Maandag, 21 februari 2005
Vandaag begon erg grijs en somber wet een hardnekkig laaghangend wolkendek dat het volledige uitspansel in beslag heeft genomen. Maar daar kwam snel verandering in toen het opeens begon te sneeuwen, weliswaar slechts licht met dunne vlokken, maar de sneeuwval hield de hele dag aan, tot in de loop van de namiddag een aantal opklaringen binnenschoven vanuit het oosten. De wind zwakte een beetje af tot 16,1 km/h. Bij temperaturen tussen -0,8 en 4,3 hadden de sneeuwvlokken weinig overlevingskans, maar de opklaringen luiden tevens de inval van koudere lucht in waarmee we de komende uren en dagen kennis zullen maken. Doordat deze droger is zal de sneeuwval beperkter zijn de komende paar dagen, maar de eventuele sneeuwbuien die deze omstandigheden overleven kunnen misschien een tijdelijk sneeuwlaagje opleveren.
Dinsdag, 21 februari 2006
Na de overvloedige regenval van gisteren werd er vandaag geopteerd voor een kille en sombere winterdag waarbij niet meteen veel te beleven viel. De wind kwam overwegend uit noordoostelijke richtingen terwijl de nabijheid van een depressie zorgde voor veel wolken, lichte neerslag tussendoor en temperaturen die tussen 1,9 en 3,3 graden zaten. Het voelde met momenten extra kil aan door de windsnelheden die konden oplopen tot 29 km/h. Bovendien leek er tussen de regen die af en toe viel wat natte sneeuw te zitten, op zich natuurlijk niet verwonderlijk met het vriespunt in de buurt, maar van fraaie winterlandschappen is er in deze omstandigheden nog geen sprake. Het mengsel van regen en sneeuwwater leverde een bescheiden neerslagtotaal van 1,2 mm op waar de komende uren nog een weinig kan bijvallen. Kortom een dag om snel te vergeten en maar meteen tussen de weerkaarten te gluren voor de komende dagen. Deze lijken gelukkig te wijzen op een paar opklaringen waarvan we morgen en donderdag kunnen profiteren, maar de bewolking zal steeds nadrukkelijk aanwezig blijven. Het kan tevens flink afkoelen indien de opklaringen zich 's nachts weten te handhaven zodat we donderdagochtend mogelijk lichte tot matige vorst kunnen verwachten.
Vrijdag lijkt de bewolking dan weer de fakkel over te nemen, maar deze keer bij duidelijk grotere sneeuwkansen waardoor we de werkweek misschien wel in een witte wereld kunnen afsluiten.
Woensdag, 21 februari 2007
Tijdens de vroege ochtend hielden we het nog grotendeels droog maar het duurde niet lang eer een regenzone, opnieuw een koufront, de kust bereikte en vervolgens van west naar oost het land veroverde. Heel indrukwekkend kunnen we de activiteit op het front zeker niet noemen maar toch viel er met momenten aardig wat regen in een gezapig tempo naar beneden, om dan in de loop van de namiddag weer af te nemen en ons vervolgens een droog intermezzo te gunnen. De wolken waren een stuk hardnekkiger, maar in de late namiddag moesten deze uiteindelijk ook uitwijken toen mooie opklaringen vanuit het westen kwamen opzetten. Er zaten ook nog een aantal post- frontale buien in het opklaringsgebied, maar deze waren erg kieskeurig waardoor veel plaatsen het droog hielden terwijl andere plaatsen gegeseld werden door hagel en onweer. Hoe Malderen het er vanaf bracht is een beetje onduidelijk, maar op het eerste zicht lijkt het onweer ver zuidelijk van hier te zijn gebleven. De wolkenluchten waren hoe dan ook zeer indrukwekkend en de zonsondergang die even later volgde, mocht er ook zeker wezen. De buienactiviteit werd in de loop van de avond onderdrukt door instroom van warmere lucht op grote hoogte, wat kort voor zonsondergang reeds merkbaar was aan hoge sluierwolken die binnendreven in combinatie met een melkachtig kleuren van de lucht. Het is een zwak warmtefront dat dit alles veroorzaakt maar de warmere lucht daarachter heeft ons nog niet bereikt vermits het 's avonds in de opklaringen nog behoorlijk afkoelt. De temperaturen schommelden vandaag overigens tussen 5,5 en 10,3 graden terwijl de buien en de regen vanmorgen goed waren voor 4,8 mm. De wind was vandaag goed voelbaar met snelheden tot 33,8 km/h uit het zuidwesten.
