Dinsdag, 8 februari 2005
Opnieuw liet de zon zich vandaag van haar beste zijde zien en konden we weer genieten van vroege lentekriebels. Althans, nadat de zaak enigszins opgewarmd was want het was vanochtend weer bibberen bij minima van -4,0 en -5,6 aan de grond. Overdag ging het kwik weer vlotjes richting 10,2 graden onder begeleiding van een zuidwestelijk briesje tot 16 km/h. Nergens was er een wolkje te bespeuren, maar toch waren de eerste voortekenen van de naderende weersveranderingen reeds merkbaar in de vorm van het vochtiger en daardoor heiiger worden van de lucht. We zullen morgen in de loop van de dag oog in oog komen te staan met de eerste echte wolken terwijl de temperatuur stijgt en er lichte neerslag kan vallen vanaf donderdag. Op zaterdag krijgen we mogelijk zelfs een storm(pje) op bezoek. Deze zuigt achter zich een flinke teug polaire buienlucht mee waarmee we op zondag te maken zullen krijgen. De buien kunnen winters uitpakken en het wordt dan tijdelijk frisser, maar vanuit het westen krijgen we snel aanvoer van stabielere luchtmassa's waarna we na het weekend weer in rustig hogedrukweer lijken te belanden.
Dinsdag, 8 februari 2006
Afgelopen nacht werden de laatste resten vervuilde landlucht letterlijk uit de atmosfeer gewassen toen het koufront met veel gedruis doorheen het land spoelde. Bij een langzaam dalende temperatuur ging de neerslag zoals verwacht eventjes over in natte sneeuw, maar er was al veel concentratie nodig om de ijskristalletjes tussen de regendruppels te kunnen onderscheiden. Nog voor het opkomen van de zon werd het echter opnieuw rustig en ook de tot 43 km/h tekeergaande noordenwind van voorbije nacht luwde wat, later kwamen er zelfs opklaringen opzetten: de eerste stukjes diepblauwe lucht na dagenlang grijs en mistig hogedrukweer. Van neerslag waren we echter niet verlost want al snel kwamen er enkele buien op de proppen die echter gepaard gingen met erg fraaie wolkenlandschappen en tussendoor zelfs een vluchtige regenboog. De korte perioden van zon deden de temperatuur nog even pieken op 7,7 graden, maar naar de avond toe is het snel gaan afkoelen richting minima die we pas later op de avond zullen bereiken. Wat lichte nachtvorst is zeker niet uitgesloten in deze omstandigheden alvorens we morgen opnieuw de buiige toer opgaan. Meer naar het westen toe zullen de buien minder actief zijn, net zoals vandaag het geval was in Malderen waar de 6,2 mm bijna uitsluitend van de regenzone zelf kwam in tegenstelling tot onderandere het oostelijker gelegen Mechelen waar in de late namiddag nog een flinke stortbui op bezoek kwam.
Donderdag, 8 februari 2007
Tijdens de vroege ochtend zag het buiten al behoorlijk wit van het strooizout, en dit bij temperaturen die nog konden doorzakken naar -2,6 graden. Het duurde echter niet lang voordat de rest van het landschap ook werd witgekleurd want de sneeuwzone die gisteren reeds behoorlijk wat aandacht kreeg van de op weerkaarten en satellietfoto's turende winterliefhebber, veroverde het land vanuit het zuiden. De sneeuwzone splitste zich op in drie episodes van matige tot vrij intense neerslag: het warmtefrontgedeelte van een occlusie, daarna het koufront en vervolgens nog een post- frontaal buienlijntje. Dit laatste bereikte ons echter in de vorm van gewone regen en in combinatie met de snel oplopende temperatuur deed dit het aanwezige sneeuwdek dat ondertussen tot een ruime 5 centimeter was aangedikt, behoorlijk slinken op korte tijd. Een buiencluster die in de loop van de namiddag ons land bereikte, spoelde vervolgens de resterende sneeuw grotendeels weg waardoor er van het winterlandschap dat zonet nog aan onze voeten lag, bijna niets meer te merken was. Ondertussen is op grote hoogte een jet dichterbij gekomen, en deze genereerde voortdurend flinke buien welke in het zachte licht van de ondergaande zon als fraaie aambeeldvormige toppen ten zuiden van Malderen de hemel sierden. Op de radarbeelden vielen meteen ook hun flinke neerslagkernen op en eventueel onweer is op deze dynamische buien zeker niet uitgesloten. In Malderen hoeven ze daar echter niet van wakker te liggen want de sturende jet lijkt ter plaatse te blijven trappelen zodat de buien niet verder naar het noorden kunnen oprukken. De temperatuur die opliep naar een zwoele 6,4 graden, moet echter terug vanwaar hij gekomen is want onder de opklaringen koelt het behoorlijk af zodat lichte nachtvorst opnieuw mogelijk is. De wind laat het nog een stuk kouder aanvoelen: ze spande aan tot 49,9 km/h uit het oost- zuidoosten en blijft ook tijdens de avonduren flink van katoen geven. De neerslag was goed voor 7,0 mm vandaag, al kan een eventuele verdwaalde bui daar nog wat aan toevoegen straks.
