Zaterdag, 6 november 2004
Zoals verwacht moesten we vandaag het zonnetje inderdaad zelf in huis halen want buiten was het bewolking alom. Hoewel er in de vroege voormiddag nog een paar kleine opklaringkjes te zien waren en in de late namiddag er ook tijdelijk neiging was tot opklaren, was het dus niet veel soeps en als toemaatje kwamen we ook in de nattigheid terecht in de vorm van buien en regenachtige periodes die de drogere intermezzo's afwisselden. Vooral naar de avond toe kwam het natte spul bij momenten aan een hoog tempo naar beneden gespoeld en op de satellietbeelden is te zien hoe het warmtefront terug naar het westen is gaan opschuiven en zich hierdoor terug als een koufront gedraagde, wat het buiige karakter van de neerslag verklaart. Vermits we dus buiten de warme sector bleven liep het kwik niet verder op dan 7,9 tot 12,0 graden al voelde het toch vrij zacht aan. De neerslag liep op tot 5,0 mm, vooral door toedoen van de buien 's avonds terwijl de wind maximaal 22,5 km/h haalde.
Zondag, 6 november 2005
Uiteindelijk kregen we toch nog een zeer mooie en zonnige dag aangeboden, bij aanvang was de hemel bijna volledig helder terwijl de temperatuur naar 8,8 graden was weggezakt en naarmate de voormiddag vorderde dreven er geleidelijk wat sluierwolken voorbij maar deze vormden nauwelijks een probleem voor de zon. De wind slaagde er veel beter in om het effect van de zon teniet te doen en zo deed hij het momenten erg guur aanvoelen bij snelheden tot 34 km/h uit overwegend zuidwestelijke richtingen (al werd de hoogste piek daarentegen uit het noorden geregistreerd), en dit ondanks het feit dat de temperatuur toch nog naar een boterzachte 15,7 graden is kunnen oplopen. Het duurde tot halfweg de namiddag alvorens er vanuit het westen ook middelhoge en lagere wolken kwamen opdagen, maar tot een volledige bezetting van het luchtruim is het vooralsnog niet gekomen, dat lijkt eerder een zorg te zijn voor het tweede deel van de nacht en morgen wanneer de aarzelende regenzone uiteindelijk een doorbraak zal forceren en hierbij ook voor wat regen zal zorgen, maar erg indrukwekkend ziet het er allemaal niet uit, de regenzone zal boven Malderen langzaam afsterven en vooral bewolking opleveren. Ook de volgende regenzone op woensdag lijkt de tocht doorheen België niet te zullen overleven terwijl nadien hogedrukgebieden de scepter weer zullen overnemen en wellicht voor de eerste nachtvorst zullen zorgen tegen het einde van de werkweek. Tegen halfweg de maand lijken de modellen de opbouw van een langgerekte hoogtetrog boven de oceaan te insinueren waardoor er mogelijk terug een opstuw van tropische lucht komt met temperaturen dichtbij 20 graden. Maar dit is nog te ver en onzeker voor betrouwbare voorspellingen.
Maandag, 6 november 2006
Zoals de dag gisteren eindigde, moesten we vandaag weer van start gaan: een uitgestrekte grijze massa zorgde weer voor een vormeloze, grijze en donkere 'novemberlucht'. Heel af en toe leek hierin in de loop van de voormiddag wat beweging in te willen komen, doch in tegenstelling tot gisteren betrof het nu een perfect egale massa die het weersgebeuren hierdoor nog eens extra saai maakte. Een positief puntje hieraan is echter haar isolerende werking waardoor de temperatuur tijdens de nachtelijke uurtjes goed op peil werd gehouden en we tijdens de ochtend nog steeds erg treffelijke minima van 7,7 graden konden noteren. Bovendien bleef het ook nu droog, op een enkel fijn druppeltje motregen na. In de loop van de ochtend leek de bewolking weer wat structuur te willen krijgen maar deze keer waren het slechts schijnbewegingen en was het wachten tot in de vroege avond voordat de bewolking zich terugtrok en ruimte liet voor een bijna heldere hemel. De bovenste luchtlagen waren gevuld met vederwolkjes terwijl het op de begane grond nog steeds erg nevelig was, een situatie die samen met de vochtige atmosfeer voor een bloedronde zonsondergang en bijna gelijktijdig een okergele maansopgang zorgde. Het zorgde voor weinig verwondering dat de temperaturen overdag door de bewolking iets lager bleven, voor zover de extreem zwakke novemberzon nog iets aan de opwarming bijdraagt tenminste. Het werd dus maximaal 12,3 graden. De opklaringen die we kregen waren mede een cadeautje van de wind die de atmosfeer wat in beroering kon brengen met haar snelheden tot 19,7 Km/h uit het zuidwesten. Ondanks de overvloedige bewolking bleef het droog, terwijl de dag opnieuw met binnendrijvende bewolking (Stratus en Stratocumulus aan de nachtelijke hemel) wordt afgesloten.