Donderdag, 21 februari 2008
Na het fraaie weer en de reeks bijzondere zonsondergangen die we achter de rug hebben, tapten de weergoden vandaag uit een heel ander vaatje. Het was immers reeds in het begin van de dag grijs en somber terwijl de aanvoer van zachte zeelucht ervoor zorgde dat we de nachtvorst voorlopig kwijt zijn. De laatste stuiptrekkingen van het hogedrukgebied dat recentelijk over de lage landen heerste, was echter nog voldoende om de regenzones net ten noorden van ons te houden waardoor we het hielden bij zwaarbewolkt tot betrokken weer waarbij de Stratusbewolking tijdens de voormiddag nog twee keer ruimte liet aan de zon die telkens een 40 tal seconden kon doorbreken. De zachte temperaturen die tussen 5,1 en 10,3 graden schommelden, waren dus grotendeels te wijten aan de aangevoerde lucht terwijl de aanwakkerende zuidwesten wind ze teniet deed met haar snelheden tot 40,2 km/h en het alsnog guur deed aanvoelen. Na de middag was er dan helemaal geen ruimte meer voor opklaringen en ontwikkelde zich geleidelijk Altostratusbewolking boven de aanwezige Stratusbewolking, zodat het openbreken van deze laatste geen weersverbetering met zich meebracht. Wie Altostratus zegt, zegt (meestal) ook regen en deze bereikte ons ruim na zonsondergang. Veel stelde het echter niet voor doordat de stuiptrekkingen van eerdergenoemd hogedrukgebied nog niet gedaan waren en we het dus hielden bij wat lichte regen en motregen. Ondanks dit alles bleef het neerslagtotaal beperkt tot 0,0 mm terwijl we op het einde van de avond zowaar nieuwe opklaringen zagen verschijnen waarvan de volle maan gretig gebruik van maakte om het landschap in haar bleke licht te laten baden.
Zaterdag, 21 februari 2009
In de rustige en vochtige atmosfeer heeft zich afgelopen nacht opnieuw een laaghangend wolkendek gevormd dat voor een andermaal sombere start zorgde. Door de nabijheid van een storing had deze bewolking het prima naar de zin waardoor het grootste deel van de voormiddag eraan moest geloven. Tegen de middag kwam er dan alsnog beweging in, en kwamen er een aantal opklaringen binnengedreven. Het deed nu erg zomers aan doordat er stapelwolken gevormd werden die veel weg hadden van de zomerse mooiweerwolkjes. Het bleef echter nevelig waardoor de zon werd gedegradeerd tot een waterige verschijning die overigens een opvallende amberkleur vertoonde. De temperaturen waren gelukkig aangenaam zacht met waarden tussen 1,9 en 9,4 graden. Voor onaangename rukwinden hoefden we al evenmin te vrezen met dat zwakke west- zuidwestelijke briesje tot 19,3 km/h erbij. Later op de namiddag werd de bewolking opnieuw talrijker en dikker waardoor het zelfs achter glas niet meer genietbaar was. Af en toe kregen we nog een paar schuchtere zonnestraaltjes te zien die ons later zelfs toelieten om de zonsondergang te aanschouwen. Het droge en zwaarbewolkte weertje kabbelde tijdens de avond rustig verder, waarna we de dag eindigen met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Maandag, 21 februari 2011
De regen waren we definitief kwijt, maar er hing nog steeds een gesloten laag Stratusbewolking die ons andermaal met een sombere en kille winterdag opzadelde. De temperaturen waren flink gezakt waardoor we niet meer dan 3,3 graden haalden terwijl het wolkendek tijdens de namiddag iets dunner leek te worden. Het bleef echter grijs en kil terwijl er een ijzige oost- zuidoostenwind stond die het erg guur liet aanvoelen met haar snelheden tot 20,9 km/h. Alsof de weergoden de laatste restjes bloed van onder onze nagels wilden peuteren, klaarde het na zonsondergang plots op waardoor het alleen maar kouder ging aanvoelen bij temperaturen die meteen naar -2,7 graden doken. Dit werden de uiteindelijke minima terwijl de opklaringen afkomstig waren uit Nederland waar het de ganse dag zeer zonnig maar een stuk kouder was dan in Malderen. De wolkengrens kwam nu net ten zuiden van ons te liggen waardoor niet meteen duidelijk is of we er de komende nacht nog mee te maken zullen krijgen. We sloten uiteindelijk af onder een fonkelende sterrenhemel terwijl we voor vandaag een neerslagtotaal van 0,0 mm konden optekenen.