Vrijdag, 8 februari 2008
Een hogedrukgebied is ondertussen zeer dicht in de buurt van de Benelux komen te liggen waardoor wolken en neerslag weinig kansen kregen. Er stond ook voldoende wind om eventuele mist of Stratusbewolking uit te schakelen; deze kwam uit het zuid- zuidwesten met snelheden tot 12,9 km/h. Het enige dat overbleef waren plukjes Cirrusbewolking en vliegtuigstrepen die met momenten voorbijdreven, maar voor de zon geen enkele hinder veroorzaakten. De temperaturen stegen dan ook snel naar maxima van 16,2 graden, al is het niet ondenkbaar dat hier wat tuineffect bijzit, iets waar het Malderse weerstation erg gevoelig voor blijkt bij rustig en zonnig weer. Dezelfde opklaringen waren wel verantwoordelijk voor een snelle afkoeling waardoor de temperaturen reeds een paar uur na het intreden van de duisternis onder de vijf graden doken. De minima voor dit etmaal werden 's morgens bereikt met -0,8 graden. Voorts konden we een neerslagtotaal van 0,2 mm optekenen (eventuele ochtenddauw).
Zondag, 8 februari 2009
Het weersbeeld zag er vanmorgen weer een stuk vriendelijker uit, waarbij we het droog hielden en de zon er regelmatig doorkwam. De bewolking bestond nu uit Stratocumulus, Cirrostratus en Stratus fractus. De zon is in deze tijd van het jaar reeds flink in kracht toegenomen, en dit gaf tijdens de namiddag aanleiding tot de eerste 'mooiweerswolkjes' van het nieuwe jaar. Zomers voelde het echter zeker niet aan want er stond een erg gure west- noordwestenwind die ons voortdurend op de realiteit wees met haar snelheden tot 25,7 km/h. De temperaturen die zich tussen 1,7 en 6,4 graden ophielden, voelden daardoor kouder aan dan ze waren. Halverwege de namiddag nam de bewolking flink toe vanuit het westen, en kwam het op verschillende plaatsen opnieuw tot buitjes. Te Malderen zorgde dit voor een hand(je)vol smeltende sneeuw, waarna het terug droger werd en we een waterig zonnetje te zien kregen. Veel schoot er van haar krachten niet meer over, want de bewolking was ondertussen weer overgegaan in een matte laag van Altostratus translucidus die vanuit het westen kwam opzetten. Het bleef echter droog en het duurde tot laat in de avond voordat er meer buien kwamen opzetten die vrijwel uitsluitend uit korrelhagel bestonden, en steeds pittiger leken te worden. De bewolking oogde hierbij erg chaotisch, en zorgde in combinatie met de volle maan voor erg griezelige, maar daarom niet minder mooie visuele effecten. Ondanks de smeltende sneeuw en hagel bleef het neerslagtotaal beperkt tot 0,2 mm.
