Dinsdag, 22 februari 2005
Door de invallende droge landlucht leek het of het vandaag niet meer zou sneeuwen. We kregen een zwaarbewolkte voormiddag met vanaf de middag steeds breder wordende opklaringen vanuit het oosten waardoor de zon stillaan haar intrede kon maken in het weersbeeld. Dankzij de overvloedige bewolking afgelopen nacht was het kwik in een niet al te negatieve stemming waarbij we waarden tussen -0,5 en 2,7 graden registreerden maar de zeer venijnige noordoostenwind tot 58 km/h zorgde er voor dat het guur en ijzig aanvoelde. En de in deze tijd van het jaar volop aan kracht winnende zon was nog niet in staat om daar wat aan te doen, al was het vanachter glas best aangenaam vertoeven tot plots toch nog een reeks pittige sneeuwbuien vanuit het noordoosten het land binnen denderde. Aanvankelijk bleef het witte goedje niet liggen, maar in de loop van de avond hebben verse sneeuwbuien een stabiel sneeuwdekje gevormd te Malderen. Wellicht bedraagt de neerslag meer dan de gemeten 0,2 mm vermits de sneeuw in de pluviometer niet meer als neerslag herkend wordt. Op de weerkaarten heeft zich een blokkade gevormd waarbij een hogedrukgebied ten noordwesten van ons voor anker is gegaan en de storingen in een ruime bocht om zich heen leidt. Ze worden echter tot over onze streken meegesleurd waardoor er vooral op woensdag nog sneeuwval van betekenis kan aan te pas komen
Woensdag, 22 februari 2006
Het saaie weertype van gisteren mochten we vandaag nog eens overdoen, doch deze keer met het verschil dat er geen neerslag viel, en vooral, dat het hardnekkige wolkendek iets minder dik was zodat er ondanks het feit dat de zon niet geschenen heeft, iets meer licht was. Op de temperaturen had dit echter weinig invloed, met waarden tussen 1,8 en 4,4 graden bleef het erg ondermaats en daar zit natuurlijk die noordoostelijke tot oostelijke bries voor iets tussen, die met snelheden tot 26 km/h koude vrieslucht uit het noorden van Europa aanvoerde. Een situatie die zich een tijdje lijkt te zullen handhaven want ook voor volgende week laten de weermodellen ons gebukt gaan onder Polaire of Arctische luchtmassa's die de temperaturen een eindje onder de normaalwaarden zullen houden, met lichte tot matige nachtvorst. Op iets kortere termijn lijkt vooral vrijdag interessant te worden wanneer een sneeuwzone in de buurt komt te liggen en voor die reeds gisteren besproken witte wereld zou kunnen zorgen, maar de weermodellen zijn het er nog niet over eens: sommigen laten de sneeuw net ten noorden voorbijtrekken, andere net ten oosten van ons en anderen geven Vlaanderen dan weer de volle lading. Waarschijnlijk komt hier morgen meer duidelijkheid over, en in afwachting zullen we morgen opnieuw met koud en zwaarbewolkt winterweer geconfronteerd worden waarbij we morgenvroeg mogelijk al een paar graadjes vorst kunnen meepikken als "opwarmertje" voor wat komen gaat (kan gaan).
Donderdag, 22 februari 2007
Het warmtefront dat gisteren reeds koers zette naar de Lage Landen, is uiteindelijk zonder veel 'inhoud' doorheen het land getrokken. Hoewel verschillende weermodellen de vrees deden ontstaan voor een somber en grijs weertype, viel het allemaal best mee vandaag. De hemel was slechts bedekt met Cirrostratus, een weinig Altocumulus en dunne Altostratus, waar de zon nog redelijk goed kon doorheen schijnen. De dag verliep aldus in een lente- achtige sfeer al moesten we vooral na de middag rekening houden met een aanwakkerende zuid-zuidwestenwind die uiteindelijk snelheden tot 40,2 km/h bereikte. Vanuit het westen kwam ondertussen een koufront dichterbij, maar ondanks dit alles nam de bewolking niet verder toe en werd ze ook niet dikker. Een sfeervolle zonsondergang sloot de daglichtperiode af en daarna bleven de opklaringen nog een hele poos stand houden zodat de maan probleemloos de rol van de zon kon overnemen. Uiteindelijk liet het voorgenoemde koufront zich alsnog gelden waardoor de bewolking eensklaps toenam in de late avonduurtjes en we vervolgens perioden van motregen of lichte regen kregen te verwerken. Het neerslagtotaal liep ondanks dit alles echter niet verder op dan een niet meetbare 0,0 mm. De temperaturen waren opnieuw aan de zachte kant met waarden tussen 4,7 en 13,2 graden.