Dinsdag, 21 februari 2012
De temperaturen schommelden vanochtend vroeg rond 2,5 graden en kouder dan 1,4 graden is het afgelopen nacht niet meer geweest. Toch lag er her en der ijs op een bevroren bodem en waren hier en daar zelfs nog hagelbolletjes te vinden van de buien afgelopen zondag. Overdag dreven er Stratocumuluswolken binnen die eerst een gebroken dekje opleverden met Cirrus en Cirrostratus erboven, maar geleidelijk in omvang toenamen. Na de middag was het al voor 7/8 bewolkt en zagen we enkel tussen de Stratocumulus compartimenten nog geelwitte kleuren waarin af en toe de contouren van de ernstig verzwakte zon te zien waren. Er werd geleidelijk zachtere lucht aangevoerd, maar dit proces geschiedde vooral in de hogere luchtlagen, en op de begane grond moesten we vrede nemen met maxima van 9,3 graden. Voorts viel ook het rustige karakter van de atmosfeer op, de zuidwesten wind was meestal zwak tot matig met een paar uitschieters tot 29,0 km/h ertussen. Naar de avond toe leek de structuur van de Stratocumulusbewolking weer wat losser te worden en dit resulteerde uiteindelijk zelfs in opklaringen waardoor we de dag in halfbewolkte omstandigheden konden afsluiten. Tot vriestemperaturen is het niet meer gekomen en ook van neerslag was er uiteraard geen sprake zodat we 0,0 mm konden bijschrijven als dagtotaal.
Donderdag, 21 februari 2013
De wind is tijdens de nachtelijke uurtjes wat afgezwakt waardoor de menging van de luchtlagen afnam en het dus versneld kon afkoelen. Het bleef weliswaar bij lichte vorst met minima van -3,1 graden maar in vergelijking met de voorbije ochtenden was het toch merkbaar kouder. De noord- noordoostenwind moet lange dagen kloppen met veel overuren en vloog er dan ook al snel in en over terwijl de gevoelstemperaturen tot ver in de blauwe cijfers zakten. Puur visueel gezien leek het niettemin lente want er werden vredig ogende stapelwolkjes gevormd die zich in een diepblauwe hemel aftekenden terwijl de zon zeer fel scheen. De wolken dreven aan een hoge snelheid voorbij waardoor het leek alsof we voortdurend naar een timelapse opname keken. Ze groeiden uit tot forse afmetingen en gaven aan dat de atmosfeer tamelijk onstabiel werd. de gevolgen bleven dan ook niet lang op zich wachten en kort voor de middag kwam het plots tot flinke sneeuwbuien. Deze hielden onderandere in Brussel flink huis en samen met de wind die ondertussen verder aanwakkerde tot 25,7 km/h was het lentegevoel opeens heel ver te zoeken. Bij maxima van 2,8 graden bleef de sneeuw enkel tijdens de zwaarste buien kortstondig liggen. Het is niet duidelijk welke buien Malderen wisten te bereiken, maar wellicht bestonden ze daar eveneens uit sneeuw en ze waren goed voor een dagtotaal van 0,0 mm. Tijdens de avond ging de buienactiviteit er uit en kwam het aanvankelijk tot een afwisseling van opklaringen en wolkenvelden die af en toe nog een twintigtal vlokken lieten neerdwarrelen. In de laatste schemering konden we vervolgens toekijken hoe bredere opklaringen vanuit het oosten binnendreven, al zullen deze het waarschijnlijk niet te veel doen afkoelen door luchtmenging. De wind bleef er immers vrolijk op los bulderen al zorgde dit voor extra lage gevoelstemperaturen terwijl er versnelde ijsvorming plaatsvond. Ook de lage dauwpunten in de droge landlucht droegen daaraan bij en de sneeuwvrije grond lag er dan ook reeds stijfbevroren bij.
