Woensdag, 9 februari 2005
Vandaag was het duidelijk gedaan met het zonnige weertype. Reeds in de voormiddag konden we de eerste wolken zien binnendrijven, en het ging hier om Stratocumulus en hoge sluierwolken. Tussendoor kregen we af en toe nog brede opklaringen zodat de zon nog ruim aan bod kwam, maar tegen de late namiddag kreeg deze laatste het behoorlijk moeilijk en vielen er zelfs al enkele druppels regen. Sinds een halfuurtje is het redelijk goed aan het doorregenen, maar de pluviometer heeft voorlopig nog geen kik gegeven. Met temperaturen tussen 2,9 en 11,8 graden was het behoorlijk zacht geworden maar aan de grond vroor het nog -1,1 graden, wat in combinatie met de vochtige lucht opvallend berijpte wegen en pleinen veroorzaakte. De wind is vandaag ook flink in kracht toegenomen met snelheden tot 32 km/h uit het zuidwesten, en het weze meer dan duidelijk dat dit de overgang naar een heel ander weertype voorafgaat. Morgen zou een echte verregende dag worden waarbij er meer dan 10 mm neerslag kan vallen, met dan naar het weekend toe kans op stormweer gevolgd door een korte episode van winterse buien.
Woensdag, 9 februari 2006
Van nachtvorst bleven we uiteindelijk gespaard al was het nipt met minima die tot 1,4 graden gedaald waren, en wie er deze morgen vroeg genoeg bij was werd al meteen in winterse sfeer ondergedompeld toen een paar stevige sneeuwbuien de show kwamen stelen te Malderen. Later volgden brede opklaringen, afgewisseld met fraai ogende wolkenvelden, maar eens de middag voorbij herpakten de buienwolken zich voor een hernieuwde aanval op het Malderse. De neerslag begon als regen, maar korte tijd later viel er ook natte sneeuw en de bui eindigde met terug gewone regen. Een brede opklaring later was er terug een aanval van actieve buiencomplexen, maar ditmaal bleven we grotendeels buiten schot en het was vooral van de bewolking dat we last kregen deze nam in de late namiddag het volledige luchtruim in waardoor onze pijnlijke herinneringen aan de sombere periode die we net achter de rug hebben weer eventjes opborrelden. Gelukkig week de bewolking kort voor zonsondergang waardoor we de dag in schoonheid konden afsluiten. De temperatuur die vandaag opliep naar 5,9 graden, is weer flink op zijn retour maar gelukkig is de noordenwind die er vandaag weer 40 km/h wist uit te persen wat aan het luwen zodat het koudegevoel wat wordt geremd, al moeten we wel rekening houden met nieuw gevaar voor nachtvorst. Ondertussen lijkt de buienactiviteit weer toe te nemen (dagtotaal is echter nog niet boven 0,8 mm gestegen) wat niet zo verwonderlijk is met de bovenluchten die verder afkoelen en aldus het temperatuur contrast en de onstabiliteit bevorderen. Op zee is nog een hele buientrein te zien die we komende nacht en morgen zullen moeten verwerken, maar de fraaie wolkenluchten en diepblauwe opklaringen krijgen we er wel gratis bij. Tijdens het weekend laten oprukkende hogedrukgebieden de rust echter wederkeren en worden de opklaringen breder.
Vrijdag, 9 februari 2007
Een niet onaardig dagje: bewolking was er weliswaar nog maar deze keer in de minderheid waardoor de zonneschijn slechts af en toe werd onderbroken. Het waren vooral Cumulus fractus en Altocumuluswolkjes die voorbijdreven en naar de avond toe leek de westelijke hemel een beetje melkachtig te worden, samen met de Altocumuli ongetwijfeld de voorboden van de actieve regenzone die zich morgen over Malderen zal ontfermen. Andere elementen die de dag kenmerkten waren de temperaturen die met 3,6 tot 9,3 redelijk zacht waren, en hierbij moet beslist het schrille contrast opgemerkt worden met het noorden van Nederland waar de temperatuur de hele dag niet boven het vriespunt is uitgekomen. Er stond een zuid- zuidwestelijke bries met snelheden tot 32,2 km/h en het neerslagtotaal liep op tot 1,4 mm.
