Vrijdag, 28 januari 2005
Het grootste deel van de dag had het weer veel weg van een typische novemberdag. Het bleef grijs, nevelig en rustig terwijl de neerslag die er viel uit ordinaire motregen bestond. De temperaturen die opliepen van 1,4 tot 3,3 graden waren fataal van het nog deels aanwezige sneeuwdekje waardoor de aanblik van de omgeving nog somberder werd. Kortom een dagje om snel te vergeten, zij het dat na zonsondergang vanuit het oosten opklaringen zijn gaan binnenschuiven in een weinig geslaagde poging van de weergoden om dit alles weer goed te maken. De hoogste windsnelheid werd echter nog uit de zuidwestelijke hoek geregistreerd, namelijk 10 km/h. De motregen die zo nu en dan viel bracht ons neerslagtotaal tussen middernacht en nu op 0,2 mm. De opklaringen hebben we te danken aan het frontale gedoetje dat nu weer naar het westen is getrokken waardoor we weer in koelere lucht met minder bewolking vertoeven. Dit zou vannacht misschien weer aanleiding tot negatieve minima kunnen geven. Morgen zitten we ook nog deels in de opklaringen, maar de storing die vandaag overtrok zal geleidelijk weer in oostelijke richting gaan zwabberen zodat zondag opnieuw een sombere grijze dag dreigt te worden. Ook voor maandag zijn de vooruitzichten allerminst interessant te noemen al lijkt er op langere termijn weer een doorbraak van koning winter in te zitten.
Zaterdag, 28 januari 2006
Zoals verwacht is het afgelopen nacht nog een stuk verder afgekoeld dan gisteren. Onder een andermaal heldere sterrenhemel kwamen we vanochtend uit op een berekoude -6,9 graden. De zon was echter al snel bij de pinken om de thermische achterstand in te halen en zo kwamen we in de namiddag toch nog op een acceptabele 4,9 graden uit terwijl de wind nog een tikkeltje verder afzwakte en naar het noordwesten is gekrompen bij een maximale snelheid van 21 km/h. Geheel wolkenloos bleef het bij dit alles echter niet, want vanuit het zuidwesten kwamen geleidelijk wat sluierwolken binnendrijven die een groot deel van de hemel innamen zonder afbreuk te doen aan het zonnige weertype, en voor een fraaie zonsondergang zorgden. De bewolking is afkomstig van een depressie die een groot deel van onderandere Frankrijk in het slechte weer onderdompelt maar net ten zuiden van ons blijft en de komende uren zelfs op haar stappen zal terugkeren. De bewolking remt echter de nachtelijke afkoeling af waardoor we wellicht niet meer zo laag zullen scoren als vanochtend, al blijven temperaturen rond -4 of -5 graden op het einde van de nacht zeker niet ondenkbaar. De komende werkweek blijven we buiten schot van de depressies maar lijkt de kans op mist en laaghangende bewolking vanaf dinsdag toe te nemen.
Zondag, 28 januari 2007
Het weersbeeld van vandaag werd bepaald door de nabijheid van een koufront dat langzaam maar zeker langs de oostflank van een hogedrukgebied naar het zuiden werd geduwd. De nabijheid van dat hogedrukgebied zorgde er echter voor dat er vrijwel geen aktiviteit meer op het front zat. Wolken waren er echter des te meer: de dag begon reeds onder een met Altostratus gevulde hemel en deze ging over in een mengeling van Stratus en Stratocumulus. Blauwe kleurentinten, of iets dat op een zon lijkt zaten er de hele dag niet in. Een poosje na 'zonsondergang' kwam er wat meer beweging in het weer: binnendrijvende opklaringen gaven weer wat ruimte voor de maan terwijl er een reeks lichte regenbuitjes binnendreven die de opklaringen afwisselden. De post- frontale buitjes waren goed voor 0,2 mm, meteen ook het dagtotaal, en er kwam geleidelijk warmere zeelucht binnenstromen waardoor de temperatuur die vanochtend nog daalde tot 5,5 graden, in de loop van de avond langzaam weer steeg richting 7,8 graden. Vooral tijdens de namiddag stond er nog behoorlijk wat wind met snelheden tot 32,2 km/h uit het west- noordwesten.
