In 2025 vestigden de oceanen van de wereld opnieuw een record voor warmteaccumulatie – voor het negende jaar op rij. Recente schattingen van de warmte-inhoud van de oceanen laten zien dat de oceaan dit jaar ongeveer 23 zettajoule aan energie heeft "toegevoegd" ten opzichte van 2024. Om dit cijfer in perspectief te plaatsen, vertalen de onderzoekers het in meer visuele termen: het is een kolossale hoeveelheid energie, qua thermisch equivalent vergelijkbaar met honderden miljoenen Hiroshima's. De studie, uitgevoerd door een internationaal team van meer dan 50 wetenschappers, werd gepubliceerd in het tijdschrift Advances in Atmospheric Sciences. De belangrijkste conclusie klinkt misschien droog, maar klinkt als een sirene: de oceaan blijft zich sneller met warmte "laden" dan de mensheid de uitstoot kan verminderen, wat betekent dat de risico's van extreem weer en een langdurige stijging van de zeespiegel alleen maar zullen toenemen, meldt Gizmodo.com.
De oceaan is de belangrijkste 'warmteaccumulator' van de planeet en absorbeert meer dan 90% van de overtollige warmte die door broeikasgassen in het aardse systeem wordt vastgehouden. Daarom wordt de warmte-inhoud van de oceaan beschouwd als een van de meest betrouwbare indicatoren voor klimaatverandering: de oppervlaktetemperatuur kan fluctueren als gevolg van El Niño/La Niña, terwijl de warmte-inhoud van de diepe oceaan vrijwel continu blijft toenemen. Schattingen zijn gebaseerd op de temperatuur van de bovenste 2000 meter van de oceaan met behulp van gegevens van Argo-boeien, satellieten, metingen vanaf schepen en andere bronnen. De schatting voor 2025 is de hoogste in de moderne observatiegeschiedenis (volgens sommige schattingen zelfs sinds de jaren 60).
De toename van de oceaanwarmte is niet zomaar een "cijfer in een rapport". Warmer water bevordert de verdamping, verhoogt de luchtvochtigheid en vergroot het energiepotentieel van de atmosfeer, waardoor de omstandigheden ontstaan ??voor krachtigere stormen en intensere neerslag. In 2025 hebben onderzoekers en waarnemers de stijgende oceaanwarmte in verband gebracht met een toename van extreme weersomstandigheden – van verwoestende stortbuien en overstromingen tot krachtigere tropische cyclonen. Voor kustgebieden betekent dit een groeiende dubbele dreiging: stormvloeden en hoog water tijdens cyclonen, en een langzame maar aanhoudende stijging van de zeespiegel, waardoor elke storm potentieel gevaarlijker wordt dan in de voorgaande periode.
Warmteaccumulatie versnelt het smelten van gletsjers en zee-ijs en zorgt ook voor een stijging van de zeespiegel als gevolg van thermische uitzetting. In het Arctische gebied werd in 2025 een recordlaagte bereikt wat betreft de jaarlijkse maximale zee-ijsbedekking volgens satellietwaarnemingen (dit verwijst naar de "piek" aan het einde van de winter, wanneer de ijsbedekking het grootst zou moeten zijn). Ook de instabiliteit van het Antarctische zee-ijs in de afgelopen jaren is opgemerkt: de Zuidelijke Oceaan en aangrenzende gebieden behoren tot de zones waar een bijzonder sterke opwarming is waargenomen. Dit is geen "lokaal verhaal", maar onderdeel van een groter geheel, waarbij de oceaan warmte verdeelt over bassins en breedtegraden, waardoor de gebruikelijke patronen veranderen.