Zondag, 6 februari 2005
Het was meer dan duidelijk dat deze dag voor de zonneliefhebbers was weggelegd. Gedurende de ganse dag was er geen wolkje te zien en waren slechts condensatiesporen van vliegtuigen zichtbaar. En de zon natuurlijk, deze heeft het kwik kunnen optillen naar 11,3 graden al moet deze waarde door het tuineffect wel met een korreltje zout genomen worden. Ondanks de heldere lucht heeft het in de hut niet gevroren (minimum 0,4 graden) wat vermoedelijk te wijten is aan de Stratocumulusbewolking van gisterenavond die afgelopen nacht nog een tijdje is blijven hangen als een warme deken. Aan de grond was het echter wel prijs met -2,2 graden. Doordat de wind kalmer was dan gisteren met maximaal 18 km/h uit het zuiden was het aangenaam vertoeven in de zon, maar doordat we ons thermisch Stratocumulus - deken kwijt zijn zal het komende nacht waarschijnlijk wel vriezen. Het kwik stevent immers met duizelingwekkende snelheid op het vriespunt af (op dit moment, 18H30 nog 5,7 graden) en aan de grond is het al zover met 0,0 graden. De komende twee dagen lijken zich ook erg zonnig aan te kondigen doch eveneens met koude nachten.
Zondag, 6 februari 2006
De dichte wolkenmassa die ons gisteren in haar sombere greep hield, volhardde in haar boosheid zodat ook vandaag er moest aan geloven met grijs als hoofdkleur en halverwege de voormiddag een korte neiging tot opklaren (lees: iets minder donkergrijs worden van het wolkendek), maar het werd al snel afgestraft want kort daarna werd het terug donkerder grijs en dit bij temperaturen die iets verder opliepen met waarden tussen 3,8 en 6,8 graden bij een naar het westen gekrompen wind die verder aanspande tot 23 km/h. Hiermee is meteen ook alles gezegd over deze erg saaie winterdag, neerslag kwam er vrijwel niet aan te pas op wat fijne nevelachtige druppeltjes na. De komende uren zullen deze druppeltjes echter wat minder fijn worden, want vanuit het noorden komt het actieve koufront dichterbij met daarachter koelere poollucht met daarin een paar buitjes maar vooral brede opklaringen met de daarin voor deze luchtsoort typische diepblauwe luchten die ons echter niet zullen bereiken want het koufront zal over het grootste deel van het land blijven slepen waardoor ook morgen een erg sombere dag dreigt te worden met nog wat regen en een naar noordwest draaiende wind. Woensdag lijkt eveneens voor een groot deel somber te zullen verlopen maar naar de avond toe en op donderdag zou vooral in het westen een beetje hoop bestaan op een vluchtig streepje zonlicht.
Dinsdag, 6 februari 2007
Na een grijze ochtend met wat dunne mist, volgde een eerder sombere voormiddag; kortom een dag die veel weghad van gisteren en dus maar beter zo rap mogelijk zou voorbijgaan. Ware het niet dat er na de middag even wat schuchtere opklaringen tevoorschijn kwamen om de boel weer op te komen vrolijken. De hemel sloot zich daarna weer boven ons, doch het interessantste moest nog komen. In de late namiddag ging het immers regenen, en deze ging geleidelijk over in sneeuw (dit zijn vlokken met een donzig uiterlijk, opgebouwd uit ijskristallen en die de neiging hebben om langzaam te 'dwarrelen' - bij voldoende intensiteit en/of lage temperatuur, hopen deze vlokken zich op tot een wit dek dat erg luchtig en zacht is). Het natuurverschijnsel manifesteerde zich enkele uren waardoor in Malderen een dekje van een kleine twee centimeter werd gevormd. De temperatuur is positief waardoor de sneeuw langzaam smelt maar een naderend gebied met opklaringen zou de komende nacht wel eens voor spekgladde toestanden kunnen zorgen. de temperaturen zaten vandaag nog een tikkeltje hoger dan gisteren met -0,1 tot 5,1 graden maar daar kunnen we voor middernacht nog verandering in zien, wat de minima betreft. Er stond iets meer wind dan gisteren met 16,1 km/h uit het zuidwesten en het deel van de sneeuw dat reeds is gesmolten, is goed voor 0,6 mm tot hiertoe (20H30)
