Donderdag, 17 februari 2005
We zijn het niet meer gewend, maar vandaag moesten we opnieuw een grijze dag doorworstelen waarbij somberheid en saaiheid troef waren. Tijdens een paar schaarse opklaringen is het kwik kunnen zakken naar -0,2 graden (-0,6 aan de grond) terwijl vergelijkbare opklaringen rond de middag even toelieten om vaag de omtrek van de zonneschijf waar te nemen. Het mocht echter niet baten, al snel sloot het wolkendek zich boven ons als een graf en de rest van de dag verliep eveneens in somber grijze omstandigheden. De wind draaide bij dit alles naar het noordwesten en zwakte af tot maximaal 13 km/h terwijl het overdag niet warmer werd dan 2,8 graden. Neerslag viel er niet, op een verdwaald korreltje motsneeuw na, maar de pluviometer bleef zich aan 0 mm vastklampen. Gelukkig voor sommigen en spijtig voor anderen zal het sombere weertype niet lang stand houden want morgen schieten de weergoden in actie en krijgen we een reeks buien te verwerken, die uit regen zullen bestaan in het begin maar naarmate de uren voorbijschuiven steeds meer vaste vorm zullen krijgen. Een sneeuwdek van betekenis blijft vooralsnog een utopie voor wie zich niet in de Ardennen waagt, maar op het einde van het weekend wordt de rest van België mogelijk tijdelijk ook even toegedekt...
Vrijdag, 17 februari 2006
Net als gisteren kregen we weer een buiige start, doch deze keer waren er geen mooie wolkenlandschappen te zien: de hele dag door bleef het betrokken door toedoen van enkele regenzones die gedreven door een behoorlijk levendige westenwind met snelheden tot 51 km/h doorheen het land joegen. Samen met dit alles werd er ook geleidelijk koelere lucht meegezogen wat resulteerde in iets lagere maxima van 7,0 graden, maar met minima van 4,4 graden hoefden we nog niet voor vorst of winterse neerslag te vrezen. Het neerslagtotaal liep op tot 2,8 mm, maar de komende uurtjes kan daar nog wat bijkomen vermits er nog steeds actieve buien onze richting uitkomen. Laat in de namiddag kregen we even verpozing onder vorm van een paar minuscule opklaringen, maar de zon viel desondanks nergens te bespeuren. De komende dagen blijven we eveneens onder de invloed van neerslaggebieden, maar de weermodellen duiden steeds meer op een nieuwe invasie van blokkerende hogedrukgebieden waardoor de atmosfeer boven ons weer tot stilstand dreigt te komen en er mogelijk enkele saaie dagen met nevel en mist op het programma zullen staan volgende week. In een verder stadium lijkt er zich een oostelijke stroming in te zetten waardoor de kansen op een nieuwe winterprik lijken toe te nemen in het tweede deel van volgende week. Maar eerst moeten we nog een wisselvallig weekend doorworstelen waarin op de vochtige producten zeker niet zal bezuinigd worden.
Zaterdag, 17 februari 2007
Dichte pakketten Altostratus en Cirrostratusbewolking zorgden vandaag voor een eerder matige start waarbij zowel de tempratuur als de zon een beetje achterbleven. Het was echter droog en naarmate de dag vorderde, leek de bewolking dunner te worden. Vooral na de middag konden we aldus opnieuw van lenteweer spreken. In het westen verscheen toen ook een wolkenloos gebied dat geleidelijk ook onze kant opkwam zodat de laatste paar uur van de daglichtperiode uitermate zonnig verliepen. De opklaringen zorgden later wel voor fikse temperatuursdalingen waardoor de avond er met succes in slaagde om ons eraan te herinneren dat het nog winter is. De temperatuur die overdag nog op 15,2 graden piekte daalde naar 3,7 graden. De wind haalde vandaag nog 27,4 km/h uit het oost- zuidoosten terwijl we zonder neerslag een totaal van 0,0 mm konden optekenen.