008
Woensdag, 28 januari 2009
Hoewel de gestage temperatuursdaling gisterenavond deed vermoeden dat we ruim onder de -5 graden zouden komen, werd de afkoeling na middernacht plotseling gestopt en bleef de vrieskou beperkt tot -2,4 graden. Vermoedelijk heeft een combinatie van dikkere wolkenlagen en het opdringen van warmere lucht vanuit het westen hier een rol in gespeeld. Tegen zonsopgang was de bewolking echter plots verdwenen, en konden we genieten van een bijna heldere hemel waarin hooguit wat Cirrusbewolking te zien was. Deze concentreerde zich vooral in het westen en had weinig invloed op de in kracht toenemende zon. Dankzij de thermische reserve die we afgelopen nacht door de wolken kregen toegespeeld, kon het weer aardig opwarmen en haalden we maxima van 6,1 graden. De wind zocht hierbij het zuiden op en haalde snelheden tot 17,7 km/h. Bij het vallen van de avond konden we niet meer rekenen op een isolerend wolkendeken, maar de storingen ten westen van ons slaagden er toch nog in om enigszins zachtere lucht tot bij ons te brengen. Dit zorgde ervoor dat het nog een hele poos duurde eer het ook op neushoogte ging vriezen, al begonnen de ijskristallen op grasperken vrijwel onmiddellijk na zonsondergang te schitteren. Op beschaduwde plaatsen is de rijp overigens niet eens weggesmolten. Later dook ook de luchttemperatuur beneden het vriespunt en breidde de ijskorst zich op de meeste binnenwateren weer razendsnel uit. Uiteraard was dit weer een droge dag met 0,0 mm als neerslagtotaal.
Donderdag, 28 januari 2010
We begonnen de dag in betrokken omstandigheden waarbij het in vergelijking met gisteren erg zacht was met temperaturen die niet beneden 1,2 graden zakten. Omstreeks 6H 's morgens klaarde het vanuit het noorden echter plotseling op en kregen we uitzicht op een scherp begrensde wolkenband die naar het zuiden wegtrok. In combinatie met de ondergaande maan zorgde dit voor een erg indrukwekkend uitzicht waarbij de Stratus en Stratocumulusbewolking lichtgeel oplichtte. Het vervolg was een stuk minder interessant, want vanuit het noorden werden er wolkenvelden aangevoerd die voor een somber weersbeeld zorgden. Hierin zaten een aantal typische voorjaarsbuien verscholen (koude lucht over warm zeewater), maar de laaghangende bewolking zorgde ervoor dat de fraaie buienluchten aan het oog werden onttrokken. Enkel in het uiterste noordwesten van de Benelux waren de opklaringen breed genoeg om ervan te kunnen genieten. De wind draaide naar het west- noordwesten en wakkerde aan tot 33,8 km/h zodat het voor de in grijze somberheid ondergedompelde Malderenaars nog eens extra onaangenaam werd. Bij het vallen van de avond konden we ook hier echter wat opklaringen meepikken, en deze onthulden inderdaad klassieke voorjaarsluchten waarbij dreigende buienwolken zich scherp aftekenden tegen een diepblauwe hemel. Met de bijhorende buien mochten we eveneens kennis maken, en deze werden geleidelijk intenser terwijl er na zonsondergang ook hagel en smeltende sneeuw viel in Malderen. Tijdens het tweede deel van de avond leek het opnieuw wat rustiger te worden waarbij de neerslag terug grotendeels uit regen bestond, die de pluvio's verder aanvulde tot 1,8 mm. De opklaringen deden het echter afkoelen zodat er van de met veel moeite bereikte maxima van 5,2 graden nog maar een tweetal stuks overbleven.