Woensdag, 6 februari 2008
Tijdens de ochtend was de Benelux nog steeds vol gezaaid met talloze buien waar plaatselijk nog vrij pittige exemplaren tussenzaten. Een paar buien konden nog tot in Malderen doordringen, maar de activiteit ervan nam in de loop van de dag onder invloed van hogedrukimpulsen af. De aanwezige bewolking ging geleidelijk over in Stratocumulus terwijl het betrokken weersbeeld dat tijdens de voormiddag en het begin van de namiddag overheerste, geleidelijk plaats maakte voor breder wordende opklaringen. Er werd uiteindelijk ook koelere lucht aangevoerd waardoor we de maxima reeds om 1H 's nachts bereikten met 11,3 graden. Er stond een noordwestelijk 'briesje' met snelheden tot 46,7 km/h. Tussen de Stratocumulusvelden waren nog enkele grotere Cumulus Congestus wolken te zien die in het okergele licht van de ondergaande zon weer voor oogstrelende plaatjes zorgden. Hieruit viel plaatselijk nog wat lichte regen. Later op de avond was er niet veel meer van de bewolking over en hiervan maakte het kwik gretig gebruik om er tussenuit te knijpen richting de minima voor dit etmaal met 1,9 graden. Voorts bleef het rustig en droog en het neerslagtotaal bleef dus steken op de 1,0 mm van afgelopen nacht en voormiddag.
Vrijdag, 6 februari 2009
Deze morgen zijn we in de opklaringen aan de voorzijde van een koufront terechtgekomen, welke voor een aangename lentesfeer zorgden. Tot kort na zonsondergang moesten we echter nog rekening houden met veel Stratocumulusbewolking waaruit nog een paar verdwaalde regendruppels vielen. De opklaringen onthulden vervolgens een diepblauwe lucht die mooi afstak tegen de overgebleven mix van Stratocumulus castellanus, stratiformis en lenticularis wolken. Velen toonden prachtige valstrepen die de aanwezigheid van talloze lichte buitjes duidelijk verraadden. Er waren in de hogere luchtlagen echter alleen een paar vliegtuigstrepen te zien waardoor we voorlopig niet teveel hoefden te vrezen voor deze buitjes. Rond de middag leek de bewolking tijdelijk weer toe te nemen, maar nadien werd het opnieuw aangenaam zonnig lenteweer. De temperaturen konden dan ook gemakkelijk oplopen van 0,4 graden in de ochtend naar 12,4 in de late namiddag. Deze zachte lucht werd met snelheden tot 27,4 km/h uit het zuid- zuidwesten over Malderen geblazen. De bewolking deed vooral tijdens de namiddag erg zomers aan met de typische midzomer- onweersluchten die uit Stratocumulus en Altocumulus castellanus / floccus, en een weinig Cirrus bestonden. De eerste liederen van de zanglijsters die in de late namiddag weerklonken, en de eerste sneeuwklokjes die vandaag bloeiden, maakten het lenteplaatje compleet. In het noordwesten hadden we tijdelijk uitzicht op een volwassen buienwolk met een duidelijke ijskap, maar op de radarbeelden was daar weinig van te merken, vermoedelijk doordat deze zich nog buiten de kust bevond. Tijdens de avond leek het dan toch nog menens te worden toen een pittig buienlijntje ons vanuit Frankrijk probeerde te benaderen. Deze buien waren echter erg plaatselijk en te Malderen zijn we er met een paar verdwaalde druppels vanaf gekomen. Later op de avond was het dan weer puur genieten van prachtige Stratocumulusvelden die in het bleke schijnsel van de bijna volle maan oplichtten. Het bleef voor de rest van de avond echter rustig en droog zodat het neerslagtotaal van 0,0 mm niet meer verder kon oplopen.
