De lente is voor mij het mooiste seizoen. De eerste lentedagen met zon en 15+ bij een groter wordende daglengte zijn de mooiste dagen. De dagen met voorjaarsbuien met hagel, onweer en soms sneeuwvlokken geven dan weer de mooiste contrasten. De ontluikende natuur vormt een onevenaarbaar decor.
Ik houd enorm van winterweer en sneeuw, maar al bij al merk ik dat een sneeuwlandschap bij mij niet meer op het hoogste schavotje staat. Naar buiten kunnen om wat te klussen in de tuin of voor een fietstocht geeft mij meer voldoening. De sneeuwdekdagen blijven machtig mooi, maar het ongemak en de grijsheid die je er automatisch bijkrijgt (kaiserwetter zou het summum zijn maar bij ons bijna uitgestorven) zijn goed voor enkele dagen en dan heb ik het ook wel weer even gehad. Na 4 winters met telkens wel enkele dagen tot bijna een week sneeuwdek, is de voldoening best in orde ook al waren het zeker geen memorabele toestanden.
Kortom, ook al moet er nog een volle wintermaand komen, stilaan houd ik de zonsopgang en ondergang in de gaten met de blik op maart. Noem het gerust vloeken in de kerk, geen probleem en even goede vrienden hoor
Zoals bekend ben ik een groot liefhebber van alle echte winterweer. Daarbij speelt ook de echte vorstperiode of een echte koudegolf een rol; het geeft immers schaatsijs op grote schaal.
Maar ik kijk ook steeds naar het toenemende licht, houd de tijden van zonsopkomst en zonsondergang bij, en geniet van de steeds breder wordende strook direct zonlicht in de woonkamer, wat over enkele weken weer leidt tot continu zonlicht van 8 tot 15 uur. De lente is altijd weer prachtig, in de praktijk het mooiste seizoen. De bloei, het licht, de nieuwe warmte is er altijd.
Ik vind dat pak sneeuw met een helder blauwe lucht ongeveer het mooiste wat er bestaat, maar het is geen regel.het was 5 jaar geleden dat er hier een pak sneeuw viel van formaat. Doorgaans is het grootste deel van de winter saai, met zo nu en dan een mooie dag. Maar als het echt wintert….
