Woensdag, 2 februari 2005
Vanmorgen ontwaakten we weer in een echte spookwereld waarbij dreigende en sombere wolkenluchten deze sfeer extra benadrukten. Er viel af en toe wat lichte motregen, maar halverwege de voormiddag was het uiteindelijk toch aan de zon om de zaak weer enigszins op te vrolijken, waarna we een eerder wisselvallig weertype kregen waarbij zon en wolken elkaar afwisselden met af en toe regenbuien. Later in de namiddag werden de opklaringen opnieuw een schaars goed en kregen we meer perioden met aanhoudende lichte regen. Uiteindelijk heeft dit ons 2,0 mm hemelwater opgeleverd. Koud was het zeker niet, het kwik schommelde tussen 4,3 en 8,8 graden en ook aan de grond hadden ze er een positieve kijk op met minimaal 3,9 graden. Een noordwestelijke briesje deed het echter frisser aanvoelen. Het hogedrukgebied ten westen van de Britse eilanden is ondertussen al een pudding in elkaar gezakt waardoor we nu meer westelijke stromingen gaan krijgen en na een paar rustige dagen krijgen we in het weekend dan weer actieve regenzones over ons dak. Van koning winter zullen we in elk geval nog niet zo vlug last krijgen...
Donderdag, 2 februari 2006
zoals gisteren al een tijdje gevreesd werd, is de mist voorbije nacht blijven hangen en had ie ook overdag geen enkele zin om op te krassen. Resultaat was een druilerige en kille winterdag waar niet meteen veel over te vertellen valt, behalve het feit dat het ondanks de bewolking en de zwakke tot 13 km/h halende zuidenwind opvallend koud was met maxima die niet hoger dan -1,2 graden stegen, meteen ook de laagste maximumtemperatuur uit de geschiedenis van het Malderse weerstation. Minima en maxima liepen echter nauwelijks uiteen, zo kwamen we eveneens niet lager dan -2,9 graden uit. Uit het sombere wolkendek viel af en toe lichte motregen die natuurlijk aanvroor en voor gevaarlijk gladde toestanden zorgde, doch het meest bizarre aan het weersgebeuren is dat de neerslag een paar kilometer ten westen én ten oosten van dit weerstation onder vorm van motsneeuw viel waardoor Malderen letterlijk een groen eilandje bleef middenin een witte wereld. De ietwat ongewone eilandsituatie bleef de ganse dag in stand doordat het ook elders bleef vriezen en het dunne (enkele mm) sneeuwdekje rondom Malderen intact bleef. De weerssituatie blijft ook morgen min of meer dezelfde met lage temperaturen, kans op langdurige mist (maar aangezien de opklaringen vlakbij zijn en zich onvoorspelbaar gedragen kan het op sommige plaatsen nog een aangenaam en zonnig weertje worden) en een kleine kans op wat verse motsneeuw of ijzel. Van de grote winterprik dit weekend lijkt echter weinig in huis te komen, het zal hooguit lichtjes vriezen tijdens de nacht terwijl de temperatuur in vergelijking met vandaag en gisteren zelfs al een beetje zal stijgen als aanloop van een paar actieve regenzones die zondagavond of maandag zullen binnenvallen. De winter lijkt zich echter niet zomaar gewonnen te geven en zou op woensdag langs een achterdeurtje weer binnenvallen en een aantal voorjaarsbuien genereren boven het relatief zachte noordzeewater, maar dit is nog te ver om zekerheid te hebben, getuige hiervan de heel anders uitdraaiende GFS berekeningen voor komend weekend.
Vrijdag, 2 februari 2007
Ook vandaag was het niet veel soeps op weerkundig gebied. De opklaringen werden reeds lang voor zonsopgang verdrongen door de bewolking van een naderend koufront, en de werking van het hogedrukgebied maakte het boeltje compleet door het front plat te drukken en uit te smeren over een grote oppervlakte die onder een dunne laag Stratusbewolking verdween. Wanhopige stuiptrekkingen van het afstervende front zorgden af en toe voor wat structuur in de bewolking maar echt spectaculair werd het nooit. Identiek als gisteren kwamen de opklaringen pas na zonsondergang tevoorschijn, maar nu was er geen neerslag van betekenis terwijl de wind naar het west- zuidwesten is gekrompen en aanwakkerde tot 25,7 km/h. De temperatuur raakte even hoog als gisteren met 10,8 graden, maar door de opklaringen afgelopen nacht zaten de minima beduidend lager met 3,9 graden.