Zondag, 17 februari 2008
Aan zon, maan en opklaringen was er ook vandaag geen gebrek, zij het dat er meer en langere condensatiesporen van vliegtuigen te zien waren terwijl er in de namiddag aan de noordelijke helft van het luchtruim een paar verdwaalde vederwolkjes te zien waren. Dit kon echter niet voorkomen dat de temperatuur vanochtend op een zeer lage -5,7 graden uitkwam. Overdag bleef het ondanks temperaturen die door het tuineffekt nog 12,9 graden haalden erg fris aanvoelen. Er stond weinig wind met snelheden tot 8,0 km/h uit het oost- noordoosten waardoor de droge en koude lucht het koudegevoel niet al teveel toenam. Uit de wind en in de zon was het echter een op en top - lentesfeer. Tegen de avond zorgden de schaarse vederwolkjes voor fraaie kleurencombinaties, maar aan een snelle afkoeling viel niet te ontkomen zodat reeds een uurtje na zonsondergang volop ijskristallen werden gevormd op de moeizaam ontdooide plassen en waterpartijen.
Dinsdag, 17 februari 2009
Het was vanmorgen nog steeds somber en grijs, maar er viel geen neerslag meer en het voelde een stuk kouder aan dan gisteren. Na enkele sombere uurtjes werd het laaghangende wolkendek onder vuur genomen, en verschenen er vanuit het noorden steeds meer opklaringen. Deze brachten Cumulus fractus, Stratocumulus en een flinke hoeveelheid Cirrostratusbewolking aan het licht. Deze was afkomstig van een zwakke storing die in haar lengte naar het zuiden leek te trekken. Ten westen daarvan was het nog steeds erg zacht met temperaturen rond 10 graden, maar Malderen viel nog net in de koelere luchtmassa, zodat we met maxima van 7,7 graden genoegen moesten nemen. Na een tijdje leek de storing weer naar het westen te schuiven waardoor de koudere lucht ons vanuit het oosten gemakkelijk kon bereiken. Dit ging gepaard met breder wordende opklaringen, waarbij de atmosfeer een gunstige opbouw had voor de vorming van pyrocumulus. Vooral boven de koeltorens in Vilvoorde waren deze bijzondere wolkensoorten opvallend aanwezig. Tijdens de avond dook het kwik uiteindelijk onder het vriespunt, en kregen we met 2,2 graden de minima van dit etmaal gepresenteerd.
Woensdag, 17 februari 2010
In heldere omstandigheden is het kwik langzaam maar zeker verder weggekwijnd, en vonden we het bij zonsopgang terug op -4,8 graden. De lucht had zich ondertussen echter gevuld met Cirrostratus en Altostratus op nadering van een neerslaggebied vanuit het zuiden. Het duurde niet lang voordat we weer in een troosteloos grijze wereld terechtkwamen, en de neerslag was ook al snel van de partij. Deze begon op sommige plaatsen als ijzel of ijsregen terwijl er in Nederland ook nog wat sneeuw of smeltende sneeuw aan te pas kwam. De stijgende temperaturen deden de neerslag in Malderen al snel overgaan in gewone regen, welke aanhield tot halverwege de namiddag met een lichte of matige intensiteit. Het werd daarna opnieuw droger en we zagen een waterig zonnetje verschijnen in de ondertussen in Altostratus translucidus overgegane bewolking. De zachte maxima van 4,8 graden waren echter een gevolg van de maritieme luchtsoort waarin we zijn verzeild geraakt, want veel warmte kon het zwakke zonnetje ons niet geven. De wind was nauwelijks voelbaar met haar snelheden tot 9,7 km/h uit het oosten, en later op de avond werd er opnieuw in verse neerslag voorzien die wel voelbaar was. Deze keer ging het immers om buien die op zich niet uitblonken in activiteit, maar op sommige momenten gepaard gingen met opvallend dikke regendruppels. De laaghangende Stratusbewolking die binnendreef, zorgde er echter voor dat de (waarschijnlijk) fraaie buienwolken aan het zicht werden onttrokken en we opnieuw in een grijs soepje terechtkwamen. Het (licht) buiige weertype hield voor de rest van de avond aan en het neerslagtotaal werd hierdoor op 0,2 mm gebracht.