Vrijdag, 22 februari 2008
Van de opklaringen die gisteren op het einde van de avond waren binnengeschoven, was vanochtend alweer niets meer te merken. We begonnen de dag dus onder zwaarbewolkte omstandigheden, maar wel bij redelijk zachte temperaturen die niet beneden de 9,2 graden daalden. Af en toe viel er wat fijne motregen, maar deze was nauwelijks voelbaar en was slechts peanuts in vergelijking met de occlusiekrul die de noordelijke helft van Nederland op dat moment onderdompelde in gezapige regen die er plaatselijk bijna vijf mm regen opleverde. Tijdens de voormiddag na het aanbreken van de daglichtperiode keken we aan tegen sombere Stratusbewolking die vermengd was met Stratus fractus, en waarover dus niet veel te vertellen valt. Na de middag kregen we hetzelfde weersbeeld te zien terwijl het kwik langzaam steeg naar de maxima van 11,3 graden. Erg zacht voor de tijd van het jaar dus maar door de venijnige west- zuidwestenwind met haar snelheden tot 41,8 km/h deed het niet echt aan lente denken. Het sombere weersbeeld bleef ook tijdens de namiddag een constante terwijl het intreden van de duisternis 's avonds dan weer het boeiendste verschijnsel aan de hemel was. De bewolking zorgde er wel voor dat de temperatuur 's avonds nog lange tijd boven de tien graden bleef hangen. De dag werd uiteindelijk afgesloten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 22 februari 2009
Net als de voorbije dagen waren grijzigheid en somberheid vanochtend opnieuw troef. Deze keer kwam er echter motregen bij kijken die in niet onaardige hoeveelheden naar beneden kwam, en geleidelijk intenser werd. Na de middag werd het weer wat droger, maar tussendoor vielen er nog wat verdwaalde (mot)regendruppeltjes. De bewolking wilde daarentegen geen millimeter wijken waardoor het een erg sombere en kille winterdag werd. De temperaturen die met 4,9 tot 8,6 graden nog aan de zachte kant waren, konden daar maar weinig aan veranderen. Op de satellietbeelden konden we toekijken hoe een gebied met opklaringen ons vanuit het noorden probeerde te benaderen, maar uiteindelijk zijn het enkel de laaghangende wolken die ons konden bereiken. Deze bestonden vooral uit Stratus en Stratus fractus die met een west- noordwestelijke stroming tegen snelheden tot 29,0 km/h over het weerstation werden geblazen. De motregen bleek uiteindelijk goed te zijn voor een neerslagtotaal van 0,4 mm.
