Zaterdag, 5 februari 2005
Net als de voorbije dagen werd het opnieuw een betrekkelijk rustige dag, met als voornaamste verschil dat het nu droog bleef en slechts de neergeslagen dauwdruppels op de pluviometer voor het dagtotaal van 0,2 mm zorgden. We begonnen de dag met veel wolken maar daarna kregen we steeds bredere opklaringen waardoor uiteindelijk slechts wat hoge wolkensluiers de hemel sierden. Vanuit het zuidwesten kwam echter plots weer nieuwe bewolking opzetten waardoor we de rest van de dag van zonlicht verstoken bleven. Het was niet meteen warm te noemen met temperaturen tussen -1,1 en 6,3 graden en de zuidelijke wind heeft ook flink haar duit in het zakje gedaan om het koudegevoel danig te verhogen met haar snelheden tot 27 km/h. Doordat het gisteren besproken koufront niet meer tot bij ons kan doordringen blijven we in hetzelfde rustige weertype zitten waarbij de nachten vorstig kunnen uitpakken maar door de aanvoer van droge landlucht de zon meer kansen zal krijgen.
Zondag, 5 februari 2006
Bij het aanbreken van de daglichtperiode bleek het wolkendek zich weer volledig gesloten te hebben terwijl er af en toe wat fijne motregen viel, maar de hoeveelheden waren aanvankelijk niet meetbaar. Kort voor de middag leek het wolkendek iets dunner te worden, maar mogelijk ging het opnieuw om gezichtsbedrog, in elk geval werd het nadien weer donkerder, kwam er zelfs wat mist opzetten en ging het iets harder regenen, vergezeld van een paar rudimentaire sneeuwkristalletjes tussen de druppels, maar veel leverde dit niet op, het neerslagtotaal liep op tot amper 0,4 mm. De temperatuur die 's nachts nog even aan de vorstgrens getipt heeft met -0,2 graden als minimum is in de loop van de dag opgelopen naar 5,9 graden terwijl de noordelijke wind iets aanwakkerde tegenover gisteren met maximum 17,7 km/h. Naar de avond toe werd het weer droog maar het wolkendek bleef netjes gesloten.
Maandag, 5 februari 2007
Voor de verandering weer een erg sombere dag waarbij de lage wolken reeds lang voor zonsopgang het hoge woord voerden. Er heeft zich ook mist gevormd maar de dichtheid hiervan was niet overdreven en vooral in steden en dichtbebouwde gebieden bleef deze beperkt. Een paar uur later trok de mist op, maar dit opruimwerk was niet het werk van de zon maar van een naderend koufront waardoor we van zonlicht verstoken bleven en dus letterlijk van de regen in de drup terechtkwamen. Letterlijk inderdaad want pakweg halverwege de namiddag ging het hieruit enige tijd regenen Opklaringen die later aarzelend op het toneel verschenen konden niet meer in onze gunst komen vermits het reeds donker was, al moet menig winterliefhebber hierdoor een zucht van opluchting geslaakt hebben vermits het kwik in deze omstandigheden snel naar beneden dook en het vriespunt weer binnen handbereik kwam. De laagste temperaturen werden echter gemeten vlak voor de mist vanochtend haar intrede maakte, namelijk -1,7 graden. 4,8 graden. De zuidwestenwind was echter erg zwak met hooguit 9,7 km/h. Het koufront leverde ons 1,2 mm verse regen op.
