Maandag, 25 oktober 2004
Nadat we vanochtend ontwaakten onder een met sterren vol gezaaide hemel waarbij die ene vallende ster als enige neerslag van betekenis kon beschouwd worden, mochten we kennismaken met een wat minder warm weertype met temperaturen tussen 13,3 en 16,4 graden waarbij de zon regelmatig aan bod kon komen. In de loop van de voormiddag is de bewolking tijdelijk flink gaan toenemen maar daarna ging het weer de zonnige kant op waarbij in de namiddag en avond de hemel onstabiele trekjes begon te vertonen met neiging tot vorming van buienwolken in de verte. De frontale zone die de overgang van warm naar minder warm vormt is in de loop van de dag wat gaan golven waardoor er in de namiddag ook veel hoge bewolking kwam opzetten aan de zuidelijke en oostelijke horizon, maar dit bleef zonder gevolgen voor Malderen. Door toedoen van een strakke zuidwestenwind die 50 km/h haalde voelde het echter niet echt aangenaam aan. De komende dagen zou het frontale gedoe net ten oosten van ons blijven golven waarbij we in een wisselvallig weertype terechtkomen waarin regelmatig buien, mogelijk zelfs met onweer zullen ontstaan.
Dinsdag, 25 oktober 2005
Het zorgde weer voor aardig wat verbazing toen de temperatuur vanochtend niet verder bleek gezakt te zijn dan zo'n 15 graden, een waarde die zelfs in putje zomer al bijna als zwoel kan bestempeld worden. Het voelde echter bijlange niet zo aan door de erg venijnige, tot 47 km/h uithalende westelijke wind. Wel was het droog en waren het slechts lichte nachtelijke regenbuitjes die de pluviostand op 0,2 mm gebracht hadden, maar daar werd al meteen aan gewerkt want nog maar nauwelijks was het eerste daglicht in de atmosfeer doorgedrongen of een actieve regenzone spoelde door het land. Ze werd gevolgd door een droger en rustiger intermezzo rond de middag maar deze werd vrij abrupt afgesloten door een flinke buienlijn die vanuit het westen kwam opzetten. Het kwik kreeg het hierbij moeilijk waardoor de minima uiteindelijk werden bijgesteld naar 13,2 graden, maar dankzij een thermisch sprintje tijdens het droge intermezzo 's middags kwamen de maxima alsnog op 16,9 graden uit, opnieuw zeer degelijke eind oktober- waarden. Nadat we deze buienlijn achter de kiezen hadden en de pluviostand op 6,2 mm terechtkwam werd het echter definitief droog en keken we zelfs aan tegen brede opklaringen waarin slechts wat hoge sluierwolken overbleven en op lager niveau wat stapelwolkjes (Cumulus fractus) voorbijdreven. De wind bleef echter nadrukkelijk aanwezig, en het ziet er niet naar uit dat we daar snel vanaf raken met de drukgradiënt die ook de komende dagen boven onze streken erg groot blijft. Mogelijks kunnen er vannacht en morgenvoormiddag nog een paar buitjes op het toneel verschijnen maar de zaak zal snel stabiliseren waardoor de aanloop naar de eerder aangekondigde nazomer is gemaakt. De temperaturen lijken alsnog de twintigers op te gaan zoeken op donderdag en vrijdag terwijl ook in het weekend de 18 graden vlot haalbaar is, zij het met een druppel motregen erbij. Pas vanaf maandagavond zou er weer koelere lucht binnensijpelen maar dat is nog niet helemaal zeker.
