Vorige week ben ik met school een weekje naar Rome geweest. We vertrokken zaterdagochtend aan de busreis van 22 (!) uur. Er was genoeg te zien op weergebied, in Oost-Frankrijk verschillende optische verschijnselen waargenomen. (irisatie, bijzonnen, halo) 's Nachts toen we door de zuidelijke Alpen reden plensde het behoorlijk. Zondagochtend kwamen we aan bij het hotel in het centrum van Rome. De rest van de week hebben we zo ongeveer alle grote bezienswaardigheden in Rome bekeken en ook nog uitstapjes gemaakt naar "Villa Hadriana" (Romeinse villa), Tarquinia (Etruskische grafheuvels met schilderingen) en Pompei.
Gewapend met een digitaal thermometertje, een paar weerkaartjes en een radio'tje (op de middengolf/am kun je het onweer goed aan horen komen door de kraakjes) kon ik het weer aardig in de gaten houden.
Zondag was er veel hoge en middelhoge bewolking en was het rond de 26 graden, het was erg benauwd en net ten noorden ontstonden een paar zware onweersbuien.
Maandag was het warm maar was er geen onweer in de buurt.
Dinsdag (rond de 30 graden) kregen we aan het eind van de middag een stuk ten noorden van Rome in Tarquinia te maken met een onweersbui, het onweer bleef op een afstand. Toch waren er een paar prachtige langdurige CG's te zien met na rond de 25 (!) seconden nog prachtige donders. Bovendien ontstond langs de gehele voorkant van de bui een bandje met cumulus fractus. (Het was geen rolwolk hoewel de band volledig los was van de bui, maar hij bewoog - evenals de bui - erg langzaam. Mogelijk noem je het ook een shelfcloud)
Woensdag was wederom een hete dag, het was 's ochtends volledig helder, dus ik schatte de onweerskansen niet zo groot in. Totdat ik tegen 4 uur 's middags - na het beklimmen van ontzettend veel treden - vanaf de Sint Pieter de eerste Cumuli Congesti zag ontstaan. Deze groeiden ontzettend snel en al snel waren het pittige onweersbuien. Op weg naar het Colosseum waren de eerste donders te horen, de leraren vonden het verantwoord om toch nog het Colosseum te bezoeken. Hier had ik mijn twijfels over... Eenmaal in het Colosseum bleek dat je onder de vroegere zitplaatsen heel wat ruimte had waar je redelijk veilig stond. Gelukkig maar want het onweer kwam steeds dichterbij. Ongeveer elke minuut was er een felle CG zichtbaar in het oosten. (Dit was ook de aanvoerrichting) Een minuutje na een inslag op hooguit een kilometer afstand recht voor ons begon het te hozen, nadat ik met veel moeite duidelijk had gemaakt dat het toch verstandiger was om maar niet te dicht bij de rand van het Colosseum te gaan staan was er weer een zeer nabije inslag <1 km. Een half minuutje later... - het hoogtepunt van mijn Romereis
... - sloeg de bliksem zeer waarschijnlijk in het Colosseum!!! De flits viel echt vrijwel samen met de donder en het was links boven ons. Het licht in het hele Colosseum viel uit, dus het was nu behoorlijk donker. Het afgaan van een autoalarm, waarschijnlijk heeft de electromagnetische straling hem gestoord, versterkte de gespannen sfeer. Na ongeveer een kwartiertje hield de wolkbreuk op en werd het heel erg benauwd. Vooral op beschutte plekjes voelde je de hitte nog hangen.
Op donderdag en vrijdag ontstonden er ook diverse onweersbuien, ditmaal vooral verder in het binnenland. De CB's waren ondanks de heiigheid wel mooi te zien. Vrijdagavond vertrokken we naar huis , onderweg weinig bijzonder weer gehad. Wel hing boven de Alpen ontzettend veel Ac Castellanus/Floccus, in combinatie met de ochtendzon was dit een mooi gezicht. Zaterdagavond kwam ik weer thuis en zag ik dat ik in NL nog getrakteerd wordt op een zeer interessant weekje met aangename temperaturen en onweerskansjes.
