Dinsdag, 18 januari 2005
Aan regenwater was de afgelopen vierentwintig uur zeker geen gebrek, een aktieve dubbele regenzone die tevens ook met heel wat wind vergezeld ging deed de neerslagintensiteit gisteravond flink de hoogte in gaan en werd vanochtend gevolgd door een reeks erg pittige buien waarbij de neerslag zelfs even overging in smeltende sneeuw (was alleszinds in Brussel zo, de neerslagvorm te Malderen is onbekend) maar voor een sneeuwmanneninvasie hoefden we niet te vrezen want al snel ging de neerslag weer over in gewone regen met af en toe nog een klodder natte sneeuw ertussen. In de loop van de namiddag kwam de zon er weer door en bleef het een tijdje rustig en droog terwijl stapelwolkjes voor de nodige hemelversiering zorgden. Kort voor zonsondergang doemde echter aan de horizon een muur van Cumulonimbi op en het gaat hier om een trogvormige storing die de buienaktiviteit de komende uren weer zal laten heropleven. De temperaturen schommelden bij dit alles tussen 3,1 en 8,4 graden terwijl de wind piekte tot 42 km/h. De regenzone inclusief buien zorgden voor 8,8 mm neerslag waarvan 7,2 mm tussen 0H en nu gevallen is. Achter de buienlijn die straks over ons zal trekken wordt het tijdelijk rustig maar de volgende depressie laat niet lang op zich wachten en zal in de loop van woensdag haar invloed op ons uitoefenen met verse regen en waarschijnlijk ook een krachtige wind. Tijdens het weekend kunnen er weer lichte buitjes vallen waarna we vermoedelijk een paar dagen rustig hogedrukweer krijgen.
Dinsdag, 18 januari 2006
Tijdens de eerste paar uur van de daglichtperiode konden we tijdelijk genieten van een paar mooie opklaringen die onderandere een fraaie zonsopgang toelieten. Tijdelijk want vanuit het noordwesten kwam al snel een dichte wolkenmassa, voornamelijk bestaande uit Stratocumulus en Stratus, opzetten en korte tijd later was het al grijzigheid wat de klok sloeg. Tegen de middag viel er af en toe zelfs wat lichte motregen, maar de hoeveelheden waren niet meetbaar op deze locatie. De bewolking hield ons tot in de late namiddag in haar sombere greep, maar korte tijd na zonsondergang kwamen er terug opklaringen binnendrijven waardoor de dag toch nog min of meer in schoonheid werd afgesloten. Het was overigens een erg rustig dagje bij een zwakke westenwind die hooguit 13 km/h haalde terwijl de temperaturen eerder aan de zachte kant zaten met waarden tussen 3,1 en 7,7 graden. De opklaringen zijn nog steeds aanwezig maar daarnaast drijven er nog heel wat wolkenvelden voorbij en het ziet er niet naar uit dat we daar morgen gaan vanaf raken als we in de warme sector van een volgende depressie terechtkomen waar lage wolken hoogtij zullen vieren, al zal er net als vandaag nauwelijks neerslag aan te pas komen. Vrijdag krijgen we echter weer de volle lading wanneer we het even verderop gelegen koufront over ons heen geslingerd zullen krijgen.