Zaterdag, 2 februari 2008
Met een noordelijke stroming werden flinke hoeveelheden Arctische lucht naar Malderen getransporteerd, en daar zat ook een sneeuwzone in vervat die door de relatief hoge temperaturen waarmee we gisteren de nacht ingingen echter weinig van het witte spul heeft opgeleverd. Als er al iets gevallen is van sneeuw tijdens de nachtelijke uurtjes, is dat vrijwel onmiddellijk gesmolten terwijl de resterende neerslag wellicht als gewone regen is gevallen. In elk geval heeft dit een neerslagtotaal van 1,2 mm opgeleverd, wat ook meteen het etmaaltotaal was vermits snelle drukstijgingen er voor zorgden dat er geen nieuwe buien meer levend tot in Malderen konden doordringen. Ondanks het ontbreken van een sneeuwtapijt was het vandaag wel gevoelig kouder dan gisteren, en daar konden de opklaringen niet veel aan veranderen. Achter glas deed het wel lente- achtig aan want op een paar stapelwolkjes en onbeduidende Stratocumulusveldjes na, bleef het helder terwijl de zon er slechts korte tijd door werd onderbroken. De weinige wolken die we overdag te zien kregen, namen naar de avond toe geleidelijk verder af in omvang en aantal, maar op grote hoogte kwam er bij het invallen van de avond een flinterdunne Cirrostratuslaag binnengedreven, die met het blote oog nauwelijks zichtbaar was, maar wel een eerste aanwijzing is voor het naderende einde van deze koele en zonnige periode die nog maar pas begonnen was. Vandaag hoefden we niettemin niets te vrezen voor de wolken want ook de avond verliep helder onder een fonkelende sterrenhemel, zij het dan met snel dalende temperaturen die de komende nacht weer dicht in de buurt van het vriespunt zullen uitkomen. Naast dit alles moesten we vandaag ook nog rekening houden met een west- noordwestelijke wind met snelheden tot 41 km/h. De temperaturen hielden zich op tussen 1,2 en 7,4 graden.
Maandag, 2 februari 2009
Tijdens de vroege ochtend was het nog steeds betrokken, al lijken de satellietbeelden en analysekaarten erop te wijzen dat we nog een aantal prefrontale opklaringen gehad hebben tijdens de nachtelijke uurtjes. De bewolking die vanochtend aanwezig was, hoorde bij een neerslagzone die zachtere luchtmassa's voorafging. Deze was reeds dicht genaderd want om 7H was het onder andere in Brussel reeds volop aan het sneeuwen. Na een paar uur had zich op de meeste plaatsen een sneeuwdekje van enkele centimeters gevormd, en werd het opnieuw wat droger vanuit het zuiden. Hoeveel sneeuw er in Malderen precies is gevallen, blijft giswerk aangezien het na de middag weer is gaan dooien toen de zachtere lucht ons bereikte. Enkel het neerslagtotaal van 2,4 mm kan een ruwe indicatie zijn voor de maximale sneeuwdikte. De bewolking bestond 's middags uit Stratus en Stratus fractus, maar ging in de loop van de namiddag over in Altostratus en Altocumulus. Er leken een paar schuchtere opklaringen in te zitten, maar te Brussel heeft de zon zich in elk geval niet meer laten zien. Opvallend aan deze situatie was dat de warmere lucht vanuit het zuidoosten is komen opzetten. Dit leidde tot een erg bizarre situatie waarin de kustgebieden negatieve temperaturen optekenden terwijl het 'koude' oosten kon genieten van kwikstanden die dichtbij vijf graden uitkwamen. Het is dan ook weinig verwonderlijk dat de sneeuwmannen vooral de westelijke helft van de Benelux bezet hielden. Te Malderen schommelden de temperaturen tussen -1,3 en 3,2 graden terwijl de wind aanwakkerde tot 27,4 km/h en hierbij naar het oost- zuidoosten draaide. Tijdens de avond dreven er vanuit het zuidoosten opklaringen binnen terwijl de resterende bewolking vooral uit Stratocumulus bestond. Het koelde hierbij af tot rond het vriespunt waardoor de sneeuw nauwelijks verder wegsmolt. Er bleef op de meeste plaatsen ongeveer een halve centimeter over.