Maandag, 22 februari 2010
Grijs was ook vanochtend de hoofdkleur, maar de gevoelig zachtere lucht zorgde ervoor dat het ondanks de regen en motregen lenteachtig aanvoelde. Dit gevoel werd kort na de middag versterkt toen er opklaringen binnendreven, en het bij een opvallend krachtige zon opwarmde naar 11,8 graden. Een heel verschil met het noorden van de Benelux waar het nog sneeuwde bij temperaturen die rond het vriespunt schommelden. De bewolking bestond uit Stratus fractus, Stratocumulus, Altocumulus en Cumulus terwijl de opklaringen een opvallend diepblauwe kleur hadden. Vanuit het zuidwesten werd de Altocumulusbewolking echter dikker terwijl er ook Altostratus kwam bij kijken. Op de radar- en satellietbeelden tekende zich inderdaad een erg actieve depressiekern af welke al snel voor nieuwe regen zorgde. Deze werd aanvankelijk afgewisseld door droge perioden met een zwak waterzonnetje, maar zodra de kern van het lagedruksysteem aan onze voordeur stond, ging het continu regenen aan een erg hoge intensiteit. De passage van de regenzone ging ook nog eens gepaard met stevige windvelden die goed waren voor snelheden tot 48,3 km/h uit het zuid- zuidwesten waardoor het lentegevoel omsloeg in een herfstgevoel. Tijdens de avond werd het opnieuw wat rustiger, maar met de lagedrukkern ten noordoosten van ons draaide de wind naar het noordwesten en koelde het aardig af. We eindigden met een kleine acht graden op het einde van het etmaal, al werden de minima vanochtend reeds genoteerd met 1,3 graden. Af en toe viel er nog wat motregen, maar het immense waterballet dat zich boven onze hoofden heeft afgespeeld had het neerslagtotaal reeds op een indrukwekkende 10,4 mm gebracht.
Dinsdag, 22 februari 2011
Onder de heldere sterrenhemel is het afgelopen nacht fel afgekoeld waardoor we vanochtend erg lage minima van -4,2 graden optekenden. Bij de oostelijke stroming en in de wetenschap dat er nauwelijks 1000 kilometer verderop in de aanvoerrichting temperaturen tot dichtbij -30 graden voorkwamen was dat natuurlijk geen wonder. Gelukkig was de zon er al vroeg bij en konden we de hele dag door van bijna helder weer genieten, al moesten we vooral aan de kustgebieden rekening houden met een aantal wolkenvelden. De temperaturen liepen ondanks de felle zonneschijn slechts moeizaam op en warmer dan 5,3 graden werd het dan ook niet. Er stond een oostenwind die vooral uit de zon erg koud aanvoelde met haar snelheden tot 19,3 km/h. Tijdens de namiddag dreef er steeds meer Cirrusbewolking binnen vanuit het noordwesten, en zagen we af en toe Altocumulusbewolking voorbijdrijven die vooral tegen zonsondergang voor fraaie uizichten zorgde met haar ribbel- en golfpatronen. De bewolking remde de afkoeling aardig af, maar dit kon niet voorkomen dat de temperaturen tegen het einde van de avond weer dicht bij het vriespunt zaten. We hielden het de ganse dag droog waardoor we afsloten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 22 februari 2012
De laaghangende Stratocumulusvelden zijn afgelopen nacht grotendeels opgelost, waardoor we de dag met brede opklaringen konden aanvatten. Door de zachtere luchtaanvoer is het kwik ondanks die opklaringen niet beneden 2,4 graden gezakt en overdag leidde dat luchttransport ons naar lenteweer bij maxima van 9,8 graden. Maar er waren kapers op de kust, want die zachte, fluwelen sluierwolkjes waren wel degelijk de voorbode van een naderende regenzone die ons de komende dagen in somber en grijs weer zal onderdompelen. De Cirrus, Cirrostratus en marginaal aanwezige Altocumulusbewolking ging over in Altostratus translucidus die op het einde van de namiddag slechts een waterig zonnetje doorliet en getooid werd met valstrepen (virga). Dit zorgde later voor een met zachte kleuren ingekaderde zonsondergang en een avond die eerst droog en zwaarbewolkt verliep. Omstreeks 21H kwam het dan tot regen en een aantrekkende wind die met snelheden tot 45,1 km/h uit het zuidwesten kwam aanzetten. De neerslag was meestal licht tot matig maar door de bulderende windvlagen deed het toch aan onstuimig herfstweer denken. Door de fijne structuur van de neerslag kon er voor middernacht nog niets gemeten worden.