Vrijdag, 28 januari 2011
Voor het eerst sinds een eeuwigheid zagen we de zon nog eens opkomen in een quasi heldere hemel. En voor het eerst sinds nog langer geleden zaten de temperaturen er nog eens goed 'onder' met ijzige minima van -3,8 graden tot gevolg. De zon was extra krachtig in de heldere hemel, maar er stak een strakke noordoostenwind op die snelheden tot 27,4 km/h haalde zodat de zonnewarmte maar nauwelijks voelbaar was. Toch was dit voldoende om het te laten opwarmen tot boven het vriespunt en konden we alsnog maxima van 2,8 graden optekenen. Helemaal helder bleef het overigens niet want er werd Cumulus fractus gevormd terwijl er af en toe restjes Stratocumulus voorbijdreven. Maar de bewolkingsgraad kwam niet boven 2/8 uit en het grootste deel van de tijd zaten we zelfs niet eens aan 1/8. Na de middag was het echter een ander verhaal en kregen we regelmatig af te rekenen met grote hoeveelheden bewolking die zich in de opvallend nevelige atmosfeer ontwikkelde. Tussendoor waren er nog wat opklaringen maar het was wachten tot de late namiddag voordat de bewolking weer schaarser werd en we geleidelijk evolueerden naar een opnieuw helder weertype. Dit ging uiteraard met een flinke afkoeling gepaard waardoor we binnen de kortste keren weer rond - 3 graden zaten. We eindigden de dag in heldere en ijzig koude omstandigheden. Hoewel er plaatselijk meldingen van uitsneeuwende mist opdoken bleef het in Malderen droog en sloten we dus af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 28 januari 2012
Zoals verwacht hing de depressiekern nu ten zuiden van ons en was de stroming oostelijk. Langzaam maar zeker koelde het af al kwam het ook nu nog niet tot vorst door het isolerende Stratus en Stratocumulus wolkendek. De maxima werden na de middag opgetekend met 7,2 graden en door het ontbreken van wind voelde het aanvankelijk niet koud aan. Met het afzakken van de depressiekern werd de stroming geleidelijk sterker al kwam de maximumsnelheid niet boven 16,1 km/h uit zuid- zuidoostelijke richting. Op het einde van de namiddag werd de aankomst van de koude luchtmassa's merkbaar en kon men de koelte als het ware over zich voelen neerdalen, maar ook nu bleef het zwaarbewolkt tot betrokken. Tijdens de avond bleef het kwik dichtbij het vriespunt schommelen met 1,5 graden als minimumwaarde. Het neerslagtotaal dat voorlopig voor de laatste keer meetbaar was, bedroeg 0,2 mm.
Maandag, 28 januari 2013
De dag begon grijs met Stratus en Stratocumulusbewolking die het luchtruim zowat voor 7/8 bedekte. Het is weer wat afgekoeld maar bij minima van 2,8 graden heeft het niet meer gevroren. In Nederland lag het kwik enkele graden lager en kwam het tot spekgladde toestanden toen het smeltwater er weer ging opvriezen. Vanuit het westen naderde ondertussen een zeer actieve regenzone die de Stratus en Stratocumulusbewolking door verticale luchtbewegingen deed oplossen. Het resultaat was een zeer zonnig weertype met slechts enkele kleine wolkenflardjes die overbleven. Deze keer deed het wel aan lente denken al bleven er door de eerder lage temperaturen tijdens de eerste helft van de dag nog flink wat sneeuw- en ijsresten liggen. Na de middag warmde het verder op maar toen zagen we reeds de eerste Cirrus uncinus wolkjes verschijnen van de eerder genoemde regenzone. Deze werden al snel gevolgd door Cirrostratus bewolking die op haar beurt erg snel overging in Altostratus. Van de zon was spoedig niets meer te zien terwijl het luchtruim in het oosten nog steeds diepblauw gekleurd was. Doch korte tijd later werd de Altostratusbewolking weer dunner en werd het terug eventjes zonnig alvorens het definitief betrokken werd na zonsondergang. Toen kwam er ook een ander weerselement tevoorschijn, namelijk de wind die zeer snel ging aantrekken en voor een guur en herfstachtig weersbeeld ging zorgen. Er volgde motregen die meteen overging in felle slagregens welke door gierende windvlagen werden opgezweept. De windsnelheden liepen op tot 57,9 km/h uit het zuidwesten en het dooiproces werd meteen tientallen versnellingen hoger geschakeld. Niet in het minst door de regen en wind, maar ook door de temperatuur die gestaag opliep tot 9,2 graden tegen het einde van de avond. De oprukkende warme lucht was tamelijk scherp begrensd aangezien het in sommige gebieden van Nederland op dat moment nog maar enkele graden warm was. Het neerslagtotaal was reeds opgelopen tot 1,6 mm maar als we de radar mogen geloven is dat nog maar een fractie van wat er boven ons hoofd hangt en er met wat pech zal op vallen.