Zaterdag, 9 februari 2008
Vandaag leek een perfecte kopie van het weer van gisteren, al begonnen we de dag nog frisser bij minima die op -1,0 graden uitkwamen. De zon was echter al snel van de partij om het berijpte landschap te ontdooien en overdag lente- achtige temperaturen te kunnen waarborgen. Bovendien werd er met de oost- zuidoostenwind met snelheden tot 4,8 km/h zachtere lucht aangevoerd die op verschillende plaatsen temperatuurrecords deed sneuvelen (warmste 9de februari sinds 1912). De maxima in Malderen bereikten 17,8 graden al moeten we deze met een korreltje zout nemen door het tuineffect. Hoe warm het ook moge geweest zijn, aan de afkoeling viel er ook vandaag na zonsondergang niet te ontkomen waardoor we in een mum van tijd het lentegevoel weer kwijt waren en we ons terug in het putje van de winter waanden (naar de nieuwe klimaat- normen toch).
Maandag, 9 februari 2009
Tijdens de nachtelijke uurtjes heeft de bewolking zich opnieuw boven onze hoofden gesloten. Het resultaat was een sombere, grijze ochtend waarbij het echter grotendeels droog bleef. Overdag kwamen we dan geleidelijk onder invloed van een stormdepressie die ons vanuit het zuidwesten kon bereiken. Vanop de grond was hier weinig van te merken: de wolkenvelden die ons vanochtend plaagden, gingen vrijwel naadloos over in de bij de depressie horende bewolking zodat de zon er vandaag niet aan te pas kwam. De bewolking bestond uit Stratus, Stratus fractus en Altostratus tijdens de voormiddag, om dan geleidelijk over te gaan in Nimbostratus toen de neerslag ons halverwege de namiddag bereikte. Bij temperaturen die zich tussen 2,0 en 8,6 graden ophielden, was dat gewone regen, doch tijdens de avond ging de neerslag tijdelijk over in smeltende sneeuw en ijsregen doordat de bovenluchten aanvankelijk nog vrij koud waren. Aan de grond was het toen ruim drie graden, maar enkele tientallen kilometers naar het zuiden steeg het kwik op dat moment reeds tot boven 12 graden. Geen wonder dus dat de neerslag na korte tijd weer overging in regen, en de temperatuur onmiddellijk aan een steile klim begon. Voor bikini's en hangmatten was het echter nog iets te vroeg, want de striemende regen, opgezweept door rukwinden tot 38,6 km/h uit het zuidwesten deed het erg onaangenaam aanvoelen. Bovendien werd de neerslag steeds intenser, zodat we tegen middernacht reeds een totaal van 11,2 mm te slikken hebben gekregen. Achter de stormdepressie liggen ook nog eens ijskoude luchtmassa's gereed die onze lenteperikelen koelbloedig en vakkundig zullen uitwissen. Later op de week lijkt dit alles zelfs de aanloop naar een venijnig winteroffensief te gaan vormen, waarvan het einde nog niet in zicht is...