Woensdag, 25 oktober 2006
Het is onder de brede opklaringen afgelopen nacht weer flink afgekoeld waardoor we het kwik vanmorgen terugvonden op een erg lage (in vergelijking met de voorbije dagen toch) 8,1 graden. Verandering was echter in aantocht want de ochtendlijke hemel was reeds doorspekt met een overvloed aan Altocumuluswolken die oranje oplichtten in het strooilicht van de steden en dorpen. Na zonsopgang zorgden deze Altocumulus lenticularis partijen voor een fraaie wolkenlucht, doch hun aantal nam geleidelijk toe en spoedig was er van de blauwe lucht niet veel meer te zien. Hoewel een zeer warme luchtmassa onderweg was naar de Lage Landen, waren de onderste luchtlagen nog steeds erg koel terwijl de bewolking ervoor zorgde dat de temperatuur niet al teveel kon oplopen. Het werd uiteindelijk 17,5 graden, al is dit reeds beduidend hoger dan gisteren. Er stond ook minder wind (maximaal 25,7 km/h uit het oost- zuidoosten) waardoor het weersgebeuren een stuk comfortabeler verliep. De bewolking kreeg in de loop van de namiddag onstabiele trekjes in de vorm van een oververtegenwoordiging van Altocumulus castellanus, een gegeven dat niet zonder gevolg bleef want tijdens de avond werd het Malderse aangedaan door een kort regenbuitje dat goed was oor 0,4 mm hemelwater. De rest van het etmaal verliep rustig, doch het regenbuitje van vanavond fungeerde kennelijk als warmtefront vermits de temperatuur daarna weer gevoelig is gaan stijgen. Van een kille nacht gaan we duidelijk gespaard blijven...
Donderdag, 25 oktober 2007
Een kille en sombere dag waarover niet meteen veel te vertellen valt. We gingen van start met ochtendtemperaturen van 7,2 graden terwijl het overdag langzaam maar zeker opwarmde naar 10,0 graden. Er stond niet veel wind met snelheden tot 16,1 km/h uit het noordoosten, wat meteen hand in hand gaat met dit nevelige weertype dit nevelige weertype. Net als gisteren lijken de weergoden er plezier in gevonden te hebben om het telkens nadat de zon is onder gegaan en het volledig duister is, te laten opklaren zodat we alweer vrede moesten nemen met het niettemin erg felle licht van de bijna volle maan dat zich door de restanten Stratus fractus heen boorde. Het zorgde niettemin voor een aparte sfeer terwijl de temperatuur nog lange tijd ruim boven de acht graden bleef hangen.
Zaterdag, 25 oktober 2008
Deze ochtend konden we weer genieten van een strakblauwe hemel waarin de zon al snel voor een vriendelijke nazomerse sfeer zorgde. Doch plots kwamen er vanuit het zuidoosten laaghangende Stratuswolken tevoorschijn gesprongen waardoor de omgeving op minder dan 2 minuten tijd volledig werd verzwolgen in een dikke mistlaag. Deze belagers weer van ons afschudden was niet bepaald gemakkelijk want de rest van de voormiddag bleef het grijs en somber waarbij enkel de mist weer optrok. Het stromingspatroon deed nogal vreemd aan op de satellietbeelden doordat we duidelijk in een westelijke stroming zaten terwijl de bewolking zich net vanuit het zuidoosten uitbreidde. Tegen de middag moest de bewolking echter wijken voor een nieuwe depressie die vanuit het westen kwam opzetten, en keerde ze weer op haar stappen terug om vervolgens in het noordoosten te verdwijnen. We kwamen nu in een band van opklaringen tussen beide 'systemen' terecht waarin de zon een nieuwe poging waagde om het kwik op te drijven van de eerder koele 3,7 graden vanochtend naar de 14,7die we in de namiddag optekenden. In de vochtige lucht ontwikkelden zich snel stapelwolkjes waardoor het zeker geen ononderbroken zonneschijn was die we kregen. Tijdens het tweede deel van de namiddag gaven deze stapelwolkjes eveneens de geest, maar nu moest de zon het opnemen tegen hoge en middelhoge wolkenvelden (Cirrostratus en Altocumulus) van de ondertussen toch wel erg dicht genaderde regenzones. Gelukkig bleef ze de hele tijd de overhand houden en kunnen we ondanks alles nog van een erg fraaie herfstdag spreken. Wel moesten we er windsnelheden tot 33,8 km/h bijnemen die vooral naar de avond toe optraden. Voor de rest bleef het echter rustig en droog en bleef het neerslagtotaal dan ook beperkt tot 0,2 mm.