Dinsdag, 6 november 2007
Het koufront dat gisteren tijdens de late avond haar intrede maakte met enkele korte perioden van matige regenval, is tijdens de voorbije nacht met een rotvaart doorheen west- Europa gevlogen, waardoor het deze voormiddag reeds de kusten van Sicilië bereikte. Te Malderen zaten we dan ook reeds ver in de polaire luchtmassa's achter het front wat zich vertaalde in een vriendelijk ogend weertype met mooie opklaringen en dito buienwolken er tussendoor gemengd. De temperaturen waren iets minder vriendelijk met waarden tussen 6,3 en 11,8 graden, maar voor begin november valt dit nog best mee. Terwijl enkele lichtere buitjes de revue passeerden, nam de bewolking na de middag wat verder toe waardoor we niet echt meer konden rekenen op aangename zonnewarmte, zeker niet met de gure west- zuidwestenwind erbij die snelheden tot 30,6 km/h haalde. Wel bleef het zowat de ganse dag genieten van de fraaie wolkenlandschappen. Hier en daar kwamen meldingen binnen van hagel en onweer, vooral aan de kusten, en met name in Nederland, maar meer in het binnenland waren de temperatuurscontrasten niet groot genoeg om ook daar van dit extraatje te kunnen profiteren. Bovendien vond er vanuit het zuidwesten al snel hogedrukopbouw plaats terwijl de advectie van warmere lucht op grote hoogte het 'buiengeweld' spoedig ging tegenwerken. Niettemin kregen we tot een heel eind in de avond nog af en toe wat lichte buitjes te verwerken in het Malderse. Opklaringen in combinatie met de steeds langer wordende herfstnachten, zullen echter niet voor vorstige toestanden zorgen vermits er redelijk wat wind blijft staan terwijl de invloed van een naderend warmtefront van een volgende depressie zich reeds laat gelden. Toen het op het einde van het etmaal weer droog werd, had het neerslagtotaal 2,0 mm bereikt.
Donderdag, 6 november 2008
Voor velen was het een onaangekondigde maar niettemin leuke verrassing toen de wolken afgelopen nacht het hazenpad bleken gekozen te hebben en we vanochtend meteen afspraak hadden met de zon. Door het opdringen van regenzones uit het westen werden de luchtmassa's immers door elkaar geschud zodat de inversie die ons gisteren plaagde verdween en de laaghangende wolkenmassa volledig werd verbrijzeld. Het subtropische luchttransport bleef echter in stand waardoor de warmte nu wel tot aan de grond kon doordringen, en meteen een flinke temperatuur sprong opleverde die ons in een nazomerse sfeer onderdompelde. De 6,4 graden die we om 8H30 optekenden, maakten reeds een dik anderhalf uur later plaats voor de dubbele cijfers en op het einde van de namiddag kwamen we uit op een erg aangename 15,4 graden. Het nazomerweer was ook deze keer echter niet voor iedereen weggelegd: zo kreunde en zuchtte een groot deel van Nederland nog steeds onder laaghangende Stratuswolken terwijl het uiterste westen van ons land er eveneens aan ten prooi viel. Wellicht zat het koelere zeewater er voor iets tussen. Te Malderen bestond de bewolking vooral uit Stratocumulusveldjes die regelmatig voorbijdreven, en af en toe een flinke pluk Cirrusbewolking die ook nu een overblijfsel was van het Afrikaanse en zuid- Europese onweersgeweld. Voor het gevoel leek het tijdens de avond razendsnel af te koelen alsof we een flinke vriesnacht voor de boeg hadden, maar dit was duidelijk subjectief want geruime tijd na zonsondergang wees de thermometer nog steeds een kleine elf graden aan. Omstreeks 21H leek de afkoeling te stoppen en bleef het kwik voor de rest van de avond rond 8 graden schommelen. Hoewel een dergelijk nazomers weertype in deze tijd van het jaar vaak gepaard gaat met stevige zuidenwinden, bleef het vandaag opvallend rustig met hooguit 9,7 km/h uit het zuidwesten (gemiddeld slechts 0,3 km/h) waardoor grasperken en tuinen er de hele nacht kleddernat bij lagen. Dit leverde ook een 'neerslagtotaal' van 0,2 mm op.
