Maar nu niet meer. Het mooie is weggegooid. Het schuift nu het dak af in de goot. Gelukkig dat het ‘s nachts gebeurd. Ik heb daarstraks intens genoten, met mijn gezicht richting sneeuw en wind. Mijn sneeuwjas was wit, mijn broek kleddernat. Ik kwam thuis gelijk een waterkieken maar het was zalig. Ik heb het maximaal opgesnoven, het rustige en stille sfeertje voor als straks de thermometer weer op hol slaat in de zomer. Zo zalig. Geen seconde kou gehad, gewoon omdat je je goed kunt kleden. En natte kleding droogt.
Bericht laatst bijgewerkt: 15-02-2026 23:12
De temperaturen buiten worden gemeten vanop de eerste verdieping 
.
.
