Zondag, 14 november 2004
404 page not found
Maandag, 14 november 2005
Zoals verwacht heeft zich afgelopen nacht inderdaad een flinke portie mist gevormd. Op sommige plaatsen (zoals Malderen) was de blauwe lucht nog wazig zichtbaar doorheen de grijze soep, maar te Brussel zat alles dan weer potdicht en duurde het tot de vroege middag eer er in de soep geroerd werd en de grijzigheid begon op te lossen. Het scheelde trouwens niet veel of de mist zou aangevroren zijn want de temperatuur was weggezakt naar een onderkoelde 1,2 graden, al is dat half november niet uitzonderlijk. Overdag, toen de zon erdoor brak en slechts wat sluierwolken had te vrezen, kon het kwik haar achterstand inlopen zodat we alsnog op een vrij aangename 12,7 graden uitkwamen, er stond hierbij vrijwel geen wind. Het kwik is echter alweer in vrije val sinds de zon heeft plaatsgemaakt voor het bleke licht van de volle maan, omstreeks 19H schoot er nog amper 4,8 graden over, maar of we even laag gaan uitkomen als vanochtend wordt nog even afwachten want op de satellietbeelden tekent zich een brede wolkenband af die aan een rustig tempo afzakt richting Malderen en aldus de afkoeling een halt zal toeroepen en enkele mm regen zal lossen. Hoewel de weerberichten en sommige weermodellen gewag maken van talrijke noordzeebuien die met een koele noordwestelijke stroming het land zullen binnendenderen lijkt het er in werkelijkheid eerder naar uit te zien dat de bewolking van het naderende koufront morgen nog lang zal blijven hangen en voor een rustig maar grijs weersbeeld zal zorgen, gevolgd door een vriesnacht wanneer de opklaringen er morgenavond alsnog doorkomen. De buien zelf lijken eerder voor woensdag gereserveerd te zijn waarna een hogedrukwigje de weergoden op donderdag even tot bedaren zal brengen.
Dinsdag, 14 november 2006
Het droge intermezzo van gisterennamiddag en avond werd afgelopen nacht duidelijk beëindigd. Bij het krieken van de dag lag het landschap er alweer doorweekt bij terwijl een dicht wolkendek het weersbeeld beheerste. Af ten toe dwarrelde er wat motregen naar beneden en er stond aardig wat wind. De motregen kreeg in de loop van de voormiddag opnieuw buiige neigingen waarbij ze flink aan intensiteit won en overging in gewone regen. Met tussenpozen ging de regen weer over in lichtere motregen, maar uiteindelijk viel het grootste deel van de voormiddag letterlijk en figuurlijk in het water terwijl vormeloze Stratus fractus onder een gesloten Nimbostratus wolkendek voortjoegen bij een strakke bries uit het zuidwesten die tijdelijk kon aanzwellen tot snelheden van 29,0 km/h. Het weersbeeld veranderde in de loop van de dag maar nauwelijks buiten het feit dat de gesloten Nimbostratus steeds lager ging hangen om tenslotte over te gaan in Stratus. De neerslag ging hierbij tenslotte weer over in motregen, en geruime tijd na zonsondergang werd het weer helemaal droog. We bevonden ons opnieuw in de warme sector en dat was ook te merken aan de temperaturen die zonder enige moeite weer konden oplopen naar 12,7 tot 13,7 graden. Hoewel het dezelfde regenzone is die gisteren als koufront door het land raasde en nu als warmtefront op haar stappen terugkeerde, was ze duidelijk actiever want het neerslagtotaal liep op tot 7,2 mm. Het front zou nu wat langer ten noorden van ons blijven waardoor we tijdelijk wat droger weer krijgen bij zeer hoge temperaturen voor midden november. Op donderdag wordt er zelfs gewag gemaakt van een mogelijke twintig graden...