Dinsdag, 5 februari 2008
Het is afgelopen nacht kennelijk zeer snel gegaan want vanochtend vroeg regende het alweer pijpenstelen boven het Malderse weerstation terwijl het (uiteraard) volledig betrokken was. De regen, of beter neerslag, want er zat ook een beetje smeltende sneeuw tussen bij een luchttemperatuur die tot 4,3 graden daalde, bleef een paar uur aanhouden, maar tegen het aanbreken van het eerste daglicht werd het snel weer rustiger. Van de bewolking waren we echter nog lang niet verlost: we werden nog de hele voormiddag geplaagd door Stratus fractus onder een gesloten Altostratusdek waaruit af en toe nog lichte of matige regen viel. Tegen de middag werd het uiteindelijk wat droger terwijl er na de middag eveneens geen gebrek was aan bovengenoemde wolkensoorten. Bij het invallen van de avondschemering kregen we dan alsnog opklaringen te zien aan de achterzijde van het koufront, maar hierbij viel meteen op dat het opmerkelijk zacht bleef terwijl de temperatuur zelfs begon te stijgen richting 10,0 graden. Het was dus al voor een leek op weerkundig gebied duidelijk dat er iets niet helemaal klopte, en dit zou later op de avond ook blijken toen een uitzonderlijke combinatie van windschering op grote hoogte, vochtigheidsgraad en lifting aan de voorzijde van een post- frontale vore ervoor zorgden dat er felle onweders tot ontwikkeling kwamen van het supercel- type. Doordat dit soort buien rond een eigen kern draaien en zich dus gedragen als mini- lagedrukgebiedjes, bleef de vorming van windhozen en tornado- achtige verschijnselen niet achterwege en werden onderandere Lier en het vlakbij gelegen Dendermonde zwaar getroffen met veel schade maar gelukkig geen doden of gewonden. Net als op 2 oktober 2006 dook ook Malderen net onder de neerslagkern van de supercel door wat zich vertaalde in een plots opduikende muur van stortregen en twee bliksemontladingen om 'u' tegen te zeggen. De schade bleef beperkt tot een plastic bloempotje dat in de vijver is terechtgekomen, maar het lijkt erop dat het weerstation en bijhorende infrastructuur opnieuw door het oog van de naald is gekropen. Bij dit onweer vielen vooral de zeer dikke regendruppels op terwijl de bui zich snel verplaatste zodat het natuurgeweld maar pakweg een kwartier heeft aangehouden. Aan rukwinden ontbrak het evenmin, deze haalden 56,3 km/h uit het zuidwesten. De rust keerde vervolgens snel weer al zijn er op de radarbeelden nog heel wat buien te zien zodat we het komende nacht wellicht niet helemaal droog zullen houden. Tot nu toe is er 7,4 mm neerslag gevallen dit etmaal.
Donderdag, 5 februari 2009
Na veel geduw en getrek is de storing alsnog het land uitgeraakt. Een luchtig weertype met opklaringen en zonneschijn leverde dit echter niet (meteen) op, want we kwamen al snel onder een volgende storing terecht. Dit zorgde vanochtend opnieuw voor betrokken weer, waarbij de bewolking terug uit Altostratus bestond. Hieruit ging het in de loop van de voormiddag lichtjes regenen, terwijl de regen een stuk intenser werd naar de middag toe. Vervolgens werd het terug droog en ging de bewolking over in Altostratus en Altocumulus, waarop opklaringen volgden. Ze brachten een chaotische wolkenlucht aan het licht die naast eerdergenoemde wolkentypes ook Cumulus congestus en Stratus fractus bevatte. Hoge sluierwolken zorgden ervoor dat de opklaringen niet echt overtuigend waren, en er doken ook een aantal plaatselijke buien op die overigens voor prachtige valstrepen zorgden aan de chaotische wolkenlucht. Samen met dit alles kwam er ook gevoelig zachtere lucht binnenstromen waardoor de temperatuur kon stijgen van 0,8 naar 9,1 graden, terwijl voor het transport van deze zachte lucht een zuid- zuidwestelijke bries tot 32,2 km/h werd ingezet. Tijdens de namiddag kwam er massaal Stratocumulusbewolking opzetten, waarna we weer vertrokken waren voor een sombere periode die de rest van de daglichtperiode in beslag nam. Er viel hierbij terug lichte of matige regen, maar na zonsondergang konden we gelukkig weer genieten van droger weer en brede opklaringen die vanuit het zuiden kwamen binnengedreven. Het koelde daardoor aardig af, maar het vriespunt bleef voor de verandering nog eens op veilige afstand. Het luchtruim bestond nu uit een paar losse Stratocumulusvelden en een laag Cirrostratusbewolking die voor een mooie kring (halo) rond de maan zorgde. Later op de avond verdwenen deze optische verschijnselen weer, maar het bleef voor de rest rustig en droog. Het neerslagtotaal is dan ook reeds een feit geworden met 1,6 mm.