Dinsdag, 9 februari 2010
Ondanks de hardnekkige Stratusbewolking is het afgelopen nacht nog aardig afgekoeld en kwamen we uit op -3,6 graden. Voeg daar nog een snijdende noord- noordoostenwind met snelheden tot 25,7 km/h aan toe en het was niet verwonderlijk dat de meeste vijvers en plassen opnieuw met een laag ijs bedekt waren. Het grijze en koude winterweer bleef de hele dag aanhouden, maar op het einde van de namiddag leek er eindelijk wat beweging in te komen. De Stratus ging toen over in Stratus fractus en er werd een zwakke blauwe schijn zichtbaar. Na een tijdje volgden er opklaringen, maar echt overtuigend was het niet en op sommige plaatsen is de zon er maar nauwelijks doorgekomen. De opklaringen gingen bovendien samen met het binnenstromen van steeds koudere lucht waardoor we van de maxima ook niet al teveel hoefden te verwachten. Het kwik stokte op -0,7 graden en de bewolking zette nog voor zonsondergang een tegenaanval in. Verdere opwarming was dus uitgesloten, al zal dezelfde bewolking er wellicht voor zorgen dat we er komende nacht slechts met lichte vorst zullen vanaf komen. De radar- en satellietbeelden tonen een aantal lichte sneeuwbuitjes die op Malderen lijken af te stevenen, waardoor we wellicht zullen ontwaken onder een dun poederlaagje. Voor wat vandaag betreft is het grotendeels droog gebleven zodat we een neerslagtotaal van 0,0 mm kunnen optekenen.
Woensdag, 9 februari 2011
Het is zowat de ganse nacht helder gebleven waardoor de afkoeling zich verder kon zetten en de temperaturen uitkwamen op een frisse -1,4 graden. Rijp en ijs waren dan ook alomtegenwoordig, maar ondertussen kregen we weer te maken met een hernieuwde aanvoer van zachte zeelucht. Dit ging echter gepaard met wolkenvelden die aanvankelijk vanuit het noorden binnendreven en uit Stratus bestonden. De overgang van helder naar betrokken verliep zeer snel en nam slechts een kwartiertje in beslag. Na korte tijd werd er ook mist gevormd die het zicht beperkte tot een paar honderd meter maar nog geen uur later van bovenaf weer werd aangevreten. Er ontstonden opnieuw opklaringen en nu bleek de heldere bovenlucht plaats te hebben gemaakt voor een variant met sluierwolkjes en condensatiestrepen. Dit leidde ons na de middag naar een aangenaam en zonnig lenteweertje bij temperaturen die stegen naar een zachte 11,6 graden en een al even zacht zuidwestelijk briesje tot 20,9 km/h. De sluierwolken zorgden voor een fraai uitzicht en kregen bij valavond ook gezelschap van Altostratus translucidus virga waarbij het echter droog bleef. Er volgde een in warme kleuren getinte zonsondergang terwijl het door de bewolking en de binnenstromende zeelucht niet meer zo snel afkoelde als gisteren. Toen we op het einde van de avond het neerslagtotaal van 0,0 mm op konden tekenen, zat het kwik nog steeds op een ruime vier graden.
Donderdag, 9 februari 2012
Het is de voorbije nacht onverwachts tot strenge vorst gekomen en zo zag het Malderse weerstation het daglicht weerkeren bij minima van -10,7 graden. De lucht was nu niet meer helder want er waren overal condensatiestrepen te zien die niet meer oplosten. Deze werden gevolgd door Stratus nebulosis die steeds dikker werd en de opmaat naar een sombere winterdag was. Er viel wat motsneeuw maar de neerslag was verwaarloosbaar (0,0 mm). Door de bewolking werd de vorst flink getemperd en overdag zag het kwik haar kans schoon om tot 0,4 graden te klimmen, resulterend in lichte dooi. Tijdens de late namiddag ging de bewolking over in Stratocumulus met een paar opklaringen ertussen maar de zon kregen we vrijwel niet te zien. Het was ook een tamelijk rustige dag met een noordenwind die tijdelijk nog 12,9 km/h haalde. De bewolking loste na zonsondergang weer op, de wind ging liggen en het kwik dook weer als een baksteen de dieperik in waardoor we omstreeks 22H weer met matige vorst te maken hadden.