Woensdag, 14 november 2007
Tijdens de nachtelijke uren nam de bewolking eindelijk het initiatief om andere oorden op te zoeken waardoor we vanochtend brede opklaringen te zien kregen bij erg frisse minimumtemperaturen van 0,3 graden. Niet alle wolken kozen echter het hazenpad want er waren nog redelijk wat Stratocumulusvelden te zien die slechts aarzelend wegtrokken. Eens ook deze wolken waren verdwenen, had de zon al voldoende kracht gewonnen om de atmosfeer in beweging te zetten, en zo kregen we dan weer andere wolken te zien die volledig uit Cumulus en Cumulus fractus bestonden. Naarmate de voormiddag vorderde, vorderden ook de afmetingen van voornoemde wolkentypes zodat het tegen de middag opnieuw half bewolkt was. Na de middag nam de bewolking echter weer af en de buien die zich ontwikkelden bleken niet veel verder dan de kuststreek te raken. We kregen dus alsnog een erg zonnige en droge (0,0 mm) dag aangeboden, zij het dat de temperaturen met maximaal 8,3 graden laag bleven. Gelukkig was de noordelijke wind niet al te krachtig met hooguit 17,7 km/h waardoor het niet meteen guur ging aanvoelen. 's Avonds koelde het aanvankelijk snel af doch een paar uur na zonsondergang dreven er Stratocumulusvelden voorbij die wanhopig trachten het kwik boven nul te houden. Of dit ook gaat lukken zal morgenvroeg blijken...
Vrijdag, 14 november 2008
Het zag er vanochtend veelbelovend uit voor de zonnekloppers onder ons daar er slechts één wolkje te zien was. Ware het niet dat dat wolkje het volledige luchtruim bedekte en bij de in deze tijd van het jaar erg beruchte Stratusfamilie behoorde. Het was bij het aanbreken van de dag dan ook niet veel soeps in de sombere en nevelige herfstlucht waarbij de zachte minima van 7,7 graden slechts een pleister op de wonde waren. Veel veranderde er tijdens de uren daarop niet, al zorgde hoge en middelhoge bewolking die over de Stratus heen dreef voor een afwisseling van donkere en lichtere grijstinten met het verstrijken van de tijd. Hiermee is alle actie die zich vandaag heeft voorgedaan echter al beschreven, want het weersbeeld veranderde er voor de rest van het etmaal niet meer op. De hele dag door viel er met tussenpozen wat lichte motregen, al bleef de totale hoeveelheid beperkt tot een schamele 0,2 mm. Het kwik wist met haar maximale waarde van 10,6 graden al evenmin indruk te maken, al sprong de langzame temperatuurstijging door de dag heen flink in het oog, waarbij minima om 1H30 genoteerd werden en de maxima pas tegen middernacht bereikt werden. De wind was ondanks het rustige en saaie karakter van het weer duidelijk de hoofdrolspeler met snelheden tot 32,2 km/h uit het zuidwesten.
Zaterdag, 14 november 2009
De gisteren naar het noordwesten uitgeweken regenzone is afgelopen nacht weer naar het zuidoosten uitgeweken, met het bekende gevolg: regen. Ze gedroeg zich hierbij als koufront, en zo zagen we de zichtbaarheid na zonsopgang snel toenemen in de steeds helderder wordende zeelucht. De bewolking ging vervolgens over van Nimbostratus naar Altostratus en in het westen verscheen de voor deze situatie karakteristieke, scherp begrensde blauwe lucht waarin de zon reeds voor de middag weer tevoorschijn kwam. We kwamen nu in een zone van stabiel weer terecht tussen het wegtrekkende koufront en de buien die zich een eind verderop in het westen en zuidwesten bevonden. Deze waren aan de kust al snel zichtbaar in de vorm van statige Cumulonimbi die er met hun vezelachtige ijskappen flink de show wisten te stelen. Het duurde echter tot zonsondergang voordat de buien het vaste land optrokken, maar eens het zover was, ging het razendsnel en werd zowat het ganse land in een mum van tijd door striemende regenvlagen ingepalmd. Op sommige plaatsen werd er licht onweer waargenomen, maar het waren vooral de pittige regenbuien die op (en neer) vielen, en het uiteindelijke neerslagtotaal op 2,0 mm wisten te brengen. Zonder daarbij natuurlijk de temperaturen over het hoofd te zien, want deze waren ondanks de doortocht van het koufront nog steeds indrukwekkend met waarden tussen 11,3 en 15,6 graden (07H30). Net als gisteren stond er weer erg veel wind, de snelheden liepen deze keer op tot 56,3 km/h uit het zuid- zuidwesten.