Vrijdag, 6 november 2009
Dankzij de overvloedige bewolking die afgelopen nacht voorbijdreef, was het vanochtend vrij zacht voor de tijd van het jaar met temperaturen die niet beneden de 6,8 graden zijn gedaald. De fraaie buienluchten die we gisteren te zien kregen, hebben plaatsgemaakt voor Stratocumulus en Stratus fractus, maar de weinige opklaringen die overbleven, toonden nog steeds een opvallend, diepblauwe hemel. In het noordwesten verscheen kort na zonsopgang een dikke laag Stratocumulus met massale hoeveelheden Stratus fractus eronder, en deze breidde zich vervolgens over het ganse luchtruim uit. De Stratocumulus bleek echter niet zo dik te zijn als hij eerst leek, want er verschenen opnieuw talloze opklaringen tussen. De nog steeds massaal aanwezige Stratus fractus zorgde er echter voor dat het alles behalve zonnig werd. Het bleef steeds minstens 7/8 bewolkt waarbij de opklaringen de neiging hadden om zich in het zuiden te concentreren. Tijdens de namiddag zorgde dit voor een erg bizar uitzicht toen er een oranje gloed door de opklaringen leek te stralen, waartegen de eerdergenoemde wolkenflarden zich gitzwart aftekenden. Het vervolg was echter een stuk minder bizar: het begon lichtjes te regenen toen er wat hogerop Nimbostratusbewolking kwam binnenschuiven. Samen met de niet zo denderende temperaturen tot 11,3 graden en een strakke zuid- zuidwester tot 41,8 km/h zorgde dit weer voor een op en top herfstgevoel. De neerslag ging over in een afwisseling van lichte en matige regenval, die aanhield tot rond zonsondergang. Ook dan bleef het echter zwaarbewolkt tot betrokken, en viel er regelmatig nog wat motregen. De regenzone bleek uiteindelijk goed te zijn voor een neerslagtotaal van 1,4 mm, waarmee we deze dag ook afsloten.
Zaterdag, 6 november 2010
Onder begeleiding van felle rukwinden tot 35,4 km/h uit het westen en krachtige stortvlagen is het koufront afgelopen nacht uiteindelijk door het land getrokken. We begonnen de dag vervolgens in zwaarbewolkte omstandigheden waarna er vanuit het noorden opklaringen binnendreven. Dit proces verliep echter maar moeizaam, want de regenzone bleef de hele tijd net ten zuiden van ons slingeren waardoor we de hele dag door met de bijhorende bewolking te maken kregen. Deze bestond uit Altostratus en Cirrostratus die ten zuiden van ons hing terwijl we in het noorden een helderblauwe lucht zagen met de karakteristieke stapelwolken erin. Daar de zon in deze tijd van het jaar erg laag staat, zat deze natuurlijk achter de koufrontbewolking in het zuiden verscholen en hadden we dus weinig aan de opklaringen die boven ons hingen. De opmars van de koude lucht kwam in deze omstandigheden gelukkig ook maar moeizaam op gang waardoor we het grootste deel van de tijd nog temperaturen rond of net boven 10 graden konden noteren. De maxima werden vlak voor de frontpassage afgelopen nacht genoteerd en bedroegen 14,5 graden. Aan het neerslagtotaal van 8,2 mm is na deze ochtend niets meer veranderd doordat we steeds op de postfrontale zone tussen de koufrontregens in het zuiden en de buien in het noorden balanceerden. Aan de temperaturen werd 's avonds echter flink geknabbeld waardoor we kort voor middernacht pas de gevoelig frissere minima van 6,6 graden konden optekenen. Terwijl de Nederlandse weerberichten reeds rood uitslaan van de vorstwaarschuwingen, ziet het er niet naar uit dat we ons hierover in Malderen zorgen hoeven te maken, althans niet voor de komende nacht...