Dinsdag, 28 januari 2014
Het was vanochtend licht bewolkt met Altostratus en Stratus fractus terwijl er ook Stratocumulusvelden te zien waren die zich geleidelijk vanuit het noordwesten uitbreidden. Daartussen zaten een aantal buitjes verscholen die echter niet zoveel voorstelden. Echt koud was het niet met minima van ... graden, maar er werd dan ook volop zachte zeelucht aangevoerd. De koude lucht deed echter succesvolle pogingen om terrein te winnen en onder invloed van een depressie die onder ons doortrok begon de wind op steeds meer plaatsen in de Benelux naar noordelijke tot noordoostelijke richtingen te draaien. Een proces dat zich in zuidelijke richting verder uitbreidde waardoor het slechts een kwestie van tijd is voordat Malderen ook aan de winterlucht zal kunnen snuffelen. Overdag bevonden we ons nog in de warme lucht en konden we maxima van ... graden halen bij een erg somber weersbeeld dat door uitgestrekte Stratocumulusvelden gekenmerkt werd. De wind was vrij krachtig en kwam uit ... richtingen. De buien die tussen de laaghangende wolkenvelden door opdoken bleven zowat de ganse namiddag actief en wie een goed uitzichtspunt had kon ook de scherp begrensde regenzuilen van de verscholen buienwolken zien. Tijdens de avond ging de buiigheid er geleidelijk weer uit en ... ...
Woensdag, 28 januari 2015
We bevonden ons vandaag aan de voorzijde van een erg actief koufront, en de passage ervan werd tijdens de voormiddag al 'voorbereid' met buitjes van motregen of lichte motregen en een toenemende wind. Deze kwam uit west-zuidwestelijke tot zuidwestelijke richtingen en ze voerde Stratus en Stratus fractus bewolking met zich mee. In de hogere luchtlagen zagen we af en toe een glimp van een dikker wordende laag Altostratus bewolking en de neerslag kreeg een wat buiig karakter zonder dat het echter tot echte stortvlagen kwam. Na de middag bleef alles hetzelfde op de toenemende wind en de vaker en langduriger optredende buitjes na. Het warmde op tot 7,6 graden en omstreeks 16H30 zagen we in het westen opeens bliksemschichten. Deze waren erg frequent voor een winters onweer en wisten ons met hun fraaie vertakkingen te vermaken (of frustreren indien de batterij van de camera niet goed genoeg was opgeladen). De buienlijn trok erg snel naar het zuidoosten en voor we het wisten was de bijhorende neerslag reeds gearriveerd die uit stortregens en een karrevracht fijne hagel bestond, voorafgegaan door een fraaie arcus. Na een vijftal minuutjes stortvlaag hadden we het ergste reeds gehad en bleef het nog wat naregenen uit een nog steeds betrokken hemel waarin vooral Altostratus en Cumulus fractus te zien was, en natuurlijk ook nog wat bliksemflitsen in het zuidoosten. Na een uurtje klaarde het weer op al was de zon ondertussen al onder en was er dus weinig van te zien. Deze opklaringen luidden echter geen droog weertype in want het duurde niet lang of er dreven buien binnen vanuit het west- noordwesten. Deze begonnen met stofhagel en gingen over in natte sneeuw die echter niet of nauwelijks bleef liggen. Wat er op het einde van de avond nog lag was vooral bijeengewaaide hagel uit het koufront dat in de late namiddag passeerde. We sloten af met een neerslagtotaal van 5,8 mm.