Donderdag, 18 januari 2007
Zonder twijfel een van de zwaarste stormen sinds de oprichting van het weerstation in april 2004, en deze begon met veel regen en motregen tijdens de voormiddag en ochtend waarop een iets drogere periode volgde terwijl de wind geleidelijk aanzwol en de rukwinden sterker werden. Aan zee bereikte de wind moeiteloos snelheden die de 160 km/h haalden of zelfs overschreden terwijl 140 km/h ook in het binnenland perfekt haalbaar bleek. Malderen hield het op het eerste zicht kalmer met 74,0 km/h uit het zuidwesten, maar het feit dat het weerstation niet helemaal volgens de KMI normen is opgesteld en er in de buurt hinderende gebouwen staan, laat vermoeden dat bovenstaande snelheden ook in Malderen bereikt werden. Een voorlopig hoogtepunt werd in de late namiddag bereikt vlak voor de passage van het koufront van de stormdepressie, maar het front zelf verloor behoorlijk wat van haar pluimen tijdens haar tocht in zuidoostelijke richting zodat Malderen er goedkoop vanaf kwam met slechts wat gedruppel en iets minder zware rukwinden op het front dan in Nederland het geval was. Daar zat immers ook nog onweer op het front terwijl er op luttele minuten enkele tientallen liters regen en hagel naar beneden zijn gekomen. Te Malderen brak ondertussen een adempauze aan waarbij er geregeld opklaringen opdoken en de wind weer een beetje luwde. Later op de avond was er weer een lichte toename van de wind merkbaar, maar het kwam niet meer tot het stormgeweld dat we deze namiddag gekend hebben. Neerslag , voornamelijk regen en motregen tijdens de frontpassages, was niettemin goed voor een kletsnatte 9,8 mm. Hoewel alle aandacht naar de wind ging, werd het uiteindelijk de temperatuur die een zucht van verbazing veroorzaakte bij het wegschrijven van waarden tussen 9,1 en 15,1 graden in de statistieken van Malderen.
Vrijdag, 18 januari 2008
's Ochtends was er wat Cirrus en Cirrostratusbewolking aanwezig doch zelfs de zwakkere sterren waren hier nog goed door zichtbaar. Bij het aanbreken van de daglichtperiode, werd de bewolking echter snel dikker op nadering van een warmtefront waardoor zelfs de zon er niet meer doorheen geraakte. Het warmtefront splitste in een hoogtefront en een laagtefront maar geen van beiden blonk echt uit in aktiviteit waardoor de neerslag beperkt bleef tot lichte regenval. Tussendoor waren er droge perioden, maar het grootste deel van de tijd moesten we nog rekening houden met motregen die trouwens ook na de middag en tijdens de avond voor een onaangenaam weersbeeld zorgde. De temperaturen die met 7,9 tot 13,2 graden ver boven hun stand leefden, konden hier maar weinig aan veranderen, en de west- zuidwestenwind met haar snelheden tot 48,3 km/h nog veel minder. Onder een nog steeds betrokken hemel, bij lichte motregen en met een neerslagtotaal van 3,6 mm verdwijnt deze eerder saaie weersdag uiteindelijk in de archieven.
Zondag, 18 januari 2009
Een erg actieve regenzone zorgde ervoor dat we afgelopen nacht en vanochtend op een heus waterfestijn werden getrakteerd. Het ding had echter behoorlijk wat haast en al snel werd de bewolking in het westen lichter, gevolgd door opklaringen. Het werd vanzelfsprekend droog, maar in de polaire luchtmassa doken al snel buien op die, op de ene plaats al meer dan de andere, hun vochtige producten deponeerden. Op sommige plaatsen ging dit terug gepaard met onweer, maar te Malderen moesten we het doen met een paar opvallende mammatusluchten die zich in de namiddag ontvouwden. Tijdens het tweede deel van de namiddag konden we genieten van brede opklaringen terwijl er nog wat restanten van stapelwolkjes voorbijdreven. In het zuiden was echter een imposant onweerscomplex te zien dat volgens de satellietbeelden behoorlijk wat show moet gemaakt hebben in het noorden van Frankrijk. Te Malderen bleef het echter evenmin rustig, want de zuidwestenwind drukte met haar snelheden tot 59,5 km/h weer flink haar stempel op het weersgebeuren, waardoor de temperaturen met 3,4 tot 8,4 graden een stuk frisser aanvoelden dan ze waren. Het neerslagtotaal is, vooral door de regenzone afgelopen nacht, flink opgelopen en bereikte 6,6 mm.