Vrijdag, 21 februari 2014
We zijn vanochtend in erg onstabiele en koele (lees: warme) zeelucht terecht gekomen. Dit vertaalde zich in mooie, diepblauwe luchten en stapelwolkjes die werden aangevuld met een weinig Stratocumulus en Cirrus densus bewolking. Het waren vooral de bovenluchten die in de loop van de dag afkoelden en zo door een toenemend temperaturscontrast met de begane grond de buienactiviteit gingen aanzwengelen. Voor de middag was hier overigens nog niet veel van te merken en bleef het nog droog met een afwisseling van opklaringen en eerdergenoemde wolkensoorten. Na de middag kwamen we dan in een zeer uitgestrekt gebied van egaal verdeelde buienwolken terecht dat wellicht enkele tienduizenden vierkante kilometers moet bestreken hebben. De satellietbeelden zagen er dan ook indrukwekkend uit (vooral boven Frankrijk en België
terwijl de afzonderlijke buien ver genoeg uit elkaar lagen om zeer royale perioden van zonneschijn toe te laten welke maxima van 11,0 graden tot gevolg hadden. Halverwege de namiddag kwam het in Brussel tot een erg krachtige stortbui waarbij de neerslag bijna volledig uit hagel bestond, en ook elders in Vlaanderen kwamen meldingen binnen over uitbundige hagelval waarbij de bolletjes zich plaatselijk in duintjes van een twintigtal centimeter wisten op te hopen. In Malderen kregen we dan weer een heel ander verhaal te horen van de pluviometer die door 0,2 mm aan te geven eigenlijk wilde zeggen dat men daar naast de prijzen heeft gegrepen. We kregen een mooie zonsondergang te zien toen het oranje avondlicht weerkaatste op twee eenzame buienwolken die in het zuidwesten en zuidoosten te zien waren. De avond verliep rustig terwijl het onder de open hemel en bij een wegvallende westen tot zuidwestenwind afkoelde tot de uiteindelijke minima van 5,3 graden.
Zaterdag, 21 februari 2015
(Nepal) Het was vanochtend rustig en droog met opklaringen. We zijn duidelijk in polaire zeelucht terechtgekomen met de typische Cumulus en Cumulus fractus bewolking erin en de nog meer typische temperatuurdaling die ons op de minima van 2,5 graden bracht. Naar de middag toe begonnen deze stapelwolken echter op te bollen en het duurde niet lang eer de eerste buien gevormd werden. Bij de vlucht naar Istanboel zorgden deze voor sfeervolle, hemelse uitzichten al werd de bewolking 'ondieper' eens we de grens van Duitsland naderden. Uiteindelijk bleef er slechts Stratus en Stratocumulus over maar nog wat verderop maakte een neerslagzone haar opwachting die boven de hoger gelegen delen van zuid- Duitsland al snel voor sneeuw zorgde. Daarna volgde een band van opklaringen maar nog voor Roemenië volgde alweer een neerslagzone terwijl ook daar in de niet eens zo hoog gelegen gebieden veel sneeuw lag. Boven de Zwarte Zee was enkel wat Stratocumulus te zien en in Istanboel was het helder. Daar zorgden restanten van een sneeuwstorm echter voor een winters landschap, ook op zeeniveau terwijl er zelfs in de zee sneeuw en ijsresten ronddreven tijdens de landing. De sneeuw zorgde ook voor een koude luchtlaag die voor een vrij dichte smog zorgde boven de stad. Hierin ging het later op de avond vriezen door de nog steeds heldere bovenlucht.