Donderdag, 17 februari 2011
We ontwaakten vanochtend onder een heldere hemel, maar toch is het nog meegevallen met de vorst daar de minima op -0,2 graden zijn blijven steken. Als bij toverslag dook er omstreeks 6H10 mist op die alles in een klap leek te verzwelgen. Deze mist trok bij het aanbreken van de dag echter weer op waardoor (in Brussel althans) de zon opkwam in een heldere hemel. Het bleef voor het grootste deel van de dag helder en de reeds behoorlijk aan kracht winnende zon kon het kwik onder begeleiding van een oost- zuidoostelijk briesje tot 19,3 km/h opdrijven naar een lentezachte 12,3 graden. Tijdens de namiddag kwamen er wat sluierwolken in het spel, maar deze deden weinig afbreuk aan het zonnige weersbeeld en zorgden later voor een prachtig ingekleurde zonsondergang. Tijdens de avond koelde het erg snel af, maar dit bleek eerder een kwestie van gevoelstemperaturen te zijn daar het kwik omstreeks 22H30 nog steeds 4 graden aanwees terwijl het aanvoelde alsof het reeds lichtjes vroor. De sluierbewolking nam tijdens de avond weer af en onder de open hemel is het niet uitgesloten dat we ondanks de relatief hoge temperaturen morgenvroeg met licht negatieve temperaturen zullen eindigen. De dag werd uiteindelijk afgesloten met een neerslagtotaal van 0,0mm.
Vrijdag, 17 februari 2012
Het was vanochtend betrokken terwijl er een miezerige motregen viel die op sommige momenten evenveel water produceerde als een gezapig regenbuitje tijdens de zomer. Uiteraard zorgde de bewolking weer voor erg hoge temperaturen en kouder dan 4,1 graden is het dan ook niet geworden. De motregen hield er na een paar uur mee op en wat volgde was een uitermate somber en troosteloos weertype waarbij we voortdurend tegen een vormeloze Stratuslucht aankeken. Het was ook erg nevelig, wat onderandere door de zwakke west- zuidwestenwind tot hooguit 22,8 km/h kwam (en dit werd pas laat in de avond gemeten). Het was wachten tot de late namiddag voordat er in de zaak wat beweging kwam. Dit gebeurde in de vorm van opklaringen, maar erg overtuigend was het niet te noemen want de bovenste luchtlagen stroomden vol met Cirrostratus die voor fletse kleuren en een wat zwakkere zon zorgde. De wolkenlaag werd steeds dikker en tegen de avond was het weer betrokken met soms wat motregen. De luchtaanvoer was nog steeds zacht, met maxima die 10,8 graden haalden en ook na zonsondergang nog temperaturen rond 9 graden. We sloten af in betrokken omstandigheden en stelden vast dat het neerslagtotaal was opgelopen tot 1,4 mm.
Zondag, 17 februari 2013
Ook vanmorgen was er nauwelijks verschil te merken tussen de buitenlucht en een oude zwartwitposter, behalve dan dat de eerstgenoemde in 3D was voor zover dat door de egale Stratusbewolking nog merkbaar was. Door de bewolking was het een stuk zachter dan de weermodellen berekenden met een ruime drie graden bij zonsopgang. Toch kwam er wat beweging in en zagen we de windvaantjes naar het oosten draaien terwijl er een kille bries opstak. Er stroomde drogere landlucht binnen en er rees meteen hoop op minstens een paar minuten zonneschijn. Tegen de middag zagen we de bewolking inderdaad wat dunner worden maar het duurde nog tot omstreeks 15H alvorens het echt opklaarde en we de zon te zien kregen. Deze bracht maar nauwelijks warmte op dit tijdstip, en het kwik kon het door de ijzige oostenwind maar nauwelijks hogerop zoeken met 6,4 graden als uiteindelijk maximum. De snelheden bleven gelukkig beperkt tot 12,9 km/h. Bij zonsondergang werd de lucht citroenkleurig en hing er een nevelige waas waardoor het een hele poos voordat ze onderging mogelijk was om rechtstreeks en op eigen risico in de zon te kijken. Daarna kleurde de hemel paars en hing er een aparte sfeer die misschien wel als doemboodschap voor het op handen zijnde winteroffensief bedoeld was. Het koelde 's avonds al flink af en omstreeks 19H zagen we al de eerste ijskristallen in het gazon schitteren terwijl de sterren dat boven ons ook nog deden. De uiteindelijke minima werden op het einde van de avond bereikt met 0,7 graden terwijl we konden afsluiten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 17 februari 2014
