Zondag, 16 januari 2005
Vanochtend was het kwik onder de open hemel weer diep weggezonken en konden we weer in een witte omgeving ontwaken. De temperaturen kwamen uit op -3,4 graden in de hut en -5,0 aan de grond. Overdag werd het dan weer uitermate zonnig, maar een onaangename zuidwestelijke bries hield de gevoelstemperatuur in toom. Het werd ook niet warmer dan 7,2 graden. In de loop van de namiddag is er vanuit het westen wat meer hoge en middelhoge bewolking binnengeslopen, en deze wolken zijn de eerste voorbodes van de weersverandering die ons morgen in zachte en vochtige oceaanlucht zal doen terechtkomen. Op dit moment is het kwik het vriespunt weer dicht genaderd al zal waarschijnlijk niet meer zou koud worden dan deze ochtend. De regen zelf zou ons echter pas tegen de avond moeten bereiken. Daarna zouden enkele vorstvrije dagen moeten volgen en zou het pas tegen het einde van de week opnieuw tot nachtvorst kunnen komen bij de inval van polaire lucht.
Zondag, 16 januari 2006
Sommigen onder ons waren door de zeer zonnige tweedaagse misschien al vergeten dat ze bestaan: de wolken. Ze waren reeds in de vroege ochtenduurtjes aanwezig onder vorm van Stratocumulus en Altocumulusvelden die vooral in het westen voorbijdreven maar stelselmatig verder uitbreidden in oostelijke richting. De zon waren we hierdoor echter nog niet kwijt want eens de daglichtperiode aanbrak zorgden de nog brede, overgebleven opklaringen ervoor dat het best nog wel een aardige winterdag werd. De temperatuur die afgelopen nacht weer was weggezonken naar een koele -1,3 graden klom hierbij en onder begeleiding van een tot 31 km/h aanwakkerende zuidenwind op naar een erg zachte 7,9 graden. Helemaal op het einde van de namiddag verzamelden de wolkenvelden zich echter weer in het westen om een hernieuwde aanval in te zetten op de nog grotendeels blauwe lucht en zo is de avond te Malderen ingegaan onder een bijna betrokken hemel. De laatste gaatjes in het wolkendek zorgden er echter voor dat we nog net een erg fraaie zonsondergang konden meepikken. Het bleef ondanks de oprukkende bewolking echter nog droog maar er is in elk geval geen ontkomen aan de niets ontziende regenzone die later deze avond en nacht het Vlaamse binnenland zal inpalmen. De regen zal ons ook morgen voor een groot deel van de dag parten blijven spelen en het zal waarschijnlijk tot laat in de namiddag duren eer het weer droog wordt. Enkel in het uiterste westen van het land kan men misschien nog net voor zonsondergang een opklaring meepikken, maar meest waarschijnlijk blijft het volledig betrokken.
Dinsdag, 16 januari 2007
Het warmtefront heeft ons ondertussen toch nog bereikt en heeft in de loop van de nacht de bewolking gevoelig doen toenemen. Er viel tijdens de vroege ochtenduurtjes zelfs gedurende enige tijd wat lichte regen. Eens het eerste daglicht in de Malderse atmosfeer doordrong, ontvouwde zich voor onze ogen een erg sombere, grijze hemel. We zaten echter vrij snel aan de achterzijde van het front en daar zagen we de bewolking geleidelijk dunner worden terwijl naar de middag toe de zon zelfs tevoorschijn kwam. Op staalblauwe luchten en zonovergoten toestanden hoefden we echter niet te rekenen want er bleef steeds een dunne laag Altostratus over welke de zon tot een waterige verschijning reduceerde. Onder de Altostratuslaag dreven uitgestrekte velden van Altocumulus voorbij met nog een paar etages lager wat verspreide Stratus fractus bewolking. Een combinatie die niet veel goeds beloofde, en inderdaad, in de loop van de namiddag raakte alles weer volledig betrokken met middelhoge en lagere bewolking. Niettemin bleef het droog en de bewolking zorgde ervoor dat het nog lekker zacht bleef. De temperaturen schommelden vandaag immers tussen 6,6 en 9,4 graden. De wind haalde snelheden tot 35,4 km/h uit het zuidwesten terwijl het gedruppel vanochtend goed was voor 1,8 mm.