Dinsdag, 2 februari 2010
Wie er tijdig bij was, kon vanochtend genieten van brede opklaringen en een schitterende sterrenhemel. De maan had echter een wazig uitzicht wat op Altostratus translucidus bewolking wees, en deze wees op haar beurt op de nabijheid van een regenzone. Deze bleek inderdaad nabij te zijn, want bij het doorbreken van de eerste schemering was het reeds betrokken en ging het lichtjes motregenen. Dit werd gevolgd door matige tot vrij zware regenval, wat in combinatie met de tot 45,1 km/h aanzwengelende zuidwestenwind niet meteen een gezellige ervaring was. Het kwik wilde aanvankelijk ook niet echt meewerken, want de minima zaten met -0,2 graden weer net onder het vriespunt terwijl het ook overdag maar met moeite voorbij 2 graden raakte. Geen wonder dat een groot deel van Nederland met een nieuwe vracht sneeuw af te rekenen kreeg, want de koude lucht liet zich daar nog moeilijker verdrijven. Na zonsondergang warmde het echter plotseling op en konden we alsnog boterzachte maxima van 7,6 graden optekenen. De neerslag kreeg hierbij een buiig karakter, maar de droge perioden overheersten. De buien werden getriggerd door ijzig koude luchtmassa's die in Nederland nog meer sneeuw opleverden. Op veel plaatsen begon men de dag met sneeuw, kreeg men regen overdag en sloot men af met nieuwe sneeuw. Een wereld van verschil tegenover Malderen, want de temperatuursdaling die zich later op de avond inzette bracht ons op nog steeds erg zachte temperaturen van rond de 5 graden op het einde van het etmaal.
Woensdag, 2 februari 2011
Het duistere en sombere thema van de weergoden werd ook vandaag verdergezet waardoor we het daglicht nog maar eens onder een dik en egaal Stratus wolkendek zagen weerkeren. De temperatuur is tijdens de nachtelijke uren langzaam maar zeker gestegen waardoor er van de ijzelproblemen waar grote delen van het land gisteren onder gebukt gingen, niet veel meer was te merken. De minima werden reeds kort na middernacht opgetekend met 1,2 graden. Een groot deel van de nevel en laaghangende bewolking hield echter verband met dooimist aangezien er door de vorst van de afgelopen dagen weer een heleboel ijs is ontstaan dat eerst nog moet wegsmelten. Af en toe viel er wat lichte motregen, maar tegen de middag werd het droger en leek de bewolking weer wat dunner te worden. We moesten er nog lang op wachten, maar tegen de late namiddag dreven er dan alsnog een aantal opklaringen binnen waarbij de bewolking overging in Stratus fractus, Cirrostratus, Stratocumulus en Altostratus. Een groot deel van deze wolkentypen was weliswaar afkomstig van een regenzone die ons de komende uren als koufront zal aandoen, maar desondanks kregen we gedurende enige tijd een waterig zonnetje te zien dat alsnog voor een vleugje lentesfeer zorgde. Naar zonsondergang toe kregen we met steeds dikker wordende Cirrostratus en Altostratusbewolking te maken en op de radarbeelden zagen we ondertussen de eerste buien verschijnen van het naderende koufront. Deze bereikten ons enkele uren na zonsondergang en zorgden voor een plotse regenvlaag die omstreeks 21H uit het niets leek op te duiken. Hierna volgden nog een aantal buien terwijl het tussendoor af en toe droog bleef. Naast de regenbuien was ook de zuidwestenwind verantwoordelijk voor de actie die eindelijk in het weersgebeuren is gekomen. Deze was reeds tijdens de namiddag voelbaar maar wakkerde tijdens de avond geleidelijk verder aan tot er snelheden tot 45,1 km/h uit de bus vlogen. Deze bracht zachtere lucht met zich mee waardoor de temperatuur ononderbroken bleef oplopen en we pas kort voor middernacht de maxima van 5,0 graden konden optekenen. De buien hadden het neerslagtotaal ondertussen aangevuld tot een desondanks bescheiden 0,8 mm.