Zaterdag, 9 februari 2013
Er hing veel Stratocumulusbewolking vanmorgen, die de afkoeling wist te beperken tot -3,4 graden als minimumtemperatuur. Maar voor opklaringen was er gelukkig ook ruimte, en vooral na de middag werd het aangenaam zonnig weer dat eerder aan lente dan aan winter deed denken. De temperaturen liepen op tot 4,7 graden en er stak een zuid- zuidwestelijk briesje op dat snelheden tot 19,3 km/h haalde. Door de reeds vrij krachtige februarizon kwam er wat convectie op gang die tijdens de namiddag wat rafelige Cumuluswolkjes liet ontstaan. Deze losten na een tijdje weer op terwijl er vanuit het noordwesten weer Stratocumulusbewolking binnendreef. Deze markeerde de rand van een buiengebiedje dat in het zuidwesten van Nederland onverwachts een winterse verrassing opleverde van plaatselijk wel 10 centimeter. De bewolking vormde de aanloop naar een zwaarbewolkte tot betrokken avond waarin het slechts langzaam afkoelde. We sloten af bij lichte vorst en met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 9 februari 2014
De nacht had maar nauwelijks de tijd om ten einde te lopen of een nieuwe regenzone had ons bereikt. Het was opnieuw een pittig ding dat gepaard ging met brutale windstoten uit zuidwestelijke richting en striemende regenvlagen zodat terrasjes en zwemmen toch wel het laatste was waar je bij dit weer zou aan denken, behalve dan aan de ingang van een reisbureau. We kwamen tegen de middag haast ongemerkt in een andere luchtsoort terecht waar de neerslag uit afzonderlijke buien bestond. Dit kwam doordat de buienwolken boven de Kanaalregio werden gevormd compleet met onweer en hagel, boven land afstierven en in Malderen vooral veel bewolking brachten met gewone regenval die nauwelijks verschilde met de continue regenval die het koufront ons vanochtend bracht. Wel zwakte de naar westelijke richtingen draaiende wind merkbaar af en was het vrij kalm tijdens deze buien. Nog verder naar het noordoosten ging de bewolking over in Stratus waardoor we ons in Malderen nog gelukkig konden prijzen met de spaarzame opklaring die er zich af en toe nog tussen wist te wringen. Net als gisteren werden de maxima weer vroeg bereikt met 7,8 graden en zette zich tijdens de namiddag en avond een tamelijk snelle afkoeling in die ons pas tijdens de avond op de uiteindelijke minima van 5,4 graden bracht. Het neerslagtotaal werd door de laatste buien die ons voor middernacht nog wisten te bereiken, aangevuld tot 6,2 mm (met neerslag van gisteren erbij).
Maandag, 9 februari 2015
De dag begon somber en grijs, maar gelukkig ging de Stratusbewolking vanuit het noorden over in gebroken Stratocumulus en kwam de zon er weer door. Door de binnendrijvende bewolking vanochtend werden de minima van 0,2 graden al erg vroeg in de nacht bereikt. De opklaringen waren geen lang leven beschoren want vanuit het noorden werd de bewolking weer dikker en ging ze over in Stratus. Hiermee was eigenlijk alles voor deze dag gezegd want er kwam geen verandering meer in buiten de motregen die af en toe viel en goed was voor een dagtotaal van 0,0 mm. Door het binnenstromen van zachtere lucht (zwakke noordenwind) wisten de temperaturen ook zonder zon nog tot 6,2 graden te klimmen. De avond verliep druilerig en betrokken waarbij de motregen wat intenser was maar nog steeds niet meetbaar.
Dinsdag, 9 februari 2016
Terwijl we tijdens het eerste deel van de nacht nog met felle buien en veel wind te maken kregen, was de rust vanochtend weer een beetje teruggekeerd en was het terug droog geworden. Daar waar het eerst nog stormachtig was, waren het niet meer dan krachtige rukwinden waar we vanmorgen rekening moesten mee houden terwijl de wind naar noordwestelijke richtingen ruimde. Niettemin waren ze genoeg om het koud en guur te laten aanvoelen, zeker nu het in polaire lucht weer wat koeler is geworden met minima van 2,2 graden. In de loop van de dag leefde de buiigheid weer wat op en tijdens de namiddag zagen we ook geregeld natte sneeuwvlokken tussen de regen neerdwarrelen. Niet verwonderlijk bij maxima die op 2,2 graden bleven steken terwijl de temperatuur bij elke bui weer een paar graden daalde. Ook tijdens de avond kwam het tot tamelijk pittige buien van regen en natte sneeuw, al werd het na 20H droger. Toen dreven er opklaringen binnen die het kwik verder naar beneden joegen zodat we ons mogen opmaken voor een glibberige vorstnacht. Het neerslagtotaal is op 16,4 mm uitgekomen.