Woensdag, 16 januari 2008
Na het stormgeweld van afgelopen nacht en gisterenavond, tapten we vandaag uit een heel wat rustiger vaatje. Er waren vanochtend reeds opklaringen verschenen terwijl de wind een stuk rustiger was en er aanmerkelijk frissere lucht werd aangevoerd. De opklaringen waren echter een kort leven beschoren want naarmate de voormiddag verstreek, kregen we steeds meer Stratocumulus en Stratus fractus te zien welke kort voor de middag in zodanige hoeveelheden aanwezig waren dat de zon opnieuw een erg schaars artikel werd. Voor de middag bleef het nog droog, terwijl we ook na de middag gespaard bleven van neerslag. Bovendien nam de bewolking in het tweede deel van de namiddag af terwijl er tegen zonsondergang weer een erg leuke sfeer ontstond toen een wegtrekkende Cirrostratusband in combinatie met de resterende Stratus fractus en Cumulusbewolking in het oranje licht van de ondergaande zon netjes werden ingekleurd. Tijdens de avond werden de opklaringen geleidelijk nog breder, maar hierdoor koelde het weer snel af waardoor we de minima van dit etmaal pas nu bereikten met 4,8 graden. De maxima waren wel nog erg hoog met 10,2 graden, en ondanks het feit dat we de storm achter de rug hebben was er nog redelijk wat wind met snelheden tot 61,2 km/h uit het zuidwesten. Naast dit alles hebben we voor deze dag een neerslagtotaal van 0,8 mm verzameld, welke reeds voor zonsopgang bereikt werd.
Vrijdag, 16 januari 2009
De veroveringsmissie van de gisteren aangehaalde depressie lijkt niet meteen van een leien dakje te verlopen. Het was vanochtend nog steeds droog, en tussen het aanwezige mengsel van Altostratus en Altocumulusbewolking waren er nog opklaringen te zien. De atmosfeer was vrij nevelig, maar dit kon niet verhinderen dat we regelmatig nog een waterig zonnetje zagen tevoorschijn komen. Later op de voormiddag kwamen er ook wat laaghangende wolkenflarden opzetten (Stratus fractus), maar ook dit leverde nauwelijks neerslag op. Een invasie van Stratocumulusbewolking tijdens de namiddag leek al evenmin overtuigend te zijn, maar het leverde toch al een paar regendruppels op. De Stratocumulusvelden gingen zich in golvende en geribbelde patronen ordenen, wat in combinatie met de oranje tinten van de avondschemering weer schitterende tafereeltjes opleverde. Op geringe hoogte leek er veel wind te staan waardoor er zich lange Stratocumulusbanden vormden die zich met een enorme snelheid naar het oosten leken te verplaatsen. Aan de grond was het echter een stuk rustiger: de wind haalde afgelopen nacht nog 33,8 km/h, maar is daarna flink afgezwakt. Opmerkelijk zijn de temperaturen die de hele dag door geleidelijk stegen van 0,1 graden omstreeks 4H 's ochtends naar 4,3 graden omstreeks 19H. De neerslag werd echter niet opgemerkt met 0,0 mm als totaal ondanks het gedruppel tijdens de namiddag.
