Ondanks de beloofde overvloed aan zonuren bleef het de afgelopen dagen grauw, bij vlagen zelfs wat weemoedig.
Vandaag echter brak, hier in het Rotterdamse, eindelijk een voorzichtig zonnetje door; een klein gebaar van de herfst die even glimlacht.
De aanstaande verandering, met een frisse bezem door de atmosfeer, stemt mij allerminst somber. Integendeel; 2025 lijkt tot dusver te grossieren in weerkundige saaiheid en het wordt hoog tijd dat de lucht weer wat leven inblaast.
Ik zie reikhalzend uit naar een vleugje dynamiek; naar de dans van wind en wolken, naar het klank- en lichtspel van kustconvergentie, die haar stem verheft aan de horizon.
De atmosfeer roert zich weer, langzaam voorbereidende op het winterseizoen!
En moge dat seizoen ons eindelijk weer wat winters weer brengen, zoals we het van ouds kennen.