En dat ondanks drie ijsdagen en vele vorstdagen. Toch een knappe prestatie van de winter om dan nog op een 3 te eindigen. De reden. Alleen maar drabdekjes. Kortdurend dun laagje sneeuw gevolgd direct door regen. Geen schaatsijs maar wel de last van de kou. Ijskoude dagen en de wind maakte het af. Waarom geen 1? De spanning bleef tot het laatste moment. Steeds leek er nog een opening te zijn op de echte kou uit het noorden wat op dat moment de kou draaglijker maakte en niet voor nutteloos werd aangezien. (Wat uiteindelijk wel zo bleek te zijn)
Wat rest ons dan nu nog. De erfenis van een koude zee. We zullen veelal last ervaren door vaker mist en stratus. We hebben er alleen wat eraan als de relatieve kou van de zee het uithoudt tot volgende winter.