Dinsdag, 21 februari 2017
(Filipijnen) De hele nacht door kregen we de ene stortbui na de andere te verwerken waardoor er tegen het ochtendgloren reeds een flinke plens water is gevallen. Het was zwaarbewolkt met dreigende stapelwolken en Stratus fractus waaronder valstrepen te zien waren. Daarna volgde een krachtige stortbui vanuit het zuidoosten waarna de boel overging in Nimbostratus. Weg waren de dreigende buienluchten en we kregen nu een saai weertype met druilerige regen en weinig variatie in de wolken. Tegen de avond klaarde het wat op vanuit het oosten en kregen we warme schemeringskleuren terwijl er mist ontstond in de windstille omgeving. Maar tijdens de avond wakkerde de wind weer aan en trok de mist op. Het droogde nu op, voelde warmer aan doordat er geen koeling meer was van vallende of zwevende waterdruppeltjes en we kregen een sterrenhemel in plaats van wolkenhemel te zien na zonsondergang.
Woensdag, 21 februari 2018
De opklaringen hebben het land verder veroverd maar ze bleken uit het noordwesten te komen in plaats van het oosten. Daarmee werd er wat vochtige zeelucht ingevangen waardoor er veel rijp werd gevormd. Het was ook geen kraakheldere hemel die we te zien kregen, al zorgden de zachte kleurentinten net voor extra sfeer. De minima kwamen uit op -2,1 graden en de zon was er al snel bij om er terug wat warmte in te blazen/stralen. Daarna volgde een erg schrale winterdag doordat er een droge noordoostelijke wind opstak die terug drogere lucht aanvoerde. Wolken konden zich nog maar nauwelijks vormen op een paar flardjes na en van achter glas deed het dan ook aan lente denken ondanks het gure weertype. De maxima bleven op 4,7 graden steken en tegen de avond koelde het al snel weer af richting het vriespunt. Doordat de zon de meeste waterpartijen nog heeft kunnen opwarmen duurde het echter nog een tijd eer de eerste ijskristallen gevormd werden. En in de pluviometer zal dat zelfs niet gebeuren want die was erg leeg met 0,0 mm.
Donderdag, 21 februari 2019
De bewolking is opnieuw afgenomen en door de doorstaande wind zijn de minima vrij hoog gebleven met 3,9 graden. Cirrus en Cirrostratus maakten hun opwachting en zorgden voor een kleurrijke setting. Overdag kregen we een afwisseling van brede opklaringen, Stratocumulusveldjes en wat Cumulus terwijl het terug erg zacht werd met 15,1 graden als maximum. In tegenstelling tot de voorbije dagen bleef het nu ook na zonsondergang zacht en er stroomde ook vochtigere lucht binnen waardoor de omgeving wat klam begon te worden. Voorlopig had dit nog geen verdere gevolgen (0,0 mm dus) en bleef het tot na middernacht lichtbewolkt al leek de Stratocumulus en Strtusbewolking die er nu hing zich vooral in het oosten samen te pakken.
Vrijdag, 21 februari 2020
Een mobiel hogedrukwigje zorgde ervoor dat de weergoden even tot rust kwamen en we konden herademen bij droge en vriendelijke weersomstandigheden. Het is afgekoeld tot 2,4 graden en overdag bleef het ook aan de koele kant met 9,9 graden aangezien de lucht van polaire oorsprong was (al is het natuurlijk nog steeds zacht). Het wigje was krachtig genoeg om de buien op afstand te houden en de bewolking bestond deels uit Cumulus en Stratocumulus. Deze was misschien iets te prominent aanwezig om er een zonovergoten voorjaarsdag van te maken en onze batterijen opladen voor de aangekondigde weekendstorm zat er dan ook niet echt in. De wind trok geleidelijk aan tijdens de avond waardoor een al te sterke afkoeling werd vermeden. Het neerslagtotaal is beperkt gebleven tot 0,1 mm.