Maandag, 18 januari 2010
Uitgestrekte velden van laaghangende Stratusbewolking hebben zich opnieuw van het weerstation meester gemaakt en zorgden ervoor dat het een dag werd om snel te vergeten. Zowel tijdens de ochtend, voormiddag, middag, namiddag, avond en nacht bleef het grijs en betrokken waarbij er vooral tijdens de voormiddag nog wat lichte motregen viel. Gelukkig bracht de bewolking weer wat zachtere lucht met zich mee en konden we alsnog temperaturen van 2,9 tot 5,9 graden optekenen. Veel wind stond er in deze omstandigheden niet, de snelheden haalden maximaal 22,5 km/h uit zuidwestelijke richtingen. Als we hier ook nog het neerslagtotaal van 0,0 mm aan toevoegen is alles reeds gezegd over deze troosteloze winterdag.
Dinsdag, 18 januari 2011
De polaire luchtmassa's zijn er vandaag goed en wel in geslaagd om de Benelux te heroveren. Vanochtend kregen we te maken met een buienlijn die over het zuiden van Nederland hing met daarboven reeds licht negatieve ochtendtemperaturen. Malderen bevond zich tijdelijk nog ten zuiden van deze buienlijn waardoor we tijdens de vroege ochtend nog maxima van 9,2 graden konden optekenen. Tegen de middag kwam het ook hier tot buien en kregen we dreigende stapelwolken te zien die zich tussen de uitgestrekte Stratocumulusvelden ontwikkelden. In Nederland kwam het zelfs tot onweer, terwijl het in Malderen bij gewone regenbuien bleef. tijdens de late namiddag was het reeds flink afgekoeld en voelde het erg koud aan bij een naar het noorden gedraaide wind (maximumsnelheid van 25,7 km/h uit het noordwesten). Het werd toen ook rustiger en droger terwijl de bewolking uit Stratocumulus bestond met enkele schuchtere opklaringen ertussen. Dit bleef zo voor de rest van de namiddag en avond waarbij de bewolking een sterke afkoeling kon voorkomen. De minima, die 's avonds pas bereikt weren, bleven dus positief met 4,8 graden terwijl het neerslagtotaal op 1,8 mm is blijven steken.
Woensdag, 18 januari 2012
Terwijl het in het westen van het land reeds snel opwarmde vroor het in Malderen nog bij minima van -0,7 graden. Bij zonsopgang was het nog steeds helder al hing er nu erg veel sluierbewolking. Deze werd geleidelijk dikker en veel warmte kon de zon zelfs achter glas niet meer brengen. Halverwege de voormiddag was het reeds grijs en kil terwijl in het westen van het land een mengeling van regen en natte sneeuw werd gesignaleerd. Wat volgde was een zeer guur, somber en waterkoud weertype met afwisselend motregen, lichte regen en in het begin ook wat ijsregen dat werd verraden door een tikkend geluid van de eerste neerslag. De hele dag door bleef dit weertype onveranderd buiten de overgang van ijsregen naar gewone regen, en tegen de avond leek de zachte lucht geleidelijk vanuit het zuidwesten het land binnen te stromen. De maxima werden dan ook pas tegen middernacht bereikt al voelden die eveneens ongezellig aan met 5,7 graden. Bovendien stond er ook meer wind dan de voorbije dagen, met snelheden tot 40,2 km/h uit zuidwestelijke richtingen. Door het eerder druilerige en lichte karakter van de regen is het dagtotaal beperkt gebleven tot 1,0 mm ondanks het feit dat het sinds vanochtend niet meer droog is geweest.