Zaterdag, 6 februari 2010
Tijdens de ochtend en voormiddag konden we genieten van een aantal opklaringen waarbij het kwik uitkwam op 0,8 graden. De opklaringen maakten echter een fletse indruk en er was nog steeds veel Stratus fractus, Stratocumulus en Altocumulus undulatus te zien. Allen gingen ze in de tegenaanval en het was uiteindelijk de Stratus fractus die het pleit won door alles weer in te palmen en over te gaan in een sombere laag Stratusbewolking. Hier zaten we voor de rest van de dag mee opgescheept en als toemaatje ging het hieruit lichtjes motregenen op het einde van de namiddag. De motregen werd geleidelijk intenser en ging na zonsondergang geleidelijk over in lichte regen die voor de rest van het etmaal aanhield en het neerslagtotaal kon aanvullen tot 5,9 mm. Ondanks het feit dat we vandaag drie verschillende weertypes hebben gekend (opklaringen, betrokken en regen) was het weer een saaie dag om snel te vergeten. Ze werd voor de rest nog gekenmerkt door een noord- noordoostelijk briesje tot 17,7 km/h en temperaturen die opliepen naar een magere 5,9 graden.
Zondag, 6 februari 2011
We begonnen de dag in grijze en winderige omstandigheden, maar tegen de middag ging het chaotische Stratus en Stratus fractus- wolkendek geleidelijk over in Stratocumulus. Deze bewolking kreeg geleidelijk de neiging om zich in regelmatige patronen te schikken en werd naar de avond toe dunner terwijl er zelfs wat stukken blauwe lucht in te zien waren. Het deed allemaal erg stabiel aan en de satellietbeelden toonden dan ook duidelijk hoe de regenzones zich netjes ten noorden van ons ophielden. Daaronder hield een stevig hogedrukgebied alles onder controle al bleef er nog steeds erg veel wind staan met snelheden tot 56,3 km/h uit het west- zuidwesten. De stukjes blauwe lucht werden langzaam talrijker en we evolueerden geleidelijk naar een half bewolkt weertype tijdens de avond. Ondanks de opklaringen koelde het nauwelijks af daar we ons in een warme zuidwestelijke stroming aan de voorzijde van het koufront bevonden, en het ziet er dan ook naar uit dat we morgenochtend uitzonderlijk hoge minima zullen optekenen. Niet dat de temperaturen het vandaag slecht deden want bij waarden tussen 8,6 en 11,2 graden deed het eerder aan lente dan aan herfst of winter denken. Er is vandaag vrijwel geen neerslag meer gevallen waardoor we konden afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 6 februari 2012
Het bleef afgelopen nacht relatief zacht bij temperaturen die meestal tussen -4 en -5 graden schommelden onder een Stratocumulus wolkendek. Bij het aanbreken van de dageraad begon het openbreken van de bewolking en zo zagen we de voormiddag alsnog in zonnige omstandigheden verlopen. De wind was erg zwak met 9,7 km/h uit het oost- zuidoosten als maximumsnelheid en de temperatuur steeg naar positieve waarden, namelijk 2,1 graden. Mogelijk was er wat tuineffect in het spel, iets waar het weerstation bij zwakke wind en veel zon gevoelig voor is. Hoe dan ook is er vandaag erg veel sneeuw gesmolten of gesublimeerd waardoor het maagdelijke winterlandschap haar schoonheid begon te verliezen. Nog voor de zon onderging koelde het weer stevig af en voor we het wisten zaten we alweer in de matige vorst. Het kwik zakte verder weg onder een blote sterrenhemel en de minima werden tegen middernacht bereikt met -8,6 graden. Neerslag is er ondanks de uitgestrekte wolkenvelden afgelopen nacht niet meer gevallen.