Donderdag, 2 februari 2012
De brutale wind is er tijdens de nacht uitgegaan, en door uitstraling koelde het af tot net geen strenge vorst bij minima van -8,1 graden. Het was nog steeds helder, en na zonsopgang deed de zon verwoede pogingen om het kwik weer op peil te krijgen. Veel succes had dit echter niet want de luchtaanvoer werd steeds kouder en zelfs met tuineffect slaagde het kwik er niet in om boven -0,7 graden uit te klimmen. De noordoostenwind zwakte in de loop van de dag gelukkig een beetje af al kwamen er toch nog snelheden tot 27,4 km/h voor. Tijdens de avond stond er maar nauwelijks wind en hierdoor was het weer aan de stralingsvorst om haar vernietigende werk op de plantjes verder te zetten bij temperaturen die omstreeks 11H 's avonds reeds tot -8 graden waren gezakt. Het was nog steeds helder en vooral kurkdroog waardoor het geen wonder mag heten dat we met 0,0 mm als neerslagtotaal afsloten.
Zaterdag, 2 februari 2013
De dag begon somber en grijs, maar er kwam al snel beweging in het sombere Stratus wolkendek. Het invallende licht kreeg een blauwachtige tint en er volgden opklaringen vanuit het noorden. Het duurde niet lang voordat de zon er weer doorkwam, maar de aangevoerde lucht was onstabiel waardoor we spoedig met buienwolken te maken kregen. De situatie was erg typerend voor de beroemde maartse buien zodat we ons mochten opmaken voor glasheldere luchten, indrukwekkende wolkenlandschappen en onverwachtse buien die alle mogelijke soorten ladingen aan boord hadden. Omstreeks 11H was het reeds prijs in Malderen en kwam het tot flinke regenval en stofhagel. Welke buien overdag de revue paseerden is niet duidelijk, maar in het westen van het land kwam het in elk geval tot zware sneeuwbuien die werden opgejaagd door een gure noordenwind. De maximale snelheid werd uit het noorden opgetekend en bedroeg 41,8 km/h. De sneeuw bleef niet liggen en voor iemand het door had scheen de zon alsof er niets gebeurd was. We kregen voortdurend uitzicht op vezelachtige aambeeldvormige wolkentoppen die zich tegen de diepblauwe lucht aftekenden en er waren ook vaak regenbogen te zien. Tijdens de avond kwam er meer bewolking opzetten en kwam het tot continue en minder zware regenval waarmee we de dag afsloten. Er stroomde duidelijk zachtere lucht binnen aangezien de neerslag overdag nog de neiging had om over te gaan in sneeuw. We sloten af met een dagtotaal van 1,4 mm terwijl de maxima tijdens één van de opklaringen 's namiddags bereikt werden met 7,5 graden en de minima tijdens een andere opklaring 's avonds met 1,8.
Zondag, 2 februari 2014
Het was vanochtend helder en de omgeving lag er inderdaad berijpt bij met bevroren plassen bij minima van 3,2 graden. Het was echter een en al zon wat de klok sloeg, en de ochtendlijke koude was dan ook al snel vergeten toen de lentesfeer weer om het hoekje kwam kijken. Het warmde snel op en het was ook in de buitenlucht aangenaam toeven in de toch wel opvallend krachtige zon. Ook de wind werkte mee door zich bescheiden op de achtergrond te houden met hooguit wat zwakke zuchtjes uit zuidwestelijke tot westelijke richtingen. Tegen de middag werd er Cumulus fractus bewolking gevormd en leek het alsof er iets op til was. De rafelige wolkenflarden werden immers steeds talrijker en wierpen af en toe hun schaduwen op de thermometer die het dan maar voor gezien hield bij maxima van 9,4 graden. Daarna doemde er een gesloten laag van Stratus en Stratus fractus bewolking op en werd het tijdelijk somber en kil. De zon wist zich voor haar ondergang echter nog eventjes te herpakken toen er terug opklaringen binnendreven die het begin waren van een lichtbewolkte tot heldere maar koele avond. Tot neerslag kwam het uiteindelijk niet zodat we onze 0,0 mm van vanochtend mogen houden.
