Ter motivatie.
Denkend aan Holland zie ik gure luchten
en een land dat bevriest in de felle kou,
geen zon die nog straalt om ons te verluchten,
maar wolken van asgrijs, ijzig en rauw.De rivieren verstarren in zwarte plassen,
het riet langs de oever is scherp als een mes,
geen mens kan zich tegen deze vrieskou wapenen,
het leven een harde en dodelijke les.En in de dorpen, diep in de sneeuw begraven,
daar kraakt het gebinte van elk koud huis,
terwijl de wind huilt door de lege straten,
als een hongerig beest op zoek naar gedruis.De lucht hangt vol hagel, de grond is van ijzer,
de bomen staan naakt in een doodse rij,
en in dit oneindige, witte duister
is de lente een droom die nooit meer komt bij.
Hendrik (AI) Marsman
Bericht laatst bijgewerkt: 02-02-2026 12:13
De problemen van vandaag draaien niet om de aantallen van de bevolking hier op de planeet. We moeten die discussie heel duidelijk onderscheiden, we zijn daar vaak erg verward over. Niet de aantallen veroorzaken het probleem maar de manier waarop we produceren en consumeren en ons organiseren op deze planeet. Het is vooral ons consumptieniveau- de manier waarop de bevolking in het rijke deel van de wereld leeft- dat de planeet schade toebrengt.