Tijdens het tweede deel van de nacht heeft de regenzone ons kunnen bereiken en vooral tijdens de ochtend leidde dit tot een aantal pittige regenbuien. Vervolgens zagen we het daglicht onder een betrokken hemel van Stratus en Stratus fractus terugkeren en was de lentesfeer van afgelopen weekend in geen velden of wegen meer te bekennen. Voorlopig dan toch, want de laaghangende bewolking ging over in Stratocumulus, en er ontstonden opklaringen tussen. De tamelijk grote Stratocumulusrollen gingen vervolgens over in rafelig aandoende stapelwolken weke de rest van de voormiddag het weersbeeld gingen beheersen. De bewolkingsgraad bleef lange tijd rond 7/8 schommelen om tegen de middag flink terug te lopen zodat het met momenten erg zonnig werd. De temperaturen liepen op tot 12,7 graden en de wind zocht het vooral in zuidwestelijke richtingen. Kort voor zonsondergang kregen we sluierbewolking te zien die vanuit het westen naderde terwijl er ook meer Altocumulus en Stratocumulus undulatus in het spel kwam. Dit waren de voorboden van een nieuwe regenzone die onze kant uitkomt, maar tijdens de avond kregen we hier niet meer mee te maken zodat het neerslagtotaal van 0,2 mm gehandhaafd blijft. De resterende opklaringen lieten het afkoelen tot de uiteindelijke minima van 5,4 graden.
Dinsdag, 17 februari 2015
Omstreeks 9H 's morgens begon het uiteindelijk lichtjes te regenen, waarbij dikke druppels werden afgewisseld door fijne motregen. Er was een zwaarbewolkte nacht aan voorafgegaan waardoor we van vorst gespaard bleven. De neerslag was amper meetbaar, het bleef urenlang lichtjes druppelen zonder dat het ook maar iets voorstelde buiten de 0,2 mm die er viel. Na de middag werd de bewolking langzaam dunner en kwamen er vanuit het noorden opklaringen binnen. De stratiforme Altostratus en Nimbostratus ging over in een mix van Stratus fractus, Stratocumulus en Cumulus congestus waarbij de contrasten en kleuren erg flets waren. Dit veranderde geleidelijk tijdens de namiddag en het blauw van de hemel werd hierbij steeds dieper terwijl de wolken er steeds feller tegen afstaken. Op het einde van de namiddag zaten we in een typische voorjaarsbuiensituatie met spierwitte stapelwolken die tegen een bijna zwartblauwe hemel afstaken. Ook de buien ontbraken niet, er viel af en toe wat hagel uit de grootste wolkenpartijen. Maar veel stelde dit niet voor daar de stapelwolken zich tot Stratocumulus uitspreidden en niet hoger konden groeien. Zelfs als we alle hagelbolletjes in Londerzeel in beslag zouden nemen zou het amper volstaan om er een half koffiekopje mee te vullen. Na zonsondergang ging de buienactiviteit eruit en waren er in de heldere lucht meer sterren te zien dan je normaal in onze streken kan waarnemen waardoor dit een ideale avond was voor de sterrenkijkers, temeer daar de maan niet voor verstoring zorgde. Het kwik deed dat natuurlijk wel want het koelde razendsnel af onder deze open hemel en die eventuele sterrenkijkers moesten dus uitkijken om niet aan hun telescopen vast te vriezen. De uiteindelijke minima van 2,2 graden werden dan ook nu pas bereikt. Dankzij de uitbundige zonneschijn warmde het overdag nog op tot 8,9 graden.