Zondag, 6 november 2011
Het was nog steeds zacht bij minima die niet beneden 10,8 graden zijn uitgekomen, maar de nazomersfeer was er nu wel uit door toedoen van opzettende Stratusbewolking. Dit zorgde voor een somber, rustig en grijs weertype dat de maand november alle recht aandeed. De wind draaide naar het noord- noordoosten en er werd gevoelig frissere lucht aangevoerd terwijl hij ook vrij krachtig was met snelheden tot 29,0 km/h. De maxima hielden het dan ook al bij 13,7 graden voor bekeken al kunnen we dat in deze tijd van het jaar nog niet echt koud noemen. Af en toe vertoonde de wolkenlaag wat lichtere tintjes en leken we zelfs eventjes de contouren van de zonneschijf te herkennen, maar somberheid bleef hoe dan ook troef. Neerslag is er niet meer gevallen waardoor we op het einde van de dag 0,0 mm konden bijschrijven. Het was toen nog steeds betrokken met een dikke laag Stratusbewolking boven ons.
Dinsdag, 6 november 2012
(Nieuw Zeeland) De dag begon helder in Queenstown en naar de middag toe werden er boven de bergen Cumuluswolkjes gevormd. Deze werden groter en talrijker terwijl er na verloop van tijd Cirrus densus werd gevormd. Aan de andere kant van de bergketen kwam het ter hoogte van de Fox glacier tot plotse regenbuien die door opstijgende lucht aan de bergflank werden in stand gehouden. Erg typerend voor deze situatie was de heldere, diepblauwe lucht boven zee die schijnbaar ter plaatse bleef hangen. Tijdens de avond nam de thermiek af en zakten de stapelwolken in elkaar waardoor we de dag in rustige en droge omstandigheden eindigden.
Woensdag, 6 november 2013
We begonnen de dag met een aantal spaarzame opklaringen, doch al snel verscheen er Altostratusbewolking die het samen met de Stratocumulusveldjes en losse wolkenflarden eronder volledig liet overtrekken. De wind trok snel aan en het voelde aanvankelijk snijdend koud aan bij minima die op 8,1 graden zijn uitgekomen. De eerste regendruppels lieten niet lang op zich wachten, en het waren zeker niet de laatste want de regenzone had de neiging om in haar lengte over de lage landen te trekken waardoor de hele dag letterlijk en figuurlijk in het water viel. Samen met de regen wist een flinke portie zachte lucht ons te bereiken, en dit werd vooral in de tweede helft van de namiddag goed voelbaar toen het kwik flink opliep en het boterzacht ging aanvoelen in de buitenlucht. De wind was op sommige momenten vrij krachtig en kwam vooral uit zuidwestelijke richtingen om na de warmtefrontpassage lichtjes te ruimen naar west- zuidwestelijke richtingen. De neerslag ging toen over in motregen die nog steeds erg intens was op sommige momenten. Het neerslagtotaal liep verder op tot 5,1 mm en de scheiding tussen warm en koud kwam tijdens de avond over het zuiden van Nederland te liggen. Dit zorgde voor flinke temperatuurscontrasten waarbij het in het noorden amper 7 tot 8 graden was terwijl het een 50 tal kilometer zuidelijker bijna vijftien graden werd. We eindigden de dag onder een betrokken hemel met nog steeds af en toe motregen bij zomerse temperaturen in een herfstachtige setting.