Woensdag, 6 februari 2013
Een nieuwe depressie is afgelopen nacht doorheen hat land getrokken waardoor de pluviometers ze nog eens vol mochten doen. Aan de noordkant van de depressie heersten ideale condities voor sneeuwval, en de grens tussen regen en sneeuw werd door de weermodellen ongeveer ter hoogte van Malderen ingetekend. Geen wonder dus dat de neerslagsoort moeilijk te voorspellen was, maar uiteindelijk bleek de vloeibare versie aan het langste eind te trekken. Het regende enkele uren licht of matig terwijl er af en toe een klodder natte sneeuw tussen de neerslag te zien was. Ten oosten van Brussel (vooral Limburg en de Ardennen) kon men zich opmaken voor echte sneeuwval met een dek dat op veel plaatsen ongeveer vijf centimeter dik was. In Nederland lag de sneeuw plaatselijk zelfs meer dan tien centimeter dik. Hoe dan ook, de temperatuur steeg lichtjes in de loop van de dag waardoor de sneeuw afhankelijk van de dikte gedeeltelijk of volledig afsmolt. Zeker toen de zon er doorkwam, al was het wachten tot in de late voormiddag vooraleer het Stratus wolkendek overging in Stratus fractus en vervolgens plaats maakte voor Cumuluswolken met opklaringen ertussen. Na de middag was het erg zonnig met een bewolkingsgraad die meestal rond 3/8 schommelde. Op sommige momenten trokken er dikkere wolkenvelden voorbij zonder dat het echter tot verse neerslag kwam. De temperaturen bleven bij dit alles laag met slechts 6,8 graden als maximum. Bovendien stond er een venijnige noordenwind die ijzig koud aanvoelde met haar snelheden tot 43,5 km/h. Tijdens de avond werd de lucht weer wat onstabieler en zagen we op de radarbeelden nieuwe buien onze richting uit drijven. De bijhorende bewolking remde de afkoeling af waardoor het ondanks de snelle afkoeling aan het begin van de avond op geen enkel moment kouder is geweest dan 1,1 graden. De buien zorgden voor regen en smeltende sneeuw maar er bleef niets liggen. Omstreeks 21H45 dreven er weer brede opklaringen binnen vanuit het noorden waaronder we de dag konden afsluiten met het uiteindelijke neerslagtotaal van 2,8 mm.
Donderdag, 6 februari 2014
De buien zijn er tijdens het tweede deel van de nacht weer uitgegaan en toen we vanochtend ontwaakten bleek er alleen maar een schitterende sterrenhemel zichtbaar te zijn. Ondanks deze heldere condities is het maar weinig afgekoeld en konden we dus weer zachte minima van 5,8 graden optekenen. Toen de ochtendschemering goed en wel was doorgebroken, konden we in het westen een dunne laag Cirrostratusbewolking ontwaren die zich zeer snel in oostelijke richting uitbreidde. Tijdens dit proces werd er ook Cumulus fractus bewolking gevormd en zagen we de zichtbaarheid opvallend snel teruglopen doordat de heldere polaire zeelucht plaats maakte voor vochtige, subtropische zeelucht. Vooral vanuit hoge gebouwen of een vliegtuig was dit proces opvallend goed merkbaar. De Cirrostratusbewolking werd dikker waardoor de hemel al snel volledig wit was terwijl de wind gestaag begon aan te wakkeren. Af en toe werd de sluierbewolking nog eens eventjes dunner, maar vervolgens ging deze over in Altostratus en de eerste regendruppels lieten niet lang op zich wachten. De neerslagintensiteit nam snel toe en het duurde tot omstreeks 19H30 eer het weer droger werd vanuit het zuidwesten. Samen met de regen is er duidelijk zachtere lucht binnengestroomd waardoor we nu pas de maxima van 10,9 graden bereikten. Er volgde een erg zachte maar vrij winderige avond waarbij we af en toe de maan zagen tevoorschijn komen tussen de Stratocumulus en Stratus fractus bewolking die overbleef. Haar bleke licht weerspiegelde op het wateroppervlak dat tot aan het 6,9 de maatstreepje van de pluviometer was gestegen.
Vrijdag, 6 februari 2015
Na een droge en koude nacht bij minima van -1,8 graden en een bijtende noordoostenwind werden er tijdens de voormiddag al snel forse stapelwolken aangevoerd. Dit resulteerde in sneeuwbuien, maar echt grote hoeveelheden vielen er niet. De sneeuw die viel was zeer droog en luchtig door de lage temperaturen, en ook de geelachtige tot amberen tint van de lucht en het invallende licht waren erg apart. Af en toe leek het op te klaren, wat weer gevolgd werd door zwaardere bewolking en terug wat sneeuwval, maar halverwege de namiddag klaarde het dan definitief op vanuit het noordoosten. De zon gaf hierbij weinig warmte, of in ieder geval was ze door de gure wind niet voelbaar want van achter glas was het wel bakken en braden geblazen. De maxima bleven beperkt tot 3,2 graden en de dauwpunten bleven negatief zodat ijs- en sneeuwresten de dag goed wisten door te komen. Na zonsondergang werd de afkoeling ondanks de heldere hemel afgeremd door de wind, maar het was diezelfde nog steeds aanhoudende wind welke ervoor zorgde dat de ijsgroei een paar versnellingen hoger werd gezet. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm onder een heldere hemel.