Zondag, 14 november 2010
Bij het aanbreken van de dag regende het nog steeds, maar korte tijd later werd de bewolking dunner en werd het tegen alle verwachtingen in alsnog droog. De bewolking raakten we echter niet kwijt waardoor het somber en grijs bleef. Ook de zachte temperaturen bleven een constante, want het kwik is niet beneden 10 graden gezakt en de maxima waren boterzacht met 13,7 graden. Tijdens de namiddag vielen er af en toe lichte buitjes, maar deze neerslag was niet meer meetbaar en tegen zonsondergang kwamen er dan definitief opklaringen binnengedreven terwijl de regenzone wegtrok naar het zuidoosten. We bevonden ons weer aan de polaire zijde van het front, en de temperatuur dook meteen naar beneden waardoor we nu pas de minima van 7,5 graden bereikten. Naast dit alles stak er plots een krachtige zuidwestenwind op die de afkoeling met haar snelheden tot 48,3 km/h extra goed voelbaar maakte. Er waren ook een aantal buien actief in de polaire luchtmassa, maar die bleken het vooral op Nederland gemunt te hebben terwijl we in Malderen tegen een heldere hemel met wat verspreide Cumulus fractus aankeken. Het neerslagtotaal bleef dan ook onveranderd met 3,2 mm van afgelopen nacht en ochtend.
Maandag, 14 november 2011
De voormiddag verliep grijs en mistig, maar tegen de middag begon het wolkendek alsnog te scheuren en kregen we bijzonder fraaie uitzichten op de laaghangende wolkenflarden en de zachtblauwe lucht ertussen. De zon was afwisselend vaag of sterk zichtbaar terwijl het licht mystiek weerkaatste op de talloze dauwdruppels. De wolkenflarden bleven nog enkele uren aanwezig en hingen op 0 meter hoogte, het duurde tot omstreeks 15H voordat het helemaal helder werd. Dit ging eerst gepaard met een plotse temperatuurstijging tot 11,2 graden, maar werd gevolgd door een nog snellere afkoeling tegen zonsondergang. Tegen middernacht was het reeds afgekoeld tot -0,2 graden wat ook de minima werden en de eerste ijskristallen schitterden reeds op het gazon. Het was (uiteraard) nog steeds helder en windstil nadat er overdag nog een briesje tot 11,3 km/h stond uit het oost- zuidoosten.
Woensdag, 14 november 2012
Lage wolken zorgden voor een sombere maar vorstvrije start van wat uiteindelijk een schitterende herfstdag zou worden. De bewolking begon kort voor de middag immers op te lossen en zowat viervijfde van de Benelux heeft zelfs niet eens wolken gezien vandaag. De overgang van betrokken naar helder zorgde voor mystieke effecten toen vormeloze en zeer laaghangende wolkenflarden langzaam voor de zon dreven. De veranderende kleur en intensiteit van het zachte strijklicht was zeer aangenaam en mooi om te zien. Na de middag was het zo goed als helder en was er enkel in het westen een bandje met ragfijne Cirruswolkjes te zien die naar het oosten trokken. Het warmde op tot 11,8 graden en er stond nauwelijks wind met slechts 11,3 km/h uit het oosten als uitschieter. We kunnen dus bijna van nazomerweer spreken, al zette de bliksemsnelle afkoeling daar op het einde van de namiddag een punt achter. Vooral na zonsondergang ging het als een baksteen de dieperik in en het oogst dan ook weinig verwondering dat de minima pas 's avonds werden opgemeten met 0,9 graden. We sloten de dag af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 14 november 2013
Tijdens het tweede deel van de nacht is er weer bewolking binnengeschoven uit een warmtefront waardoor de nachtelijke afkoeling werd stopgezet en vervolgens overging in een opwarming. De minima werden dan ook al kort na middernacht bereikt met 4,1 graden terwijl er omstreeks 5H 's ochtends geen enkel spoor meer te bekennen viel van rijp, ijs of 'besuikerde auto's'. Toen het eerste daglicht in het luchtruim was doorgedrongen, bleek dit gevuld te zijn met Stratus en Stratus fractus bewolking waaruit het af en toe lichtjes regende of motregende. Er stond nog steeds weinig wind en de bewolking ging in de loop van de voormiddag tijdelijk over in Stratocumulus met een kleine opklaring erin. Daarna sloot het wolkendek zich weer en regende het opnieuw, maar na de middag kwamen we terug in een gebied met opklaringen terecht waarbij opviel dat er op enige hoogte een sterke wind begon op te steken. De wolkenflarden bewogen zich immers aan grote snelheid voort en het was dan ook mooi om te zien hoe de sombere Stratusbewolking snel plaats maakte voor blauwe luchten met stapelwolken eronder. Tot echte buienluchten kwam het echter niet: een groot deel van het luchtruim bleef met Stratocumulus bedekt en de zon kregen we dan ook maar in beperkte mate te zien. Naar de avond toe werd de lucht geleidelijk onstabieler en ontstonden er meer stapelwolken terwijl het terug af en toe tot buien kwam. Echt veel stelde het echter niet voor, en het neerslagtotaal bleef dan ook beperkt tot 4,0 mm terwijl het naar middernacht toe definitief droog werd.