Zondag, 25 oktober 2009
Brede opklaringen zorgden vanochtend letterlijk en figuurlijk voor een hemelsbreed verschil tegenover het sombere gisteren. Het kwik is ondanks de open hemel op een erg zachte 10,8 graden uitgekomen, maar helemaal wolkeloos zou het vandaag zeker niet blijven. Als opwarmertje kregen we al snel Stratocumulus translucidus veldjes voorgeschoteld die afgewisseld werden met brede opklaringen en gezelschap kregen van losse wolkenflarden (Stratus fractus). Het waren deze laatste die vandaag van betekenis zouden worden, want deze onschuldig ogende witte plukjes gingen langzaam maar zeker over in Cumulus terwijl de Stratocumulus weer verdween. De Cumuluswolkjes bolden steeds verder op naarmate de uren verstreken en halverwege de namiddag was het dan prijs toen een eerste lichte regenbui Malderen aandeed met enkele verdwaalde druppels. Er waren nu terug Stratocumulus en Altocumulusvelden verschenen die op sommige momenten erg dik waren en de zon behoorlijk in moeilijkheden brachten. De vochtige lucht zorgde echter voor bijzonder fraaie stralenbundels telkens de zon door de wolkenvelden priemde. Er volgden nog enkele matige buien die soms gepaard gingen met windstoten die opliepen tot 41,8 km/h uit het zuidwesten. De aangevoerde lucht voelde hierdoor wat killer aan, maar het kwik kon alsnog oplopen naar een acceptabele 17,7 graden. Kort voor zonsondergang hadden de (Londerzeelse) buien hun beste tijd reeds gehad en werd het rustig terwijl we konden genieten van brede opklaringen vanuit het westen. Deze deden het echter flink afkoelen en het kwik schommelde tegen middernacht reeds rond de minima die vanochtend werden opgetekend.
Maandag, 25 oktober 2010
Door toedoen van warmteadvectie (zwak warmtefrontje in de hoogte) is de rust in het weersgebeuren teruggekeerd en zag het er vanochtend veelbelovend uit met brede opklaringen en wat verspreide Cumulus of Stratocumulusbeswolking. Wel was het fris met temperaturen die naar 1,3 graden zijn gezakt en was er in het westen af en toe nog een flinke stapelwolk of Cirrus densus van een overgebleven buienwolk te zien. De laatste buien hebben het neerslagtotaal in Malderen afgelopen nacht aangevuld tot 0,2 mm, wat meteen ook het dagtotaal zou worden. De bewolking nam verder af waardoor het op sommige momenten bijna helder werd, en het kon dan ook aardig opwarmen met maxima tot 12,5 graden tot gevolg. De noord- noordoostenwind voelde nog fris aan met haar snelheden tot 25,7 km/h, daar we nog steeds in polaire luchtmassa's vertoeven. Tijdens de late namiddag kwam er plots Stratus fractus bewolking opzetten vanuit het noorden waardoor de zon soms in moeilijkheden kwam. Het bleef echter droog en de bewolkingsgraad kwam niet verder dan 6/8. Tijdens de avond werden de opklaringen weer breder en koelde het snel af. De wind is ondertussen zo goed als volledig weggevallen waardoor het er naar uitziet dat we morgenochtend weer met negatieve temperaturen en wit berijpte grasperken te maken zullen krijgen.