Zaterdag, 16 januari 2010
Het saaie grijze weer van gisteren heeft vandaag plaats gemaakt voor een klassieke regenlucht die letterlijk en figuurlijk bruiste van activiteit. Of we vrolijker van werden is dan weer een ander verhaal, maar de merkbaar zachtere temperaturen die zich tussen 1,1 en 4,7 graden ophielden wisten alsnog een vleugje lente aan het weersgebeuren toe te voegen. De regen hield zowat de ganse dag aan, en het neerslagtotaal van 6,2 mm was dan ook niet uit de lucht gegrepen. Tijdens de avond leek het wat droger te worden, maar ook dan viel er nog geregeld lichte regen of motregen die door een zuidenwind tot 22,5 km/h opgezweept werd. Een enkel sneeuwhoopje en een paar ijsblokjes die in vijvers en waterplassen ronddobberden, waren de enige restanten die ons op het einde van de dag nog aan het voorbije winteroffensief herinnerden.
Zondag, 16 januari 2011
Ook vanochtend was het somber, grijs maar zacht bij temperaturen die niet beneden de 7,7 graden zijn gezakt. De bewolking bestond uit Stratocumulus en kreeg snel de neiging om open te breken vanuit het zuidwesten. Er ontstonden brede opklaringen terwijl de bovenlucht een diepblauwe kleur kreeg. De zon liet zich dan ook al snel goed voelen en het warmde op tot een hallucinante 14,3 graden, temperaturen die we normaal pas eind april mogen verwachten. Het was niet zozeer de temperatuur die deze lentedag er liet uitspringen, maar de combinatie met zonnig weer daar zachte temperaturen in deze tijd van het jaar normaal gepaard gaan met regenweer. Tijdens de namiddag werd het zelfs volledig helder en waanden we ons op een zonnige winterbestemming aan de Azurenkust. Ondanks al die lentesfeer moesten we wel rekening houden met een vrij krachtige zuid- zuidwestenwind die met haar snelheden tot 35,4 km/h niet onopgemerkt bleef. Op het einde van de namiddag verschenen er een paar Stratus fractus wolkjes die wellicht een rudimentaire versie waren van de zomerse mooiweerswolken die zich in deze omstandigheden hebben proberen te vormen. Maar ze verdwenen korte tijd later en het werd nog eventjes helemaal helder. Eventjes inderdaad, want nog voor de zon de horizon kon raken, verscheen er een band van Cirrus densus en Altocumulus lenticularis wolken die afkomstig is van het naderende koufront dat vanaf morgen een einde zal maken aan onze lenteperikelen. De wolken hingen nog veraf en werden daardoor wellicht niet eens opgemerkt door degenen die niet naar de zonsondergang hebben gekeken. De avond verliep dan ook onder een schitterende sterrenhemel. Er werd uiteindelijk afgesloten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 16 januari 2012
Het was vanochtend nog steeds helder en in combinatie met windstille omstandigheden zorgde dat opnieuw voor frisse minima van -2,6 graden. Daarna volgde een fraaie zonsopgang tenmidden van wolkensluiers en condensatiesporen terwijl alles in vuurrode kleuren oplichtte. De kern van het hogedrukgebied trok over Nederland waardoor het noorden van de Benelux in een aanlandige westelijke stroming kwam te liggen die ideaal was voor de vorming van mistvelden. Malderen bevond zich in een droge oostelijke stroming (maximumsnelheid aan de grond werd gemeten uit het oosten met 9,7 km/h). Het bleef er dus zonnig en het warmde op tot 6,6 graden. Op schaduwplekken bleef het de hele dag wit van de rijpaanslag en op het einde van de namiddag werd al de rest geleidelijk eveneens voorzien van ijskristallen. Omstreeks 20H dook de temperatuur ook in thermometerhut onder het vriespunt en met de heldere hemel en de afwezigheid van wolken of mist in de wijde omtrek belooft het terug een stevig vriesnachtje te worden, zeker met de weggevallen wind. Neerslag is er uiteraard niet gevallen waardoor we op wat gesmolten rijpkristallen na konden afsluiten met 0,0 mm als dagtotaal.