Vrijdag, 14 november 2014
De bewolking heeft zich afgelopen nacht verder uitgebreid en het was vanochtend kil en grijs met een waterzonnetje dat geen warmte uitstraalde bij minima van 6,4 graden. De bewolking bestond uit Altostratus en Altocumulus en kort voor de middag ging het dan vanuit het westen regenen terwijl het erg duister werd. Een hele verandering na de zonnige en lichte dagen die we nu gewend waren, maar gelukkig konden we 's nachts al oefenen voor dit donkere weertype. De neerslag werd tijdelijk zeer intens waardoor we bijna van een mini zondvloed konden spreken. Daarna werd het weer wat rustiger al bleef het wel overwegend grijs met Altostratus bewolking terwijl de zuidwestenwind kil aanvoelde. Het regende ook lange tijd na en het kille, natte weertype vertaalde zich ook in lagere maxima die nu op 11,6 graden zijn uitgekomen. Tijdens de avond bleef het nadruppelen terwijl de neerslag later in de nacht weer een stuk intenser werd. Het uiteindelijke neerslagtotaal zou tegen morgenmiddag uiteindelijk op 16,0 mm uitkomen.
Zaterdag, 14 november 2015
Nieuwe regenzones stonden reeds te trappelen om vanuit het westen het land binnen te vallen. Daarachter bevond zich zachtere lucht die eerst in de hoogte binnenstroomde en daarbij Altostratus en Altocumulus bewolking liet ontstaan. Op de begane grond zat de koelere lucht nog steeds vastgeplakt waardoor het erg guur aanvoelde bij een aantrekkende zuidwestenwind. Voor een stuk was dat natuurlijk aan gewenning te wijten want na de ultra zachte ochtenden die we achter de rug hebben was het even slikken om minima van 7,1 graden voor de kiezen te krijgen. In het westen van het land begon het reeds voor de middag (flink) te regenen en deze neerslag trok snel het binnenland in waardoor Malderen kort na de middag volgde. De eerste regen was tamelijk pittig, daarna volgde een gezapiger intermezzo met continue lichte of matige regen die na een halve dag gedruppel wel nog goed was voor een dagtotaal van 4,6 mm. Later op de avond werd het weer droger en arriveerde de zachte lucht (opnieuw) in Londerzeel waardoor het terug boterzacht aanvoelde onder een betrokken hemel waarbij het nauwelijks afkoelde. Het was rond dit tijdstip dat de maxima van 10,6 graden werden bereik
Maandag, 14 november 2016
De Stratusbewolking is in de loop van de nacht weer gaan breken waardoor we vanochtend weer wat variatie en structuur in het wolkendek konden zien. En dat was best veel variatie want we zagen nu een bonte mengelmoes van Cirrus, Cirrostratus, Stratocumulus en wat restjes Stratus fractus afkomstig van de duistere horror die ons gisteren te beurt viel. Natuurlijk was er ook ruimte voor wat zonneschijn tussendoor al waren de wolken in de meerderheid. Deze laatsten zorgden ervoor dat de minima positief zijn gebleven met 3,9 graden. Wie lang heeft geslapen zal echter denken dat bovenstaande tekst volledig uit de lucht was gegrepen, want in een mum van tijd was dat Stratusspook weer tevoorschijn gesprongen en konden we het voor de rest van de dag wel schudden als liefhebber van zon en licht. Na een tijdje ging het ook nog eens regenen, en dat was meestal druilerige motregen of lichte regen die wel voor de rest van de dag aanhield. Dit leverde ons uiteindelijk een neerslagtotaal van 3,1 mm op terwijl de maxima van 7,3 graden erg laat werden bereikt aangezien deze neerslag blijkbaar bij een warmtefront hoorde.