Donderdag, 28 januari 2016
De aan het koufront verbonden regenzones bevonden zich nu net ten oosten van ons waardoor Malderen weer kon herademen onder brede opklaringen. De resterende bewolking bestond uit Cirrostratus en Cirrus die zich vooral in het oosten ophield, terwijl er naar de middag toe ook wat Cumulusachtige wolkenflarden begonnen te ontstaan. Op de satellietbeelden was te zien hoe een naar het westen uitslaande golf op de regenzone vanuit het zuidwesten onze kant op kwam, maar voorlopig hoefden we hier nog niet voor te vrezen en werd het weer volop lente bij overvloedige zonneschijn. Je zou bij dit vrolijke weertype haast vergeten dat we in koudere lucht zijn terecht gekomen, al was daar bij maxima van 10,7 graden ook niet bijster veel van te merken. Tijdens de namiddag kwamen we dan tot de ontdekking dat die eerdergenoemde wolkenband naar rechts afsloeg waardoor we toch nog in de opklaringen bleven zitten. De zon had enkel de stapelwolkjes te vrezen die tijdelijk werden gevormd maar na een paar uur alweer verdwenen waren. In het zuidoosten hingen de Cirrus en Cirrostratusvelden van de regenzone terwijl er in het noordwesten (mits goed vrij uitzicht) stapelwolken te zien waren, dus we hadden niet veel te klagen op deze toch wel erg gunstige locatie voor de zonneliefhebbers. Tijdens de avond veranderde er niet veel en zwakte de westelijke tot noordwestelijke wind af. De stapelwolken losten nu ook in de verte op waardoor er een zeer heldere, fonkelende sterrenhemel overbleef. Dankzij een doorstaande wind koelde het niet snel af, maar toch was de polaire oorsprong van deze luchtmassa's nu goed voelbaar. Het neerslagtotaal is zoals wel verwacht kon worden beperkt gebleven tot 3,3 mm.
Zaterdag, 28 januari 2017
De aankomst van zachtere luchtmassa's is tijdens de nacht gepaard gegaan met de passage van een zwakke regenzone die een dagtotaal van 0,7 mm aan regen en motregen achterliet. De minima werden al erg vroeg bereikt met 6,9 graden. Bij het krieken van de dag zagen we veel Cirrostratus en Stratus fractus waarna we breder wordende opklaringen zagen en het snel weer zonnig werd. De wind ruimde verder naar zuid- zuidwestelijke richtingen en er werd nog steeds erg zachte lucht aangevoerd waardoor het wat aan lente deed denken. Tijdens de namiddag haalden we maxima van 11,8 graden terwijl het erg rustig bleef. Veel veranderde er niet aan dit weertype, en net als gisteren was de aangevoerde lucht erg droog waardoor we nog veel ijsresten zagen van de afgelopen vorstperiode. Hierdoor kon er zeker in Nederland tijdens de ochtend nog op verschillende plaatsen geschaatst worden.
Zondag, 28 januari 2018
Ook vandaag was grijs de hoofdkleur en keken we de hele tijd tegen sombere Stratusflarden aan. De minima zijn op 5,1 graden uitgekomen. Na de middag ging het geleidelijk zachter aanvoelen door de inwerking van een warmtefront, maar de prijs die we ervoor betaalden was regen die omstreeks 15h begon te vallen. Het kwik steeg ondertussen verder naar 10,4 graden en er volgde een zachte avond met afwisselend regen, motregen en wat droge perioden tussendoor. Het neerslagtotaal is niet duidelijk doordat de pluvialiteiten na middernacht bleven doorgaan.