Vrijdag, 5 februari 2010
Dankzij de bewolking van een oprukkend koufront zijn we vannacht (opnieuw) van vorstige toestanden gespaard gebleven. Het kwik kwam niet lager dan 2,4 graden, maar hiervoor moesten we dan weer betalen met een sombere, grijze voormiddag. Als intrest werd daar ook nog een portie lichte regen aan toegevoegd, welke vooral rond en na de middag regelmatig naar beneden kwam. Samen met de neerslag stroomde er ook wat koelere lucht het land in zodat de temperaturen het iets minder goed deden dan gisteren met waarden tussen 2,4 en 8,4 graden. De wind draaide hierbij naar het zuiden en haalde snelheden tot 20,9 km/h. Veel veranderde er niet aan het erg sombere weersbeeld en ook na zonsondergang bleef het betrokken met af en toe nog wat lichte motregen. We sloten af met een neerslagtotaal van 2,2 mm.
Zaterdag, 5 februari 2011
Vooral tijdens de nacht en vroege ochtend kregen we met stormachtig weer te maken bij windsnelheden die piekten tot 61,2 km/h uit het westen. Net als gisteren viel het achterwege blijven van grote neerslaghoeveelheden op, maar toch kregen we af te rekenen met striemende vlagen van motregen tussendoor. Het bleef de hele dag door grijs en somber terwijl de wind na de middag de neiging had om een tikkeltje af te zwakken. Samen met de bewolking werd opnieuw zachte zeelucht aangevoerd waardoor de temperaturen erg hoog uitpakten met waarden tussen 10,4 en 11,6 graden ondanks de volledige afwezigheid van de zon. Tijdens de avond veranderde er weinig aan het onstuimige maar sombere weer en ondanks de motregenvlagen wees de pluviometer op het einde van de dag nog steeds 0,0 mm aan.
Zondag, 5 februari 2012
Het warmtefront kwam net ten westen van ons te liggen en de neerslag bereikte ons in de vorm van 1 sneeuwvlok die omstreeks 10H neerdwarrelde. Mogelijk zijn er zelfs meerdere vlokken gevallen, maar het is in elk geval duidelijk dat het neerslagtotaal 0,0 mm bedraagt. De minima zijn door de bewolking niet beneden -10,4 graden gezakt al is dit nog steeds op en top winterweer. Toen de bewolking van het warmtefront oploste was er een mix van Stratocumulus en Cirrus te zien die voor zeer mooie uitzichten zorgde zodra de zon in de late namiddag wat lager zakte en de kleuren warmer werden. Wat overigens ook voor de temperaturen geldt want we haalden terug maxima van -1,6 graden terwijl het nog niet eens zo koud aanvoelde bij een zeer zwakke oost- zuidoostenwind tot 19,3 km/h. Ook na zonsondergang bleven wolkenvelden ervoor zorgen dat de afkoeling wat werd afgeremd en we er voor middernacht met matige vorst vanaf kwamen.