Helaas kan ik dit verhaal niet nog mooier maken door middel van foto's, omdat ik geen digitale camera bij me had. (dig.camera is kapot
)
ps. sinds een uurtje hangen hier een paar veldjes Altocumulus Castellanus, dus wie weet...
Gewapend met een digitaal thermometertje, een paar weerkaartjes en een radio'tje (op de middengolf/am kun je het onweer goed aan horen komen door de kraakjes) kon ik het weer aardig in de gaten houden.
Zondag was er veel hoge en middelhoge bewolking en was het rond de 26 graden, het was erg benauwd en net ten noorden ontstonden een paar zware onweersbuien.
Maandag was het warm maar was er geen onweer in de buurt.
Dinsdag (rond de 30 graden) kregen we aan het eind van de middag een stuk ten noorden van Rome in Tarquinia te maken met een onweersbui, het onweer bleef op een afstand. Toch waren er een paar prachtige langdurige CG's te zien met na rond de 25 (!) seconden nog prachtige donders. Bovendien ontstond langs de gehele voorkant van de bui een bandje met cumulus fractus. (Het was geen rolwolk hoewel de band volledig los was van de bui, maar hij bewoog - evenals de bui - erg langzaam. Mogelijk noem je het ook een shelfcloud)
Woensdag was wederom een hete dag, het was 's ochtends volledig helder, dus ik schatte de onweerskansen niet zo groot in. Totdat ik tegen 4 uur 's middags - na het beklimmen van ontzettend veel treden - vanaf de Sint Pieter de eerste Cumuli Congesti zag ontstaan. Deze groeiden ontzettend snel en al snel waren het pittige onweersbuien. Op weg naar het Colosseum waren de eerste donders te horen, de leraren vonden het verantwoord om toch nog het Colosseum te bezoeken. Hier had ik mijn twijfels over... Eenmaal in het Colosseum bleek dat je onder de vroegere zitplaatsen heel wat ruimte had waar je redelijk veilig stond. Gelukkig maar want het onweer kwam steeds dichterbij. Ongeveer elke minuut was er een felle CG zichtbaar in het oosten. (Dit was ook de aanvoerrichting) Een minuutje na een inslag op hooguit een kilometer afstand recht voor ons begon het te hozen, nadat ik met veel moeite duidelijk had gemaakt dat het toch verstandiger was om maar niet te dicht bij de rand van het Colosseum te gaan staan was er weer een zeer nabije inslag <1 km. Een half minuutje later... - het hoogtepunt van mijn Romereis
... - sloeg de bliksem zeer waarschijnlijk in het Colosseum!!! De flits viel echt vrijwel samen met de donder en het was links boven ons. Het licht in het hele Colosseum viel uit, dus het was nu behoorlijk donker. Het afgaan van een autoalarm, waarschijnlijk heeft de electromagnetische straling hem gestoord, versterkte de gespannen sfeer. Na ongeveer een kwartiertje hield de wolkbreuk op en werd het heel erg benauwd. Vooral op beschutte plekjes voelde je de hitte nog hangen. Op donderdag en vrijdag ontstonden er ook diverse onweersbuien, ditmaal vooral verder in het binnenland. De CB's waren ondanks de heiigheid wel mooi te zien. Vrijdagavond vertrokken we naar huis , onderweg weinig bijzonder weer gehad. Wel hing boven de Alpen ontzettend veel Ac Castellanus/Floccus, in combinatie met de ochtendzon was dit een mooi gezicht. Zaterdagavond kwam ik weer thuis en zag ik dat ik in NL nog getrakteerd wordt op een zeer interessant weekje met aangename temperaturen en onweerskansjes.
Helaas kan ik dit verhaal niet nog mooier maken door middel van foto's, omdat ik geen digitale camera bij me had. (dig.camera is kapot
)ps. sinds een uurtje hangen hier een paar veldjes Altocumulus Castellanus
, dus wie weet...
Bericht laatst bijgewerkt: 05-09-2005 19:33