Maandag, 2 februari 2015
Ook vanochtend zat de buiigheid er nog goed in en zagen we de hemel af en toe zelfs nog oplichten door bliksemflitsen. De buien trokken vooral ten oosten van Malderen voorbij en bestonden uit sneeuw die tijdens de hevigste exemplaren een dekje van een halve centimeter wist te vormen (onderandere in Mechelen). Een bestendig sneeuwdek konden we bij positieve minima van 0,4 graden moeilijk verwachten. De buiigheid nam daarna af en we zagen nu vooral Stratocumulus, Cumulus en in de verte nog een Cumulonimbus voorbijdrijven. De zon kwam er ruimschoots aan te pas en we haalden maxima van 4,8 graden, wat voor Vlaamse sneeuwdekjes natuurlijk de doodsteek betekende. Tijdens de namiddag zagen we terug een wolkenmuur ontstaan ten noorden van ons en deze werd gevolgd door een heropleving van de buienactiviteit naar de avond toe. Vooral omstreeks 20H kwam het tot een aantal pittige buitjes die vooral uit smeltende sneeuw en sneeuw bestonden, net voldoende voor een witte waas op de bodem. Alle buien en smeltende sneeuwresten bleken uiteindelijk goed te zijn voor een neerslagtotaal van 4,8 mm
Dinsdag, 2 februari 2016
Een reeks vrij actieve regengebieden lag min of meer boven het centrum van het land, en Malderen was vanochtend dus net boven dit buiige gebied terug te vinden. Af en toe kregen we er een veegje van mee wat een beetje lichte motregen opleverde. Vanuit het westen kwamen ondertussen meer van die neerslagbandjes aanzetten en vanuit het noorden probeerde een koufront zich een weg te banen doorheen de Lage Landen. Hierdoor werd de neerslag al snel intenser en doordat dit alles tergend langzaam verliep, viel een groot deel van de dag letterlijk en figuurlijk in het water. Naast regen werd er ook weer aan de wind gedacht en deze was nog steeds erg nadrukkelijk aanwezig waarbij ze meestal uit westelijke richtingen kwam. gelukkig werd het erg zacht met maxima van 11,4 graden. De meeste mensen zouden het bij dit aanhoudend grijze en sombere weerbeeld niet meer verwachten, maar tijdens de late namiddag gebeurde dan toch nog het grote wonder en kwamen we in de opklaringen boven het koufront terecht. Dit werd voorafgegaan door een vlaag van erg intense regen, een sterk afnemen van de wind die nu naar noordwestelijke richtingen draaide en het opzetten van een blauwe lucht in het noordwesten. Boven ons was de bewolking, die steeds uit Stratus en Stratus fractus bestond en Nimbostratus erboven, overgegaan in Altostratus die veel hoger hing zodat de hemel er niet meer zo claustrofobisch uitzag als we ondertussen gewend waren geworden. We zagen ook weer de klassieke toename van de zichtbaarheid in horizontale richting in een dramatisch helderder wordende atmosfeer met scherpe contrasten. Er hingen nog steeds plukjes Stratus fractus maar deze werden kleiner en minder talrijk naarmate de opklaringen dichterbij kwamen. De opklaringen waren er net op tijd om nog een paar zonnestraaltjes op het zompige landschap te laten vallen, en er volgde een tamelijk winderige en lichtbewolkte avond waarin het vrij sterk afkoelde. Kort na zonsondergang waren in het westen heel andere wolkensoorten te zien, namelijk parelmoerwolken die in een spookachtige rosse gloed leken te baden. Het was erg moeilijk om uit te maken of ons kippenvel door deze zeer zeldzame wolkenwaarneming kwam, of door de minima die pas nu werden bereikt met 7,3 graden. Het neerslagtotaal voor deze dag is uitgekomen op 7,5 mm.