Maandag, 28 januari 2019
Achter de buien van gisterenavond wist een Occlusiefront tot boven ons in te draaien waardoor we tijdens de nacht en ochtend flinke hoeveelheden regen en natte sneeuw over ons uitgekieperd kregen. Een Nimbostratuslucht maakte bij zonsopgang haar opwachting en het was het begin van een kletsnatte, verregende winterdag. Ook in Malderen werd er deze keer niet op de neerslag bezuinigd, wat tegenwoordig haast een unicum kan genoemd worden. Samen met de neerslag stroomde er koelere lucht binnen bij een naar het noordwesten ruimende wind, en de laatste regen tijdens de namiddag en avond had een buiig karakter. Vooral na zonsondergang zaten er regelmatig winterse producten bij zoals smeltende sneeuw en hagel. De temperaturen waren dan ook navenant met 1,4 tot 5,5 graden waarbij de maxima tamelijk vroeg bereikt werden. Het neerslagtotaal maakte op het einde van de avond indruk met 19,0 mm al kan hier wat afwijking op zitten door de aanwezigheid van ijskristallen en smeltende hagelkorrels.
Dinsdag, 28 januari 2020
We zaten vandaag al een heel eind in de polaire buienlucht en op verschillende plaatsen (vooral in de oostelijke helft van het land) is het daarbij reeds tot onweer gekomen. Ook in Malderen konden we genieten van de klassieke buienluchten waarbij diepblauwe kleuren werden afgewisseld met spierwitte Cumuluswolken en dreigend donkere wolkenmassa's. Het waren echter buien op Londerzeelse Wijze want qua neerslag zat er overdag niet veel fut meer in en uiteindelijk moesten we het gewoon hebben van de wolkenlandschappen terwijl mensen met winterdepressie weer even konden herademen met de vele zonnige momenten die in dit weertype inbegrepen zaten. Ondanks het polaire karakter van de luchtmassa waren de temperaturen positief met 3,0 tot 7,6 graden en van de winterse buien die voorspeld zijn was er (in Malderen althans) niets te merken. Tijdens de namiddag koelden de bovenluchten af en gingen de stapelwolken er interessanter uitzien met mooie, gekartelde en spierwitte toppen waar ze voordien nogal een rafelig uiterlijk hadden. Ook was er Cirrus densus te zien van buien noord van ons en een andere cluster zuid van ons. In Londerzeel gebeurde er echter niets en kregen we erg veel zonneschijn al gaf deze tijdelijk verstek toen er onstreeks 16H flink uitgewaaierde aambeelden over het gebied trokken. Dan werd het weer bijna helder maar vanuit het westen dreef er tegen zonsondergang redelijk scherp begrensde Cirrostratus en Altostratus binnen. Deze hoorde bij een volgende buiencluster maar die trok net ten zuiden van ons langs waardoor we het in Malderen droog hielden. Wel genereerden de buien kennelijk veel wind waardoor het tijdelijk erg guur werd. We sloten af met 2,6 mm als dagtotaal en er dreven weer opklaringen binnen vanuit het westen.
Donderdag, 28 januari 2021
Steeds zachtere lucht stroomde de Lage Landen in maar deze bracht een hoop bewolking en regen met zich mee. Vooral tijdens de voormiddag viel het er goed uit, na de middag werd het droger en rustiger maar van de bewolking raakten we niet verlost. Deze bestond uit Stratus en Stratus fractus en er stond een zwak zuidwestelijk briesje. De minima werden vroeg bereikt met 6,0 graden ergens in de nacht terwijl het na de middag dan naar een boterzachte 11,2 graden ging. De avond verliep eveneens droog en rustig met veel bewolking. Het neerslagtotaal van 12,9 mm was al erg vroeg bereikt.