Dinsdag, 25 oktober 2011
In het tweede deel van de nacht bereikten de eerste buien uit het naderend koufront Malderen. Hoewel deze regenzone erg verzwakt is, waren sommige buien pittig en volgden er in de loop van de voormiddag een aantal perioden van aanhoudende, tamelijk intense regenval. De bewolking en de nog steeds subtropische luchtaanvoer zorgde voor zachte minima van 9,9 graden, en ondanks de bewolking konden de temperaturen overdag nog stijgen naar 13,0 graden. De namiddag verliep droger, maar de bewolking bleef overheersen terwijl er nog wat verdwaalde druppels vielen. Het was wachten tot zonsondergang voordat er opklaringen binnendreven vanuit het zuidwesten, welke in de windstille omstandigheden en door de warme avondkleuren voor een erg rustgevende sfeer zorgden. Bedrieglijke rust, want wie goed keek kon de aambeeldvormige toppen van onweersbuien wat verderop herkennen, en deze trokken vanuit Frankrijk al snel het land in. Het ging om een lijn van onweersbuien die kort voor haar aankomst in Malderen in twee splitste waardoor het op deze locatie droog en rustig bleef. Zowel ten westen als ten oosten van ons kwam het tot een voor de tijd van het jaar pittig onweer waarna de rust definitief weerkeerde. Er dreven weer opklaringen binnen en het bleef opvallend zacht bij temperaturen die steeds rond of net boven 10 graden bleven schommelen. Ook zonder onweer konden we nog een aardig neerslagtotaal optekenen voor vandaag, met 5,4 mm.
Donderdag, 25 oktober 2012
(Nieuw Zeeland) De dag begon in grijze en sombere omstandigheden in Paihia met veel Altostratus en Stratus fractus bewolking. Het was echter droog en gelukkig werd de bewolking geleidelijk weer dunner. De koelte bleef wel hangen, en in het zuiden was een band van heldere, diepblauwe lucht te zien die geleidelijk onze kant opkwam. In het noorden was nog enige tijd de tamelijk scherp begrensde Cirrostratus van de wegtrekkende wolkenband te zien. Er werden Cumuluswolken gevormd die even het vermoeden van op handen zijnde buien lieten rijzen, maar de atmosfeer werd snel stabieler. We konden nu toezien hoe de stapelwolken werden afgeplat (Cumulus humilis) terwijl er langs de bergen Stratus fractus bewolking werd gevormd. Al deze wolkensoorten verdwenen weer naar de avond toe om plaats te maken voor toenemende Cirrostratusbewolking en een paar Altocumulusbanken waarmee we de dag eveneens in Paihia afsloten.
Vrijdag, 25 oktober 2013
Tijdens het tweede deel van de nacht is er hoge en middelhoge bewolking binnengedreven op nadering van een regenzone vanuit het zuidwesten. De bewolking zorgde ervoor dat het niet kouder dan ... graden is geworden, maar we moesten er wel een grijze start voor incasseren. Enkel in het oosten was tegen zonsopgang nog een lichtblauwe streep te zien die snel verdween toen er onder de Altostratusbewolking een laag Stratocumulus en Stratus doorschoof waaruit het lichtjes ging regenen. Dit was echter van korte duur en halverwege de voormiddag keregen we terug opklaringen te zien waarin een zwak herfstzonnetjes nog even haar ding kon doen. Het warmde op tot ... graden terwijl de ... wind geleidelijk aanwakkerde. Na de middag raakte alles weer bedolven onder een mix van Altostratus, Cumulus en Cumulus fractus bewolking waardoor het al snel weer somber werd. Deze bewolking ... ...