Donderdag, 2 februari 2017
Tijdens de nacht is het opnieuw gaan overtrekken met Stratus en Stratus fractus bewolking waarbij het echter boterzacht bleef met temperaturen die niet beneden 8,2 graden zijn gezakt. Toch was er ook nog wat ruimte voor enkele bescheiden opklaringen zodat sommigen bij het begin van deze dag door een vriendelijk winterzonnetje begroet werden. Tegen de middag verschenen er meer opklaringen, doch in de hogere luchtlagen begon de boel weer vol te lopen met Cirrostratus die geleidelijk overging in Altostratus. Hierdoor kregen we de zon weliswaar vaker te zien, maar was het in een matglasversie die nauwelijks warmte afgaf, voor zover dat in deze tijd van het jaar al mogelijk was. Niet dat er gebrek was aan die warmte, want de temperaturen liepen op tot zeer hoge waarden waarbij we in de namiddag maxima van 14,4 graden haalden. De wind kromp naar zuidelijke richtingen en was meestal aan de zwakke kant. Tijdens de avond werd de bewolking dik genoeg om wat motregen te lossen, al was deze neerslag niet meetbaar en bleef het dagtotaal dus op 0,0 mm steken. Later op de avond werd het zelfs weer droog al bleef het wel betrokken en nog steeds zeer zacht.
Vrijdag, 2 februari 2018
Een indraaiende buiencluster zorgde tijdens de ochtend voor felle regenval waartussen ook weer natte sneeuw zat. De neerslag was buiig met momenten van lichte motregen ertussen. Tijdens de voormiddag kwamen we aan de achterzijde van dit systeempje terecht en werd het weer droger. Het was ook rustig met nauwelijks wind, al was de stroming noordwestelijk aan de beweging van de buien te zien. Daarna trokken echter nieuwe buiengordels over Malderen heen waardoor we met een heus waterballet te maken kregen. Langzaam maar zeker stroomde er ook wat koelere lucht binnen bij een naar het noorden ruimende wind waardoor het kwik langzaam terugliep van 5,0 naar 2,1 graden. Tegen de avond werd het weer wat droger al bleef de bewolking op een schuchtere opklaring na overheersen. We sloten af met een indrukwekkend neerslagtotaal van 15,1 mm.
Zaterdag, 2 februari 2019
Een occlusiefront heeft zich vandaag doorheen een deel van België gekruld waardoor er op kleine afstanden grote weersverschillen optraden. In het grootste deel van het land was het droog, op andere plaatsen viel de neerslag als sneeuw en in Malderen viel er regen waar af en toe ijskristallen in te zien waren. De storing bleef min of meer ter plaatse trappelen waardoor de weersverschillen de hele dag door een constante waren. Wel nam de neerslagintensiteit gestaag af naarmate de uren verstreken en tijdens de namiddag werd het zelfs tijdelijk droog, zij het onder Stratusbewolking. Tijdens de avond zorgde een stuiptrekking van de neerslagzone echter opnieuw voor wat regen die vooral naar middernacht toe weer een matige intensiteit kreeg. De stroming was noordelijk tot noordoostelijk en de temperaturen waren vrij constant met waarden tussen 1,9 en 3,6 graden. De maxima werden tijdens de droge periode in de namiddag opgetekend. Het neerslagtotaal bleek erg indrukwekkend te zijn met 27,0 mm.
Zondag, 2 februari 2020
We zaten vanochtend weer volop onder een regenzone en samen met een flinke scheut wind uit westelijke tot noordwestelijke richtingen bracht ze het herfstgevoel weer binnen. Wel is er weer zachtere lucht binnengestroomd en de temperaturen hielden zich op tussen 6,7 en 13,6 graden. Tegen de middag droogde het wat op en ging de bewolking over van Nimbostratus naar Stratus fractus met Altostratus erboven. Tot opklaringen kwam het echter niet, en het bleef bij een melkzonnetje dat we er soms nog door zagen. Tijdens de avond bleef het eveneens zwaarbewolkt en zacht meer droog. Het neerslagtotaal is op 2,5 mm uitgekomen.