Maandag, 8 februari 2010
Net als gisteren was het vanochtend weer een grijze en kille bedoening bij temperaturen die op 2,7 graden bleven steken. Dit waren echter niet de minima maar wel de maxima, want de gisteren besproken koude lucht slaagde erin om ook in Belgi een doorbraak te forceren. Dit was vooral na de middag goed voelbaar toen het kwik meteen werd teruggefloten naar het vriespunt en de bewolking wat dunner werd. Er verschenen een paar opklaringen, maar erg veel stelde het niet voor en we moesten ons met een zwak waterzonnetje tevreden stellen. De wind zocht resoluut het noordoosten op en wakkerde aan tot een onaangename 24,1 km/h. Het koelde ondertussen verder af, maar de bewolking nam bij zonsondergang opnieuw toe waardoor erger (of beter voor de winterliefhebbers) kon voorkomen worden en het kwik op -2,2 graden bleef steken. De bewolking zorgde af en toe voor een paar sneeuwvlokken, maar deze konden enkel met het speurderstalent van een detective opgemerkt worden en van een dekje was er dan ook in de verste verte geen sprake. Ook het vloeibare deel van de vandaag gevallen neerslag bleef overigens beperkt met 0,8 mm als eindresultaat.
Dinsdag, 8 februari 2011
We bevonden ons vanochtend aan de achterzijde van het koufrontje waar heldere luchtmassa's hun opwachting maakten. De warme lucht was nog niet volledig verdreven waardoor het ondanks de heldere lucht niet tot vorst is gekomen. Er wachtte ons een stralend zonnige lentedag en tegen de middag werden er voor het eerst dit jaar mooiweerswolkjes (Cumulus mediocris) gevormd. Vanachter glas en de kale bomen negerende, deed dit aan volle zomer denken, maar ook in de buitenlucht was het aangenaam toeven bij maxima van 13,4 graden en een bescheiden westelijk briesje met snelheden tot 12,9 km/h. De stapelwolkjes werden tijdens het tweede deel van de namiddag weer schaarser en uiteindelijk waren het slechts wat hoge Cirrus undulatus en Cirrocumuluswolkjes die overbleven. De als tropenlucht gecamoufleerde poollucht toonde tegen zonsondergang haar ware gezicht toen het kwik opeens als een baksteen de dieperik in dook en er binnen de kortste keren ijs en rijp werd gevormd op metalen voorwerpen en aan de grond. De luchttemperaturen bleven nog enige tijd boven nul, maar tegen middernacht waren we reeds op -0,3 graden uitgekomen wat ook de minima voor vandaag werden. We sloten uiteindelijk af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 8 februari 2012
Bij ochtendtemperaturen rond -5 graden viel het met de vorst nog aardig mee vanmorgen. Er hingen wat wolkenvelden (Stratocumulus en Stratus fractus) die hiervoor verantwoordelijk waren maar overdag weer grotendeels oplosten. De zon kon weer uitbundig schijnen al was het licht wat zwakker dan de afgelopen dagen. De wind draaide naar het noord- noordoosten en haalde snelheden tot 25,7 km/h terwijl de temperatuur opliep tot 0,2 graden maximaal. De avond leek aanvankelijk zachter te verlopen met slechts lichte vorst, maar op het einde van de avond dook het kwik alsnog de diepte in waardoor we nu pas de minima van -5,8 graden konden optekenen. Neerslag is er ook vandaag niet gevallen terwijl het ijs en de sneeuw reeds gedeeltelijk verdwenen door sublimatie.