Donderdag, 9 februari 2017
Nog steeds zag alles er onveranderd uit met een troosteloze, hopeloze grijze hemel en temperaturen die nog maar net boven het vriespunt lagen. Er heeft zich ook wat mist gevormd tijdens de nachtelijke uurtjes, al was deze niet al te dik waardoor de zichtbaarheid nog vrij goed bleef. Deze mist (of de bovenliggende bewolking) had de neiging om uit te regenen met zeer fijne motregenachtige druppeltjes. Terwijl de antidepressiva in regio Londerzeel al ver aan woekerprijzen op de zwarte markt moeten terechtgekomen zijn, konden de winterliefhebbers in (een deel van) Nederland hun hartje ophalen aan de sneeuw die daar tijdens de nacht en vanochtend is bijgevallen waardoor men daar het daglicht in een sprookjesachtige, witte wereld zag terugkeren. In het westen van Vlaanderen was het ondertussen ook al prijs met verschillende meldingen van sneeuw en smeltende sneeuw, maar in Malderen bleef alles hetzelfde. Wie liever zon dan sneeuw zag, kon overigens in het oosten van het land terecht waar nog enkele schuchtere opklaringen voorkwamen. Er werd nog steeds erg koele lucht aangevoerd met een zwakke noordoostelijke stroming en de maxima bleven steken op 2,1 graden. Tijdens de namiddag deden de opklaringen ook in Malderen een poging om door te breken maar veel kwam daar niet van terecht, en tegen de tijd dat ze er toch nog doorkwamen was het reeds avond waardoor de zonneliefhebbers dan toch in de kou zijn blijven zitten vandaag. Dankzij de bewolking bleef het wel nipt vorstvrij met temperaturen die op geen enkel moment beneden 0,6 graden zakten.
Vrijdag, 9 februari 2018
Kouder dan -2,0 graden is het niet meer geworden maar door de aanwakkerende zuidenwind kon de vorst dieper in alles doordringen en voelde het weer onaangenaam koud aan. Tegen zonsopgang zagen we een dikke laag Altostratus opzetten vanuit het westen terwijl het in het oosten nog helder was. Dit leverde een mooie zonsopgang met warme kleuren op. Daarna volgden dan de koude kleuren, en dat bleek vooral wit te zijn want de bewolking hoorde bij een oprukkende sneeuwzone. Al bleek dit allemaal heel erg mee te vallen ondanks de apocalyptisch ogende weerberichten en waarschuwingen. De neerslag liep wat vertraging op en het was al middag eer de eerste regendruppels de bodem raakten. Druppels inderdaad, want de atmosfeer moest eerst nog afgekoeld worden door verdampende neerslag voordat we ook maar aan winterse producten konden gaan denken. Maar uiteindelijk lukte dat dan toch en tegen het einde van de namiddag sneeuwde het volop. De accumulatie verliep echter zeer langzaam, en de blizzard toestanden waarvan gewag werd gemaakt, konden dan ook alleen maar gesimuleerd worden door naar de door de krachtige westenwind opgejaagde sneeuwvlokken te kijken in een zodanige hoek dat we de sneeuwvrije bodem niet konden zien. Later op de avond werd er wel een dekje van een paar cm gevormd maar ondertussen was het alweer droog en begon alles af te smelten door het binnenstromen van zachtere lucht (al is die uitdrukking met maxima van 1,1 graden ook weer erg relatief). De neerslagzone bleek een dagtotaal van 3,7 mm te hebben opgeleverd en we sloten af met Altostratus en Stratus fractus bewolking waar af en toe nog een druppeltje motregen uit viel.