Zaterdag, 25 oktober 2014
Tijdens de nacht is de rust teruggekeerd in het weersgebeuren. Maar een goede zaak was dit zeker niet want in de vochtige atmosfeer kon zich hierdoor Stratus ontwikkelen en deze was hardnekkig met af en toe wat motregen of lichte regen zodat we de eerste klassieke Belgische winterdag van het seizoen aan onze rekker hadden. De zeer zachte temperaturen die zich tussen 11,6 en 14,4 graden ophielden waren een magere troost daar de motregen ons toch iedere keer naar binnen wist te jagen. Halverwege de namiddag beseften de weergoden echter dat het kerkhofseizoen nog lang genoeg zal duren en werd de grijze wolkensoep uit medelijden weer opgeruimd. Dit ging gepaard met dreigende wolkenluchten en een zuidwestelijk briesje welke gevolgd werden door opklaringen vanuit het westen. De lucht kleurde diepblauw met spierwitte wolkenflarden eronder en het uitzicht was hiermee een streling voor het oog. Kort voor zonsondergang begon de bewolking zich weer samen te pakken waardoor deze dag uiteindelijk even somber en mistroostig eindigde als ze was begonnen. Neerslag kwam er echter niet meer aan te pas en daar de regen vanmorgen niet meetbaar was konden we dus met 0,0 mm afsluiten in een door de bewolking vrij zachte nacht
Zondag, 25 oktober 2015
Aan de achterzijde van het warmtefront heeft zich opnieuw Stratus bewolking gevormd waardoor de dag terug een sombere start maakte. Wel was het vrij zacht met minima van 8,7 graden. De bewolking ging gedeeltelijk over in Stratocumulus en af en toe werd er een kleine opklaring gevormd waardoor we een glimp van de zon konden opvangen. De bovenlucht bleek hierbij vooral met Cirrostratus en Altostratus gevuld te zijn die zeker in het westen dikker was. Het warmde op tot 14,4 graden terwijl er een zuidwestelijke tot zuidelijke wind stond die enigszins in kracht is toegenomen. De bewolking werd later op de avond weer dikker al bleef het wel droog. De dag liep in sombere maar zachte omstandigheden ten einde met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 25 oktober 2016
Het was vanochtend tamelijk zacht met minima van 8,3 graden en net als gisteren en eergisteren hoorde daar Stratus bewolking bij waar af en toe wat fijne motregen uitviel. Tijdens de voormiddag gebeurde dan toch het grote mirakel en zagen we de bewolking overgaan in Stratus fractus met blauwe lucht ertussen. De zon kwam er weer door en het zag er een stuk vriendelijker uit (in Brussel dan toch). Maar uiteindelijk bleek het een klein mirakel te zijn want na twintig minuten waren de opklaringen weg en zaten we weer in de grijze soep. De zon en haar opklaringen bleven echter niet bij de pakken zitten want tijdens de namiddag kregen we dan toch nog een bescheiden weersverbetering te zien. Al was het niet meteen overtuigend te noemen en tegen zonsondergang begon het alweer te overtrekken met de eerdergenoemde wolkensoorten. Net als de voorbije nacht bleef het door de bewolking aan de zachte kant terwijl er geleidelijk mist werd gevormd in de rustige en windstille omgeving. Neerslaande dauwdruppels konden niets veranderen aan het dagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 25 oktober 2017
We bevonden ons vanochtend in zeer zachte luchtmassa's en samen met een dikke laag isolerende bewolking zorgde dit voor absurd hoge minima van 13,8 graden. Volgens de analysekaarten bevonden we ons op één van de warmste plekjes van Europa tijdens de ochtend. Natuurlijk moesten we de bewolking er dan wel bijnemen, en de zomersfeer hing er dan ook alleen maar tijdens de nacht omdat ze toen onzichtbaar was en het dus gemakkelijker was om er een helder, zuiders uitspansel bij te fantaseren. Maar tijdens de voormiddag was het dan gedaan met die fantasietjes en mochten we ons opmaken voor een erg sombere en duistere najaarsdag. De bewolking bestond uit Altostratus en Stratus fractus en de wind is ondertussen een beetje afgezwakt met alleen nog wat zwakke zuchtjes uit zuidwestelijke richtingen. Tegen de avond veranderde er weinig en bleven de eerdergenoemde wolkensoorten overheersen. Het bleef ook aanhoudend zacht tot bijna zwoel al zat er weinig variatie in het dagelijkse temperatuursverloop want de maxima bleven op 16,1 graden steken. Af en toe leek er een spatje motregen te vallen maar de neerslag was lang niet meetbaar zodat we de dag afsloten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 25 oktober 2018
(Taiwan) Na een vrij zachte nacht werd het een erg zonnige dag en in tegenstelling tot gisteren werden er bijna geen stapelwolken meer gevormd, behalve in het binnenland boven de bergen. Eerst keken we tegen diepblauwe luchten aan maar tijdens de namiddag dreef er Cirrostratus binnen vanuit het oosten, welke scherp begrensd was. Deze zorgde voor een mooie zonsondergang al loste ze vrij snel weer op waarbij de lucht weer diepblauw werd. Maar vanuit het oosten zagen we in de laatste schemering erg snel Altostratus opzetten wat op een sterke stroming op hoogte leek te wijzen. Op de begane grond bleef het echter rustig, droog en aangenaam zacht.