Dinsdag, 14 november 2017
De bewolking van de regenzones wist ons nog net op tijd te bereiken om het kwik boven nul te houden (2,0 graden) en zo zagen we grote delen van Frankrijk in de vorst terechtkomen terwijl het in Vlaanderen ruim in de plus zat met een gestage opwarming vanuit het noordwesten. Er hing veel Stratocumulusbewolking en het was wat nevelig met nog enkele opklaringen die in het zachte ochtendlicht voor een mooie sfeer zorgden. De bewolking nam vervolgens verder toe en er volgden perioden met regen. De hele dag door was het zwaarbewolkt met af en toe nattigheid doch tegen de avond werd het dan toch droger terwijl de bewolking (die vooral uit Stratus bestond) bleef hangen. De wind kwam uit westelijke richtingen en was soms goed voelbaar. Het koelde nauwelijks af en overdag was het relatief zacht met maxima van 8,7 graden. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,3 mm.
Woensdag, 14 november 2018
Hoewel het nog niet vroor was het best fris onder de open hemel met een weggevallen wind. De temperaturen zijn uitgekomen op 4,2 graden en overdag zorgde de bijna ononderbroken zonneschijn met de diepblauwe luchten ervoor dat het lente leek. Het kwik steeg naar 14,0 graden en de wind was zwak uit veranderlijke richtingen. Tijdens de namiddag veranderde er niets maar tijdens de avond moesten we natuurlijk wel betalen met een flinke afkoeling. Neerslag is er in deze omstandigheden natuurlijk niet aan te pas gekomen waardoor we weer met 0,0 mm konden/moesten afsluiten.
Donderdag, 14 november 2019
(Laos) De tyfoon is verder afgetakeld en er waren nu weer blauwe stukken te zien tussen Stratocumulus bewolking. Het was zacht en de zon liet het snel opwarmen maar er ontstond ook Cumulus die zich tot meer Stratocumulus uitspreidde. Het werd tijdelijk somber en daardoor ook niet extreem warm (doch zwoel). Er stak tijdelijk weer een goed voelbare bries op. Tegen de avond klaarde het weer op en werd het rustig terwijl de warmte goed bleef hangen.
Zaterdag, 14 november 2020
We startten de dag met redelijk wat wolkenvelden die vooral uit Stratus fractus en Stratocumulus bestonden. Dit bij opnieuw vrij zachte minima van 10,7 graden. De Stratocumulusachtige wolken gingen zich in banden schikken terwijl er in de hogere luchtlagen dunne Cirrostratus verscheen. Er ontstond wat irritatie bij sommige mensen doordat het op het ene moment zonnig was en op het andere moment helemaal overtrok toen er zo een wolkenband passeerde om vervolgens weer helemaal op te klaren. Het was dus moeilijk om tussen een mooiweerprogramma of een slechtweerprogramma te kiezen vandaag. En dan was de volgende wolkenband er weer en zo ging het een hele tijd verder tot er later in de namiddag dan toch meer constante zonneschijn volgde. Voor zover we daar nog wat aan hadden want de zon stond ondertussen nog maar amper boven de horizon en het kwik is uiteindelijk op 15,3 graden blijven steken. Maar het warme licht dat hiermee gepaard ging kwam dan weer van pas om de zeer fijne Cirrocumulusveldjes die nu waren verschenen extra in de verf te zetten. De zuidwestenwind die overdag redelijk strak was ging tijdens de avond weer liggen en ondanks de dreigende wolkenbanden is het neerslagtotaal beperkt gebleven tot 0,0 mm wat we in een rustige en vrij zachte avond konden optekenen.