Dinsdag, 5 februari 2013
Tijdens de ochtend regende het weer volop terwijl er een gure herfstwind stond. Een doodgewone verzopen regendag zoals we er al dertien in nog meer dozijnen hebben gezien afgelopen winter leek het. Maar plots regende het nog harder en konden we toekijken hoe dichte regengordijnen vrijwel horizontaal langs de straatverlichting werden gejaagd met snelheden tot 51,5 km/h uit het westen. Vervolgens maakte de regen een tikkend geluid waarop hij overging in stofhagel en natte sneeuw. Opeens zag alles wit, maar het was niet van de sneeuw want boven ons kronkelde een felle bliksemschicht die de omgeving in haar spookachtig witte licht liet baden. Er volgden nog verschillende blikseminslagen in de buurt van het weerstation. We leken wel in een zomers noodweer terecht te zijn gekomen, ware het niet dat een deel van de neerslag als sneeuw viel. Even plots als het onweer kwam opzetten was het weer weg en de neerslag ging terug over in de doodgewone regen waarmee we zijn begonnen. Daarna werd het droog en bij de eerste schemering bleek het luchtruim met Cirrus densus, Cumulus congestus en Stratus fractus te zijn bedekt. Daarin ontstonden opklaringen en we kregen nu een vriendelijk weertype met brede opklaringen aangeboden. De schaduwwerking van Engeland ging nieuwe buienontwikkeling tegen en het was vooral Nederland dat overdag met bijkomende (onweers)buien te maken kreeg. Naar de avond toe werden de wolkenluchten weer dreigender en onderandere in Brussel kwam het kort voor zonsondergang tot een zeer zware stortbui die vooral uit korrelhagel en smeltende sneeuw bestond. Deze werd omringd door indrukwekkende stapelwolken die tot op een voor de tijd van het jaar ongebruikelijke hoogte leken uit te groeien. Toch was het gemakkelijk om ze van de echte zomeronweders te onderscheiden door naar hun inhoud te kijken of naar de thermometers die niet meer dan 7,7 graden aangaven als maximumtemperatuur. Okergeel oplichtende valstrepen, regenbogen en citroenkleurige aambeelden maakten het plaatje compleet zodat de weersfotografen uiteindelijk niet meer wisten waar eerst te klikken. Tijdens de avond werd het terug rustig maar het voelde bijtend koud aan door de doorstaande wind. We sloten af met een neerslagtotaal van 4,0 mm en de temperatuur bleef nog net boven het vriespunt met 1,7 graden als uiteindelijke minimumtemperatuur.
Woensdag, 5 februari 2014
De regenzone heeft ons tijdens het tweede deel van de nacht weten te bereiken, en hoewel de weerberichten het over een afstervend exemplaar hadden, zat er nog tamelijk veel activiteit op. Vooral omstreeks 6H kwam het water met bakken naar beneden en vervolgens bleef het nog een lange tijd nadruppelen. In het westen verschenen vervolgens al snel opklaringen en daarna zagen we de regenzone als een band van Cirrostratus, Altostratus en Stratocumulus wegtrekken naar het oosten. Ze was scherp begrensd en we zaten dus meteen volop in de zon. Korte tijd later dreven er echter Stratocumulusvelden en Cirrostratus binnen en op de satellietbeelden konden we zelfs zien dat de aangevoerde lucht zwaar gestoord was en dus vol zat met buien. Deze zouden ons echter pas tegen de avond bereiken waardoor we nog eventjes konden genieten van vriendelijk voorjaarsweer met redelijk wat zon en net als gisteren weer zomers aandoende Cumuluswolkjes die zich tijdens de namiddag vormden. Ondanks de theoretisch gezien polaire luchtmassa warmde het op tot 11,1 graden en kouder dan 5,9 graden is het op geen enkel moment geweest. Kort voor zonsondergang bereikten de eerste buien ons welke erg pittig uitpakten met dikke druppels en op sommige momenten leek er zelfs wat hagel tussen te zitten. Verderop in het aanvoergebied zat er zelfs onweer op de buien maar in het binnenland was daar nauwelijks wat van te merken. Door het korte optreden van de buien bleef het neerslagtotaal desondanks beperkt tot 2,0 mm. We moesten het vooral van de wind hebben die tijdens de avond verrassend krachtig uit de hoek kwam. Op sommige momenten werd de relatieve rust die er hing abrupt onderbroken door felle rukwinden die uit het niets opdoken en met donderend geraas over het weerstation gierden. Meestal kwamen ze uit zuidwestelijke tot westelijke richtingen en werden ze even plots weer gevolgd door periodes van relatieve rust en stilte voor zover deze niet werd onderbroken door de vele korte maar krachtige wolkbreukjes.