Woensdag, 16 januari 2013
Het tweede deel van de nacht verliep helder en dankzij het sneeuwdek kon het versneld afkoelen. We kwamen tegen zonsopgang uit op minima van -9,9 graden en de sneeuw kraakte onder onze voeten als piepschuim. Het bleef zonnig, maar toch leek er een kink in de weerkundige kabel te komen toen er plots kleine wolkjes werden gevormd en er vanuit Nederland meldingen van opzettende mist binnenkwamen. Gelukkig kwam het in Malderen niet verder dan een paar wolkjes en kon de zon ononderbroken verder schijnen. De bewolking oogde erg bizar en bestond uit een soort van Stratocumulus lenticularis die duidelijk aan bijzonder krachtige stromingen onderhevig was alsof er een timelapse werd afgespeeld. De lensvormige wolkjes hadden een rafelige onderkant die naar beneden afdraaide door de stroming terwijl er op andere momenten kleine thermiekbelletjes in leken op te stijgen. Deze waren helder waardoor er eerder sprake was van 'stapelopklaringen' in plaats van 'stapelwolken'. Het bizarre fenomeen duurde een half uurtje en was vooral boven de heuvels rond Ukkel goed te zien. Daarna werd het volkomen helder en warmde het op tot 3,3 graden. De wind was overwegend zwak maar bij deze temperaturen toch goed voelbaar met haar snelheden tot 12,9 km/h uit het noorden. Op het einde van de namiddag zette de afkoeling zich weer in en leken we op een zeer strenge vriesnacht af te stevenen. Doch plots dreef er Stratusbewolking binnen die het volledige luchtruim in luttele seconden wist te bedekken. De afkoeling werd een halt toegeroepen en het kwik bleef rond -7 graden schommelen tot het einde van de avond. De bewolking loste geen neerslag en hoewel de pluviometers in deze omstandigheden niet werken, kunnen we stellen dat het neerslagtotaal 0,0 mm bedroeg.
Vrijdag, 16 januari 2014
We bevonden ons nog steeds in de warme luchtmassa en het is tijdens het tweede deel van de nacht alleen maar verder opgewarmd zodat het om 6H 's ochtends reeds een ruime 9 graden was. Het was volledig betrokken met Stratus en Stratus fractus waaruit wat fijne motregen viel. Deze ging later over in regen toen een koufront er zich mee kwam moeien en de atmosfeer snel onstabieler werd. De wind wakkerde verder aan en vooral na de middag kwam het plaatselijk tot flinke buien terwijl de lucht er erg dreigend uitzag. Het eigenlijke front moet rond 14H in brussel gepasseerd zijn want daar verscheen toen een muur van Cumulus congestus wolken terwijl het tijdelijk flink ging regenen. Kort daarna ging de bewolking over in Altostratus en verscheen in het westen de typerende scherp begrensde band van opklaringen. Er stroomde nu merkbaar koelere lucht binnen en wat nog meer opviel was de zichtbaarheid in horizontale richting die spectaculair toenam op zeer korte tijd. Verderop in de opklaringengordel ontwikkelden zich stapelwolken, maar deze groeiden niet uit tot buien zodat we een rustige en droge avond ingingen waarbij het kwik daalde naar de uiteindelijke nog steeds erg zachte minima van 7,2 graden.