Zaterdag, 9 februari 2019
Tijdens de nacht en voormiddag kregen we nog te maken met buiige regen, maar na verloop van tijd begon het stabieler te worden toen we in een soort van niemandsland terecht kwamen tussen de buiengebieden en een erg actieve depressie die onze richting uitkomt. Vooral de tweede helft van de namiddag verliep erg vriendelijk met redelijk wat zon en temperaturen die naar 10,4 graden stegen. Wel moesten we met een venijnige west- noordwestenwind rekening houden al zorgde die wel voor voldoende luchtmenging om de minima op peil te houden met 6,0 graden. Door de nabijheid van de depressie had de lucht een nevelachtige tint zonder dat we echt van Cirrostratus konden spreken. Al verscheen deze bewolking na verloop van tijd in het zuiden waarna deze langzaam uitbreidde om over te gaan in Altostratus. De eerste neerslag bereikte ons echter nog niet voor middernacht waardoor het neerslagtotaal van 2,2 mm volledig is toe te schrijven aan de buien eerder op de dag.
Zondag, 9 februari 2020
Tijdens het tweede deel van de nacht is de wind weer langzaam maar zeker gaan aanwakkeren op nadering van een storm die al een tijdje in de modellen zat en een ware mediahype op gang heeft gebracht. Een inwoner uit de Filipijnen of Florida zou er even bij gefronst hebben, maar het was zeker voor onze streken toch een storm die kon tellen. En dat deed ze ook, want de rukwinden haalden al spoedig snelheden van meer dan 100 km/h en aan de kust ging het tegen de middag al over de 130 heen. De wind voerde zachte, subtropische lucht aan en de bewolking bestond aanvankelijk uit Cirrostratus en Altocumulus die voor een mooie zonsopgang heeft gezorgd. Daarna zagen we Altostratus verschijnen met pannus bewolking eronder en er viel ook wat lichte regen uit. Tegen de middag werd het weer droger en ging de bewolking uit Altostratus bestaan met daaronder evenwijdige banden Stratocumulus. Hierbij viel op dat de hogere wolken uit het west- zuidwesten kwamen, de Stratocumulusachtige banden uit het zuidwesten en de dakpannen, trampolines, tuinmeubelen en golfplaten uit het zuid- zuidwesten. Want de wind wakkerde alleen maar verder aan en dan kunnen al deze zaken natuurlijk niet op hun plaats blijven zitten. Tegen het einde van de namiddag bereikte de eerste van een reeks buienlijnen (koufront) het vasteland en tijdens de avond volgden er nog een aantal van deze lijnen. Omstreeks 21H20 bereikte dit alles een hoogtepunt toen op een secundair koufront een mix van stortbuien, hagel en stevige rukwinden doorheen Londerzeel raasde. Gelukkig voor de bevolking bleken de uiteindelijke windsnelheden een stuk lager dan voorspeld en moet het secundaire koufront na haar intrede op het vasteland dan toch een deel van haar pluimen verloren hebben. Daarna verloor het kwik ook pluimen tot er nog maar 5,9 van de 12,3 over bleven. Er dreven vervolgens opklaringen binnen al volgden er tijdens de late avond en nacht nog een aantal erg pittige buien. Hierbij wakkerde de wind weer flink aan nadat ze een tijdje leek te gaan liggen. Tussen al het natuurgeweld door liep het neerslagtotaal op tot 8,5 mm tegen middernacht.