Vrijdag, 22 februari 2013
Net als gisteren bleef het bij lichte vorst met minima van -3,2 graden door menging van de luchtlagen. Er stond veel wind en vooral na zonsopgang wakkerde deze flink aan terwijl de wolken terug met een duizelingwekkend tempo voorbijdreven. Het begon met wat Stratus fractus en Stratocumulusvelden en later gingen de wolkenflarden over in stapelwolkjes. Ze werden geleidelijk talrijker en groter terwijl de lucht melkachtig kleurde en er een paar Altocumulusbankjes overdreven. Tekenen aan de wand dat er een weersverandering in aantocht was en tijdens de namiddag werd het inderdaad zo goed als betrokken met Stratus en Stratocumulusbewolking. De verwarmende zonnestralen waren we dus kwijt en tot overmaat van ramp mochten we de kou en de snijdende noord- noordoostenwind houden die er met snelheden tot 30,6 km/h tegenaan beukte. Het werd niet warmer dan 0,3 graden al bleef het wel droog. Op het einde van de namiddag bleef er een grauwe en contrastloze winterlucht over die ons ook een stuk van de avond vergezelde. Daarna dreven er opklaringen binnen maar door de aanhoudende wind koelde het slechts zeer langzaam af. De temperaturen waren echter bedrieglijk want door de wind was het koude effect stukken groter en werd er volop ijs gevormd terwijl de grond tot op vele centimeters diepte stijfbevroren was. Aan het veerslagtotaal viel er vooralsnog weinig vast te vriezen want dat bedroeg nog steeds 0,0 mm.
Zaterdag, 22 februari 2014
Ook vandaag kregen we te maken met gestoorde zeelucht en bijhorende buien terwijl we een tamelijk frisse (naar normen van afgelopen winters nog zeer zachte) nacht achter de rug hadden bij minima van 5,0 graden. Het was allemaal echter een stuk minder overtuigend dan gisteren, want vanuit het westen kwam er in de hogere luchtlagen warmere lucht binnenstromen waardoor de temperatuurscontrasten in de hoogte afnamen en de onstabiliteit er grotendeels uitging. We kregen nu afwisselend stapelwolkjes, Stratocumulus velden en wat Stratus fractus te zien en halverwege de namiddag begonnen hier plaatselijk wat lichte buitjes uit te vallen. Malderen rapporteerde een neerslagtotaal van 0,2 mm al is het niet helemaal duidelijk of dit van ochtenddauw of een schampschot van deze buitjes afkomstig was. Hoe dan ook werd het een aangename en zonnige voorjaarsdag waarbij het opwarmde tot 11,7 graden en de westelijke tot zuidwestelijke wind niet al te krachtig was. Er volgde een fraaie zonsondergang terwijl de afkoeling door de resterende bewolking een beetje werd afgeremd tijdens een rustige en droge avond die erop volgde.
Zondag, 22 februari 2015
(Nepal) De vlucht naar Kathmandu begon in heldere en vorstige omstandigheden. De rust die de atmosfeer uitstraalde was echter bedrieglijk want er was bijzonder veel turbulentie boven zowat gans Turkije en het werd pas rustiger eer we de oostelijke grens over waren. Bij de grens tussen Pakistan en india was er weer wat lichte turbulentie bij het overvliegen van een bergketen waarna de rust definitief weerkeerde. In het noorden waren Altocumulusvelden te zien en voor de rest was het helder met een mooi uitzicht op de Himalaya. Hoewel, een zeer dichte smoglaag zorgde ervoor dat we in Kathmandu niet meteen van helder weer konden spreken, en de mist zorgde ook voor moeilijkheden bij de landing. De mist waarin wat Cumulus en Stratocumulus vermengd zat, trok tegen de middag wat op en vanop de begane grond deed het toch nog als stralend zomers weer aan bij temperaturen die vlot boven 25 graden stegen. Erg misleidend voor de ondertussen in zomerkledij gesprongen toeristen want na zonsondergang koelde het bliksemsnel af en kwam de wintersfeer weer vanachter het hoekje kijken.