Vrijdag, 18 januari 2013
De bewolking heeft het tijdens de nacht alleen maar verder doen opwarmen waardoor het vanochtend omstreeks 6H nog maar lichtjes vroor met een ruime -4 graden. Dooi en warmte waren natuurlijk nog veraf met deze temperaturen en tot overmaat van ramp stak er geleidelijk een ijzige noordoostenwind op die het koudegevoel deed toenemen. Op de zon hoefden we niet te rekenen want het was nog steeds grijs (Stratus) bij het aanbreken van de daglichtperiode. Overdag veranderde er niets en het warmde met de grootste moeite ter wereld op tot een schamele -0,3 graden tijdens de namiddag. De oost- zuidoostenwind wakkerde verder aan tot snelheden van 17,7 km/h maar zelfs dat was niet in staat om de hardnekkige Stratusbewolking te verjagen. Of het zou toch niet veel gescheeld hebben, want wie op het juiste moment in de juiste richting naar boven keek kon tijdens de avond gedurende enkele seconden de maan zien waarna de bewolking alles weer aan het zicht onttrok. Desondanks konden we de dag droog afsluiten (0,0 mm). De minima werden in het begin van afgelopen nacht bereikt met -4,7 graden.
Zondag, 18 januari 2014
We begonnen de dag in heldere omstandigheden bij minima van 5,6 graden, al dreef er tijdens het begin van de voormiddag wat dunner Stratus fractus bewolking over die de neiging had over te gaan in Stratocumulus. Deze bewolking loste weer op en het werd zeer zonnig en lenteachtig terwijl er vanuit het westen sluierbewolking binnendreef. Langzaam maar zeker breidde de bewolking zich uit en werd hij dikker dochde zon bleef de hele dag door minstens in matglasversie zichtbaar, en het bleef droog. We raakten nipt in de dubbele cijfers met maxima van 10,0 graden, en deze keer lieten de merels dit niet onbetuigd en lieten ze tijdens de avondschemering voor het eerst hun lentezang weerklinken. Het voelde aan alsof het ergens eind maart of begin april was en het bleef ook vrij lang licht doordat de bewolking terug wat dunner werd. We gingen een droge en rustige avond in waarbij we het neerslagtotaal van 0,0 mm nog konden optekenen.
Zondag, 18 januari 2015
De dag begon in grijze en sombere omstandigheden terwijl het lichtjes regende bij minima van 1,9 graden. Wie goed keek kon in de op dakramen uiteenspattende druppels ijskristallen zien, en op sommige plaatsen in Nederland kwam het zelfs al tot heuse sneeuwval met dekjes tot plaatselijk een viertal centimeter. In Malderen bleven we echter met ijskoude regenbuien te maken hebben waarbij het nooit verder kwam dan met ijskristallen gevulde regendruppels. Rond de middag begon het dan toch op te klaren en viel op hoe het invallende zonlicht een soort van amberachtige gloed had zoals we tijdens de winteroffensieven een paar jaar geleden dikwijls konden waarnemen. Hoe dan ook, lang konden we dit verschijnsel niet waarnemen want er kwam al snel dikkere bewolking opzetten van een tweede buienlijn die ons vanuit het noordwesten wist te bereiken. Aanvankelijk zorgde dit vooral voor bewolking, maar de regen liet niet snel op zich wachten. Het vervolg was een volledig doorweekte namiddag en avond waarbij het aandeel ijskristallen in de regendruppels vooral na zonsondergang erg toenam. Bij temperaturen die niet hoger dan 5,3 graden kwamen was dit uiteraard niet verwonderlijk. Daar tegenover stond wel een zwakke tot afwezige wind die uit westelijke richtingen kwam en later naar het noordwesten ruimde aan de achterzijde van de buienlijn. Tegen het einde van de avond was het neerslagtotaal reeds opgelopen tot 3,1 mm en zagen we ook al natte flatsen tussen de regendruppels verschijnen.