Vrijdag, 8 februari 2013
De afnemende buienactiviteit gisterenavond was slechts tijdelijk want vanuit het noorden kwam een erg actieve troglijn afgezakt. Het ding bereikte Malderen omstreeks 5H en er viel natte sneeuw die snel overging in droge sneeuw die bleef liggen. De neerslagintensiteit liep flink op en er was op sommige momenten sprake van een complete white-out. De temperatuur was positief met een kleine twee graden en ook de bodem lag er niet bevroren bij. Kortom, het maagdelijke sneeuwdek werd al snel verwerkt tot chocolade pudding met een dressing van roet, stof en geslipte pendelaars. Het geheel werd lichtjes besuikerd toen er achter de troglijn nog een paar buitjes tot ontwikkeling kwamen al stelde het niet veel meer voor. Het werd zwaarbewolkt met een paar schuchtere opklaringen en we zagen de bewolking meer en meer overgaan in een mix van Stratocumulus en Stratus. Het werd tijdelijk ook nevelig en dit saaie en kille weertype hield aan tot het einde van de voormiddag. Dan ontstonden er weer opklaringen en werden er stapelwolken in gevormd die zich uitspreidden tot Stratocumulus en het de zon lastig bleven maken. In de loop van de namiddag verbeterde dit gelukkig en liep de bewolkingsgraad terug tot ongeveer 3/8. De noordenwind die snelheden tot 29,0 km/h haalde zwakte af op nadering van een hogedrukwigje terwijl de temperatuur dankzij het zonnige intermezzo opliep tot 5,5 graden. De afnemende buienactiviteit was het gevolg van warmte advectie op grote hoogte en dit proces zorgde later voor melkachtige luchten en wat sluierbewolking in het westen. De bijhorende regenzones bleven voorlopig nog ten westen van ons waardoor de opklaringen stand hielden en er in de rustige atmosfeer een flinke afkoeling op gang kwam. Tegen zonsondergang stabiliseerde alles zich weer dankzij het binnendrijven van Stratocumulusvelden die de boel wat konden isoleren. Niettemin bleef het de hele tijd lichtjes vriezen bij temperaturen die op -2,2 graden uitkwamen. Het neerslagtotaal is onbekend gebleven maar lag waarschijnlijk in de orde van twee tot drie mm.
Zaterdag, 8 februari 2014
De nieuwe regenzone heeft ons tijdens het tweede deel van de nacht vlot weten te bereiken waardoor we tijdens de ochtend en voormiddag tegen uitermate guur en winderig regenweer moesten opboksen. De regenzone had een lichte neiging tot golfvorming, maar deze was niet al te sterk zodat alles nog snel genoeg naar het oosten kon doorschuiven om ons tegen de middag een droger weertype te brengen. De bewolking ging toen over in Altostratus met Stratocumulus en Stratus fractus eronder en af en toe viel er nog een weinig regen of motregen uit. De wind ruimde lichtjes van zuidwestelijke naar west- zuidwestelijke richtingen. Voor opklaringen en zonneschijn moesten we echter nog lange tijd wachten, want de Altostratusbewolking was over een zeer grote oppervlakte uitgesmeerd en het duurde tot in de late namiddag eer we in de opklaringen daarachter terechtkwamen. Toen het zover was had de zon nog maar nauwelijks kracht en koelde het verder af in de polaire lucht die over ons is uitgestroomd. De maxima werden dan ook al tamelijk vroeg bereikt met ... graden. Tegen zonsondergang verschenen er in het westen majestueuze onweerswolken die tegen het oranje kleurende avondlicht afstaken. Geen wonder dus dat er uit verschillende delen van de Benelux meldingen van onweer binnen kwamen, al beperkte dit fenomeen zich vooral tot de kustgebieden en het uiterste westen. de avond verliep halfbewolkt en droog in Londerzeel terwijl het geleidelijk verder afkoelde naar de uiteindelijke minima van ... graden. We sloten af met een neerslagtotaal van ...mm
Zondag, 8 februari 2015
Tijdens het tweede deel van de nacht zijn er een aantal buien binnengebuiteld waardoor de omgeving er vanochtend nat bijlag. De bewolking zag er dreigend uit met forse stapelwolken en de opklaringen waren aanvankelijk schaars en vluchtig door de Stratus en Stratus fractus bewolking die ertussen hing. Naarmate de dag vorderde werden de stapelwolken kleiner en de opklaringen breder. Het leek alsof de toplaag van de bewolking gestaag daalde waardoor de wolken een steeds ondiepere indruk kregen tot er halverwege de namiddag niets van overbleef. We kregen nu een heiige lucht te zien met veel condensatiesporen, en dankzij de zon warmde het op tot 7,4 graden. Maxima die overigens kouder aanvoelden dan ze waren door een erg krachtige noord-noordoostenwind. Na zonsondergang zorgde de open hemel voor een snelle afkoeling waardoor we nu pas de minima van 3,8 graden bereikten. Het neerslagtotaal is beperkt gebleven tot 0,2 mm.