Donderdag, 6 november 2014
Tijdens het tweede deel van de nacht heeft een ondiepe depressiekern zich boven de Lage Landen geparkeerd wat gepaard ging met een uitgestrekt Stratusveld. Tot overmaat van ramp hadden de wolken door dat het gratis parkeren was, en dus bleven we er tot laat in de namiddag mee opgescheept zitten. Daar waar de minima door deze wolken werden opgetrokken naar 4,7 graden (anders had het wel enkele graden gevroren zoals wat verderop in Groot Brittannië het geval was) bleef het overdag kil met maxima die het bij 11,8 graden voor gezien hielden. De zuidelijke grens van het wolkendek lag net over het zuiden en westen van het land waardoor er toch hier en daar nog van de zon kon worden genoten. De rand van de bewolking zat net onder Brussel en daar kreeg je dan een bizarre situatie waarbij de noordelijk gerichte ramen uitzicht gaven op een ellendige Stratustroep die daar wel eeuwig leek te (zullen) hangen, terwijl de zuidelijke ramen uitzicht gaven op een fraaie zomerlucht met diepblauwe kleuren en spierwitte stapelwolkjes. Op het einde van de namiddag rukten deze opklaringen dan toch verder op naar het noorden en kon er ook in Malderen van een paar zwakke novemberzonnestraaltjes worden genoten. Deze opklaringen groeiden verder uit tot het volledig helder was en na zonsondergang werd het dan ook niet eens donker dankzij een kraakheldere hemel waarin de maan buitengewoon fel kon schijnen. Dit deed meteen ook de vrees voor pittige nachtvorst rijzen, maar de reddende engel voor de buitengewoon lang gespaard gebleven exoten kwam al snel op de proppen in de vorm van een zuidwestenwind die omstreeks 20H opstak en verder aanwakkerde. Dit was de voorbode van een regenzone die vooral veel wind zou geven morgenvoormiddag zonder dat het echter tot echt stormweer zal komen. De eerste Cirrostratusvelden verschenen ook rond die tijd in het westen en zuidwesten waarna ze stelselmatig het luchtruim begonnen te veroveren. Boven Nederland arriveerde de bewolking en het windveld iets later waardoor men daar toch nog dichtbij het vriespunt uitkwam bij temperaturen rond 2 graden tegen middernacht in de koudste gebieden. De regen zat nog een heel eindje ten zuidwesten van ons zodat we toch nog met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten
Vrijdag, 6 november 2015
Veel regen is er afgelopen nacht niet meer bijgevallen, maar de grijze hemel en de ultrazachtheid zijn wel een constante gebleven. Het was bijna onaards om minima van 14,6graden op te kunnen tekenen in deze tijd van het jaar. In de loop van de voormiddag dreven er enkele schuchtere opklaringen binnen terwijl de bewolking vooral uit Stratocumulus en Stratus fractus bestond. De wind kwam uit zuidwestelijke tot zuid- zuidwestelijke richtingen en was matig van sterkte. Tijdens de voormiddag veranderde er niet veel al zag de bewolking er soms dreigend donker uit en is er waarschijnlijk hier en daar toch nog wat motregen of lichte regen gevallen. Na de middag zagen we een gebied met laaghangende Stratusbewolking aan een erg hoog tempo binnenschuiven en kort daarna begon het vanuit het westen aan een serieuzer tempo te regenen. Deze regen werd dan weer gevolgd door een drogere periode, al bleef er wel veel wind staan uit voornamelijk zuidwestelijke richtingen en bleef het betrokken ondanks een wat lichtere kleur van het wolkendek in het westen. De krachtige wind voerde zeer zachte lucht aan, want we haalden weer zeer hoge maxima voor de tijd van het jaar met 17,5 graden. Aan het begin van de avond volgde terug een periode van regen en daarna leken we dan definitief in de warme sector terecht te komen. De regen ging over in motregen waarop het droog werd. De bewolking mochten we houden, en samen met de zeer warme luchtaanvoer zal dit waarschijnlijk tot een recordzachte nacht leiden. We sloten af met een neerslagtotaal van 1,0 mm.