Vrijdag, 25 oktober 2019
Hoewel we weer in wat koelere lucht zijn terecht gekomen, was het nog steeds zeer vriendelijk nazomerweer met brede opklaringen. De minima zijn op 9,8 graden uitgekomen en de bewolking bestond uit condensatiestrepen, Cirrus en een paar verhakkelde Stratocumulusveldjes. De zuidwestenwind was niet al te krachtig en het kwik kon weer klimmen naar voor de tijd van het jaar mooie waarden (lelijke voor de milieu- activisten) van 16,5 graden. Zeker op beschutte plaatsjes in de zon was dit op en top nazomerweer. Halverwege de namiddag dreef er opeens massaal Stratocumulus binnen. Aanvankelijk zaten daar nog blauwe stukjes in maar al snel werd de bewolking dikker en dreigender en ze oogde ook erg onstabiel met lage basissen. Neerslag kon niet uitblijven al bleef het beperkt tot wat verdwaalde motregendruppels. Na een uurtje werd het weer droog al bleef de bewolking wel overheersen op een paar kleine opklaringen na. Tijdens de avond begon de wind echter steeds meer aan te wakkeren waardoor we dan toch nog een erg ruig nachtje lijken in te gaan. Het neerslagtotaal bleef ondanks de motregen deze namiddag beperkt tot 0,7 mm.
Zondag, 25 oktober 2020
Tijdens de nacht en vroege ochtend kregen we te maken met een regengebiedje waarin een smalle maar pittige buienlijn verscholen zat. Vooral in Nederland zorgde dit lijntje voor verrassingen terwijl het in Malderen nog enigszins leek mee te vallen. Hoe dan ook, aan regen was er geen gebrek en de dag ging dan ook in kletsnatte en herfstachtige omstandigheden van start. We kwamen vrij snel achter de regenzone terecht waar opklaringen hun opwachting maakten. Er kwam wat zonneschijn aan te pas al ontstonden er Stratus fractus wolken die vanuit het zuidwesten binnendreven en waartussen weer een aantal buien opdoken. Van de kletsnatte, verregende dag die voorspeld was, kwam hier echter weinig in huis en het was nu vooral Cirrus densus, Altostratus, Cumulus en Stratus fractus wat we te zien kregen. Na de middag kwam er helemaal geen neerslag meer aan te pas al zagen de luchten er soms wat dreigend uit. Het kwik steeg van 9,9 naar 15,6 graden en er stond een erg strakke zuidwestenwind. Het droge weertype bleef echter niet duren want kort voor zonsondergang zagen we weer Cirrus densus opzetten vanuit het westen en halverwege de avond kregen we terug met buien te maken. Deze konden het neerslagtotaal nog aanvullen tot 3,7 mm.