Zaterdag, 6 februari 2016
De regen bevond zich nu ten oosten van ons en een groot deel van het luchtruim was met Stratocumulus en Stratus fractus bewolking bedekt terwijl het was afgekoeld tot 8,8 graden. Deze laaghangende wolkenresten trokken vrij snel weg en er werd plaats gemaakt voor zonneschijn. Erg overtuigend was het allemaal echter niet, want de hogere luchtlagen zaten vol met Cirrostratus en Altostratus translucidus bewolking die dikker werd. Deze bewolking hoorde bij een koufront dat net ten noordwesten van ons bleef schampen. Het zag er behoorlijk dreigend uit en ook al bleef het op 2 verdwaalde druppels na droog, moesten we toch rekening houden met het windveld dat langs het front liep. Vooral na de middag trok de wind fel aan en voelde het ondanks de zachte maxima van 11,8 graden guur en kil aan. De bewolking werd ondertussen weer wat dunner al kregen we de zon hooguit in matglasversie te zien en dook ze vaak weg achter Stratus fractus. Tijdens de avond kwam het koufront geleidelijk onze kant op, al duurde het nog tot in de late uurtjes eer ook de regen tot in Malderen wist door te dringen. Het neerslagtotaal is uitgekomen op 0,2 mm.
Maandag, 6 februari 2017
Ook tijdens de nacht is de bewolking blijven hangen waardoor het nauwelijks is afgekoeld en de minima op 4,1 graden zijn uitgekomen. Af en toe leek er nog een beetje fijne motregen te vallen maar voor de rest was het overwegend droog, en de bewolking werd geleidelijk dunner waarna er gaten invielen. De resterende bewolking bestond uit Stratocumulusbanken en Stratus fractus flarden. De opklaringen werden vooral in België erg breed, maar het was zeker niet het begin van een zonnige en heldere episode, want er dreef al snel weer Stratocumulusbewolking binnen vanuit het zuiden waarna we weer tegen ons vertrouwde Stratusdek aankeken. Deze bewolking had duidelijk geen enkele intentie meer om op te trekken waardoor we voor de rest van de dag met een somber en kil weertype opgezadeld bleven. Er stond een zwakke oostelijke stroming, maar aan de grond was het nagenoeg windstil waardoor het na verloop van tijd een beetje nevelig begon te worden in de langzaam afkoelende atmosfeer. Vanuit het westen zagen we een wolkenband met neerslag naderen die probeerde tegengas te bieden in het oostelijke regime, maar de zachte zeelucht erachter kon ons niet meer bereiken waardoor het kwik in het noordoosten van Nederland tegen middernacht reeds onder het vriespunt dook. In Malderen bleef het echter nog vorstvrij bij temperaturen die ruim boven het vriespunt bleven terwijl de maxima tijdens de namiddag nog op 8,1 graden zijn uitgekomen. Soms leek er wat fijne motregen naar beneden te komen, maar dit veranderde niets meer aan het neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 6 februari 2018
Alles was weer stevig bevroren vanochtend, al was dit vooral aan de lage dauwpunten en de niet volledig weggevallen wind te wijten want kouder dan -2,8 graden is het niet geweest. Overdag kregen we met Altocumulusbewolking te maken die vanuit het zuidoosten kwam opzetten. Deze keer was het Nederland dat de beste papieren had voor zonneschijn terwijl het gisteren omgekeerd was. Hoe dan ook waren er nog een aantal opklaringen over tegen zonsopgang en toen de nadruk meer op Altostratus kwam te liggen, prikte daar nog steeds een zwak waterzonnetje doorheen. Net voldoende om de maxima nog naar 0,4 graden te tillen. Wie zich buiten waagde, moest echter tegen de nijdige zuidoostenwind opboksen welke het een buitengewoon gure bedoening maakte. Meer naar het oosten toe was de bewolking dik genoeg om sneeuw te lossen en in Nederlands Limburg leverde dat toch al een dek van 7-8 cm op. In Malderen lag de omgeving er echter maagdelijk groen (bruin-grijs-beige,...) bij met een neerslagtotaal dat op 0,0 mm zal uitkomen. De bewolking werd tijdens de avond wel wat dikker waardoor het kwik de grootste moeite had om onder het vriespunt te raken.