Zondag, 6 november 2016
Het voelde door de koele noordwestenwind erg fris aan, maar de minima zijn positief gebleven met 4,4 graden. Bovendien deed het erg vriendelijk aan met brede opklaringen die werden afgewisseld door stapelwolken en Stratocumulus veldjes. Het was tijdens de voormiddag en middag droog maar tijdsens de namiddag begon de lucht dan toch onstabieler te worden vanuit het noordwesten wat tijdens de avond in nieuwe buien resulteerde. Het voelde hierbij bijzonder guur en koud aan, maar dat was ook niet verwonderlijk bij temperaturen die op 8,2 graden reeds gestokt zijn overdag. Toch hoeven we hierbij nog steeds niet voor nachtvorst te vrezen daar de doorstaande wind voor voldoende luchtmenging zorgde om van de isolerende bewolking zelf nog maar te zwijgen. Hoe nat en overvloedig de neerslag ook aanvoelde tijdens die buien, het dagtotaal is toch nog blijven steken op een verrassend lage 1,1 mm.
Maandag, 6 november 2017
We bevonden ons nog steeds in koude en onstabiele lucht en het is afgekoeld tot erg lage minima van 1,9 graden. Tot berijpte toestanden is het echter niet gekomen in Malderen waardoor de niet in een serre passende exoten en bloemen hun levensverwachting nog minstens met een twintigtal uren zagen toenemen. En dus konden de fotografen ze weer in hun composities opnemen door ze bijvoorbeeld te laten afsteken tegen een diepblauwe lucht waarin veel Cumulonimbuswolken, wat Stratocumulus, Cirrus densus en fraaie nevelbanken te zien waren. Overdag kon de zon weer wat warmte in de verkilde atmosfeer brengen en ondertussen kwamen we onder de invloed van een hogedrukwig waardoor de buienactiviteit eruit ging. De resterende stapelwolken spreidden zich wel uit tot Stratocumulus waardoor het zeker geen continue zonneschijn was die we kregen, al verschilde het sterk van plaats tot plaats. Niettemin waren de maxima onderkoeld met 10,3 graden door de noord-noordwestenwind die onverminderd polaire lucht aanvoerde en gelukkig vrij zwak was. Tijdens de avond werd het windstil en klaarde het helemaal uit waardoor het snel kon afkoelen en het was nog niet eens middernacht of we zagen de eerste ijskristallen al schitteren. Hiermee zat het jaar er voor de bloemen en exoten er definitief op, al werden ze nog een tijdje kunstmatig in leven gehouden in gevriesdroogde vorm. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 6 november 2018
Tijdens de vroege ochtend werd de omgeving opeens opgeschrikt door een kletterend geluid. Tegen de verwachting in is het gaan regenen en de dag ging dan ook van start met dreigende wolkenluchten van Altostratus en Altocumulus die zich vooral in het westen ophielden. Het is erg zacht gebleven met minima van 7,2 graden en de bewolking begon geleidelijk dunner te worden waardoor we de zon terug vaker te zien kregen. Ondanks haar beperkte optreden tegenover gisteren is het echter flink opgewarmd en ging het bij momenten zowaar zwoel aanvoelen, vooral bij het leveren van inspanningen. De maxima kwamen uit op 19,8 graden en er stond een zuidoostelijk briesje. Tegen het einde van de namiddag bleef er alleen Cirrus, Cirrostratus en in het westen wat Altocumulus over. De zonsondergang was sfeervol maar in tegenstelling tot wat je zo laat op het jaar zou verwachten bij deze temperaturen waren de kleuren transparant en was er van oranje of roodtinten nauwelijks sprake tegen zonsondergang. Daarna koelde het wat af maar voor de tijd van het jaar bleef het absurd zacht. Ondanks het gedruppel deze ochtend sloten we af met niet meer dan 0,1 mm als neerslagtotaal.
