hield tijdens een groot deel van de namiddag aan al zorgde de strakke wind voor wat kilte. Gelukkig boekten we wat thermische winst, we haalden nu maxima van 17,5 graden en met die krachtige zon was het zeker uit de wind soms zweten geblazen. Na verloop van tijd verscheen er een scherpe band met Stratocumulus undulatus bewolking in het zuidwesten. Wolken die spierwit kleurden in het felle zonlicht en heel langzaam dichterbij kwamen. Eens ze ons bereikten, kregen we plots een erg indrukwekkend zicht op Stratocumulus lenticularis wolken die min of meer op hun plaats bleven hangen maar snel van vorm en grootte veranderden terwijl je de lucht er aan een grote snelheid zag doorheen stromen. Er dreven soms nog mooie opklaringen voorbij tussen deze lenswolken, maar uiteindelijk kwam er ook dichte Stratocumulus en Stratus binnengewaaid waaruit het later zelfs ging regenen. Soms was dat met dikke druppels maar toch stelde het niet veel voor en was het amper genoeg om de grond nat te maken. Na een uurtje werd het zelfs weer droog. De wind wakkerde ondertussen verder aan waardoor het guur en herfstachtig aanvoelde buiten. Tijdens de avond bleef het droog maar betrokken en nog steeds vrij winderig. En zo kwamen we er ondanks dat gedruppel eerder in de avond toch nog met een beperkt neerslagtotaal van 0,0 mm vanaf.