Woensdag, 6 februari 2019
De regenzone is tijdens de nacht langzaam dichterbij gekomen en de bewolking bestond uit Altostratus, Altocumulus en Stratus fractus welke in warme kleuren oplichtten dankzij de opklaringen die er nog hingen in het zuidoosten. Kouder dan 1,9 graden is het niet meer geworden en door de opkomende bewolking bleef de temperatuur na zonsopgang constant. Het duurde niet lang voor de eerste neerslagmeldingen binnen kwamen, doch de band met intensieve regen bleef min of meer ter plaatse trappelen in het westen en in Malderen bleef het gewoon droog. Het enige dat we hier konden waarnemen was een vrij krachtige zuidwestenwind en het was al bijna donker toen het ook in Malderen begon te druppelen. Samen met deze neerslag bereikte ook het grondwarmtefront ons waardoor we de temperatuur nu zagen stijgen naar 7,1 graden nadat deze de hele dag min of meer constant bleef. De neerslag werd ondertussen weer lichter, voor zover deze al iets heeft voorgesteld. We kwamen uit op een teleurstellend dagtotaal van 3,6 mm.
Donderdag, 6 februari 2020
De bewolking is tijdens de nacht plotseling verdwenen en even plots is het kwik dus in de dieperik getuimeld. Het is op -1,3 graden uitgekomen en dus konden de pendelaars de ochtendzon in hun vierwielige krasbiljetten tegemoet rijden. Daarna haalde de zon het onderste uit de kan om de boel weer op temperatuur te krijgen en daar ze in deze tijd van het jaar al behoorlijk aan kracht wint, slaagde ze daar goed in. We haalden maxima van 7,4 graden en het felle licht was het zeker achter glas een genot om te ervaren. Er werden een paar Cumulus fractus wolkjes gevormd en er was ook wat Cirrus bewolking te zien in het westen terwijl de lucht een beetje een melkachtige indruk kreeg. Maar verdere gevolgen bleven uit en het koelde weer snel af onder een open hemel, daar de stapelwolkjes natuurlijk weer zijn opgelost. Het neerslagtotaal is op 0,0 mm uitgekomen.
Zaterdag, 6 februari 2021
Het was nog steeds boterzacht vanochtend, en niets deed vermoeden dat er een winterinval van formaat aan het plaatsvinden was in de Benelux. De temperatuur van 9,3 graden die we aflazen was dan ook de maximumwaarde en de wind zocht snel de noordoostelijke hoek op. Het was wat apart om te zien hoe lage wolkenflarden met een flinke snelheid vanuit die hoek kwamen langsgedreven terwijl er in de hogere luchtlagen Altostratus en later Cirrostratus te zien was. De zon kwam erdoor en het vrolijke gekwetter van merels en allerlei vogels was voor de lenteliefhebbers bedrieglijker dan ooit tevoren. Na de middag werd de bewolking dikker en ging het weer regenen terwijl alles nog steeds uit het noordoosten werd aangevoerd. Het begon nu wat koeler aan te voelen maar verder was er nog niets van winter te merken. Ook tijdens de avond was dat nog niet het geval, doch omstreeks 20H30 gebeurde het dan en ging de regen in een klap over in sneeuw. Alle voorgeschiedenis van zachtheid en regen ten spijt zag het landschap er in een mum van tijd winters uit. De sneeuwval bleef de hele avond aanhouden al werd hij naar middernacht toe lichter. Wat er nog in de pluvio kon smelten, en dat is waarschijnlijk het laatste voor minstens een volle week, was goed voor een dagtotaal van 2,3 mm. De temperatuur bleef nog net positief met 0,1 graden.