Woensdag, 6 november 2019
(Laos) De binnen trekkende Cirrostratus heeft blijkbaar voor voldoende menging gezorgd waardoor er nu geen mist meer hing, hoe typerend dit voor deze regio ook is. Wel was er hier en daar nog een flard Stratus te zien boven de jungle in de bergen. Hogerop was de lucht melkachtig door deze sluierbewolking. Er dreef nu veel Stratocumulus binnen met Castellanus structuren erin. Ook verschenen er flinke Cumulus wolken maar uiteindelijk bleef het droog. De zon ding tijdelijk weg al losten deze wolkenvelden in de namiddag grotendeels op. Tegen de avond was er niet veel bewolking meer te zien al bleef het nevelachtig, deels door de rook die opnieuw door de overijverige boeren werd gevormd. De zon ging in warme kleuren onder en het koelde redelijk snel af zonder dat het echter koud werd.
Vrijdag, 6 november 2020
Ook tijdens de ochtend hingen er enkele Stratocumulusvelden en nu is er ook Cirrus en Cirrostratus op de proppen gekomen. Deze laatste had zeer fijne ribbel- en vlokpatroontjes waardoor het er erg fraai uitzag. Het leek een beetje op condensatiesporen van vliegtuigen die extreem sterk zijn uitgewaaierd en mogelijk is dat ook zo. Al deze wolkjes ten spijt hebben we dan toch nog een berijpte omgeving aangetroffen bij minima van -0,4 graden. Samen met de transparante lucht en de vrolijke zonnestralen zorgde dit weer voor een ideale fotogelegenheid tijdens de voormiddag. Er kon voor extra drama worden gekozen door een van de exotische plantenkadavers al dan niet mee in het frame op te nemen. Maar ook toen het ijs en de rijp gesmolten waren mocht de omgeving er zeker nog wezen. Alle bewolking, zowel de Stratocumulusvelden als de sluierwolkjes, verdween in de loop van de dag waardoor we tegen een staalblauwe hemel aankeken en de zon ononderbroken kon schijnen. De noordoostelijke tot oostelijke wind was zwak en het was dus aangenaam toeven in de zon ondanks de magere kwikstanden tot 12,0 graden. Het bleef helder op een enkel Cirrusplukje na al begon het na zonsondergang wel een beetje nevelig te worden in de windstille atmosfeer waar nog wat vocht in aanwezig was. Het koelde ook weer snel af en een nieuwe vorstnacht lijkt dus waarschijnlijk, net als een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 6 november 2021
Het was zwaar bewolkt met Stratocumulusvelden en Stratus fractus bewolking en een zwakke zuidwestenwind. Aanvankelijk was het nog droog maar tegen de middag begon de bewolking te dreigen vanuit het zuidwesten met pannus bewolking en golvende lenticularis structuren erin die een erg donkere kleur kregen. Dit werd gevolgd door motregen en lichte regen waarna het tijdelijk weer droger werd alvorens de volgende episode van lichte regen eraan kwam. Dit ging zo nog een paar keer door maar tijdens de avond werd het dan toch weer droog met breder wordende opklaringen vanuit het westen. De bewolking hoorde bij een warmtefront en er werd zachte lucht aangevoerd waardoor de temperaturen zich tussen 3,6 en 9,7 graden konden ophouden. De opklaringen die nu binnendreven hoorden echter al bij koelere lucht die door het terugdringen van dit front weer over ons is beginnen uit te stromen. Het heen en weer golven van dit front had in elk geval weinig invloed op de neerslag die met 0,3 mm beperkt is gebleven.