Maandag, 8 februari 2016
Tijdens het tweede deel van de nacht kregen we opnieuw met felle regenvlagen te maken, en er was maar amper ruimte voor drogere perioden. Naast regen stond er ook veel wind waardoor de pendelaars er voor deze nieuwe werkweek letterlijk en figuurlijk zijn in- en uitgevlogen. Tijdens rustigere perioden in een korte opklaring is het kunnen afkoelen tot de minima van 6,2 graden. Tijdens de voormiddag volgden er nog meer buien en ze gingen steeds feller tekeer met steeds zwaardere windvlagen. Onder welke vormen de neerslag in Malderen is gevallen is niet duidelijk, al ging het in Brussel meestal om gewone regen. Tegen de middag kwamen we in een gebied met bredere opklaringen terecht en konden we weer herademen, al deden de weergoden dat blijkbaar ook aan de nog steeds felle windvlagen te merken. Na de middag dreven er afwisselend velden met Cumulus fractus en Cumulus congestus voorbij en zagen we in de verte nog steeds dreigende buienmassieven voorbijdrijven. Dit terwijl de wind nog steeds wild tekeer ging waardoor de maxima van 9,7 graden fris aanvoelden. Ook tijdens de late namiddag en avond bleef de buiigheid aanhouden waarbij het toch de neerslag was die in het voordeel leek te zijn met veel kortere droge perioden ertussen. De zon kregen we daarbij ook te zien, al waren het slechts vluchtige episodes die hooguit enkele minuten duurden. De wind bleef bij dit alles een constante en bleef ook tijdens de avond onverminderd verder razen waarbij hij zelfs nog verder leek aan te wakkeren.
Woensdag, 8 februari 2017
De situatie is tijdens de nacht min of meer hetzelfde gebleven met af en toe sneeuwval in het noordoosten van de Benelux terwijl we in het zuidwesten een druilerig weertype aantroffen met af en toe motregen, wat mist en een dikke laag Stratus boven ons. Het was kil bij temperaturen die niet boven de 5,9 graden stegen, maxima die erg vroeg werden bereikt daar de koude lucht dan toch nog is gaan oprukken en de neerslagzone op haar stappen deed terugkeren. Maar de opklaringen waren ver weg en de satellietbeelden zagen er ronduit onthutsend uit voor de zonneliefhebbers en zij leerden dat ook een aflandige wind geen garantie is voor opklaringen. Tijdens de namiddag zagen we dan ook niets veranderen aan het druilerige, kille en sombere weertype waarbij het wel langzaam maar zeker afkoelde. Ook tijdens de avond zag alles er min of meer hetzelfde uit (duisternis niet inbegrepen) doch er was wel een kleine verandering te zien in de neerslag welke af en toe uit (zeer) natte sneeuw leek te bestaan. En dat was ook niet verwonderlijk, want ten noorden van ons viel nog meer neerslag als sneeuw waardoor men vooral in de noordelijke helft van Nederland terug van wintertafereeltjes kon genieten. De vorstgrens rukte langzaam maar zeker op in onze richting maar of die vannacht nog Malderen zal bereiken is hoogst onzeker gezien de bewolking die het slechts zeer langzaam liet afkoelen. De regen en natte sneeuw die in de loop van de dag is gevallen, bleek goed te zijn voor een dagtotaal van 3,3 mm al zit hier waarschijnlijk nog een klein aandeel van gisterenavond in verrekend. De temperaturen bleven in Malderen nog ruim positief met 2,3 graden als uiteindelijk minimum kort voor middernacht.
Donderdag, 8 februari 2018
Afgelopen nacht zijn er zeer grote temperatuursverschillen tot stand gekomen in de Benelux. Het oosten kreeg bijna met strenge vorst te maken, het westen zat al boven het vriespunt en in het centrum haalden we nog minima van -4,8 graden. In dit overgangsgebied zou je dus een halfbewolkte hemel verwachten, en zo was het inderdaad met Stratocumulus waar tussen de wolkencompartimenten nog veel blauw te zien was. Daarna raakte het overtrokken met dikkere bewolking maar vanuit het westen dreven vrij snel nieuwe opklaringen binnen waardoor de namiddag dan toch nog vrij zonnig verliep. Het warmde op tot 4,0 graden bij een zwak zuidelijk briesje. Tijdens de avond was er meer Cirrostratus en Altostratus te zien terwijl de wind aanwakkerde. Hierdoor werd de afkoeling geremd (menging) maar het koudegevoel nam wel toe. De bewolking hoorde bij een naderende sneeuwzone maar vandaag was daar nog niets van aan en bleef het neerslagtotaal dus beperkt tot 0,0 mm.