Vrijdag, 28 januari 2022
Onder een open hemel is het tijdens de nacht verder afgekoeld naar een frisse 1,1 graden. De wegen lagen er gevaarlijk glad bij want de regen van gisteren kreeg de tijd niet om te verdampen voordat Thialf haar ijzige adem erover liet uitstromen. Daarna volgden dan ruime zonnige perioden, wat natuurlijk een verademing was na de erg sombere periode die we achter de rug (en voor de boeg) hebben. In de hogere luchtlagen verscheen vanuit het westen Cirrostratus en Altocumulus op nadering van een volgende reeks storingen die ons weer de nodige somberheid zullen brengen. Deze moesten we echter opvatten als heel vroegtijdige waarschuwingen om onze voorraad antidepressiva weer aan te vullen want voor het grootste deel van de tijd was er vandaag nog niets te merken van wat er boven (en in) onze hoofden hangt. De sluierbewolking verdween zelfs weer en we keken nu tegen eindeloos blauwe luchten aan waarin de zon ononderbroken kon schijnen. Rond de middag zagen we dan in het noordwesten onschuldig ogende Stratus fractus wolkjes verschijnen. Deze leken voor de zon nog geen enkele bedreiging te vormen doch plotseling werden we overvallen door een dichte wolk van mist en nevel die uit die richting kwam binnengerold en ons totaal verraste. Het leek wel alsof we voor een podium stonden waar een gordijn van mist werd over gespoten, waarbij de mistflarden aan een grote snelheid in oostelijke richting over het landschap dreven. Het leek het begin te zijn van een boeiende namiddag boordevol special effects, doch niets was minder waar want na enkele minuten trok de mist op om plaats te maken voor het gevreesde, huiveringwekkende Stratus wolkendek waarmee we de voorbije winter al vele dagen te kampen hebben gehad. En die lage bewolking trok ook niet meer op waarbij de geremde afkoeling en het uitblijven van vorst later op de avond een magere troost waren. We haalden trouwens nog maxima van 7,8 graden. Tussendoor waren er ook enkele perioden van motregen, vooral aan het begin van de avond. Meer dan 0,0 mm leverde dit overigens niet meer op.
Zaterdag, 28 januari 2023
Ook tijdens de nacht zijn alle pogingen om een opklaring in elkaar te steken mislukt en dus moesten we het ook vandaag weer ontgelden met eindeloos grijze Stratus bewolking waaronder het wel droog bleef. Het was kil met een zwakke noordoostelijke stroming al konden de bewolking en de wind er wel voor zorgen dat de temperaturen positief bleven, meestal zaten we een graad tot anderhalve graad boven het vriespunt. Kort voor de middag kwamen er meldingen binnen van opklaringen die blijkbaar met mondjesmaat het land zijn gaan veroveren vanuit het noordwesten. In Malderen was het echter wachten tot na de middag eer de lucht ook hier vanuit het noorden blauw begon te worden. Doordat de zon nog laag in het zuiden staat in deze tijd van het jaar moesten we dus nog een hele poos wachten eer we die ook nog te zien kregen ondanks de blauwe luchten boven ons. Maar eens ze er was, werd meteen duidelijk dat we al een lange periode met betrokken weer te maken hebben gehad. Ze was immers een stuk feller dan de laatste keer dat we haar nog gezien hebben en we zagen dit ook aan de opbrengst van zonnepanelen of weerstations die zonnestraling meten. Voor het eerst sinds heel lang kwamen we boven de 300 watt per vierkante meter uit. De resterende bewolking bestond uit nog een paar losse Stratocumulusveldjes maar er ontstond na korte tijd Stratus fractus bewolking die erg talrijk werd en dicht op elkaar ging zitten waardoor de zon het al snel weer moeilijk kreeg en we na een uurtje weer tegen overwegend grijze luchten moesten aankijken. Dit herstelde zich weer gedeeltelijk maar ondertussen was de zon al weer zo goed als onder en de opklaringen die nu opnieuw in de tegenaanval gingen, zorgden voor ideale stralingscondities die ons naar een nacht met flink wat vorst zullen leiden. Het kwik dook al vroeg in de avond onder het vriespunt nadat we overdag nog 4,2 graden konden optekenen in de zon en kort voor middernacht zaten we reeds aan -2,6 graden wat uiteindelijk ook de minima zijn geworden. In deze omstandigheden mochten we dus van geluk spreken dat het neerslagtotaal op 0,0 mm is blijven steken zodat de wegen er veilig bij bleven liggen en de ziekenhuizen zich dus volledig konden concentreren op mensen met onderkoelingsverschijnselen.