Zondag, 6 november 2022
Er stond een erg actieve regenzone op het programma, maar voordat deze ons bereikte konden we nog wat schuchtere opklaringen meepikken tussen de Altocumulus castellanus en floccus velden. De zon die daardoor brak was echter al ernstig verzwakt door de aanwezigheid van Cirrostratus en Altostratus in de hogere luchtlagen. Met minima van 8,5 graden was het opnieuw vrij zacht. De eerste neerslag die ons net voor de middag bereikte, was plots en met dikke druppels maar wat daarna volgde bleek uiteindelijk flink tegen te vallen, althans wat Malderen betreft. Het ging slechts om lichte regen of motregen met zelfs droge perioden ertussen. Wie op een flinke slok regenwater rekende beleefde even later een grote teleurstelling toen de pannus bewolking plotseling in okergele kleuren oplichtte: we bevonden ons blijkbaar al achter de regenzone en de eerste opklaringen trokken binnen. Alle hoop was dan maar gevestigd op de buien die achter de regenzone zaten maar deze misten Malderen een na een of het kwam hooguit tot wat motregen. Het neerslagtotaal bleef op een teleurstellende 4,4 mm steken en als we de statistieken van de voorbije weken erbij nemen kunnen we toch nog zeggen dat de droogte in Londerzeel nog steeds niet voorbij is. Waar de storing tekort schoot aan neerslag leek ze wel compensatie te hebben gezocht in het genereren van een krachtig windveld waardoor het wel voor een echt herfstgevoel zorgde. De rukwinden kwamen pal uit het zuiden en de lage pannusbewolking leek zelfs uit zuid- zuidoostelijke richting te komen. Maar we bevonden ons terug in polaire lucht achter een koufront en het mag dan ook geen wonder heten dat de maxima geen hoge toppen scheerden met 12,3 graden (al is dat net het wonder in deze tijden van opwarming). Hoe dan ook gingen we een zwaarbewolkte avond in waarbij de wind nog steeds erg temperamentvol bleef tekeer gaan. Neerslag viel er vrijwel niet meer voor middernacht.
Maandag, 6 november 2023
(Singapore) Er heeft zich een kleine weersverandering voorgedaan waardoor er vanochtend verschillende Altocumulusbanken (lenticularis en undulatus) te zien waren. De ontwikkeling van Cumuluswolken kwam ook niet meer op gang. Voorlopig althans want wat later in de voormiddag begonnen ze dan plots toch nog te ontwikkelen en binnen de kortste keren zat daar ook al Cumulus congestus tussen. De eerste buienwolken ontstonden ten noorden van ons en langzaam maar zeker begon de activiteit zich zuidwaarts uit te breiden. Kort na de middag kwam het dan tot een stevig onweer met oorverdovende donderslagen al bleef de neerslag beperkt tot wat druppels die opvallend klein waren voor deze tropische setting. Althans op Sentosa was dit het geval. Het onweer zakte in elkaar terwijl er op de outflow nieuwe buienwolken ontstonden ten zuiden van ons. Deze stuurden dan weer een outflow met nieuwe Cumulus congestus onze richting uit al bleef het droog en was er ook geen onweer meer te horen. Na zonsopgang was het opvallend koel voor deze regio al was het natuurlijk nog verre van koud. Het klaarde helemaal op en er bleef slechts een eenzame Cumuluswolk en wat Cirrus over.
Woensdag, 6 november 2024
(Maleisië) Er hingen opnieuw sluierwolkjes en restanten van buien in een licht bewolkte hemel waar vooral de zon het voor het zeggen had. De stapelwolken lieten niet lang op zich wachten en nog voor de middag zagen we de eerste buien boven de bergen op het eiland van Georgetown ontstaan. Ook boven het vasteland aan de andere kant van de nauwe zeestraat ontstonden Cumulonimbi met dikke ijskappen. De bui boven het eiland zakte echter vrij snel in elkaar en het waren de exemplaren boven het vasteland die zich dreigend uitbreidden. Daarbij was ook even de donder hoorbaar. Het werd nu ook aangenaam koel. De regen bereikte ons net niet en het kwam enkel tot een donkere laag Altostratus met daaronder rijen van Altocumulus die vanuit de bui leken weg te 'stralen'. De bewolking loste daarna langzaam op en na het invallen van de duisternis zagen we er de maansikkel weer zwak doorheen, welke met het verder oplossen van de bewolking steeds duidelijker werd. Het bleef droog en rustig voor de rest van de avond.