Maandag, 25 oktober 2021
De bewolking is flink toegenomen tijdens de nacht en we begonnen de dag met Stratus en Stratocumulus die vooral in het noordwesten erg dik leek te zijn. Het is daardoor niet kouder dan 6,7 graden geworden. Er was een regenzone voorspeld maar op de radar konden we al snel zien dat er van die voorspelling weinig in huis zou komen. De neerslagsignalen waren sterk verbrokkeld en we glipten er gewoon doorheen zonder ook maar een druppel gezien te hebben. Het klaarde weer op en we kregen afwisselend Stratocumulus, Stratus fractus en wat Cirrus te zien. Aan de noordwestelijke horizon viel op dat de wolkenflarden inktzwart kleurden waarna ze een golvende structuur kregen maar ook dat bleef zonder gevolgen. Geleidelijk aan kregen we een soort van golvende Stratus/Stratocumulus te zien die erg laag hing met evenwijdige opklaringen ertussen. Het zag er echt herfstachtig uit door de laaghangende, gelaagde structuur van deze wolken. De temperaturen waren ook eerder bescheiden met 15,3 graden al voelde het niet echt koud aan bij een matige zuidwestelijke bries. Kort voor zonsondergang werden we plots verrast door een pittige regenbui die werd voorafgegaan door wazige vergezichten door de naderende regengordijnen. Maar het trok allemaal zo snel voorbij dat het neerslagtotaal alsnog beperkt bleef tot 0,5mm. Het klaarde weer helemaal op later in de avond.
Dinsdag, 25 oktober 2022
Na het onweersgeweld van de voorbije dagen zijn we weer in wat stabielere en koelere lucht terecht gekomen waardoor de dag vriendelijk van start ging met brede opklaringen. Het is afgekoeld tot 11,9 graden en de resterende bewolking bestond uit Cirrus, Cirrostratus en wat verspreide wolkenflarden en Stratocumulus veldjes. Tijdens de voormiddag kwam er wat thermiek op gang waardoor er Cumuluswolken ontstonden, maar deze moesten het met een beperkte energietoevoer doen daar we vandaag met een gedeeltelijke zonsverduistering te maken kregen. Niettemin wisten deze wolkjes zich ook in deze omstandigheden kranig te houden waardoor het niet altijd evident was voor degenen die dit natuurverschijnsel optimaal wilden waarnemen. Nadat de verduistering gedaan was kon de zon weer het beste van zich geven al was dat in deze tijd van het jaar al een stuk moeilijker en met de wat koelere lucht die nu wordt aangevoerd bleef het kwik dan ook steken op 17,8 graden. De droge en stabiele omstandigheden in combinatie met een slechts zwak west- zuidwestenwindje maakten echter dat dit weer een waanzinnig mooie nazomerdag is geworden voor de tijd van het jaar. Met die stapelwolkjes erbij leek het zelfs een klassieke mooiweersdag in het midden van de zomer te zijn. In de hogere luchtlagen zagen we geleidelijk meer Cirrostratus binnenlopen die geleidelijk over ging in Altostratus aan de horizon. Verdere gevolgen bleven echter uit en de zonsondergang ging weer gepaard met mooie kleuren al was het niet echt overdreven te noemen. De toenemende sluierbewolking remde de afkoeling tijdens de avond wat af terwijl het nog steeds droog en rustig bleef. Het dagtotaal bleef dan ook steken op 0,0 mm.