Donderdag, 5 februari 2015
Er zijn vanochtend opnieuw een aantal buien binnengedreven en deze zorgden af en toe voor wat lichte sneeuwval. Deze sneeuw bleef liggen bij minima van -4,4 graden en een goed bevroren ondergrond, maar de hoeveelheden waren verwaarloosbaar zodat er nauwelijks wat van een sneeuwdek te merken viel. De wind kwam nog steeds uit het noorden en het grootste deel van de bewolking die de helft van het luchtruim bedekte bestond uit Stratocumulus waar hier en daar Cumulus zat ingebed en natuurlijk ook de buienwolken die voor de sneeuw verantwoordelijk waren. De buienactiviteit bleef er het grootste deel van de dag inzitten, maar zoals bij dit weertype wel kon verwacht worden werden niet alle plaatsen gelijk bedeeld met de witte producten. Zo bleek er op het einde van de namiddag tussen Kapelle op den bos en Mechelen bijna drie centimeter sneeuw te liggen terwijl dat in Malderen amper één centimeter was. Sneeuw die slechts gedeeltelijk is weggesmolten bij maxima van slechts 2,3 graden. Het werd weer droog tijdens de avond en er volgde een mooie zonsondergang die door het wit gepoederde winterlandschap extra cachet kreeg. Daarna koelde het snel verder af en werd er massaal ijs gevormd door de vrij krachtige noordoostenwind die ook 's avonds niet ging liggen. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,3 mm.
Vrijdag, 5 februari 2016
Een dikke laag Stratus bewolking heeft zich tijdens de nacht weer over ons meester kunnen maken waardoor de dag somber startte. De atmosfeer eronder was erg nevelig en na een tijdje leek het alsof de nevel overging in zeer kleine motregendruppeltjes die geleidelijk dikker werden. Dit werd gevolgd door perioden van motregen en regen welke voor een groot deel van de voormiddag aanhielden. Dit alles leek bij een warmtefront te horen, en er werd geleidelijk zachtere lucht aangevoerd waardoor de minima reeds 's ochtends vroeg bereikt werden met 5,3 graden terwijl de maxima vrij laat werden opgetekend met 11,2 graden. Na de middag werd het droger en zagen we de bewolking overgaan in Altostratus waar veel Stratus fractus onder hing. De zon kregen we echter niet te zien. De wind kwam meestal uit westelijke tot zuidwestelijke richtingen en was goed voelbaar zonder dat het echter tot stormachtige toestanden kwam. Tijdens de avond kregen we terug een aantal vlaagjes van motregen te verwerken, en deze gingen geleidelijk over in intensere regenval die in de loop van de nacht bleef aanhouden. Tegen middernacht had dit het neerslagtotaal reeds aangevuld tot 0,4 mm.
Zondag, 5 februari 2017
De depressie die de regen gisteren veroorzaakte, ondervond tijdens de nacht navigatieproblemen door het aansterkende bolwerk van hogedruk boven Scandinavië waardoor het ding begon rond te tollen en verzwakte. Hierdoor raakten we erg moeilijk van diens bewolking af en waren we er als zonneklopper weer aan voor de moeite. Het afstervingsproces ging natuurlijk met enkele stuiptrekkingen gepaard waardoor we het af en toe nog lichtjes zagen regenen of motregenen. Kortom een erg saai, troosteloos en kil weertype waarbij het ook nog eens opvallend kalm was met een nauwelijks voelbare zuidoostelijke wind die verder naar oost- zuidoostelijke richtingen kromp. Hierdoor werd er ook koelere lucht aangevoerd, maar met minima van 4,1 graden en maxima van 7,8 graden was de overgang naar een winters weertype ook vandaag nog niet zichtbaar ondanks de adrenalinestimulerende setting voor de schaatsers onder ons die nu op de weerkaart zichtbaar was. Tijdens de namiddag veranderde er weinig aan het troosteloze weertype en ook tijdens de avond was het rustig, kil betrokken en druilerig met af en toe lichte regen of motregen. Hoewel het overdag nauwelijks droog is geweest, is het dagtotaal door de zwakke neerslag op 0,4 mm blijven steken.