Dinsdag, 2 februari 2021
Tijdens de voormiddag kregen we opnieuw met een erg actieve regenzone te maken die gevolgd werd door buien. Helaas voor de liefhebbers waren dit niet de buien die met fraaie wolkenlandschappen gepaard gingen maar hing er zeer veel Stratus en Stratus fractus bewolking die alles aan het oog onttrok. Somberheid en duisternis waren ons deel en de zachte temperaturen tot 11,4 graden waren dan ook maar een magere troost. Hier viel wel op dat de temperatuur snel steeg want de minima van 4,1 graden werden slechts enkele uren daarvoor bereikt. Na de middag leek er dan toch een beetje ruimte te komen voor een mini- opklaring, maar veel stelde het dus niet voor. Door die opklaringen konden we wel af en toe een glimp opvangen van de buienwolken en hoe schoon het allemaal had kunnen zijn als die lage wolken er niet waren. Het invallende licht kreeg ook een blauwachtige tint wat typisch is voor deze luchtsoort. Ondertussen stierven de buien echter langzaam af door stabilisatie en begon de Stratusbewolking over te gaan in een soort van Stratocumulus met erg dikke rollen erin. Maar het was bedrieglijk want later op de avond kregen we dan toch nog met buien te maken waarin het plaatselijk zelfs tot fel onweer kwam. In Londerzeel leken we daaraan te ontsnappen maar de meldingen uit andere locaties en de radarbeelden spraken natuurlijk boekdelen. De buiigheid hield nog tot een eind in de nacht aan al lijkt het vanuit het zuiden tijdelijk wat droger te gaan worden in het tweede deel van de nacht. Ondertussen is er reeds een flink neerslagtotaal naar beneden gedenderd en gedonderd met 8,5 mm tegen middernacht in Malderen.
Woensdag, 2 februari 2022
De sluierbewolking van gisteren is tijdens de nacht dikker geworden en we zagen het daglicht weerkeren onder een uitgestrekt, egaal Altostratusdek waaronder wat losse wolkenflardjes (pannus) hingen. Het wolkendek was al dik genoeg om zelfs geen waterzonnetje meer door te laten al was ze tijdens het begin van de nacht nog dun genoeg om uitstraling naar de minima van 7,6 graden toe te laten. Wie Altostratus zegt, zegt meestal regen en wie buiten kwam voelde meestal regen. Want tijdens de voormiddag begon het al snel te druppelen aan een behoorlijke intensiteit uit een nog opvallend actieve regenzone. Deze schoof tergend langzaam naar het oosten en het bleef nog een hele poos miezeren voor het tijdens de namiddag weer grotendeels droog werd. De westelijke tot zuidwestelijke wind is flink afgezwakt en we kregen subtropische lucht als vergoeding voor het grijze en natte weer. De temperaturen stegen naar 10,3 graden en die stijging was dus grotendeels aan de luchtsoort te danken want van zonnestraling moesten we het totaal niet hebben vandaag. Nochtans hebben grote delen van Nederland van een lenteachtig weertje kunnen genieten en leek het dus alsof we in Malderen pech hadden met de positie en oriëntering van de neerslagband die ook maar nauwelijks bewoog. Het gedruppel eerder in de dag bleek uiteindelijk goed te zijn voor 0.5 mm als dagtotaal.
Donderdag, 2 februari 2023
De bewolking heeft tijdens de nacht stand gehouden en ze bestond nog steeds uit Stratus en Stratus fractus waaruit het nu af en toe motregende. Er stond ook weer een strakke westelijke tot west- zuidwestelijke wind die erg zachte lucht van over zee aanvoerde. Het was alles behalve koud vanochtend met temperaturen die niet onder de 7,8 graden zijn gezakt. Overdag werd er dan nog meer zachte en vochtige zeelucht aangevoerd, maar wat de weerberichten niet zagen aankomen is dat er plotseling een gebied met brede opklaringen ontstond in het uitgestrekte wolkenveld. Dit strekte zich uit over de westelijke helft van Vlaanderen en ook Malderen kwam dus net op de rand van deze opklaringen te liggen. Met als gevolg dat het uitermate zonnig werd wat in combinatie met de zachte temperaturen die tot 10,5 graden stegen voor een echt lentegevoel zorgde. Wie buiten dit bevoorrechte gebiedje woonde (of moest werken) kon alleen maar gefrustreerd toekijken maar lang zou deze situatie niet duren want de stroming was sterk met een strakke westenwind. We kwamen dus al snel in de bewolking verderop terecht waarna somberheid en duisternis weer de vaste ingrediënten werden tijdens de namiddag. Enkel de zachte temperaturen mochten we houden. Op het einde van de namiddag volgde er een periode van motregen en lichte regen maar met een uiteindelijk totaal van 0,6 mm mocht het allemaal geen naam hebben. Later op de avond klaarde het gedeeltelijk op en zagen we regelmatig het bleke licht van de wassende maan doorheen een wolkendek van grote plakken Stratocumulus dringen. Deze bewolking hield voor de rest van de avond stand met af en toe een duidelijke opklaring erin waarlangs we nog een glimp van de sterrenhemel konden opvangen. Het bleef nu definitief droog terwijl er nog steeds een strakke wind bleef staan.