Vrijdag, 16 januari 2015
Het was even wennen om het daglicht terug te zien keren in een rustige atmosfeer waarin bomen en struiken niet als gekken in het rond zwiepten. De bewolking bestond uit Cirrus, Altostratus en Stratocumulus en in het noordwesten verschenen ook buienwolken (Cumulonimbus) terwijl het was afgekoeld tot 7,9 graden. Voorlopig bleven we buiten schot en we kwamen vrij snel in een gebied met brede opklaringen terecht, tussen de wolkenvelden van vanochtend en een actiever buiengebied dat net voor onze kust lag. Dit buiengebied was waarschijnlijk verantwoordelijk voor de fraai uitwaaierende Cumulonimbi die steeds in het noordwesten te zien waren. De opklaringen lieten een opwarming tot 8,8 graden toe al is dit natuurlijk een stuk minder dan de ultrahoge maxima die we tijdens het stormweer de voorbije dagen konden optekenen. Halverwege de namiddag leek de lucht ook voor het buiengebied uit onstabiel te worden en werd er massaal Cumulus fractus bewolking gevormd die begon uit te groeien. Toch was het uiteindelijk het buiengebied dat reeds de ganse dag ten westen van ons hing, dat de pluviometers aan het werk zou zetten. Omstreeks 19H30 begon het lichtjes te druppelen, gevolgd door veel intensere regen die ongeveer een uurtje aanhield alvorens het weer droog werd vanuit het westen. Dit natte intermezzo werd gevolgd door een zwaarbewolkte en kille maar droge avond waarin we uiteindelijk het dagtotaal van 3,2 mm konden optekenen.
Zaterdag, 16 januari 2016
Er is vannacht nog meer neerslag gevallen maar zoals wel verwacht kon worden is het bij gewone regen gebleven en ontwaakten we dus weer in een groene omgeving. Brede opklaringen maakten hun opwachting al waren er ook een aantal buienwolken te zien (Cumulonimbus en Cirrus densus). De hele dag door dreven er buien binnen vanaf de Noordzee en deze bleken bijna allemaal hagel aan boord te hebben al bleef de buiigheid in het binnenland (en Londerzeel) eerder beperkt. Het was vooral de zon die gouden zaken kon doen en het had door de wolkenlandschappen en de diepblauwe luchten erg veel weg van een buiendag in het voorjaar. Tijdens de namiddag haalden we nog maxima van 6,8 graden maar tijdens de avond koelde het snel af onder de open hemel terwijl de noordenwind afzwakte. Toch zou het met de vorst uiteindelijk nog meevallen want een nieuwe buienlijn zorgde voor meer bewolking tijdens de late avond en we kregen zelfs met smeltende sneeuw en regen te maken. Voor de winterliefhebbers is het natuurlijk in spanning afwachten wat de buienlijn net ten noorden van ons zal afleveren tijdens de komende nacht, al lijkt de regen die er tussendoor viel niet veel goeds aan te kondigen voor hem/haar. De minima van deze dag werden tijdens een paar mini- opklaringen tussen de buien door opgetekend en bedroegen 6,8 graden. Het neerslagtotaal is uitgekomen op 2,9 mm.
Maandag, 16 januari 2017
Voor de verandering is er vanochtend eens geen sneeuw bijgekomen bij minima van 1,1 graden en neerslag die vooral uit fijne motregen bestond. Het was betrokken met Stratus en Stratus fractus bewolking welke voor genoeg isolatie zorgde om vrieskou tegen te houden. Toch was er nog steeds hier en daar een gebroken sneeuwdekje te zien al zal het de winterliefhebbers weinig bekoord hebben. Tijdens de voormiddag werd er geleidelijk drogere lucht aangevoerd bij een van noordwestelijke naar noordoostelijke richtingen ruimende stroming. De Stratusbewolking begon open te breken waarbij de resterende bewolking uit Stratus fractus bestond. Het was echter een hele