Woensdag, 17 februari 2016
Het was één van de koudste ochtenden van deze winter met minima van -5,6 graden. Doordat de kou nog niet zo lang in het land is, was er echter veel minder ijs te zien dan tijdens het winterse intermezzo dat we een kleine maand geleden kregen opgediend. Het duurde niet lang of een bijzonder krachtige voorjaarszon kwam tevoorschijn, welke de ijs- en rijpkristallen deden opgloeien in een oogverblindende schittering van duizend diamanten. Een deel van dat ijs smolt overdag weg terwijl het in de schaduw bleef vriezen door de negatieve dauwpunten. In thermometerhut werd 6,7 graden opgetekend bij een zwak zuidoostelijk tot zuidelijk briesje. Geen enkel wolkje durfde zich te vertonen, maar op het einde van de namiddag waren er toch een aantal moedige Stratus fractus wolken die op het appel verschenen. Ze waren net te laat om ons van het zeer zonnige weer te beroven, en zorgden slechts voor extra sfeer bij zonsondergang toen er ook Stratus fractus bewolking kwam opzetten. De oprukkende bewolking zorgde ervoor dat de afkoeling flink werd afgeremd waardoor het morgenochtend waarschijnlijk een flink stuk zachter zal zijn dan deze ochtend. Neerslag zit er voorlopig nog niet in waardoor we met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Vrijdag, 17 februari 2017
(Filipijnen) Voor het eerst kregen we nu eens een lichtbewolkte hemel te zien op Siargao en maakte de dag er een erg vriendelijke start. Op dat ene minder vriendelijke buitje na dan welke kort na zonsopgang nog voor een natte verrassing zorgde. De bewolking bestond uit Cirrus densus en wat Stratus fractus wolkjes terwijl de naar het zuidoosten geruimde wind erg zwak was. Vanuit die richting kwamen al snel weer stapelwolken opzetten die verder opbolden en na verloop van tijd kregen we een voorjaarsachtige buienlucht te zien waarbij het in San Isidro tot lichte buitjes kwamen. Kennelijk schampschoten van zwaardere buien die links en rechts voorbij trokken aan de dreigende luchten en Arcussen die in die richtingen te zien waren. Het klaarde terug wat op en we kregen nu echte tropische buienluchten te zien met hoge Cumulonimbuswolken en veel Cirrus densus in de hogere luctlagen. Het voelde ook zwoel en drukkend aan. Toch had dit voor ons geen verdere gevolgen meer al moesten we na zonsondergang wel weer rekening houden met een flink aantrekkende zuidoostenwind die echter voor aangename koelte zorgde. Net op het moment dat we gingen zeggen dat we de avond droog konden afsluiten begon het opeens flink te plenzen maar het was zonder onweer en daarna werd het dan toch nog droog.
Zaterdag, 17 februari 2018
We maakten een grijze en kille start bij minima van -0,1 graden waarbij de bewolking uit Altostratus bestond. Het leek de opmaat naar een sombere winterdag maar nog voor de middag ging de bewolking over in Cirrostratus en kregen we de zon weer te zien. Daarna ging het snel en kwam er een diepblauwe lucht vanuit het westen opzetten waardoor het eensklaps lente leek. De zuidoostenwind was nauwelijks voelbaar en in de zon voelde het ronduit warm aan waardoor we voor het eerst dit jaar comfortabel in T-shirt konden buiten vertoeven. De maxima deden dit met 8,9 graden nochtans niet vermoeden. Het aangename bleef verrassend lang duren en het was al zonsondergang eer extra kledingsstukken nodig waren om ons van hypothermie te behoeden. Maar dan ging het snel en koelde het aan een ijzingwekkend tempo af waarbij er binnen de kortste keren weer rijp werd gevormd. De van ijskristallen glinsterende pluviometer wees 0,0 mm aan op het einde van de dag.
Zondag, 17 februari 2019
Het kwik is weer iets dieper weggezakt tijdens de nacht en bij minima van 0,4 graden in de hut lag de omgeving er zowaar witberijpt bij. Terwijl de hemel er hetzelfde uitzag als gisteren met vooral in het westen veel sluierwolken, liet de zon het weer razendsnel opwarmen. De maxima kwamen weer wat hoger dan gisteren uit met 16,0 graden terwijl er een zuidelijke tot zuidoostelijke bries stond. De aangevoerde lucht was droog waardoor de snelle afkoeling tijdens de avond weer gemakkelijk te voorspellen was. Dat we op het einde van de avond weer een neerslagtotaal van 0,0 mm zouden optekenen was dan weer een gemakkelijke beginnersoefening voor onervaren magi rs die zich willen verdiepen in paranormale voorspellingsgaven.