Maandag, 5 februari 2018
Tijdens het tweede deel van de nacht is het dan toch nog opgeklaard en bij een afgezwakte wind is het een graadje gaan vriezen. Toch werd er al opvallend veel ijs en rijp gevormd doordat de wind nog niet helemaal is gaan liggen en er dus een versnelde bevriezing plaatsvond. Bij het eerste ochtendgloren zagen we Stratus fractus wolken binnendrijven waardoor de zon nog een flinke uitdaging aangeboden kreeg. De wind kwam nog steeds uit het noordoosten al was ze niet meer zo brutaal als gisteren. Overdag losten de wolkenflarden op en kon de zon voor het eerst sinds een eeuwigheid weer voluit gaan. Al bleven grote delen van Nederland nog kreunen en zuchten onder een dik Stratocumulusdek dat in het noorden zelfs niet meer is opgetrokken. Het kwik steeg naar 3,6 graden maar op schaduwrijke plaatsen was heel de dag door rijp en ijs te zien door de negatieve dauwpunten. Tijdens de avond doken de temperaturen snel naar beneden en werd de ijsvorming algemeen. We bereikten ook nu pas de minima van -1,9 graden terwijl we de dag afsloten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 5 februari 2019
We bevonden ons vanmorgen aan de achterkant van de regenzone waar opklaringen hun opwachting maakten. Maar de lucht was zwanger van het vocht waardoor er veel Stratus fractus ontstond waardoor de zon slechts sporadisch kon doorbreken. De wolken hingen laag en daarin was een vrij sterke westelijke stroming te zien al stond er op de begane grond niet zoveel wind. Halverwege de namiddag begon een volgende regenzone in de atmosfeer te roeren waardoor de Stratusbewolking oploste en het tijdelijk erg zonnig werd. Bij maxima van 6,9 graden zorgde dit eventjes voor een erg vriendelijk weertype. In de hogere luchtlagen waren ondertussen de eerste Cirruspluimen van die regenzone te zien en na een uurtje dreven er terug velden Stratus fractus langs die voor een mooi uitzicht zorgden in combinatie met de resterende opklaringen. Tot het weer helemaal betrokken was natuurlijk. Na zonsondergang klaarde het weer op en in combinatie met de afzwakkende wind zorgde dit voor een snelle afkoeling waardoor we de minima van 1,7 graden nu pas bereikten. Of het tot vorst (in de hut) zal komen is nog af te wachten gezien de opdringende regenzone. Gedruppel uit de storing afgelopen nacht en wat condensvorming tijdens deze avond zorgde voor een neerslagtotaal van 0,1 mm.
Woensdag, 5 februari 2020
Na middernacht is er vrijwel geen neerslag meer gevallen en hebben de opklaringen die gisteren al boven Nederland hingen ons goed en wel kunnen bereiken. Maar ondertussen viel de wind weg en de stagnerende poollucht was natuurlijk een ideaal recept om ons in een witberijpte wereld te laten ontwaken en dit bij minima van -0,7 graden. Overdag kwam de zon er weer bij om ons op te warmen maar we moesten weer vlug zijn want er dreef Stratocumulus binnen en hoewel deze er aanvankelijk fraai uitzag met regelmatige patronen erin, werd het steeds somberder. Het daglicht dat door de wolken viel werd zwakker en tegen de late namiddag was het weer een mistroostige winterwereld waar we tegenaan keken. Deze warmde nog op tot 7,0 graden terwijl er een zwakke noordwestenwind stond. De bewolking kon een nieuwe afkoeling tijdens de avond verhinderen en voor het eerst konden we nu luisteren naar een uitbundig orkest van talloze merels die toch wel aangeven dat de lente stilaan om het hoekje komt kijken. Hierdoor konden we de doosjes Prozac dan toch nog in de kast laten liggen en het bleef ook nog eens droog waardoor we van dit alles ook in de buienlucht konden genieten. Het dagtotaal is op 0,0 mm uitgekomen.