Zondag, 6 februari 2022
Nieuwe regengebieden hebben ons tijdens de nacht bereikt en de wind is ook flink gaan aanspannen waardoor er weer een ruige herfstsfeer hing. Er werd ondertussen zeer zachte lucht aangevoerd waardoor de temperaturen al erg vroeg naar de maxima van 9,2 graden stegen. Op de radarbeelden was ondertussen te zien hoe een ranke lijn van erg felle neerslag in de gebieden van matige tot zware neerslag ingebed zat en zich tijdens de voormiddag nog in het noordwesten van Nederland bevond. Deze markeerde het koufront met daarachter veel koelere lucht al zou het nog tot de avond duren eer we daarmee in Malderen te maken kregen. In afwachting kregen we bijna continue regenval te verwerken die een licht buiig karakter had met af en toe perioden van lichtere en zwaardere regen ertussen. Op het einde van de namiddag bereikte het koufront den Malderen en zagen we het water plotseling met bakken naar beneden komen terwijl er ook redelijk wat hagel tussen zat. Er volgde al snel een droge periode op, en er verschenen wat opklaringen waarbij we nog een glimp van de ondergaande zon konden opvangen. De buien achter het front (die bij een troglijn hoorden) bereikten ons echter al snel in de goed doorstroomde atmosfeer en na het intreden van de duisternis was het een komen en gaan van hagel, regen, natte sneeuw, droge momenten en felle windvlagen. Aanvankelijk gebeurde dit nog in zachte omstandigheden maar de koude lucht achter het front liet het kwik reeds in vrije val gaan en nog geen uur nadien maakte de zwoele vochtigheid plaats voor snijdende kou die door de nog steeds krachtige wind voor gure omstandigheden zorgde. Omstreeks 20H passeerde er terug een felle buienlijn en deze ging gepaard met hagel, zware rukwinden, stortregens en bliksemflitsen die de omgeving regelmatig in een spookachtig licht lieten baden. Veel tijd om te bekomen was er niet want ook later op de avond passeerden er nog diverse buien terwijl het snijdend koud ging aanvoelen. We bereikten uiteraard nu pas de minima van 3,9 graden. En dit met een indrukwekkend neerslagtotaal van 23,5 mm.
Maandag, 6 februari 2023
Tijdens de nacht kregen we te maken met een aantal wolkenvelden die vooral uit Altocumulus en Cirrus bestonden waardoor de afkoeling een beetje werd getemperd. Hierdoor duurde het tot in de ochtend eer er ijs begon te ontstaan op wegen, auto s en dakramen. De uiteindelijke minima zijn zo op -1,1 graden uitgekomen. Bij de eerste ochtendschemering zagen we dat de brede opklaringen bedreigd werden door velden van zeer laaghangende Stratus fractus bewolking die vaak uit het niets opdoken en even plots verdwenen als ze opkwamen. Dit was ondermeer in Brussel het geval maar kan ook bij de getemperde nachtelijke afkoeling in Malderen een rol gespeeld hebben. De wolkenvelden doken kort daarna weer op en uiteindelijk was er ook in Malderen geen ontsnappen meer aan. Het werd donker, grijs en kil waarbij het uitblijven van neerslag de enige troost was. Tijdens de voormiddag begon de bewolking langzaam dunner te worden waarbij ze overging in een vorm van Stratocumulus met erg kleine ribbels erin. Deze liet steeds meer licht door al was het reeds middag voordat de zon hier echt doorheen kon branden. De namiddag verliep dan weer een stuk zonniger al moesten we nu rekening houden met Cumulusachtige wolkenflarden waarachter de zon regelmatig wegdook, ook al was de Stratocumulusvariant ondertussen alweer opgelost. De maxima bleven dan ook wat achter met 8,1 graden terwijl er een zwak noordoostelijk briesje stond. De koelere luchtsoort zorgde ervoor dat het kwik snel weer de diepte in ging tijdens de avond al is het niet zeker dat we hierdoor lage minima gaan krijgen want het is ondertussen weer erg nevelig geworden en mogelijk zal er dus weer een isolerende laag van mist en laaghangende bewolking ontstaan. Neerslag is bij dit alles terug de afwezige, we hielden het dus bij 0,0 mm als dagtotaal.
