Tegen 10u de deur uitgegaan, op zoek naar een ander wintergroen dan alleen maar sneeuw. Met succes! Route: Amstelveen - Durgerdam - Uitdam - Marken - Amsterdam - Badhoevedorp - Amsterdamse Bos.
Aangekomen bij Durgerdam was er veel minder sneeuw te zien dan in Amstelveen, deels ook door verwaaing denk ik. Wel was het IJmeer grotendeels dichtgevroren. Verder weinig bijzonders.
Voorbij Durgerdam bij het Kinselmeer dat grotendeels dichtgevroren was de auto geparkeerd. Het fietspad daar deed niet onder voor de gemiddelde opgespoten 'natuurijsbaan. Fietsen zou ik sterk afraden daar. Aan de andere kant van de dijk een grote ijsvlakte met zicht richting Marken. Zelfs bij doorzetten vorst zou schaatsen er hier niet inzitten.
Doorgereden richting Marken. In de buurt van Uitdam leuk het wel of ze de grootste ijsbaan van het land probeerden te creëeren. Het leek een omgekeerde wereld, de sloten lagen vol met sneeuw, de weilanden waren bedekt met een dikke laag ijs.
Even later langs de weg naar Marken eindelijk de gewenste ijssculpturen op riet en keien. Uitgebreid de tijd genomen om foto's te maken. Nou ja, uitgebreid...? Met die kale kop van mij en nog steeds een zomerjas dragend hield ik het steeds max 10 minuten vol buiten de auto in de ijskoude wind.
Daarna richting Monickendan, onderweg nog steeds de weilanden onder een dikke laag ijs.
Voorbij Monickendam nog steeds veel leeggehaald weilanden, maar richting Amsterdam werd het steeds witter. In Amsterdam zelf een wisselend beeld, soms moest ik echt zoeken naar iets wat op winter leek, vooral rond de Dam.
Door naar een winters Badhoevedorp, een ijskoud uitziend Schiphol en daarna het Amsterdamse Bos. Door de beschutting van het bos lag er op het gras nog ruim meer dan 10cm sneeuw.
Verrassend was voor mij wel dat er op De Poel ook al werd geschaatst. Zelf er opstappen durfde ik toch niet. Even later richting de Bosbaan, en ja hoor ook daar waren al wat schaatsers. Ik wilde gaan parkeren bij de Duizendmeterweg, maar die weg was zelfs nog beter om op te schaatsen dan de Bosbaan. Auto's gleden zelfs in stilstand alle kanten op. Zelf kon ik ern geparkeerde auto nog maar net ontwijken. Reden voor mij om de auto in zijn achteruit te zetten en te keren, wat op zon gladde weg lastiger was dan het leek.
Uiteindelijk zonder krassen weten weg te komen. Bij de Bosbaan stonden er een paar op het ijs te springen. Dat was voor mij het sein ook het ijs op te stappen, want ik met sneeuwijs toch altijd spannend vind.
Het was een heerlijke en voorlopig laatste winterse rit op deze bitterkoude zondag