Vrijdag, 5 februari 2021
We bevonden ons net op de rand van een regenzone die oost- zuidoost van Malderen lag. De bewolking bestond hierdoor uit Altostratus terwijl er in het westen en noordwesten opklaringen te zien waren. Het was droog maar de storing bleef de hele tijd ter plaatse zwalpen waardoor we steeds met Cirrostratus, Altostratus en soms ook Stratocumulusvelden te maken kregen. Hoe dan ook wist de zon zich regelmatig een weg te banen doorheen deze wolkenvelden die zeker naar de middag toe minder aaneengesloten werden. Het werd dus ook vandaag weer aangenaam winterweer met lentetrekjes en de temperaturen tussen 5,8 en 10,9 graden deden daar zeker geen afbreuk aan. Na de middag kwam de nadruk meer te liggen op losse Stratus fractus flarden die het van de sluierbewolking leken te willen overnemen. Ook hier wist de zon zich nog doorheen te wringen maar tegen de avond begon het dan toch weer overwegend somber te worden. Neerslag viel er niet of amper en het dagtotaal bleef dan ook beperkt tot 0,0 mm.
Zaterdag, 5 februari 2022
Tussen twee regenzones in konden we vandaag weer herademen in vriendelijke en zonnige condities die aan lente deden denken. Het licht was al een stuk intenser en de hemel werd opgesierd met wat ijle vederwolken, condensatiestrepen en veldjes Cirrostratus. Wel stond er nog erg veel wind en dit zorgde ervoor dat de minima nog vrij hoog bleven met 1,3 graden ondanks de open hemel. Nog voor de middag zagen we plots wolkenflardjes ontstaan en het waren deze die de nog steeds krachtige stroming zichtbaar maakten door de enorme snelheid waarmee ze langs dreven. Ze werden steeds talrijker en groter en vanuit het westen dreven later ook Stratocumulusveldjes binnen die heel dun waren en op Altocumulus leken. Boven de wolkenflarden die meer en meer op Cumulus gingen lijken begonnen er ook lenticulariswolkjes te ontstaan die aangaven dat er wat op til is. Na de middag kwam de zon in moeilijkheden en dit was vooral door toedoen van de wolkenflarden die nu zo dicht op elkaar zaten dat er bijna van een gesloten Stratusveld kon gesproken worden. Slechts hier en daar waren er nog blauwe stukjes te zien. Door de vrij krachtige westenwind voelden de maxima van 9,0 graden meteen een stuk frisser aan nu de zon het weer liet afweten. Later in de namiddag werden de opklaringen weer breder maar vanuit het noord- noordwesten kwam Cirrostratusbewolking opzetten die aan een opvallend hoge snelheid het luchtruim veroverde. In een mum van tijd was het volledige uitspansel ermee bedekt en was deze bewolking reeds overgegaan in een grijze waas van Altostratus. Er bleef nog een deel van de wolkenflarden over die ongeveer 2/8 van het luchtruim bedekten. Wie dacht dat we het vandaag nog droog zouden kunnen houden kwam bedrogen uit want het ging nu ontzettend snel en een dik uur na het invallen van de duisternis was het alweer volop aan het regenen terwijl de wind geleidelijk verder aantrok. Tegen middernacht was er reeds 0,1 mm gevallen.
Zondag, 5 februari 2023
We kwamen vandaag in koelere lucht terecht wat gepaard ging met een opener weertype maar ook lagere temperaturen. De maxima werden dan ook al erg vroeg bereikt met 8,9 graden. Wie zich aan zonovergoten toestanden verwachtte in deze nieuwe luchtsoort kwam overigens bedrogen uit want er werd massaal een soort van Cumulus fractus gevormd die zodanig dicht op elkaar zat dat de zon maar heel af en toe tevoorschijn kwam, en telkens voor minder dan een minuut per zonnig moment dat ons nog gegund was. Er stond ook nog eens een erg temperamentvolle noord- noordwestelijke wind die verder naar het noorden ruimde en voor een erg guur gevoel zorgde waardoor het niet meteen een pretje was op buiten te vertoeven ondanks het droge weertype. Het was wachten tot de late namiddag toen de opklaringen breder werden en de wolkenflardjes begonnen op te lossen. De zon kregen het dan el voor het zeggen al was er niet veel tijd meer om van haar verwarmende stralen te kunnen genieten. Oorzaak van deze opklaringen was wellicht de Cirrostratus en Altocumulus bewolking die later in het noorden verscheen en mogelijk gepaard ging met advectiestromingen die deze bewolking liet oplossen. Het wegvallen van de thermiek kan er ook in meegespeeld hebben daar de bewolking deels cumuliform van aard was. Hoe dan ook, de omstandigheden leenden zich nu voor een snelle afkoeling want de wind viel nu ook weg en de onderste luchtlagen konden dus versneld afkoelen. De kans is dus groot dat we morgen in een berijpte wereld zullen ontwaken. Voor middernacht was alles nog vloeibaar en dus ook in de 0,6 mm aanwijzende pluviometer al scheelden het niet veel met de minima van 4,0 graden doe rond middernacht bereikt werden.