Maandag, 18 januari 2016
De winterliefhebbers hebben er een paar jaar moeten op wachten, maar vanochtend was het dan zover en zaten we volop in de winter met bijna overal matige of zelfs strenge vorst. Ook in Malderen was het goed raak bij minima van -5,9 graden waardoor de exotenpopulatie aardig is uitgedund. Helemaal helder was het overigens niet want de depressie die gisteren stuk liep op de hogedrukgebieden boven het vasteland, bleef er tegenaan beuken waarbij er telkens velden Cirrostratus en Altostratus bewolking over Vlaanderen werden gejaagd. Het spreekt voor zich dat de bewolking het dunste was in het noordoosten (daar ontbrak ze zelfs) terwijl de dikkere pakketten Altostratus zich vooral aan de zuidwestelijke horizon ophielden. Er stond een zwakke oostelijke tot zuidoostelijke wind, maar bij deze temperaturen was natuurlijk zelfs het kleinste zuchtje al goed voelbaar. Overdag krabbelde het kwik moeizaam omhoog naar een onderkoelde -0,6 graden terwijl de bewolking min of meer hetzelfde bleef qua dikte en uitzicht. Tijdens de avond naderden er een aantal Stratocumulusveldjes vanuit het noordwesten, maar deze konden niet voorkomen dat de afkoeling razendsnel verder ging bij een weggevallen wind en dito neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 18 januari 2017
Tijdens de nacht is er terug wat Stratus fractus bewolking gaan binnendrijven waardoor de afkoeling zeker naar de ochtend toe werd getemperd en we van stevige vrieskou gespaard bleven. Toch was de kou niet te onderschatten met minima van -3,8 graden en helemaal betrokken was het dan ook nog niet. Tegen zonsopgang was de bewolking weer wat afgenomen waardoor de dag een veelbelovende, zonnige start maakte terwijl de resterende wolkenflardjes het net fotogenieker maakten. Een eind ten noordoosten van ons bevonden zich echter gebieden met meer aaneengesloten bewolking die met de aflandige stroming richting Nederland werden gedreven alwaar men op de meeste plaatsen met somber en kil winterweer te maken kreeg. De klaagzangen waren daar dus niet uit de lucht gegrepen, al zorgde die vochtige lucht er wel voor fraaie rijpvorming die het leed daar wat wist te verzachten. In Malderen kregen we de zonnige zijde van deze bewolking te zien, namelijk ragfijne Stratocumulusveldjes met mooie golf- en ribbelstrukturen erin die voor een erg fotogeniek uitzicht zorgden. Meestal hing deze bewolking in het noorden waardoor de zon het grootste deel van de tijd voluit kon schijnen. Hierbij stond een zwak briesje uit noordoostelijke richtingen. Ondanks al dat licht en het vrolijke uiterlijk van de hemel moesten we het stellen met erg bescheiden temperaturen die niet boven 0,7 graden stegen. De dauwpunten bleven beneden het vriespunt waardoor het ijs vrijwel de hele dag kon verder groeien. Tijdens de avond bleef alles min of meer hetzelfde waarbij de opklaringen nog breed genoeg waren om een flinke afkoeling toe te laten. Daar waar het in het oosten van Nederland lokaal tot motsneeuw kwam, is het in Malderen droog gebleven zodat we opnieuw een dagtotaal van 0,0 mm konden bijschrijven. 6,1 mm.
Donderdag, 18 januari 2018
De storm heeft ons tijdens de vroege ochtend weten te bereiken in de vorm van een compact laagje met een stevig windveld eronder. In het noorden van Nederland viel smeltende sneeuw, en in Malderen was het zacht met temperaturen die stegen naar maxima van 10,8 graden. In de vroege uurtjes viel regen en motregen (warmtefront) waarna een droge periode volgde met Stratusbewolking en een strakke westenwind. Kort na de ochtendspits bereikte de storm haar hoogtepunt waarbij vooral Nederland zwaar werd getroffen met rukwinden tot lokaal meer dan 140 km/h. In Malderen was de wind zwakker maar nog steeds voldoende om in en rond weerstation Malderen schade aan te richten en brandweerinterventies wat verderop uit te lokken. De neerslag was een stuk beperkter in vergelijking met de wind en het hele systeem leverde slechts 8,6 mm op. De wind zwakte na het hoogtepunt opvallend snel af en er dreven opklaringen binnen vanuit het westen waar hier en daar nog buien in voorkwamen. Door de hoge treksnelheid stelden ze echter niet veel voor. Tegen de avond was het even wat anders toen we een reeks erg zware buien kregen waarbij het tweede exemplaar tot een golvende storing uitgroeide waar onweer op voorkwam. Het kwam tot hagel, smeltende sneeuw en ondanks de neerslagsoort zomers aandoende donderslagen en bliksemschichten. We ontsnapten echter aan het ergste en nadien vulde een volgende bui zonder onweer het dagtotaal verder aan tot 17,6 mm.