Zondag, 14 november 2021
De perioden van regen en motregen hielden tijdens de nacht nog aan waardoor de omgeving er kleddernat bij lag tegen het ochtendgloren. Toen waren de laatste druppels reeds gevallen maar van de bewolking raakten we niet meteen verlost. Het was opvallend zacht met temperaturen die de hele nacht dichtbij de maxima van 10,0 graden zaten. Af en toe werd de hemel lichter en leek het te gaan opklaren maar dikkere Stratusmassa's lagen reeds klaar om deze hoop weer vakkundig weg te poetsen. Pas kort voor zonsondergang zagen we het plots opklaren vanuit het noordoosten met in warme kleurentinten gehulde Stratus fractus wolken Er stak een oostelijke bries op en we voelden het merkbaar afkoelen wat door uitstraling onder de open hemel nog versneld werd. De noordelijke helft van de hemel was al snel helemaal helder maar in het zuiden wisten verspreide Stratus fractus wolken het nog een hele poos uit te zingen. 4,1
Maandag, 14 november 2022
(Martinique) Het kwik is dankzij een heldere en windstille nacht op een koude -0,3 graden uit gekomen. Het leek alsof we vandaag terug een en al zonneschijn zouden krijgen maar mistvelden waren reeds vanuit Frankrijk op weg naar Malderen en veroverden er kort na de middag jet luchtruim. Bij de rit naar Parijs kwamen we eveneens in de mist terecht die pas net ten noorden van de stad oplosten en plaats maakten voor fraaie laaghangende Stratus fractus. In de hogere luchtlagen zagen we Altocumulus wat tijdelijk de enige bewolking was. Daarna verschenen er terug pannus achtige wolkenflardjes die weinig leken voor te stellen. Kort daarna sloeg het weer echter plots om en kregen we regen en motregen in Parijs.
Dinsdag, 14 november 2023
Het is tijdens de nacht licht bewolkt en winderig gebleven waarbij het langzaam is afgekoeld naar 11,0 graden. De zon was echter nog niet op of er dreef alweer Cirrostratus en Altostratus binnen. De regen liet ook niet lang op zich wachten en kwam in vlagen opzetten die nog door drogere periodes werden afgewisseld. Later ging het constanter regenen, althans in de zin dat het tijdens de 'drogere' periodes ook nog steeds matig regende. Tijdens de late namiddag nam de neerslagintensiteit nog verder toe en kwam het water er bij momenten met bakken uit. Het was al bijna een mirakel te noemen dat er geen onweer bij zat. De zwaarste regenval hoorde bij een koufrontpassage waarna het terug droger en rustiger werd bij een naar het westen draaiende wind. Voordat deze passage plaatsvond kon het overigens nog opwarmen tot een zachte 15,1 graden. Toen de laatste regendruppels laat in de avond de pluviometer raakten, wees deze alweer een forse 7,4 mm aan. Later in de nacht dreven er weer voorzichtig opklaringen binnen terwijl het gestaag afkoelde in de polaire luchtmassa.
Donderdag, 14 november 2024
(Maleisië) Brede opklaringen maakten vanochtend hun opwachting en we zagen terug wat buien en restanten ervan boven zee hangen. Tijdens de voormiddag ontwikkelde zich landinwaarts Cumuliforme bewolking maar het was wat minder dan de voorbije dagen en er was ook een brede strook tussen de kust en het binnenland waar helemaal geen bewolking ontstond. Daar was enkel af en toe wat Cirrus te zien van een bui die veel eerder boven zee ontstond en waarvan de resten met de stroming werden meegevoerd. Tegen de middag zag het er al iets dreigender uit en waren er ook van hieruit donkere luchten te zien onder de forse stapelwolken. Later loste alles weer op en bleef er enkel wat Cirrus over. Op het einde van de namiddag doemden echter talloze buienwolken op boven zee, welke met een zuidoostelijke stroming onze kant op kwamen. Deze zakten alsnog in elkaar voor ze ons konden bereiken en uiteindelijk dreven er enkel wat chaotische groepjes Cumulus over terwijl het rustig en droog bleef.