Ja, anders wordt het leven ook zo saai toch? 
Ik heb in de trein van Düsseldorf naar München wel eens 4 uur lang een gesprek gevoerd met een wildvreemde. Geweldig waar je het dan allemaal over kan hebben en je van elkaar te weten komt.
Sowieso altijd blij om mensen te kunnen helpen. Vorige week maandag toen het hele spoornet op z'n gat lag, ben ik op de perrons maar luid gaan roepen welke route mensen het beste konden nemen. Of zaterdag, in de trein naar München twee Nederlandse reizigers geholpen bij het maken van een alternatief reisschema en zitplaatsreserving. Mensen zijn je dan altijd erg dankbaar, en soms krijg ik er nog wat voor terug (koopt iemand een drankje voor me, of mag ik van treinpersoneel 1e klas reizen), dat is hoogstens een mooie bijkomstigheid en niet het doel opzich, maar het geeft wel aan hoe blij mensen er eigenlijk mee zijn.
Het weer is altijd een mooi onderwerp trouwens om zo'n gesprek mee te beginnen. 