Op dinsdag kans op een (zeer) zware storm in Schotland en Ierland.

Er is op dinsdag kans op een flinke storm voor de Britse Eilanden volgens de NWP-modellen. Onder invloed van een flinke trog in de straalstroom, waarbij er sprake is van een sterke positieve vorticiteitsadvectie (PVA), diept een extra-tropische cycloon namelijk snel uit tot een MSLP van ongeveer 960 hPa. Er is dan een duidelijk vorticiteitsmaximum binnen het systeem. Verder is er in de omgeving waar de rapid cyclogenesis (RACY) plaatsvindt een licht verhoogde zeewatertemperatuur. Deze licht verhoogde zeewatertemperatuur kan een geringe bijdrage geven aan de mate van intensificatie door latente en voelbare warmtefluxen, oftewel diabatische opwarming. De RACY wordt echter vooral veroorzaakt door barokliene processen, als gevolg van jet interactie en upper-level dynamiek in het algemeen.

De frontogenese, oftewel de ontwikkeling van de frontale structuur, komt overeen met dat van een Shapiro-Keyser (LC1) cycloon. Dat is zichtbaar binnen het neerslagprofiel (HA43), wat de loskoppeling van het koufront van het warmtefront toont, daarnaast is het indraaiende occlusiefront—het back-bent occlusiefront—zichtbaar. De ontwikkeling van het back-bent occlusiefront komt door invloeden van de cold conveyor belt (CCB). De equivalente potentiële temperatuur (θe) van de 00 UTC run van het ECMWF model indiceert ook een Shapiro-Keyser ontwikkeling. De scherpe θe-gradiënt staat namelijk loodrecht op het warmtefront, wat van belang is bij een Shapiro-Keyser systeem.  Er zal dan ook een tropopause fold, een droge intrusie, ontstaan bij de kern, waarbij er sprake is van een duidelijke interactie tussen de stratosfeer en de troposfeer. Op water vapor beelden zal deze dan ook duidelijk zichtbaar zijn. 

Het gevolg van de Shapiro-Keyser frontale structuur is dat deze storm een oppervlakkige warme kern zal hebben. Deze warme seclusie ontstaat door de ontwikkeling van het back-bent occlusiefront. Hierdoor wordt er een relatief warme luchtmassa ingesloten. De simulatie van de T850-waarden binnen het systeem (HA43) toont dan ook een T850-maximum in de kern, waarbij deze enkele graden hoger is dan de omgevingstemperatuur op de 850 hPa-laag.

Verder kan er een kleine zone komen binnen het occlusiefront met extreme windstoten. In de 00 UTC run van het ECMWF model werd er een kleine zone gesimuleerd met zeer hoge windsnelheden, deze simulatie werd waarschijnlijk verklaard door interacties met de CCB.

Verder is er een kans op de ontwikkeling van een sting jet, een mesoschale zone die ontstaat op de frontolyserende tip van het back-bent occlusiefront. 39-49% van de Shapiro-Keyser cyclonen bevatten een sting jet die doordringt tot de grenslaag van de atmosfeer, dus het is onzeker of er een sting jet gaat voordoen.

Indien er een sting jet voordoet, dan zal er een intrusie plaatsvinden van de luchtmassa van de mid-levels (600-700 hPa) naar het aardoppervlakte. Het resulteert in een daling van de RH aan de grond, aangezien de lucht droger van aard is door afkoelingsverdamping. Er zal echter geen significante afname plaatsvinden van de temperatuur tijdens een sting jet, ondanks de daling van de koudere luchtmassa, aangezien de relatieve kou wordt gebalanceerd door adiabatische compressie. Verder is er in de frontale zone een afname zichtbaar van de equivalente potentiële vorticiteit, wat in verband wordt gebracht met het potentieel vrijkomen van conditionele symmetrische instabiliteit. Het vrijkomen van conditionele symmetrische instabiliteit is een indicatie van sting jet-formatie. 

Op het 700 hPa-vlak worden er windsnelheden tot richting de 90 knopen berekend door het HA43-model. In het geval van een sting jet worden deze windsnelheden naar het aardoppervlak gebracht, waarbij er een toename van de velociteit kan plaatsvinden door de val en de luchtmassa zwaarder wordt door afkoelingsverdamping. De mixing ratio is vaak hoog in een sting jet, vaak ligt de conversieratio rond de 0.8. Indien er sprake zal zijn van een sting jet, dan zal er aan het oppervlak windkracht 12, orkaankracht, optreden. Hierbij zullen de windstoten waarschijnlijk tussen de 160 en 180 km/u liggen, oftewel extreem zware windstoten, met de potentie om veel schade te veroorzaken. Het is echter onzeker of er sprake zal zijn van een sting jet, en als deze ontwikkelt, waar deze zich voordoet. 

Maar ook zonder sting jet kan het flink tekeer gaan. Er zal sprake zijn van een hoge luchtdrukgradiënt, wat kan zorgen voor windstoten van 120-150 km/u, ook zonder sting jet. Vooral in het westen van Ierland en Schotland kunnen deze windstoten optreden, daarbij staat er een zware tot zeer zware storm, windkracht 10 tot 11. De kans is aanwezig dat er in Ierland en Schotland code oranje wordt afgekondigd, waardoor deze storm de naam Bram krijgt. Maar er is nog een kans dat het lagedrukgebied wat westelijker uitkomt, waardoor de Britse Eilanden met minder zware windstoten te maken krijgen, maar de kans is wel hoog dat het een SK-depressie wordt.