Vrijdag, 8 februari 2019
We bevonden ons nog maar een dag in de polaire lucht of een warmtefront maakte daar alweer een einde aan. Het is tijdens de nacht weer gaan overtrekken terwijl het niet meer kon afkoelen en tegen de ochtend bereikte de eerste neerslag ons die vooral uit motregen en lichte regen bestond. Daar hoorde een sombere hemel bij met veel Stratus fractus en daarboven waarschijnlijk Nimbostratus. Na verloop van tijd kwamen we in de warme sector terecht waar de neerslag lichter werd waarna er een sombere maar droge periode volgde. Het kwik steeg van 4,5 naar 9,7 graden terwijl er een zwakke zuidwestenwind stond. We eindigden in erg mistroostige omstandigheden waarbij de milde luchtmassa slechts een kleine troost was voor wie geen winterliefhebber was. Het gedruppel eerder vandaag bleek goed te zijn voor een totaal van 5,4 mm.
Zaterdag, 8 februari 2020
Wie er vroeg bij was kon nog een aantal droge momenten meepikken in een met Altostratus en Altocumulus bedekt luchtruim. Maar dan begon het te druppelen en waren we vertrokken voor een miezerige episode. De minima zijn op 4,7 graden uitgekomen terwijl het ondanks de regen uiteindelijk nog 11,3 graden werd. De wind was (nog) aan de zwakke kant uit zuidwestelijke richtingen en erg intens konden we de regen ook niet noemen. Tegen het einde van de namiddag werd het weer droog en er dreven opklaringen binnen vanuit het westen die nog net op tijd kwamen om een fraaie zonsondergang met bloedrode kleuren toe te laten. We bevonden ons aan de achterzijde van een koufrontje en doordat dit nu net ten oosten van ons lag maakte het op de wolkenband vallende licht de kleuren nog intenser. Helemaal helder werd het overigens niet want er hingen nohg talloze banden sluierbewolking, Altocumulus en Stratocumulus. Daarna volgde een erg rustige avond waarbij de wind bijna helemaal ging liggen en de bewolking min of meer hetzelfde bleef. Het neerslagtotaal is op 0,1 mm uitgekomen.
Maandag, 8 februari 2021
Er is tijdens de nacht nog een laagje sneeuw bijgevallen waardoor het landschap extra was bijgepoederd. Het zag er diepwinters uit met prachtige sneeuwlandschappen maar de sombere Stratusbewolking die er ondertussen al een paar dagen hangt deed een groot deel van de winterpracht teniet. Al is het maar hoe je het bekijkt daar ze wel een aparte sfeer op de winterfoto s veroorzaakte. Door de bewolking werd de vorst wat getemperd maar gezien deze omstandigheden waren de minima met -6,7 graden toch nog verrassend laag. Een klassiek gevalletje transportkou dus. De bewolking loste af en toe wat sneeuwvlokjes en naarmate de uren verstreken werd deze sneeuwval langzaam maar zeker intenser. In combinatie met een krachtige noordooster voelde het bijzonder onaangenaam aan en warmer dan -4,0 graden is het ook niet geworden. Na zonsondergang kregen we dan sneeuw met dikkere vlokken en bij de nog steeds aanhoudende wind zorgde dit voor een Arctische sfeer. Ook viel op dat de duizenden ijskristalletjes een luid schurend geluid maakten telkens een windvlaag ze over het reeds aanwezige sneeuwdek joeg. Het leek hierdoor wel alsof er in de buurt enorme sneeuwlawines passeerden terwijl dit geluid ook intenser klonk door de verstilde winterwereld waar we nu inzitten. Later op de avond werd het weer droger en de bewolking begon ook steeds dunner te worden wat de afkoeling weer vrij spel gaf. Het neerslagtotaal is onbekend gebleven maar gezien de paar centimeter sneeuw die erbij kwamen was dat waarschijnlijk 1 of 2 mm.