Maandag, 22 februari 2016
De zuidwestenwind ging vanochtend nog steeds wild te keer, al leken de scherpste kantjes er af te zijn. Ze voerde wel nog onverminderd zachte lucht aan wat ook met motregen en dikke Stratus bewolking gepaard ging. Motregen die tijdens de voormiddag intenser werd, terwijl het ook erg nevelig was door een mix van nevel en kleine druppeltjes. Veel veranderde hier tijdens de voormiddag niet aan, maar het koufront was reeds dichtbij om alsnog voor die verandering te zorgen. Tegen de middag was het dan zover en zagen we een dicht gordijn van regen uit het noordwesten dichterbij komen (vooral indrukwekkend vanuit hoge gebouwen in Brussel gezien). Dit werd natuurlijk gevolgd door felle stortregens met hagel ertussen en ook tijdens de namiddag zagen we meerdere van die buienlijnen voorbijtrekken. De opklaringen achter het front bereikten ons echter niet waardoor dit alsnog een sombere en duistere dag is geworden. De koude lucht bereikte ons natuurlijk wél en zo kregen we weer een typisch temperatuursverloop waarbij de maxima van 12,4 graden vroeg in de ochtend bereikt werden terwijl de minima pas kort voor middernacht uit de bus rolden met 5,1 graden. Langs de andere kant zagen we er ook het neerslagtotaal van 10,9 mm uitdruppelen in nog steeds kletsnatte en betrokken omstandigheden.
Woensdag, 22 februari 2017
(Filipijnen) Na een rustige nacht kregen we vanochtend een Belgische zomerhemel te zien met Cumuluswolken, al waren de temperaturen natuurlijk minder Belgisch zomers met een graad of 27 tijdens de ochtend terwijl het snel drukkend gjng aanvoelen met meer dan 30 graden in de stekende zon. Gelukkig stond er een oostelijk briesje dat wat verkoeling gebracht, al was dit in het binnenland minder het geval. De stapelwolken groeiden uit tot dreigende afmetingen en er vielen twee druppels terwijl dat een eindje ten zuiden van San Isidro waarschijnlijk het miljardvoudige moet geweest zijn aan de regengordijnen ginder te zien. Ook tijdens de late namiddag kregen we dreigende luchten te zien, vooral in het zuidoosten al was dat voor een deel door het tegenlicht te verklaren. Maar toch was daar iets aanwezig want er dreef veel Cirrus en Cirrostratus binnen vanuit die hoek. Bij zonsondergang begonnen zich boven zee veel stapelwolken te ontwikkelen terwijl deze in het binnenland oplosten. Toch bleef het tijdens de avond nog erg winderig maar wel aangenaam warm.
Donderdag, 22 februari 2018
Tijdens het tweede deel van de nacht werd er overal ijs en rijp gevormd, maar de noordoostenwind ging niet volledig liggen waardoor het door luchtmenging niet zo koud werd als je zou verwachten in deze configuratie. Het werd -3,1 graden. Maar door de windchill en droge lucht kon het wel tellen en voor deze temperaturen werd er dan ook nog erg veel ijs gevormd. Overdag zorgde de krachtige zon voor lentegevoel achter glas, zomergevoel achter serreglas en wintergevoel achter verwijderd glas. De wind begon er vooral overdag flink aan te snokken en door turbulentie ontstonden er wat Cumumus fractus wolkjes zonder veel erg echter. Tijdens de avond verdwenen deze wolkjes weer en ging het meteen weer erg koud aanvoelen want de wind bleef aanhouden. Weer was er een vertraagde afkoeling waardoor er eigenlijk bijna geen ijs gevormd werd voor middernacht ondanks de siberisch aanvoelende omstandigheden. De dag eindigde met 0,0 mm.