Zondag, 21 februari 2021
Na een fraaie zonsopgang met dieprode tinten volgde er een schitterende lentedag die van geen kanten in het winterseizoen past maar er op een of andere manier toch in geslaagd is om een plaatsje in dit seizoen te veroveren. Het was zacht bij minima van 6,8 graden en de merels en andere vogels lieten hun mooiste liederen horen om de sfeer erin te blazen. De aangevoerde lucht was zeer droog en enkel op grote hoogte dreven er sluierwolken voorbij die voor een extra sfeervolle en fotogenieke setting zorgden. Er stak een zuidelijke tot zuid-zuidwestelijke wind op en de zon was erg krachtig waardoor de UV-index al opvallend hoog was. Net als de temperatuur dus want met maxima van 18,4 graden zou dit zelfs aan het begin van de zomer niet misstaan. De sluierbewolking dreef langs in banden die van zuid naar noord liepen en daartussen was de hemel diepblauw. Tegen het einde van de namiddag leek deze zich wel dreigend samen te pakken in het westen en noordwesten waar nu een dikke gordel van Altostratusbewolking te zien was die scherp begrensd was. Er leek ander weer op komst te zijn maar volgens de weermodellen- en berichten is daar totaal niets van aan en zal het zelfs nog warmer worden de komende dagen. En ook aan het neerslagtotaal van 0,0 mm veranderde dit dus niet. We gingen een zachte avond in waarbij de temperaturen tegen middernacht nog steeds ruim boven tien graden zaten.
Maandag, 21 februari 2022
Na alle stormgeweld, bewolking, regen en somberheid werden we vandaag weer opgewacht door een vrolijk zonnetje. De rust was helemaal weergekeerd en we keken aan tegen een eindeloos, strakblauwe hemel. Doch in het westen verscheen al snel een vrolijk regenwolkje dat ook nog eens een storm bleek te zijn. In de polaire lucht in het verlengde van de occlusie uit de storm die we gisteren over de vloer kreeg, heeft zich immers een aparte lagedrukkern gevormd. Deze dreef tenmidden van buiengebieden naar de Lage Landen en uiteindelijk produceerde ze voldoende middelhoge en hoge bewolking om ons weer met een somber vervolg op te zadelen. Het regende bijna continu op een paar korte droge perioden na en zonder zon in de waterkoude lucht werd het niet warmer dan 12,0 graden. Soms leek er ook wat ijs in de regen te zitten en dat was niet verwonderlijk want in Nederland kwam het op verschillende plaatsen tot sneeuwval. Tijdens de namiddag was er af en toe een neiging tot opklaren en kregen we zowaar een glimp van de blauwe lucht te zien maar dit werd telkens afgestraft met bewolking die snel dikker werd en terug regen bracht. Soms was dit in de vorm van pittige buien al begon de rust na verloop van tijd terug te keren. Er kwamen opklaringen binnendrijven tegen de avond en deze lieten het afkoelen tot 2,6 graden. De buien bleken goed te zijn voor een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 21 februari 2023
Ook tijdens de nacht heeft de Stratusbewolking het kunnen volhouden, de opklaringen die vanuit het zuiden proberen te naderen ten spijt. De dag begon dus andermaal grijs en nevelig met het bekende Stratus wolkendek waaruit aan de natte omgeving te zien kennelijk ook motregen is gevallen. Niet dat het veel voorstelde met 0,0 mm op de teller. Wel was het nog steeds zacht, het kwik mag dan enkele graden prijs hebben gegeven, het was nog steeds ruim boven nul. Overdag veranderde er weinig, grijze kleuren maakten de dienst uit en het warmde slechts moeizaam op naar de uiteindelijke maxima van 8,1 graden. Dit in schril contrast met de Ardennen die boven de mistlaag bleven en daar van zacht en zonnig lenteweer konden genieten boven de temperatuursinversie. Tijdens de namiddag was er een moment waarop de bewolking even dunner leek te worden maar net zoals we dat de afgelopen weken al zo dikwijls hebben gezien in dit soort situaties was het maar schijn en werd het meteen weer afgestraft met dikkere bewolking. Wel bleef het nu droog. Na zonsondergang begon het tot frustratie van de gedepriveerde zonneliefhebbers dan toch nog op te klaren en zagen we het kwik onderuit schieten terwijl er plotseling ijskristallen ontstonden op autos en dakramen. Geen wonder dat we nu pas de minima van 3,1 graden bereikten. Later in de nacht begon er op grote schaal mist te ontstaan waardoor de isolerende laag van nieuwe bewolking ons morgenochtend wellicht voor diepwinterse toestanden zal behoeden.