Vrijdag, 18 januari 2019
De buien zijn net als een aantal pendelaars uit het straatbeeld verdwenen terwijl het onder de open hemel is afgekoeld tot -2,0 graden. De eersten zijn weggetrokken naar het oosten en de laatsten konden we met kneuzingen en gebroken ledematen terugvinden in de ziekenhuizen. Na de late regenbuien gisterenavond lag de boel er immers spekglad bij. Vervolgens maakte een vriendelijk zonnetje haar opwachting doch er verschenen sluierwolken die ons voor het grootste deel van de dag parten zouden spelen. Meestal ging het om Cirrostratus en Altostratus waardoor de zon maar net genoeg kracht had om het ijs weer te smelten en de toestroom in de ziekenhuizen een halt toe te roepen. Bij een noordelijke tot noordoostelijke bries haalden we maxima van 5,2 graden. Na zonsondergang was het licht tot half bewolkt waarbij de sluierwolken weer aan oplossing onderhevig waren. Hierdoor dook het kwik snel onder het vriespunt en ziet het ernaar uit dat de vorst komende nacht zal verscherpen tegenover gisteren. Gelukkig gaat het nu om droge vorst zodat we enkel hier en daar voor een bevroren plas hoefden uit te kijken. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 18 januari 2020
Tijdens de nacht zijn er nog enkele wolkenvelden van Cumulus en Stratocumulus voorbij gedreven en deze hielden het kwik boven het vriespunt met 0,0 graden. Ze gaven echter onstabiele lucht aan en er ontstonden inderdaad nog enkele buitjes tijdens de voormiddag. Daarna werd de lucht echter stabieler en dreven er bredere opklaringen binnen met een westelijk briesje. Het voelde frisjes aan met maxima van 8,3 graden maar in de zon was er toch sprake van een zeker lentegevoel. Eentje dat tegen de avond verdween toen het gevoelig ging afkoelen eens de wind wegviel en er nog steeds brede opklaringen hingen. De kans zit erin dat het neerslagtotaal van 0,0 mm niet in vloeibare vorm de nacht zal door komen.
Maandag, 18 januari 2021
Het was vanochtend zwaarbewolkt met Stratocumulusvelden waar ook nog sluierbewolking leek boven te hangen. De minima zijn door de bewolking op peil gebleven en op een of andere manier leek er een soort van voorjaarsachtige sfeer te hangen die deels ook te wijten was aan het stilaan weer toenemen van het daglicht. Maar de lente is natuurlijk nog veraf en voorlopig moeten we het dus doen met optische en sensorische illusies. Niet dat daar gebrek aan was want tijdens de voormiddag begon het Stratocumulusdek wat open te breken en begonnen er wat zonnestraaltjes doorheen te komen. En ondertussen stroomde er steeds zachtere lucht binnen waardoor het kwik met mondjesmaat verder omhoog kon klauteren. De minima waren al een stuk hoger met 1,1 graden en tijdens de namiddag kon het opwarmen tot 6,1 graden bij een eerder zwakke zuidwestenwind. In de loop van de namiddag begon er wat sluierbewolking binnen te stromen en deze zorgde voor een erg speciale lichtval toen de avondschemering werd ingezet in combinatie met de Stratus fractus wolken die eronder hingen. Het drupte er letterlijk en figuurlijk van af dat er regen op komst was maar voor vandaag konden we het nog grotendeels droog houden. Tijdens de rustige maar zwaarbewolkte tot betrokken avond noteerden we het neerslagtotaal van 0,1 mm.