Dinsdag, 9 februari 2021
De eerste momenten van de daglichtperiode verliepen nog bewolkt, althans in het zuiden en zuidwesten. Vanuit het noorden breidde zich immers een heldere hemel over ons uit en dit was het begin van een zeer zonnige maar schrale winterdag. Het was een genot om door de schitterende sneeuwlandschappen te wandelen die met een blauwachtige gloed oplichtten terwijl de ijskristallen van de bevroren sneeuw als duizenden diamantjes leken op te lichten in het felle zonlicht. Door de bewolking afgelopen nacht werd de vorst nochtans wat getemperd maar de opklaringen tijdens de ochtend kwamen wel op tijd om het kwik alsnog een flinke uppercut te geven richting -7,9 graden. Overdag was het dan een en al zonneschijn wat de klok sloeg en achter glas of uit de snijdende noordoostenwind deed het zowaar aan zomer denken, zeker als we fantaseerden dat de sneeuw wit zand van een tropisch strand was en de kale bomen het gevolg waren van het droge seizoen in een of ander exotisch land. Maar warmer dan -2,1 graden werd het niet en de zon was nog lang niet onder of het koelde overal pijlsnel af. Dat er in het zuidwesten Altostratus en Cirrus verscheen veranderde daar niet veel aan maar die bewolking zorgde dan weer wel voor een erg fraaie en sfeervolle schemering. De afkoeling ging tijdens de avond onverminderd verder al neemt de bewolking ondertussen verder toe en komen er vanuit Nederland meldingen binnen over uitgestrekte wolkenvelden. Of het kwik morgenvroeg daadwerkelijk even laag gaat uitpakken als de modellen berekenen valt dan ook met een korreltje (strooi)zout te nemen. Maar misschien konden we die korreltjes beter opsparen want met een neerslagtotaal van 0,0 mm hadden we die sowieso niet nodig vandaag.
Woensdag, 9 februari 2022
De dag begon overwegend grijs en zacht bij minima van 8,3 graden. De bewolking bestond uit Stratocumulus met erg dikke rollen waarbij er hier en daar wat ruimte was voor blauwe stukjes. Gaandeweg ontstonden er opklaringen die deze keer eens net goed gepositioneerd waren om de omgeving van Malderen voor een langere tijd in de zon te laten baden. Het leek opnieuw volop lente en ook de maxima logen er niet om met 13,1 graden bij een erg zwak west- zuidwestelijk briesje. De gunstige ligging van de opklaringen duurde tot laat in de namiddag, maar dan moesten we het toch ontgelden toen een naderend koufront de Stratocumulus weer naar het zuiden duwde en deze tegelijkertijd dikker maakte. Het is een zwak front dat aan de achterzijde van een golftop in het polaire front langzaam maar zeker terug naar het zuiden uitzwaait en daar zat ook motregen in volgens de weermodellen en de slachtoffers in de aanvoerrichting. Voorlopig bleef het nog droog in Malderen en zagen we het wolkendek langzaam maar zeker aangroeien terwijl de resterende opklaringen nog voor een sfeervolle zonsondergang zorgden. Na het intreden van de duisternis overtrok het verder al bleef het nog grotendeels droog en konden we het neerslagtotaal dus binnen de perken houden met 0,2 mm.
Donderdag, 9 februari 2023
De afkoeling heeft zich tijdens de nacht verder gezet en uiteindelijk zijn we op minima van -1,0 graden uitgekomen. Nog steeds hingen er brede opklaringen maar op de satellietbeelden was een wolkenband te zien die het westen van het land al bereikt heeft en gestaag verder het binnenland in trok. Hiervan was net als gisterenavond weer Cirrus en Cirrostratus te zien. Deze sluierbewolking was tamelijk scherp begrensd in het oosten waar we boven de horizon nog een helder stuk zagen. De schemeringskleuren waren opnieuw oogstrelend mooi en de sluierbewolking wist dit alles wat extra uitstraling te geven. Na zonsopgang was het dan wachten op de aankomende wolkenband en deze bleek gelukkig voor de zonnekloppers en helaas voor degenen die het niet zagen aankomen, niet veel om het lijf te hebben. Het was enkel dunne Cirrostratus floccus en fibratus welke over Malderen trok waardoor het dan toch nog een erg fraaie winterdag met lentetrekjes is geworden. We haalden maxima van 6,2 graden en de zon bleef ononderbroken schijnen waarbij ze tijdelijk wel wat zwakker werd door een dikker veld met sluierbewolking. Daarna herpakte ze zich gedeeltelijk maar tijdens de late namiddag begonnen er Stratocumulusvelden binnen te trekken vanuit het noordwesten. Er kwamen ook meldingen binnen van motregen en lichte regen uit Nederland maar in Malderen kwam het zover niet. De bewolking ging later over in Stratus en wist de afkoeling tijdens de avond dus een halt toe te roepen. Het kwik bleef rond een vijftal graden schommelen al zorgden opklaringen achter het front diezelfde avond reeds voor negatieve temperaturen in het uiterste westen (!) van het land. Zonder de Nederlandse motregen konden we qua neerslagtotaal niet meer dan 0,0 mm verwachten en dat was maar goed ook gezien de dreiging voor vorst later in de nacht.