Woensdag, 21 februari 2024
Ook vandaag begonnen we er weer in sombere omstandigheden aan met een Stratusdek waarin hier en daar wat Stratocumulusachtige structuren te zien waren. Het was droog maar er stond wel een vrij strakke zuidelijke wind. Het droge en grijze weer hield aan tijdens de hele voormiddag waarbij we de bewolking wel egaler zagen worden met een meer Altostratus- achtige look. Tegen de middag was er dan plots veel Stratus fractus bewolking en werd de hemel lichter, wat volgde op een uurtje van opvallend sterke duisternis maar wel nog steeds droog weer. Kort na de middag bereikte de regen ons dan en deze hield voor de rest van de namiddag aan met een wisselende intensiteit maar meestal niet veel meer dan matig . Het was vrij zacht met temperaturen die niet onder 8,0 graden zakten terwijl we later op de dag bij de aankomst van de warme sector maxima van 10,3 graden konden optekenen. Er volgde terug een droge periode in de warme sector, en deze hield aan tot na zonsondergang. Dan volgde er terug een afwisseling van wat fellere regen en drogere perioden. We kwamen zo aan een neerslagtotaal van 6,4 mm.
Vrijdag, 21 februari 2025
De temperaturen zijn zowat de hele nacht constant gebleven rond het minimum van 11,5 graden en er hing veel bewolking die voornamelijk uit Altocumulus en Altostratus bestond. Dit zou zo de hele dag blijven volgens de voorspellingen waarbij we het af en toe met een waterzonnetje zouden moeten stellen in ruil voor de aangename temperaturen. Maar uiteindelijk bleek de sluierbewolking toch een stuk dunner te zijn dan berekend werd en kwam de zon er dan toch nog met volle kracht door. Dit gaf de temperaturen een flinke boost en omstreeks 10H15 ging het dan in een ruk naar de bijna hallucinante maxima van 19,0 graden welke we kort na de middag bij veel zonneschijn optekenden. Af en toe passeerden er dikkere velden Altocumulus en liet de zon het even afweten, maar ze wist steeds terug te komen en het was zelfs in T-shirt heerlijk toeven in de buitenlucht. Omstreeks 16H was het dan definitief afgelopen en begonnen er meer uitgestrekte Altocumulusvelden binnen te trekken terwijl de bewolking later overging in dikkere Altostratus. Visueel zag het er allemaal wel nog fraai uit, maar het hoogtepunt van deze lente- opstoot lag daarmee al achter ons. Het begon weer af te koelen waarbij er net als afgelopen nacht weer een lijnrechte grafiek te zien was die deze keer echter naar beneden afhelde. Dankzij de hoge maxima die we overdag optekenden hadden we wel veel reserve en duurde het tot laat in de avond eer we terug onder de 15 graden doken. Dit ging ook gepaard met wat lichte regen die bij tussenpozen viel, al was dit allemaal niet meetbaar en konden we alsnog een droge dag bijschrijven met 0,0 mm als totaal. We eindigden in betrokken omstandigheden op nadering van het koufront.