Dinsdag, 8 februari 2022
Zoals we wel konden verwachten werd het zonnige tussendoortje van gisteren meteen afgestraft met grijzige somberheid door toedoen van nieuwe Stratusbewolking. Wel was het nog droog en de wolkeninvasie kon de minima nog wat op peil houden met 6,6 graden als resultaat. Tijdens de voormiddag begon de bewolking echter over te gaan in Stratocumulus en vanuit het noorden kwam er een scherpe begrenzing met opklaringen opzetten waarin slechts afzonderlijke Stratocumulusbankjes te zien waren. De lucht kleurde diepblauw en het had allemaal de typische uitstraling van binnenstromende zeelucht. Lang konden we echter niet van de zonneschijn genieten want vanuit het noorden dreef al snel weer dikkere Stratocumulus binnen die later overging in Stratus. In Nederland werd hier en daar een druppel motregen waargenomen al leek het in Malderen allemaal droog te blijven. De ultrazachte lucht mochten we als souvenir houden van het korte lente opstootje. We haalden ook met dat beetje zonneschijn immers vlot maxima van 13,5 graden terwijl het tijdens de avond maar langzaam afkoelde door al die bewolking. Het neerslagtotaal is zoals verwacht beperkt gebleven tot 0,8 mm.
Woensdag, 8 februari 2023
Deze keer hebben de opklaringen de hele nacht stand gehouden en is er ook tijdens de ochtend geen plots mistveld of Stratusspook opgedoken. De prijs die we hiervoor betaalden was een flinke terugval van het kwik waardoor het vanochtend bibberen en beven was bij minima van -4,5 graden. De beloning liet echter niet lang op zich wachten en er volgde een zonovergoten dag met lentetrekjes waarbij we de hele tijd tegen eindeloos blauwe luchten aankeken. Als toetje kregen we er ook een erg kleurrijke zonsopgang bovenop ondanks het ontbreken van enige bewolking. Overdag kon de zon er al snel weer warmte en lentesfeer in brengen, al hing het allemaal af van hoe we ons in dit weer opstelden. De dauwpunten waren immers negatief waardoor het wintergevoel zeker in de schaduw een blijver was. IJs en rijp konden het daar ook gemakkelijk de hele dag volhouden. Op zonnige plaatsen was het dan weer bijna een zomergevoel dat we ervan kregen want de zuidoostelijke wind was erg zwak terwijl de zon al redelijk wat kracht heeft terug gekregen in deze tijd van het jaar. Ook in een beschutte thermometerhut zagen we een flinke, zij het korte opwarming naar de uiteindelijke maxima van 8,1 graden. Daar tegenover stonden dus opvallend lage dauwpunten die rond de middag zelfs nog verder zakten tot onder -8 graden bij een zeer lage vochtigheidsgraad van 31%. Tijdens de namiddag ging het dan snel de andere richting uit en dook het kwik weer als een baksteen de dieperik in, bij nog steeds bijna windstille omstandigheden. De dauwpunbten gingen dan net weer enkele graden omhoog. De heldere hemel die tevens weer garant stond voor een opvallend kleurrijke zonsondergang werd toen echter al opgesmukt met veldjes Cirrus en Cirrostratus bewolking. Deze zijn de voorboden van een weersverandering die ons zachter maar ook minder zonnig weer zal brengen de komende dagen. Voorlopig was het echter zo ver nog niet en ook met deze wolkjes boven ons was er nog voldoende uitstraling om een snelle afkoeling toe te laten. In Malderen leek deze tijdelijk wat te vertragen waardoor we laat in de avond nog steeds rond het vriespunt zaten, maar in naburige weerstations ging de afkoeling net sneller waardoor ze daar al op lagere temperaturen zaten dan gisteren op hetzelfde tijdstip. Gelukkig gebeurde dit alles opnieuw in droge omstandigheden, met een neerslagtotaal van 0,0 mm valt er dus weinig voor uitschuivertjes te vrezen.