Woensdag, 25 oktober 2023
Wie er vroeg genoeg bij was, kon vanochtend nog een droog moment meepikken voordat de volgende regenzone ons met haar natte producten kwam inzegenen. Opklaringen tijdens de nacht lieten het wat afkoelen al bleven de minima met 8,5 graden nog ruim positief. Het was al vroeg in de ochtend betrokken en omstreeks 7H04 ploften de eerste regendruppels neer in Malderen. De intensiteit nam snel toe en op een bepaald moment ging het echt plenzen maar na korte tijd werd de neerslag weer lichter. Dan volgde er terug een periode van zwaardere regen die weer door lichte regen werd gevormd. Op dat moment leek er een oranjeachtige gloed doorheen de wolken te komen die lichter waren in het westen. Hierdoor leek het alsof we al in de late namiddag zaten en naar zonsondergang toe gingen. Maar omstreeks 10H in de voormiddag weten we wel beter natuurlijk. Het ging daarna weer harder regenen en nu zagen we de hemel wat lichter worden in het zuidoosten waardoor onze perceptie van vroege avond verdween. Opvallend was dat de zwakke wind uit het oost- noordoosten kwam. Daarna kwamen we in een gebied met lage bewolking terecht (Stratus) waarin we continue motregen te verwerken kregen die voor een somber, kil en druilerig weertype zorgden. De koele maxima van 11,5 graden deden al wat aan winter denken in deze klamme duisternis en het was wachten tot de avond toen het droger werd en er opklaringen ontstonden. Deze kwamen verrassend genoeg uit het noordwesten want de stroming is volledig de klok rond gedraaid door de passage van de depressiekern die voor dit natte weer heeft gezorgd. Tijdens de avond ging de winddraaiing nog verder en kregen we meer met noord- noordwestelijke tot noordelijke stromingen te maken waarin de opklaringen breder werden. Dit ging echter gepaard met een afkoeling en de wind ging ook liggen waardoor het overvloedige vocht in de lucht ging condenseren en er overal nevel ontstond. Wie als schimmel, mosplant of paddenstoel door het leven gaat zal zijn/haar geluk beslist niet op kunnen in deze omstandigheden en ook de pluviometers zagen we niet meteen klagen met 6,2 mm als dagtotaal (tenzij hun mechanisme het door dit vocht begeven heeft). Tegen middernacht bleef er buiten de oprukkende nevelbanken bijna geen wolkje meer over.
Vrijdag, 25 oktober 2024
Tijdens de nacht is er een soort van depressiekrul van zuid naar noord over de Lage Landen getrokken, wat gepaard ging met meer bewolking en plaatselijk ook buien. Op een enkele plaats werd zelfs een donderslag waargenomen. In Malderen echter niets van dit alles, het is tijdens de nacht gewoon rustig en droog gebleven. De meeste bewolking was tegen zonsopgang al weggetrokken waardoor we terug een open hemel zagen met wat Stratocumulusbanken erin. Door de bewolking tijdens de nacht is het erg zacht gebleven met minima van 10,1 graden, maar de opklaringen waren er toch nog op tijd (of lang genoeg) bij om de vorming van dauw toe te laten waardoor de dag terug in een druipnatte omgeving van start ging. De hoeveelheden vocht waren wel iets kleiner dan gisteren. Ondertussen is er een transport van zeer zachte lucht op gang gekomen en voelde het daardoor al snel warm aan, zeker in de zon. De bewolking deed na een tijdje ook erg zomers aan met de klassieke onweersverklikkers (Altocumulus castellanus en floccus) al hingen ze wat lager dan gewoonlijk in het putje van de zomer. Hogerop hing een heel chaotisch kluwen van Cirruswolken in diverse draden, plukjes, vlokken en haakjes, een contrast met de voorbije dagen toen we niets van hoge bewolking zagen. De wind is naar het zuiden gedraaid en we maakten behoorlijke thermische winst. Het werd 20,9 graden tijdens de namiddag. Het aandeel hoge bewolking nam tijdens de late namiddag weer af en uiteindelijk waren er enkel wat Altocumulusvelden te zien. Er volgde een zachte avond, zelfs onder de open hemel koelde het maar langzaam af. De buiendreiging deze ochtend ten spijt zijn we er weer met een neerslagtotaal van 0,0 mm uit gekomen.