De ongewoon standvastige oostelijke stroming levert in West-Noorwegen uitzonderlijk droge, maar ook koude omstandigheden op. Het gevolg is dat en goed deel van de meren, en ook sommige fjordarmen een mooie ijsvloer hebben. Het is niet om de hoek vanuit Oslo, maar gezien de specatculaire omstandigheden was het aanleiding voor mij en een groep vrienden om het magistrale landschap op de schaats te verkennen.
Årdalsvatnet
Zonsopkomst over Kjøsnesfjorden. De wind met stoten tot 80 km/u is niet zichtbaar op de foto 
Viksdalsvatnet
Lovatnet
Nordfjorden bij Loen
Aan de voet van Briksdalsbreen (wat ervan over is tenminste). Zie mijn schaatsmaatje linksonder voor een gevoel van schaal.
Wederom Lovatnet
Een boomstronk op de bodem, naar schatting een meter of 10 onder de voeten.
Het binnenste deel van Lovatnet, Trosevika. Hier vonden in 1905 en 1936 twee grote aardverschuivingen plaats die een tsunami van 80 meter hoog veroorzaakten. 135 mensen die in het dal woonden hadden geen schijn van kans. Het lichtgrijze gedeelte op de berg markeert waar de lawine naar beneden kwam.
Een kruis ter nagedachtenis aan de slachtoffers. Het oorspronkelijke monument dat na het drama in 1905 werd opgericht, werd in 1936 weggevaagd door de tweede lawine.
Het meer ligt op 51 m boven NAP, de berg rechts is 1803 m hoog. Je voelt je nietig in zulke landschappen waar hele berghellingen naar beneden storten.
Sneeuwlawines hebben deze bomen platgeworpen.
Tussen al het grootse natuurgeweld, is er ook schoonheid in de details: luchtbelletjes in het ijs zijn als parels aan een snoer.
Bedankt voor het kijken!
Wat een mooie natuur.