Dinsdag, 6 februari 2024
Nog steeds hing er veel Stratus en Stratus fractus bewolking en deze keer viel daar ook af en toe lichte regen of motregen uit. Geen grote hoeveelheden weliswaar maar een krachtige west- zuidwestelijke wind liet het ook met kleine beetjes neerslag herfstachtig aanvoelen. Al was dit wel de zachte variant van herfst want kouder dan 9,0 graden is het niet geworden en overdag konden we weer maxima van 12,3 graden optekenen. Heel sporadisch kwam er eens een zonnestraal door het wolkendek maar waar we gisteren nog in periodes van 15 tot 20 seconden van de zon konden genieten, moesten we het vandaag met 3 tot 4 seconden doen en een enkele keer kwamen we nog net aan 6 seconden. En dat werd weer afgestraft door nieuwe regenvlagen terwijl de wind er voortdurend tegenaan bleef beuken. Tijdens de late namiddag en aan het begin van de avond leek het terug wat droger te worden, de grond die er geregeld nat bijlag kreeg in elk geval de kans om weer op te drogen. Maar echt nat is het eigenlijk nooit geweest en helemaal droog ook niet want er bleef af en toe nog wat gespetter voelbaar tijdens die drogere episodes. Tijdens de avond zagen we hoe de wind verder aanwakkerde op nadering van een koufront dat het noorden van Nederland reeds bereikt heeft. Dit front was mooi op de radarbeelden te zien als een langgerekte smalle buienlijn die langzaam maar zeker naar het zuiden oprukte. Aan de voorzijde daarvan lagen ook gebieden met matige regenval en hoewel het front ons nog niet voor middernacht zal bereiken, kregen we daar al uitgebreid mee te maken tijdens de avond. De striemende regenvlagen zorgden in combinatie met de gierende windvlagen voor een erg ruig weertype en het neerslagtaal werd zo al aangevuld tot 2,0 mm.
Donderdag, 6 februari 2025
De opklaringen gisterenavond ten spijt is alles tijdens de nachtelijke uren weer dicht getrokken en ontwaakten we vanochtend onder een grijze hemel. De bewolking heeft de temperatuur tijdens de nacht constant gehouden en het werd op geen enkel moment kouder dan 2,2 graden. Waarschijnlijk zou het wel flink gevroren hebben als het nu helder was gebleven. Ook aan de grond bleven de temperaturen nog net positief. We keken aan tegen een dunne laag Stratus die de neiging had om over te gaan in Stratocumulus. Het licht dat er doorheen viel was vrij intens wat ons toch nog een beetje troost kon brengen. Na de middag begon de bewolking weer open te trekken en kregen we veel Stratus fractus te zien met daartussen gebroken velden van Stratocumulus. De zon kon er nu af en toe bij komen en dit zorgde nog voor een verrassend sterke opwarming die ons kort na de middag op maxima van 7,1 graden bracht. Zeker met de bedenking dat de wind nu naar het noordoosten is gedraaid en wat aanwakkerde, omstandigheden waarin je heel ander weer zou verwachten dan wat we nu voorgeschoteld kregen. Tegen de late namiddag begon de bewolking wel weer toe te nemen waardoor het terug bijna betrokken was toen de zon onderging. En dat is ook geen wonder want er ligt een flink pak wolken ten zuiden en oosten van ons en hoewel de noordelijke delen van Nederland in de opklaringen terecht kwamen, trokken de wolkenbanden in hun lengte voorbij en raakten we daar op dat korte intermezzo deze namiddag in Malderen niet van verlost. Tijdens de avond begon het dan toch nog gestaag af te koelen en begon deze noordoostelijke continentale stroming dus haar stempel op het weersgebeuren te drukken. Het bleef daarbij evenwel vorstvrij. De wolken hadden ook geen neerslag aan boord terwijl de wind vrij droge lucht aanvoerde waardoor er geen neerslag of condens in de pluviometer terecht kwam. We sloten dus af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.