operatie om van die bewolking af te raken, en in Malderen lukte dat niet waardoor we de zon ondanks de vrij droge aflandige luchtaanvoer weinig te zien kregen. Wie gebruik maakte van veranda's en ramen op het zuiden voor wat extra warmte in deze kille dagen, was er dus aan voor de moeite. Het beetje zonneschijn dat er nog doorheen glipte was wel nog voldoende om een mooie oranje zonsondergang toe te laten, al moest je daarvoor natuurlijk wel in de juiste hoek tussen de wolken, zon, Aarde en de betreffende opklaring staan. De temperaturen kwamen uit op 3,6 graden tijdens de namiddag. Ook na het vallen van de duisternis bleef het zwaarbewolkt waardoor het kwik maar met moeite onder het vriespunt zakte. Het noordoosten van Nederland had kennelijk meer geluk/pech op dit gebied want daar was het kwik al aardig op weg om de grens van strenge vorst op te zoeken. De grote afwezige vandaag was neerslag, de wisseling der luchtsoorten heeft immers niets opgeleverd waardoor we met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Dinsdag, 16 januari 2018
Tijdens het tweede deel van de nacht is het droog geworden maar de wind bleef nadrukkelijk aanwezig. Met minima van 3,2 graden was het zacht en we kregen een mix van stapelwolken, pannus en Stratocumulus met wat opklaringen te zien. De buien tekenden ook present, maar ze trokken grotendeels Nederland in door de schaduwwerking van de Britse Eilanden. En met een west-noordwestelijke stroming lagen we natuurlijk pal in dit schaduwgebied. Een deel van de buien ontstond echter landinwaarts waardoor die bescherming niet overal waterdicht bleek te zijn, zeker naar het oosten toe. De wind was vrij krachtig en in de polaire lucht werd het niet warmer dan 7,7 graden al kregen we vooral tijdens de namiddag veel zonneschijn. De avond verliep eveneens droog, koel en winderig. De Nederlandse buien zakten geleidelijk af naar Vlaanderen waardoor we daar later in de nacht mee te maken kregen. Het neerslagtotaal van de voorbije drie dagen was met dit alles reeds opgelopen tot 12,5 mm.
Woensdag, 16 januari 2019
De motregen heeft het weer voor bekeken gehouden en we begonnen de dag in betrokken maar droge omstandigheden bij minima van 5,4 graden. Het werd een andermaal sombere winterdag en het kwik steeg naar een anti-winterse 6,4 graden terwijl Stratus en Stratus fractus bewolking de plak zwaaide. De wind was westelijk tot noordwestelijk en nog krachtig genoeg om het desondanks waterkoud te laten aanvoelen. Tegen de avond zou het gaan regenen uit een naderend koufront, doch geheel in lijn met de extreme droogtetendensen waar we al bijna een jaar onder gebukt gaan, bleef deze uit en tegen middernacht was er nog steeds geen druppel gevallen. We sloten dus af met 0,7 mm onder dezelfde bewolking waar we al de hele dag mee te maken hadden.
Donderdag, 16 januari 2020
De rust is weer helemaal teruggekeerd en het was helder op nog een paar Altocumulus en Stratocumulus bankjes na. Daar stond een merkbare afkoeling tegenover die ons naar de minima van 2,3 graden bracht. Overdag kwamen we onder invloed van een naderend warmtefront en dreef er dus Cirrostratus binnen vanuit het westen. Dit proces ging echter zeer langzaam waardoor de hemel boven ons blauw bleef en de zon voluit kon schijnen. Een hele verademing na de sombere dagen in ons kielzog en met maxima van 10,9 graden leek het wel lente. De wind kwam uit zuidwestelijke richtingen en was eerder aan de zwakke kant. Tijdens de avond veranderde er maar weinig en we konden droog afsluiten met een dagtotaal van 0,2 mm.