22 februari 2019
ari 2020
Maandag, 22 februari 2021
Het zomerse lenteweer liet dan toch een flinke steek vallen vanochtend toen een enorme wolk van Saharastof de omgeving verduisterde en voor een grijze hemel zorgde die een erg bizarre beigeachtige gloed leek uit te stralen. Het zag er totaal anders uit dan Altostratusbewolking die je normaal op die hoogte zou zien maar het zag er even somber uit ondanks dat de zon er steeds door te zien was. Het voelde wat killig aan maar toch haalden we nog maxima van 17,3 graden en tegenover de minima van 6,5 graden is dat toch een behoorlijke prestatie voor de verzwakte zon. Ondertussen dreven er vaak Altocumulusbanken voorbij en het gaf een apart uitzicht hoe de stofwolk haar schaduw hierop wierp. Veel fotografen keken reikhalzend uit naar de zonsondergang waarvan ze dachten dat deze buitengewoon kleurrijk zou worden, maar de diameter van de stofdeeltjes was te groot waardoor het licht niet op de juiste manier werd gebroken en we het daglicht uiteindelijk zagen wegebben in een sombere, grijze setting net alsof het een winterdag was die eindigde onder dikke Stratusbewolking. Ze moesten dan maar troost halen uit een zachte avond waarin we het ook nog eens droog hielden met 0,0 mm als dagtotaal.
Dinsdag, 22 februari 2022
De regenzones leken een beetje vertraging te hebben waardoor het vanochtend nog droog was en de Altostratus zelfs weer overging in Cirrostratus zodat de zon erdoor kon glippen. In de lagere regionen van de atmosfeer kwamen wolkenflarden en wat Stratocumulus voor. De opklaringen waren bedrieglijk want de regen bereikte ons daarna erg snel waarna er een vrij gure periode volgde met matige neerslag en veel wind uit zuidwestelijke richtingen. Met de bewolking en neerslag kwam er zachtere lucht binnen en dit liet het kwik toe te stijgen naar 12,0 graden. De regen was overigens vrij snel gepasseerd want tijdens de late namiddag was het alweer droog, weliswaar met nog steeds Altostratus en veel Stratus fractus. Vanuit het westen kwamen er plots buien opzetten waardoor degenen die dachten dat we het nu wel gehad hebben verrast werden. Maar daarna hadden we het wel degelijk gehad want nu klaarde het op en zagen we de sterrenhemel weer tevoorschijn komen. Te laat om nog iets aan de zon te hebben maar de winterliefhebber kon zijn/haar hart ophalen terwijl het kwik werd neergehaald naar 2,6 graden. Het neerslagtotaal is bij dit alles op 0,0 mm gestrand.
Dinsdag, 21 februari 2023
Ook tijdens de nacht heeft de Stratusbewolking het kunnen volhouden, de opklaringen die vanuit het zuiden proberen te naderen ten spijt. De dag begon dus andermaal grijs en nevelig met het bekende Stratus wolkendek waaruit aan de natte omgeving te zien kennelijk ook motregen is gevallen. Niet dat het veel voorstelde met 0,0 mm op de teller. Wel was het nog steeds zacht, het kwik mag dan enkele graden prijs hebben gegeven, het was nog steeds ruim boven nul. Overdag veranderde er weinig, grijze kleuren maakten de dienst uit en het warmde slechts moeizaam op naar de uiteindelijke maxima van 8,1 graden. Dit in schril contrast met de Ardennen die boven de mistlaag bleven en daar van zacht en zonnig lenteweer konden genieten boven de temperatuursinversie. Tijdens de namiddag was er een moment waarop de bewolking even dunner leek te worden maar net zoals we dat de afgelopen weken al zo dikwijls hebben gezien in dit soort situaties was het maar schijn en werd het meteen weer afgestraft met dikkere bewolking. Wel bleef het nu droog. Na zonsondergang begon het tot frustratie van de gedepriveerde zonneliefhebbers dan toch nog op te klaren en zagen we het kwik onderuit schieten terwijl er plotseling ijskristallen ontstonden op auto's en dakramen. Geen wonder dat we nu pas de minima van 3,1 graden bereikten. Later in de nacht begon er op grote schaal mist te ontstaan waardoor de isolerende laag van nieuwe bewolking ons morgenochtend wellicht voor diepwinterse toestanden zal behoeden.