Zondag, 28 januari 2024
De sluierbewolking is tijdens de nacht wat toegenomen maar toch was het nog steeds lichtbewolkt met veel blauwe stukken wat enerzijds voor een zonnige start zorgde maar anderzijds ook erg lage temperaturen tot -2,1 graden en de nodige ijsvorming. Overdag begon de sluierbewolking heel langzaam toe te nemen vanuit het zuidwesten en westen al zorgde dat vooral voor sfeervolle uitzichten en werd de zon er alleen tijdens de namiddag af en toe wat door gehinderd. Het warmde op tot 12,5 graden bij een naar het zuidwesten draaiende wind en door de zwakte van die wind en zon voelde het eigenlijk warmer aan wat een beetje een aparte gewaarwording was in combinatie met het gevormde ijs dat hier en daar nog vlot de dag doorkwam. Tijdens de late namiddag en aan het begin van de avond was er terug een neiging tot opklaren/dunner worden van de bewolking waardoor de afkoeling ook nu weer vrij spel kreeg en de kans dus groot is dat we tegen morgenochtend opnieuw negatieve minima zullen optekenen. Door de rustige atmosfeer was er vandaag ruimte voor condensatie /sublimatie met smelt waardoor we toch nog een dagtotaal van 0,2 mm aantroffen in de pluviometer.
Dinsdag, 28 januari 2025
De satellietbeelden toonden gisteren nog een chaotische mix van opklaringen, buien, diverse wolkensoorten en structuren over een oppervlakte van miljoenen vierkante kilometers waardoor het leek alsof we voor de komende dagen garantie hadden op gevarieerd weer. Maar toch slaagden de weergoden er op magische wijze in om uit het niets terug een uitgestrekt gebied met laaghangende en egale bewolking tevoorschijn te toveren. De eerste ogenblikken na zonsopgang leek het nog goed te gaan met inderdaad die mix van opklaringen, Stratocumulus, Cumulus, Stratus fractus en Cirrus in allerlei vormen en formaten. Maar binnen de kortste keren sloeg alles dicht en zaten we terug gevangen in de grijze soep waar we al tot op professioneel experten niveau toe ervaring mee hebben. Ondanks dit alles bleef het wel aangenaam zacht, maar het erg vlakke temperatuursverloop (minima van 7,7 graden en maxima van 9,8 graden) spreekt boekdelen en zou zelfs zonder beschrijving al laten zien hoe het weerbeeld er vandaag moet hebben uitgezien. In de laaghangende bewolking zaten een aantal buitjes ingebed maar veel stelden die niet voor en de pluviometer werd er niet door in beroering gebracht. Tijdens de avond veranderde dat en zorgde een buienlijn afkomstig van een indraaiend occlusiefront ervoor dat het bij momenten intens ging regenen. Daarna volgden er dan toch nog opklaringen al was het ondertussen wel al donker en kregen we de zon niet meer te zien. Wel waren er door de ondertussen reeds flink opgeschoven zonsondergang nog schemeringskleuren te zien waartussen we een mix van Stratocumulus en Cumulus zagen hangen. En het was uit die wolkenmix dat er later op de avond nog buitjes vielen die het neerslagtotaal verder aanvulden tot 2,1 mm.