Zaterdag, 16 januari 2021
Wie er vroeg bij was kon tijdens de ochtend nog wat opklaringen meepikken. De wat vreemde rosse gloed van de lucht en de golvende structuren in de Altocumulusvelden boven ons kondigden echter een weersverandering aan. En het was een verandering die de winterliefhebbers (die overigens al aan hun trekken kwamen bij minima van -0,3 graden) vrolijk maakte. Een sneeuwzone zou zich immers met de Lage Landen bezig houden en bereikte tijdens de vroege voormiddag reeds het uiterste westen van het land. In Malderen was het wachten tot na de middag eer de eerste fijne motsneeuwvlokjes zichtbaar werden al leek er sinds een paar uur daarvoor al wat nat te vallen. De neerslagintensiteit nam snel toe maar de vlokjes bleven meestal erg klein. Niettemin kleurde het landschap vrij snel wit en de sneeuw bleef goed liggen dankzij het nachtvorstje dat er aan vooraf ging. En een droge luchtlaag op hoogte zorgde ook voor extra afkoeling waardoor de temperaturen weer onder het vriespunt zakten na een kort momentje van dooi. Na een paar uur werd de sneeuwval minder maar het bleef wel betrokken met Stratusachtige bewolking. Een matige zuidenwind liet het bij de heersende temperaturen snijdend koud aanvoelen. Na een tijdje passeerde er een buienlijntje waaruit er tijdelijk vrij intense sneeuwval voortkwam met dikke vlokken. Doch na een half uurtje hield dit op en moesten we het hebben van enkele losse buitjes die er na zonsondergang nog vielen. Deze hadden allemaal dikkere vlokken aan boord dan de sneeuwzone overdag maar sommige buitjes zorgden ook reeds voor regen en ijsregen terwijl we in het maagdelijke sneeuwdek ook al snel de eerste tekenen van smelt zagen. Geen wonder met de zachtere lucht die achter deze storing zit en de maxima konden dan ook reeds lichtjes boven het vriespunt klimmen met 1,3 graden. Vooral op de wegen was het reeds een papperige bedoening en ook het geborrel en geklots in goten en regenputten was iets dat duidelijk een negatieve invloed had op de hartslag en bloeddruk van de winterliefhebbers. Maar sommigen leken er net actiever door te worden en probeerden dus nog snel een sneeuwman of sneeuwballengevecht te realiseren voordat de ondergang van hun winterse sprookje zich zou voltrekken. Het neerslagtotaal was door de sneeuw moeilijk te meten maar het gedeelte dat in de pluvio afsmolt was reeds goed voor 0,0 mm.
Zondag, 16 januari 2022
De zonnige momenten waarvan we gisteren konden genieten werden vandaag genadeloos afgestraft met de gevreesde Stratusbewolking die zich weer als een egaal dek over ons heeft uitgevouwd. En er zat ook nog eens regen bij die zich vanuit het westen snel over het land uitbreidde en daarbij dus ook Malderen bereikte. Het was meteen vrij intense, frontale regen en dus niet het betekenisloze gemiezer dat we afgelopen week vaak hebben gekend. Voor dit alles ons kon bereiken waren er nog nachtelijke opklaringen die minima van -0,5 graden hebben veroorzaakt met de nodige uitschuivertjes tot gevolg. Kort na de middag verliet de regenzone ons en zagen we weer wat structuur in de bewolking ontstaan die overging in Altostratus en Stratus fractus. Deze laatsten trokken op geringe hoogte aan een aanzienlijke snelheid voorbij en het leek erop dat we een interessante namiddag met gevarieerde wolkenlandschappen en dus ook zonnige perioden zouden krijgen. Niets was echter minder waar want nog geen uur later verviel alles weer in egale somberheid en bij temperaturen die op 4,4 graden bleven steken was dat niet meteen een weertype om vrolijk van te worden. Op een paar verdwaalde motregendruppels na bleef het wel droog en er stond vrij veel wind uit westelijke richtingen waardoor het voor het gevoel nog iets kouder werd/bleef. Na zonsondergang bleef alles min of meer hetzelfde en het neerslagtotaal is op 0,3 mm uitgekomen.
