Je kan getroffen worden door de bliksem als je foto's probeert te maken, je kan een boom op je wagen krijgen als het waait, je kan ook gewoon van de trap vallen thuis en je nek breken. Maurice en Katia Kraft, de bekendste vulkanenfotografen/filmers zijn ook gedood terwijl ze hun zoveelste reportage maakten. Ze waren niet roekeloos, maar 't kan altijd helemaal anders verlopen dan je voorziet.
Je moet daar niet aan denken als je bezig bent. Neem gewoon de nodige veiligheidsmaatregelen als 't nodig is. Ik las hier eergisteren nog dat iemand biddend naar huis fietste na een blikseminslag op 1km. Als je de bliksem gezien en gehoord hebt hoef je geen schrik meer te hebben want dan ben je niet getroffen, en anders hoef je ook geen schrik meer te hebben
Ik heb eens anderhalf in onweer doorgebracht in een vogelkijkhut in een natuurgebied hier vlakbij de stad. Houten constructie, metalen dak dacht ik ook, levensgevaarlijk als je dan ook nog aan je statief staat. Maar wat moet je anders? Ik werd overvallen door het onweer dat vlak boven me ontstond en al mijn materiaal laten kapotregenen wou ik niet doen. Daar zit je dan, maar dan heb ik helemaal geen schrik, ik concentreer me op de camera en het nemen van foto's, of gewoon wat zitten genieten van het spektakel. Er is toch niks dat je eraan kan doen op zo'n moment, dus waarom zou je dan bang zijn? Op 17 juli vorig jaar ook uit het niks enkele zeer nabije inslagen, maar dan was er de wagen. Foto's nemen gaat toch niet als het licht is, maar in het donker zou ik het er toch op wagen foto's te nemen.
Je moet daar niet aan denken als je bezig bent. Neem gewoon de nodige veiligheidsmaatregelen als 't nodig is. Ik las hier eergisteren nog dat iemand biddend naar huis fietste na een blikseminslag op 1km. Als je de bliksem gezien en gehoord hebt hoef je geen schrik meer te hebben want dan ben je niet getroffen, en anders hoef je ook geen schrik meer te hebben
Ik heb eens anderhalf in onweer doorgebracht in een vogelkijkhut in een natuurgebied hier vlakbij de stad. Houten constructie, metalen dak dacht ik ook, levensgevaarlijk als je dan ook nog aan je statief staat. Maar wat moet je anders? Ik werd overvallen door het onweer dat vlak boven me ontstond en al mijn materiaal laten kapotregenen wou ik niet doen. Daar zit je dan, maar dan heb ik helemaal geen schrik, ik concentreer me op de camera en het nemen van foto's, of gewoon wat zitten genieten van het spektakel. Er is toch niks dat je eraan kan doen op zo'n moment, dus waarom zou je dan bang zijn? Op 17 juli vorig jaar ook uit het niks enkele zeer nabije inslagen, maar dan was er de wagen. Foto's nemen gaat toch niet als het licht is, maar in het donker zou ik het er toch op wagen foto's te nemen.