Judah Cohen over de uitwerking van de SSW en zijn winterverwachting

Gedeeltelijk geciteerd:

De afgelopen twee weken heb ik besproken hoe sceptisch ik ben over de vraag of een SSW daadwerkelijk zal plaatsvinden en neig ik meer naar een uitgerekte PV of een SSW die zich snel ontwikkelt tot een uitgerekte PV . En om eerlijk te zijn weet ik nog steeds niet hoe ik de huidige gebeurtenis moet definiëren als een lange aanloop naar een uitgerekte PV of een echte SSW die snel transformeert in een uitgerekte PV door reflectie van Rossby-golfenergie. Maar waar ik geen conflict over heb, is dat het, wat betreft de koppeling met de troposfeer en de invloed op ons weer, een klassieke uitgerekte PV is en dat de discussie of het wel of niet in de annalen van de PV- geschiedenis als een SSW zal worden opgenomen , daarvan afleidt. Ik denk dat mensen van records houden, en het bevindt zich al op ongekend terrein, maar het is eigenlijk vooral van academisch belang en niet van praktisch belang. Ik geloof echt dat, zelfs als het de SSW -status bereikt (hé, daar duim ik ook voor), de impact op ons weer niet zo indrukwekkend zal zijn als de PV- verstoringen van november 2009 of december 2000 die niet in het SSW lagen . Maar om eerlijk te zijn, dat is een vraag waar ik het antwoord pas in januari op weet. Hoewel het voor Europa moeilijk te zien is hoe dit ook maar in de buurt komt van het weer van december 2009.

De energiediagnoses sinds eind vorige week hebben echt een schoolvoorbeeld van golfreflectie laten zien. Die van vandaag is waarschijnlijk de beste tot nu toe (zie figuur iii). Golfenergie gaat omhoog en oostwaarts over Azië, reflecteert van de stratosferische PV en gaat vervolgens omlaag en oostwaarts over Noord-Amerika, waar de energie opnieuw wordt geabsorbeerd en de staande golf boven Noord-Amerika versterkt (westerrug-oostelijke trog) en koude lucht aanvoert vanuit het zuiden van het Noordpoolgebied, ten oosten van de Rocky Mountains. De westelijke golfhelling met de hoogte boven Azië en de oostelijke golfhelling met de hoogte boven Noord-Amerika zijn ook bijna klassiek.

En dit zijn de belangrijkste punten om te onthouden of de PV- verstoring nu moet worden gekaderd als een SSW of een uitgerekte PV /reflecterende gebeurtenis:

Duur : De invloed van een SSW op ons weer kan meerdere weken tot twee maanden duren, terwijl die van een uitgerekte PV in de orde van dagen tot twee weken ligt.

Intensiteit : Onze analyse en ik geloof die van anderen ook. Het zwaarste winterweer (kou en sneeuw) van SSW's is geconcentreerd in Noord-Azië en Noord-Europa, terwijl het voor een uitgerekte PV Noord-Amerika ten oosten van de Rocky Mountains is.

Hieronder heb ik een eenvoudige tabel gemaakt met de te verwachten impact en timing van een SSW in vergelijking met een uitgerekte PV .

Deze tabel is sterk vereenvoudigd en er is een grote variabiliteit van gebeurtenis tot gebeurtenis voor zowel SSW's als uitgerekte PV's. Maar als je een gemiddelde neemt van alle gebeurtenissen, denk ik dat de tabel een eerste-orde verwachting geeft.

En als we het over duur hebben, versnelt de PV letterlijk van 0 naar 60 in recordtijd. Dat is een indrukwekkende versterking van de PV die nu door de modellen wordt voorspeld. Ik weet niet zeker of de GFS- voorspelling betrouwbaar is, maar ik kan me geen zo snelle opwarming van de geopotentiële hoogte-anomalieën (PCH's) van de stratosferische poolkap herinneren zoals weergegeven in Figuur 11! Daar moet ik zeker naar kijken.

Voor mij is het grote nadeel van het beschouwen van de PV- verstoring als een uitgerekte PV in plaats van een SSW de steile daling van het zicht op lange termijn. Ik zal hier waarschijnlijk kritiek op krijgen, maar ik zie een metaforische driesprong in de weg na de uitgerekte PV begin december. De eerste zou zijn dat de reflecterende laag in de stratosfeer die aanleiding geeft tot de uitgerekte PV de PV ook beschermt tegen opwellende energie uit de troposfeer en deze in staat stelt te versterken, wat nu duidelijk zichtbaar is in de weersvoorspellingen. Van hieruit kan de PV ongestoord blijven en als dit wordt toegestaan, zal de PV veranderen in een op hol geslagen trein die bijna immuun is voor verstoringen uit de troposfeer en we hebben een beest van een PV gedurende een groot deel van de winter en het blijft mild tot zeer mild in een groot deel van het noordelijk halfrond . Een goed voorbeeld hiervan is de winter van 2019/20. Het tweede scenario is dat, hoewel er een kortdurende versterking van de PV is , de blokkering op hoge breedtegraden zijn aanval op de PV hervat en we meer uitgerekte PV's en/of Canadese opwarmingen zien totdat er uiteindelijk een knock-out punch is en een echte zuidzuidwest in januari of februari. De uitgerekte PV in december gevolgd door een zuidzuidwest in januari vond plaats in de winter van 2005/06 en een uitgerekte PV in december gevolgd door een zuidzuidwest in februari vond plaats in de winter van 2017/18.

En ten slotte is het derde scenario dat de uitgerekte PV's zich gedurende een groot deel van de winter blijven herhalen. Dit gebeurde nog zo recent als afgelopen winter, maar misschien wel het meest bekend in de winter van 2013/14 (zie Cohen et al. 2022).

Ik denk dat alle drie de scenario's plausibel zijn en dat het moeilijk is om de meest waarschijnlijke optie te kiezen. Zoals je kunt zien in de winterverwachting, geeft het model de voorkeur aan optie twee en/of drie. Ik denk dat optie twee, om de voorspelling zo goed mogelijk te kunnen verifiëren, werkelijkheid moet worden. Ik denk ook dat de oostelijke, quasi-tweejaarlijkse oscillatie optie twee bevoordeelt, maar naar mijn mening zijn zowel optie twee als drie bijna een toss-up.

Waarom ik voorlopig afzie van optie één, afgezien van het feit dat het onze winterverwachting aanzienlijk zou opwarmen, is de verschijning in de langetermijnverwachting van mijn favoriete hogedrukgebied: de hogedrukruggen van de Oeral en Scandinavië. Dat zou de PV moeten aantasten en voorkomen dat de PV in een hogere versnelling schiet.

Winterverwachting:

Link naar het volledig blog > https://published.aer.com/aoblog/aoblog.html