Donderdag, 22 februari 2024
Het was vanochtend vrij zacht (5,0 graden) en er hing een aangenaam lentesfeertje dat werd opgeluisterd door het wel erg uitbundige gezang van merels en andere vogels. De bewolking bestond uit plakken Cirrostratus en Altostratus met veel blauwe lucht ertussen, en ook enkele Stratocumulusvelden waar in het zuidwesten ook banden van Castellanusachtige bewolking in te herkennen waren. Deze liepen parallel met een inktzwarte laag Altostratus die scherp begrensd was en vanuit het zuidwesten onze richting uitkwam. De stroming was dus duidelijk zuidoostelijk en aan de zwakke kant. Toen de bewolking zich over het ganse luchtruim had uitgebreid werd deze lichter en er viel ook niet meer dan wat lichte regen of motregen uit ondanks het dreigende uiterlijk vanochtend. Tijdens de namiddag veranderde er ook niet veel en keken we tegen grijze luchten aan toen we in de warme sector van de stormdepressie die dit alles veroorzaakte, terecht kwamen Het warmde daar op tot 13,6 graden. Na verloop van tijd zagen we wel weer een laag van Altostratus ontstaan die aardedonker kleurde in het zuidwesten. Dit bleek bewolking te zijn uit een aantal pittige buienclusters die ons tijdens de momenten daarop bereikten. Er kwam nu ook ruimte voor wat opklaringen en we keken tegen indrukwekkende wolkenluchten aan met veel contrast en soms bijna inktzwarte kleuren. De momenten dat de toch al erg krachtige voorjaarszon erdoor brak, oogde alles surrealistisch door de enorme contrasten met de gitzwarte buienluchten. Later trok er een nieuwe erg intense buienlijn over en deze had ook wat onweer aan boord. Ze werd gevolgd door vrij krachtige windvlagen toen het sterkste windveld ons net daarachter bereikte. Maar gelukkig bleek het mee te vallen tegenover de erg heftige voorspellingen en waarschuwingen die waren uitgegeven. Wel bleef de avond guur verlopen met nog diverse buien die onder begeleiding van krachtige windstoten de niet weggewaaide pluviometers aanvulden tot 6,2 mm.
Zaterdag, 22 februari 2025
De langzame afkoeling zette zich tijdens de nachtelijke uren verder waardoor de maxima van vandaag al kort na middernacht bereikt waren met 13,8 graden. Het was tegen de ochtend nog steeds zwaarbewolkt, al was er dankzij de activiteit van het koufront nog wat structuur in de bewolking te zien en keken we dus niet aan tegen een saaie, egaal grijze hemel. Er viel bij momenten lichte regen of motregen en de druppels die neerkwamen hadden sterk uiteenlopende diameters. Het ene moment was het ook lichter dan het andere en het leek telkens alsof het weer zou gaan opklaren. Dit gebeurde ook kort voor de middag, maar meer dan een tweetal minuten zonneschijn leverde dit niet op. Daarna was er terug die afwisseling van lichtere en donkerdere momenten waarbij het geregeld lichtjes of matig regende met heel soms een wat feller buitje ertussen. Het kwik kon ondanks de passage van het koufront nog een klein pulsje laten zien door de dagelijkse gang nu de zon al wat sterker is geworden maar de maxima van afgelopen nacht werden niet meer gehaald. Tijdens de namiddag vond er een plotse transitie plaats van middelhoge naar lagere bewolking die vooral uit Stratus fractus bestond en op de satellietbeelden was ook een scherpe overgang naar andere, lagere wolkensoorten te zien. Dit ging gepaard met een plotse afkoeling van een paar graden en was dus wellicht het eigenlijke koufront dat ons bereikt heeft. Er was soms terug een neiging tot opklaren maar uiteindelijk kregen we de zon niet meer te zien. Uit deze laaghangende bewolking vielen nog talloze buien waarvan sommigen best wel pittig waren. Vooral tussen 16H en 18H was dit het geval, daarna werd het geleidelijk droger. De afkoeling versnelde omstreeks 21H wat erop lijkt te wijzen dat er toch nog opklaringen zijn binnengetrokken. Het bracht ons naar de minima van 8,2 graden die tegen middernacht bereikt werden. We eindigden met een neerslagtotaal van 1,2 mm.