Donderdag, 8 februari 2024
Tijdens de nacht en vroege ochtend bleef het aan een flinke intensiteit verder regenen maar het grootste deel van de ochtendspits (in Malderen althans) verliep al in de warme sector achter het front waar enkel Stratus bewolking en motregen voorkwamen. Soms viel er nog wat matige regen maar het actiefste gedeelte van de regenzone hadden we voorlopig achter de rug. Tegen de middag kwam er echter een koufront aanzetten en hieruit ging het op sommige plaatsen al flink plenzen waar het elders (in Brussel bijvoorbeeld) net droog was met een grijs Stratus wolkendek waaruit hooguit wat motregen viel. Deze neerslag was niet gelijk verdeeld want op sommige plaatsen wist men langs de afzonderlijke buiengebiedjes op het front heen te glippen. Tijdens de namiddag kwamen we dan overal achter het koufront terecht maar de koele lucht kon nu niet meer tot bij ons doordringen, in Malderen werd het niet kouder dan 3,3 graden. In het noorden van Nederland was het blijkbaar een ander verhaal en kreeg men nog met natte sneeuw en ijsregen te maken bij temperaturen die er enkele graden boven het vriespunt schommelden, al bevond men zich daar nog boven het eerste warmtefront dat vanochtend al over Malderen is getrokken. Het tweede warmtefront lag op het einde van de namiddag boven het noorden van Frankrijk en liet het al snel weer intenser regenen, wat het begin was van een kletsnatte maar zomers zachte avond waarin het kwik verder opliep naar de maxima van 12,0 graden. Tegen middernacht was het neerslagtotaal al opgelopen tot 10,4 mm.
Zaterdag, 8 februari 2025
De nabijheid van een depressie die zich in het noordwesten van Frankrijk bevond, zorgde ervoor dat er weer wat te zien was in de wolkenluchten. Geen egale Stratuslagen meer deze keer maar een afwisseling van Altocumulusvelden, Altostratus, laaghangende wolkenflardjes en last but not least, opklaringen. Het waren zelfs die laatste welke even later voor de hoofdrol zouden gaan, want het klaarde plots helemaal op vanuit het zuidoosten. De lente was weer helemaal terug en het kwik veerde op korte tijd op van de minima van 2,6 graden waar het de ganse nacht rond bleef steken naar de maxima van 12,1 graden op slechts een tweetal uurtjes tijd. De opklaringen met de zachte lucht rukten verder op naar het noorden om uiteindelijk ergens halverwege Nederland te stranden en dit zorgde voor grote temperatuurverschillen tussen het zuiden en het noorden van de Benelux. Door de zwakke zuidelijke tot zuidoostelijke wind kon men In Malderen al met een T-shirt genieten van de zon in de buitenlucht terwijl er in het noorden van Nederland plaatselijk smeltende sneeuw werd waargenomen die werd opgejaagd door een door merg en been snijdende noordooster. Heel af en toe dook de zon hier eens weg achter een Altocumulusbankje maar uiteindelijk was het urenlang slechts voor 1/8 bewolkt. Wolkenbanden krulden zich mooi omheen de kern van de depressie en de volgende band diende zich later op de namiddag in het zuidwesten aan. We konden er echter onderdoor kijken met verderop nog meer blauwe luchten al hing daar wel wat meer Cirrostratus. Na een korte onderbreking keerde de zon tijdens de late namiddag dus terug en konden we er terug een uurtje aan zonovergoten condities bijdoen. Vervolgens draaide een nieuwe wolkenband in met Stratocumulus die zich onder de Cirrostratus bevond met daaronder ook nog rommelige wolkenflardjes. Deze scherp begrensde band maakte dan omstreeks 16H definitief komaf met de zon. Waar je zou verwachten dat de bewolking later op de avond de zachte temperaturen zou vasthouden, bleek dat uiteindelijk niet het geval te zijn. Het koelde vrij scherp af na zonsondergang (al kan dit het gevolg zijn van nieuwe opklaringen) en we zaten kort voor middernacht alweer op een viertal graden. We hielden het droog maar de pluviometer gaf toch 0,2 mm die wellicht terug door condens kwam wat in deze bijna windstille omstandigheden zeker niet ondenkbaar is.