Maandag, 5 februari 2024
De wind is tijdens de nacht verder aangewakkerd waardoor het er vanochtend stormachtig en ruig aan toe ging. Gelukkig was het nog steeds zacht waardoor het niet al te guur aanvoelde. Tijdens de nacht is het ook nu niet kouder dan 8,2 graden geworden en overdag liep het kwik verder op naar maxima van 10,4 graden. Voor zij die de somberheid en duisternis van de voorbije dagen moe zijn, was er ruimte om wat te herademen en onze zonnebatterijen weer op te laden door toedoen van opklaringen die tijdens de voormiddag binnendreven. Maar het ging er allemaal spaarzaam aan toe want de bewolking bleef overheersen en als de zon er doorbrak duurde dat meestal niet langer dan 15 tot 20 seconden. Een flinke verbetering tegenover het afgelopen weekend maar dus nog lang niet genoeg om de klagers onder ons het zwijgen op te leggen. Tijdens de namiddag klonken deze zelfs nog enkele decibels luider toen de bewolking zich weer sloot en het terug even grijs en somber werd. We hielden het wel nog droog en konden zo tijdens de al even bewolkte avond afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 5 februari 2025
Het zwakke koufrontje is tijdens de nacht over Malderen getrokken en het was heel mooi op de satellietbeelden te zien als een band van hoge bewolking die van zuidzuidwest naar noordnoordoost liep. Helaas zat er onder dat bandje een uitgestrekt gebied met Stratusbewolking en deze leek zich los te hebben gekoppeld van het koufrontje waardoor het front er alleen vandoor ging en de Stratusbewolking achterbleef. Het resultaat was somberheid, kilte en duisternis die ons de hele dag door zou achtervolgen. Vanuit het noordwesten was er af en toe een neiging tot opklaren te zien en de noordwestelijke helft van de Benelux leek zich inderdaad achter die Stratusbewolking te bevinden. Maar deze opklaringen rukten nauwelijks op en als ze het al deden was dat aan een slakkengangetje van waarschijnlijk niet meer dan enkele honderden meters per uur. Het was al bijna mogelijk om de gebieden met wolken en opklaringen op een landkaart in te tekenen zo statisch was het geheel. Het temperatuursverloop was net als het weertype uiterst saai te noemen met een zeer langzame opwarming die zich de hele dag door verder zette in een quasi lineair verloop. Elk uur kwam er ongeveer een tiende van een graad bij met de minima van 2,2 graden eerder in de nacht en na zonsondergang een iets snellere opwarming die ons naar de uiteindelijke maxima van 4,7 graden bracht. Dit is eigenlijk best wel verrassend te noemen want het is net na zonsondergang plotseling gaan opklaren en onder de open hemel waar we nu tegenaan keken zou je eerder een snelle afkoeling verwachten. Iets wat je zelfs al eerder zou verwachten daar het koufront deze ochtend al gepasseerd is. Maar de polaire zeelucht was dus duidelijk warmer dan de continentale lucht die zich voor het front uit bevond, een situatie die eigenlijk nog vrij typisch is voor de winterperiode. Het hele gebeuren is zonder neerslag verlopen en ook het koufront zelf bleek volledig uitgedroogd te zijn waardoor we ondanks alles een droge dag konden bijschrijven met 0,0 mm als totaal.