Vrijdag, 9 februari 2024
We bevonden ons vandaag in de ‘buik’ van de depressie, in een smalle zone waar het droog was. Er was eveneens ruimte voor wat opklaringen maar in de vochtige zeelucht ontstonden er gemakkelijk wolkenvelden. Meestal ging dat om een soort van mengvorm tussen Stratus fractus en Cumulus, welke zich in banden organiseerde die van west- zuidwest naar oost- noordoost liepen. Min of meer met de windrichting mee dus en wanneer je onder zo’n band terecht kwam, was je dus meteen weer vertrokken voor een lange poos zonder zonneschijn. In Malderen was dit vanmorgen al meteen het geval toen er een wolkenband ten zuiden van ons hing die nog vlot de laagstaande winterzon kon afdekken ook al was de hemel boven ons blauw. Later begonnen de wolkenbanden en opklaringen langzaam naar het zuiden te trekken waardoor we ook hier wat zonnige momenten meekregen. Maar al snel dreven er vanuit het westen uitgestrekte velden met Stratus fractus binnen en de zon kreeg het daarin moeilijk. De bandenstructuur ging eruit en we waren nu overal vertrokken voor somber weer dat de rest van de dag aanhield. Wel was het rustig met slechts een zwakke wind en het bleef droog terwijl de temperaturen nog steeds erg zacht waren met waarden tussen 10,3 en 13,7 graden. Ook na zonsondergang bleef alles min of meer hetzelfde en we eindigden met een neerslagtotaal van 3,8 mm dat vooral aan afgelopen nacht was toe te schrijven.
Zondag, 9 februari 2025
De bewolking is tijdens de nacht blijven hangen waardoor we een grijze start maakten bij minima van 4,2 graden. Een temperatuur die zowat de hele nacht werd aangehouden want ook deze keer keken we tegen een lijnrechte grafiek aan. Dankzij de nabijheid van een depressiekern net ten zuidwesten van ons zag de bewolking er wel boeiend uit, met gelaagde structuren die uit Altostratus, Altocumulus en Stratocumulus bestonden. Soms zag dit er erg dreigend uit en er was ook een actief neerslaglijntje te zien op de radarbeelden. Maar uiteindelijk bleef het hier droog. Rond de middag werd de bewolking tijdelijk dunner en kwam er een zwak waterzonnetje door, maar langer dan een vijftal minuten duurde dit niet. Het was wachten tot de late namiddag eer we brede opklaringen en strakblauwe luchten zagen verschijnen in het zuidwesten. Maar deze bereikten ons net niet en uiteindelijk bleven we hier van zonlicht verstoken. In vergelijking met gisteren moesten we dan ook zowel visueel als thermisch een flink stukje inleveren op dat lentegevoel. We haalden nog 7,0 graden en de wind was ook wat prominenter aanwezig uit zuidelijke tot zuidoostelijke richtingen. De avond verliep eveneens in droge en betrokken omstandigheden en we slaagden erin het ondanks de nabijheid van die depressiekern de hele dag droog te houden met 0,0 mm als totaal.