Maandag, 16 januari 2023
Tijdens de nacht is het opnieuw gaan regenen uit een erg actieve depressie die ons ondertussen heeft bereikt. Deze keer viel de neerslag bij veel lagere temperaturen dan dat we gewend waren zodat het een ware geseling werd voor wie er te voet of met de fiets door moest. En de neerslag hoorde ook nog eens bij een koufront waardoor we geleidelijk in koelere luchtmassa’s terecht kwamen. De temperaturen lagen dan ook al dicht bij de maxima van 6,1 graden tijdens de vroege uurtjes. Rond de middag werd het tijdelijk droger en konden we zelfs een paar flitsen van de zon opvangen maar zwaar geclusterde buiencomplexen wisten het wegtrekkende koufront al snel in te halen waardoor we terug met neerslag te maken kregen die nu meer buiig van aard was maar ook nu weer werd gekenmerkt door gesloten bewolking met alle somberheid en kilte die erbij hoort. Dit werd voor de rest van de dag ons deel en het was wachten tot de avond wanneer nieuwe opklaringen ons kort voor middernacht konden bereiken en voor een droger weertype gingen zorgen. Hoewel er op verschillende plaatsen smeltende sneeuw werd waargenomen was daar in Malderen nog niet veel van te merken, hooguit konden we wat ijskristallen zien in de op de ramen uiteenspattende druppels en dat was vooral tijdens de laatste buien in de avond het geval. Het kwik maakte daarna wel een forse duik naar de uiteindelijke minima van 2,5 graden waardoor de fietsers met al die natte wegen maar beter de polisvoorwaarden van hun hospitalisatieverzekering konden nalopen alvorens morgenvroeg weer de baan op te gaan. De regen en de buien bleken ondertussen weer een stevige 11,8 mm te hebben opgeleverd als dagtotaal.
Dinsdag, 16 januari 2024
Tijdens de nacht is er meer Altostratus en Altocumulus bewolking binnen gedreven waardoor het leek alsof de zonnige verwachtigen voor vandaag de mist zouden in gaan. Maar de bewolking begon op te lossen tot er enkel wat Cirrus en Cirrostratus overbleef. De zon kon hierin voluit schijnen al bleven de temperaturen laag. Tijdens de nacht heeft zich bij -1,6 graden weer wat ijs kunnen vormen en overdag hield dit ijs redelijk goed stand bij maxima van slechts 3,1 graden. Er stond een zwak westelijk briesje en halverwege de namiddag werden er enkele stapelwolkjes gevormd. In het noorden was tijdelijk ook meer bewolking te zien al werd de zon er hier niet door onderbroken. Op het einde van de namiddag begon er vanuit het zuidwesten weer Cirrostratus binnen te lopen die in de laatste schemering in Altostratus begon over te gaan. Dit alles kwam door de nadering van een depressie die net onder ons door zou trekken maar mogelijk toch nog voor een witte verrassing zou kunnen zorgden in Malderen. Buiten de opkomende bewolking was daar verder nog niet veel van te merken en we eindigden dan ook droog met een neerslagtotaal van 0,4 mm.
Donderdag, 16 januari 2025
Tijdens de nacht is de mist onverwachts opgetrokken waardoor we tegen de eerste ochtendschemering enkel nog met die Stratusbewolking opgezadeld zaten. Deze bewolking ook nog eens opruimen bleek al snel teveel gevraagd ten zijn, want ze bleef hardnekkig standhouden over het centrum van het land. In het westen waren er wel opklaringen en volgens de satellietbeelden staken ze in de hoogvlakten van de Ardennen ook nog hier en daar boven de wolkentroep uit. In Malderen dus niets van dit alles en na een tijdje begon de mist zelfs weer terug te keren waardoor het er uiteindelijk bijna hetzelfde als gisteren ging uitzien. Mogelijk werd die mist gevormd door het afkoelen van de lucht want de temperaturen zakten de hele dag door langzaam maar zeker waarbij de maxima van 5,8 graden al om 0H00 afgelopen nacht werden opgetekend. De lucht was verzadigd met vocht waardoor de geringste afkoeling al voldoende was om alles te laten condenseren tot mist. Het bleef daarbij wel droog, en net als gisteren en eergisteren was het terug condens vocht op de pluviometer dat voor een kort neerslagsignaal zorgde, goed voor een dagtotaal van 0,2 mm. De minima werden pas later op de avond bereikt met 1,9 graden, ook al ging de afkoeling nu iets langzamer.