Zelf heb ik dit soort opmerkingen zo vaak gekregen door mijn liefhebberij voor onweer en extreem weer. Meestal lag ik daar met mijn vader over in de clinch en dan ik maar liggen verdedigen dat onweer een onmisbaar deel is van ons ecosysteem met als stormen en strenge vorst.
Maar mijn nachtmerrie - ervaring met Eunice heeft bij mij toch een soort van knop omgedraaid waardoor ik er sinds die storm heel anders tegenover sta dus ik vraag ook begrip voor degenen die zich met deze post aangevallen voelen.
Gelukkig hebben de weergoden op dit alles het laatste woord (ook al worden ze tegenwoordig nogal beïnvloed door een zekere Trump)
Ik bedoel het zeker niet als een verwijt 
, de nare gevoelens door de vooral bij jullie grote storm Eunice, kan ik mij levendig voorstellen, na de schade gebeurtenissen bij jullie, de storm was daar in België vergelijkbaar met de enorme storm van 2 april 1973 hier in het Rijnmondse, deze heeft bij mij nog steeds diepe indrukken achter gelaten als jongetje van 10 jaar toen, omdat mijn jongste zus op 2 april jarig is, moest een kinderfeestje tot 22.00 uur duren, omdat het buiten te gevaarlijk was vanwege de rondvliegende voorwerpen
Mijn boodschap is ook bedoeld dat ' als iemand tegen een weer fenomeen opziet, dat kan en mag, maar probeer anderen een schuldgevoel te sparen, het gaat ons meer ervoor dat we de krachten der natuur graag ondervinden, het gevoel hebben dat we echt leven
Nb, de autocorrectie laat niet toe dat ik sommige woorden niet aan elkaar vast krijgt 