Maandag, 17 februari 2020
We bevonden ons vandaag in de onstabiele zeelucht achter het koufront van de storm Dennis. En het was dus een komen en gaan van opklaringen, buienwolken, regen en zonnige momenten. Vooral na de middag konden we van mooie buienluchten genieten die veel weg hadden van de voorjaarsbuiensituaties die we verderop in de lente (zouden moeten) kunnen verwachten. De westenwind was een stuk zwakker en het oogde dus allemaal een stuk vriendelijker. Wel was ze nog steeds voelbaar en ook al haalde dit de minima een beetje omhoog met 6,1 graden, de maxima waren gevoelsmatig dan weer lager met 11,2 graden. Tegen de avond gingen de buien er grotendeels uit en ging de wind ook helemaal liggen terwijl er bredere opklaringen binnen dreven. Het neerslagtotaal is op 0,7 mm uitgekomen.
Woensdag, 17 februari 2021
We bevonden ons aan de achterzijde van de regenzone waar opnieuw lenteweer op ons wachtte. Het luchtruim was gevuld met Cirrostratus waaronder losse wolkenflarden dreven en de zon kreeg in dit mengsel nog meer dan voldoende ruimte om er lentesfeer in te blazen. Al was het vooral de zuid-zuidwestenwind die dat deed en dat gebeurde met behoorlijk wat temperament zodat het zeker in de schaduw nog onaangenaam fris kon zijn. Maar verder hebben we in deze tijd van het jaar weinig te klagen over de temperaturen die zich tussen 6,0 en 13,2 graden ophielden. Het aandeel van de wolkenflarden nam rond de middag toe maar uiteindelijk leken de opklaringen een tegenaanval te forceren waarbij ook de Cirrostratusbewolking verdween en de lucht dus dieper blauw werd. Pas tegen de avond begon er terug meer sluierbewolking in te komen samen met Altocumulusvelden en dikke rollen Stratocumulus die het tegen zonsondergang extra sfeervol maakten. De wind zwakte wat af en de rest van de avond verliep nog in droge omstandigheden zodat het neerslagtotaal van 0,0 mm reeds sinds deze ochtend een feit was.
Donderdag, 17 februari 2022
Het oogde vanochtend weer erg vriendelijk toen we achter het koufront van Storm Dudley weer in heldere polaire lucht zijn terecht gekomen waarin brede opklaringen dus de dienst uitmaakten. Het is afgekoeld tot 7,5 graden. Er hingen aanvankelijk nog wat resten van buienwolken die echter snel oplosten waarna het op enkele Cumuluswolken net boven de zuidelijke horizon na volledig helder werd. Daarna begonnen er weer wolkenflardjes te ontstaan door thermiek in de vochtige zeelucht en deze groeiden gestaag uit tot Cumuluswolken waarvan er eentje nog een bui in Malderen kon lossen met dikke druppels. Dit was overigens maar klein bier tegenover Nederlandse buien die kennelijk nog gepaard gingen met hagel en onweer. Op het einde van de namiddag dreef er plots dunne Stratocumulus binnen die een beetje op Altocumulus leek en snel dikker werd vanuit het westen. Het bleef echter droog en later begon de bewolking weer wat te breken, net op tijd om een mooi display te vormen met de warme kleuren van de ondergaande zon. De bewolking is overigens overgegaan in een soort van chaotische Stratus waar valstrepen onder hingen en waar hier en daar Castellanus achtige structuren in te zien waren terwijl de enkele opklaringen die verschenen een wazige kleur kregen. Samen met die wolken stroomde er weer zachtere lucht binnen en dit bracht ons terug op vrij hoge maxima van 12,9 graden. We konden nog 0,3 mm aan neerslag bijeen sprokkelen.