Dinsdag, 18 januari 2022
De bewolking is tijdens de nacht weer toegenomen, en dat gebeurde vooral in de vorm van mist waardoor we in een kleine wereld ontwaakten. Het leek het begin van een eindeloos sombere en druilerige herfstdag te worden, want de mist ging over in Stratus en Stratocumulus terwijl er maar weinig daglicht doorheen kwam. Maar plots leek er een mirakel te gebeuren en dreven er vanuit het oosten scherp begrensde opklaringen binnen. In een mum van tijd konden we genieten van strakblauwe luchten waarbij vooral in het zuiden wat losse wolkenflarden ontstonden terwijl daar ook nog resterende Stratocumulusveldjes voorbijdreven. Het leek nu ineens lente en de zon scheen volop bij een oostelijk briesje. De zonnestraling leek ook al wat intenser te worden tot groot jolijt van de zomerliefhebbers die eraan werden herinnerd dat hun seizoen langzaam maar zeker onze richting uit komt. Maar het is nog een lange weg te gaan en bij ijzige minima van -0,2 graden en bescheiden maxima van 7,7 graden was het nog lang het moment niet om de barbecue naar buiten te slepen. Tijdens de late namiddag begonnen er weer Stratocumulusvelden binnen te drijven en kreeg de zon het lastig al slaagde ze erin om nog een comeback te maken kort voor zonsondergang. Tijdens de avond klaarde het weer helemaal op en na mooie schemeringskleuren aanschouwd te hebben dook het kwik weer onderuit waarbij we al snel de eerste ijskristallen zagen glinsteren in het licht van de volle maan. Hetzelfde gebeurde ook in de pluviometer al konden we daar nog niet meteen van een ijsklomp spreken met het dagtotaal van 0,2 mm.
Woensdag, 18 januari 2023
Tegen de verwachting in, is de vorst in Malderen erg licht gebleven en was het hier zelfs een van de warmere gebieden in vergelijking met de nabije regio’s. Samen met een volledig weggevallen wind voelde het niet eens koud aan bij de minima van -2,9 graden. Het was nog steeds lichtbewolkt waarbij we vooral pakken Cirrus densus en Cirrostratus zagen hangen die in het zuiden erg geconcentreerd leken te zijn. Deze bewolking trok vrij snel weg waarna we een zonovergoten winterdag kregen met staalblauwe luchten. Lage dauwpunten in de droge lucht zorgden er echter voor dat ijs en rijp op beschaduwde plaatsen intact bleef en de winter was dus in deze op het eerste zicht lenteachtige dag nooit ver weg. De maxima piekten op 4,5 graden en er stond een zwak noordwestelijk briesje. Tijdens de namiddag kwamen we geleidelijk onder de invloed van een polar low dat zich de afgelopen dagen in de koude buienlucht ten noorden van ons heeft ontwikkeld. Dit systeem was heel mooi afgetekend op de satellietbeelden en ook scherp begrensd waardoor we plotseling een muur van Cirrostratus en Altostratus op ons af zagen komen vanuit het noorden. Het leek alsof we meteen de volle laag zouden gaan krijgen, maar uiteindelijk ging het enkel om hoge en middelhoge sluierbewolking die even later zelfs weer dunner werd. Het enige wat ons wel al kon bereiken was het windveld dat met dit systeem verbonden was, de noordwester pikte immers meteen op zodra de bewolking boven ons hing en het werd dan ook een gure bedoening tijdens de avond. De enige warmte konden we nog krijgen van de oranjerode kleuren toen de ondergaande zon de opzettende bewolking langs onder aan scheen. Het leek hierdoor even alsof we ondersteboven boven een zee van lava hingen te bengelen. De windvlagen in combinatie met de bewolking zorgden ervoor dat het kwik boven het vriespunt bleef en de eerste neerslag die ons later op de avond bereikte bestond dan ook uit lichte regen en motregen al werd er plaatselijk wel al wat smeltende sneeuw waargenomen, vooral in Nederland. De neerslag bleef erg beperkt en het dagtotaal was dan ook erg laag met 0,0 mm.