Vrijdag, 2 februari 2024
De Stratocumulusvelden zijn tijdens de nacht weer verdwenen en tegen de ochtend zagen we vooral laaghangende flarden Stratus fractus die zich snel voortbewogen vanuit het westen bij minima van 4,1 graden. Ze hadden de neiging om zich in banden te groeperen waardoor er ook ruimte ontstond voor opklaringen. Maar er kwamen steeds meer wolken opzetten waardoor de zonnige momentjes steeds korter duurden tot het kort voor de middag helemaal overtrokken raakte. De zon kregen we daarna niet meer te zien en ook met de blauwe luchten tussendoor was het nu definitief afgelopen. Daarnaast stond er ook een strakke wind uit westelijke tot west- noordwestelijke richtingen die weliswaar zachte lucht aanvoerde waarin maxima van 9,9 graden mogelijke waren. En het bleef bij dit alles ook droog. Tijdens de namiddag veranderde er niet veel meer en bleef het betrokken, zacht, winderig en droog. Het enige dat ons nog een beetje voorjaarsgevoel gaf was het licht dat op een of andere manier anders aanvoelde en een beetje intenser leek te zijn dan hetgene dat we normaal ervaren op een sombere Stratusdag in het midden van de winter. Tijdens de avond bleef alles hetzelfde en we eindigden uiteindelijk met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 2 februari 2025
De opklaringen hebben de hele nacht kunnen stand houden waardoor het vanochtend nog steeds helder was met frisse minima van -3,5 graden. Aan de grond kwamen we zelfs uit op een ijzige -7,2 graden. Er werd flink wat rijp gevormd en het zag er allemaal sfeervol uit in een winters ogend landschap. De zon kon overdag volop schijnen en had alleen de aanwezigheid van enkele plukjes Cirrus naast zich te dulden. Deze zaten vooral in het noorden en dat is ook logisch met alle fronten en depressies die in een ruime bocht in die richting langs trokken. Eens de zon op was, warmde het snel op en in de nog steeds heldere en zonnige condities haalden we uiteindelijk 6,6 graden en vrij normale tot zelfs iets te hoge temperatuur voor de tijd van het jaar. In deze omstandigheden verdween het grootste deel van het ijs en de rijp en dit zorgde in de pluviometers terug voor 0,2 mm aan smeltwater. Wind stond er niet en er was dus ook geen luchtmenging waardoor we aan de horizon opnieuw een smogachtige laag zagen. Eens de zon wat lager stond kreeg die daardoor ook een okerkleurige gloed. Het koelde ondertussen weer snel af en omstreeks 19H30 zaten we terug onder het vriespunt. Aan de grond was dit om 17H10 al het geval. IJskristallen en rijp begonnen zich dus alweer volop te vormen aan het begin van de avond al zagen we de afkoeling wel een beetje afremmen later in de nacht. De minima van vanochtend werden dan ook niet meer scherp gesteld. Mogelijk zat het binnenstromen van iets vochtigere lucht er voor iets tussen, vooral in de zuidwestelijke helft van de Benelux was er wat meer invloed van deze luchtsoort. Het bleef voorlopig nog helder ondanks dat vocht, er werd enkel wat nevel gevormd op het platteland.