Vrijdag, 17 februari 2023
Tijdens de nacht is de zuidwestenwind verder gaan aanwakkeren terwijl er nog steeds flink wat bewolking hing die uit Stratus en Stratus fractus bestond. Het werd niet kouder dan 10,3 graden door al die wolken en zachtheid maar er viel af en toe ook wat lichte regen. Kort na zonsopgang begon de bewolking open te breken en we kregen nu een bovenlaag van Cirrostratus te zien waaronder snel bewegende Stratus fractus wolkenflarden dreven. Er hingen ook een paar dotjes Altocumulus die door de snelle beweging van de laaghangende wolkenflarden stil leken te hangen. De zon kwam er door al was het zeker geen continue zonneschijn. Niettemin was het al een stuk meer dan dat sommigen op basis van de weerberichten zouden verwacht hebben en met de zachte temperaturen tot 13,2 graden was dat mooi meegenomen. In het westen en noordwesten begon de lucht zelfs steeds dieper blauw te kleuren. Na een tijdje begon er terug meer en dikkere Cirrostratus binnen te lopen en de wolkenflarden werden ook weer talrijker waardoor de zon het dikwijls moeilijk had. Het ene moment overheersten de wolkenflarden en het andere moment was er wat meer ruimte voor de opklaringen terwijl de krachtige wind een constante was. Deze kwam erg vlagerig uit de hoek en was soms krachtig genoeg om sommige tuinmeubelen aan de wandel te sturen. Omstreeks 15H begon de Stratus fractus weer massaal op te zetten en raakte het overtrokken met een gesloten Stratus wolkendek. Kortom, de daglichtperiode eindigde min of meer zoals ze begonnen was met ook dezelfde wolkensoorten. Het bleef nu wel droog al waren er later in de avond wel een paar korte perioden van motregen. Deze droegen echter weinig bij aan het magere neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 17 februari 2024
Nog steeds hing er Stratocumulus, maar tijdens de nacht heeft deze bewolking zich meer gestructureerd tot een erg fraai en regelmatig patroon van duizenden rolletjes en plakjes over het ganse luchtruim. De zon had het moeilijk maar toch was er door de structuur van deze bewolking veel licht en leverden onze zonnepanelen nog wat op. We bevonden ons nog steeds in zachte lucht waarin het niet kouder dan 8,2 graden is geworden. Tijdens de late voormiddag en rond de middag begon de bewolking te breken en kwamen er grotere stukken blauwe lucht tevoorschijn. De zon kwam er nu vaker en langer door en vanuit het westen naderden er uitgestrekte opklaringen. Het zonlicht voelde nu aangenaam warm aan en ook in thermometerhut was het weer een en al lentesfeer bij temperaturen die naar 14,3 graden stegen bij slechts een zwak west- zuidwestelijk briesje. De opklaringen werden echter gedeeltelijk opgevuld met stapelwolken waardoor het zeker geen ononderbroken zonneschijn was die we kregen maar toch verliep de namiddag in erg zonnige omstandigheden. Omstreeks 15H kwam er terug dichte Stratus, Stratus fractus en Stratocumulus opzetten vanuit het zuidwesten waardoor de daglichtperiode alsnog somber eindigde. Wel bleef het aanvankelijk nog droog in Malderen. Later zorgde de bewolking wel wat voor lichte regen en motregen maar meer dan 0,0 mm als dagtotaal leverde dat uiteindelijk niet meer op.
Maandag, 17 februari 2025
Onder een open hemel is het tijdens de nacht kunnen afkoelen tot -3,6 graden en dit zorgde voor ongeveer een halve centimeter extra ijsvorming op plassen en beken. De dag begon zonovergoten en omstreeks 11H klom het kwik boven het vriespunt terwijl het op plaatsen waar de zon aan kon al een stuk vroeger is gaan dooien. We kregen een erg fraaie, zonnige winterdag met niet al te veel wind uit noordoostelijke tot oostelijke richtingen en de aangevoerde lucht was kurkdroog waardoor er nauwelijks rijp werd gevormd. De klamme omgeving kon nu volledig opdrogen en de schimmels kregen het dus voor het eerst deze winter moeilijk(er). De diepblauwe lucht begon na de middag wel wat te verbleken en het duurde niet lang eer we in het westen de eerste velden Cirrostratus zagen verschijnen die kennelijk bij een uitloper van een warmtefront horen. Voorlopig nog niets om ons druk over te maken als zonneliefhebber want het ziet er op de satellietbeelden allemaal niet erg bedreigend uit voor die zon. Het zal de komende uren wel bijdragen aan fraaie plaatjes voor de fotografen onder ons. De zon werd nauwelijks gehinderd door deze bewolking en ook toen de dikkere plakken Cirrostratus haar aanraakten op het einde van de namiddag bleef het effect beperkt. Maar van de andere kant werd het ook nog niet warmer dan 4,7 graden. Ook de afkoeling werd er dus niet door getemperd en omstreeks 21H doken we weer onder het vriespunt. Aan de grond was dat trouwens al voor 18H het geval. In deze droge lucht was er uiteraard geen sprake van smeltende rijp of condens in de pluviometer en konden we dus 0,0 mm bijschrijven als dagtotaal.