Donderdag, 18 januari 2024
De sneeuwzone en de bijhorende bewolking zijn tijdens de nacht verder weg getrokken naar het zuidoosten waardoor we onder een heldere hemel ontwaakten. Enkel in het zuiden was de scherp begrensde laag van Altostratus en Altocumulus nog te zien. In de polaire luchtmassa bleef het ook na zonsopgang vriezen en toen de temperaturen boven nul uit kwamen (tot 3,1 graden) kon de sneeuw zich nog aan de negatieve dauwpunten vastklampen om zo grotendeels de dag door te komen. Ondertussen kwamen er vanuit het noordwesten buitjes opzetten die voorafgegaan werden door stapelwolken, pannus bewolking en Stratocumulusveldjes. De hoeveelheden die in en rond Malderen vielen stelden weinig voor (zeker in vergelijking met de sneeuw van gisteren) maar het zorgde af en toe wel voor een extra winters tintje. Later op de avond losten de buitjes grotendeels op en kreeg de afkoeling vrij spel met een open hemel. We bereikten pas later op de avond de minima van vandaag met -1,6 graden. De neerslag was niet meetbaar en het dagtotaal van 0,4 mm bevat waarschijnlijk ook een deel van de sneeuw die gisteren op de pluviometer is gevallen.
Zaterdag, 18 januari 2025
Ondanks het gesloten wolkendek is het tijdens de nacht tot onder het vriespunt afgekoeld. Er heeft zich op plassen en sloten een nieuwe laag ijs kunnen vormen of ijs dat er al lag is dikker geworden. Niet dat we hiermee al op de schaats konden want kouder dan -1,8 graden is het niet geworden, de oostelijke wind was zeer zwak en gisteren waren de temperaturen nog de hele dag positief. De vorst leek even hardnekkig te zijn als de bewolking want ondanks een tamelijk snelle opwarming na zonsopgang bleef het kwik net onder het vriespunt hangen en enkel halverwege de namiddag kwamen we daar voor een half uurtje een tiende van een graad boven. Dit alles in een nog steeds sombere wereld van 50 grijstinten waarover weinig te vertellen valt. Opvallend was wel dat er ondanks de negatieve temperaturen geen rijp werd gevormd waar dat in Nederland plaatselijk op grote schaal gebeurde. Dit maakte het natuurlijk nog somberder en extra frustrerend want het waren nu zowel de winterliefhebbers als de anti- winterliefhebbers die letterlijk en figuurlijk in de kou bleven staan. De enige winnaars in dit verhaal waren opnieuw de psychologen, personeel van theaters en cinema's, misschien ook nog kwekers van champignons en schimmelkazen en niet in het minst de reissector. Al zal de tuinbouwsector er ook niet rouwig om zijn want er is geen overdreven zachtheid deze keer waardoor de natuur niet vroegtijdig is gaan uitlopen. Al kan dit de komende weken natuurlijk veranderen en als we de weermodellen erbij nemen lijkt het er zelfs op. Later op de avond kroop het kwik een tweede keer boven het vriespunt en de maxima van 0,3 graden die rond middernacht afgelopen nacht werden aangetikt, werden nu een tweede keer bereikt. Het neerslagtotaal bleef vandaag weer op 0,0 mm steken, mogelijk doordat eventuele condens de hele dag door in ijsvorm op de pluviometer is blijven plakken. Want de omstandigheden zijn er zeker niet droger op geworden en overal was nat en dauw te zien.