Woensdag, 23 februari 2005
Net als gisteren voerden lage wolken weer het hoge woord, van een kort intermezzo met opklaringen was er zelfs geen sprake meer waardoor de zon de ganse dag verstek gaf. Het sneeuwdekje dat gisteravond werd gevormd door enkele pittige buien zorgde ervoor dat we in een tamelijk witte wereld ontwaakten waarin het kwik onder het vriespunt was gezakt, zij het niet erg diep met -1,7 graden dankzij eerdergenoemde bewolking. De bewolking zorgde er echter ook voor dat het overdag niet veel warmer werd dan 2,3 graden. Gelukkig is de noordoostenwind een beetje tot rust gekomen met slechts 18 km/h als maximumsnelheid waardoor het gevoelsmatig minder koud werd. Het bleef ook droog al is een storing die met de oostelijke stroming werd meegevoerd ons land reeds dicht genaderd en kunnen we de komende uren en in de loop van morgen nog wat extra sneeuw verwachten. De weermodellen verwachten echter weinig neerslag boven ons land en we zullen dus vooral last hebben van de bewolking.
Donderdag, 23 februari 2006
De inval van koude continentale lucht was vandaag goed voelbaar aan de temperaturen die vanochtend waren weggekwijnd naar een erg frisse 0,2 graden. Aan de grond heeft het zelfs lichtjes gevroren, merkbaar aan een aantal ijskristalletjes die zich in ondiepe plassen gevormd hadden. De hoofdkleur was bij het ontwaken vanmorgen echter nog steeds grijs, en markant hierbij was dat er met momenten een soort van fijne poederachtige neerslag viel. Of het om stof ging of sneeuw was moeilijk uit te maken, maar het feit dat de neerslag ophield toen de bewolking dunner werd, lijkt erop te wijzen dat het daadwerkelijk om sneeuw ging. Een poosje later was ze daar dan: de zon, aarzelend tussen de nog steeds overvloedige wolkenflarden, maar toch in staat om een wereld van verschil te maken in vergelijking met de zeer sombere dagen die we achter de rug hebben. Het kwik kreeg er een duwtje in de rug door zodat we op 3,3 graden uitkwamen, zonder opklaringen was het ongetwijfeld hooguit een graad geweest. Maar het zonnige intermezzo was van korte duur: vanuit het noordoosten werden door de tot 18 km/h oplopende wind nieuwe wolkenvelden aangevoerd waardoor de omgeving in een mum van tijd weer herschapen werd in een troosteloze Allerheiligen - versie. De zon deed in de loop van de namiddag nog een paar pogingen om haar controle over het luchtruim terug te winnen, maar het heeft niet meer mogen baten: in totaal heeft ze na de middag nog geen tien minuten geschenen. Later op de avond viel er terug lichte poederneerslag terwijl de temperatuur langzaam maar zeker terugzakt richting het vriespunt. Indien dit weer sneeuw was zullen we het hiermee echter moeten doen want de eerder aangekondigde sneeuwkansen voor morgen lijken letterlijk van de weerkaarten te zijn verdwenen. In ruil hiervoor zijn er morgen echter redelijke kansen op vrij zonnig winterweer.
Vrijdag, 23 februari 2007
Brede opklaringen bepaalden vanochtend het weersbeeld. Een beeld dat overigens snel zou veranderen want er kwamen vanuit het zuidwesten buien opzetten die bij hun nadering de bewolking aardig deden toenemen. De buien toonden echter niet alteveel interesse in Malderen want op het einde van de dag was er nog maar 0,4 mm bijgekomen. We moesten het eerder hebben van fraaie wolkenluchten die de hele dag door voor de nodige animatie zorgden. De bewolking nam in de late namiddag tijdelijk verder toe maar dit leverde geen verdere gevolgen meer op. De temperaturen zaten terug zeer hoog met 7,5 tot 13,2 graden terwijl de zuid- zuidwestelijke wind vrij pittig was met snelheden tot 38,6 km/h.
Zaterdag, 23 februari 2008
Veel laaghangende wolken zetten ook vanmorgen een domper op het lentegevoel, de relatief zachte temperaturen die niet beneden de 8,3 graden daalden ten spijt. Naarmate de voormiddag opschoof, ging de Stratusbewolking geleidelijk over in Stratocumulus waardoor er uiteindelijk een vrolijk zonnetje tevoorschijn kwam, maar wie zich verheugde op een zonovergoten namiddag, kwam van een kale reis terug want de bewolking trok na de middag weer toe met een erg sombere namiddag n avond tot gevolg. Niettemin waren de kortstondige opklaringen goed om het kwik op te drijven naar 14,1 graden terwijl het ook na zonsondergang erg zacht bleef. Naast dit alles koos de wind vandaag zuidwestelijke richtingen en haalde hieruit snelheden tot 38,6 km/h. Het neerslagtotaal van deze droge dag liep op tot 0,0 mm.
Maandag, 23 februari 2009
Veel is er aan de hopeloze herfsttoestanden van de voorbije dagen niet veranderd. Zo zagen we het daglicht nog maar eens doorbreken in een met Stratus en Stratus fractus gevulde hemel. Bovendien viel er regelmatig wat lichte motregen, waarbij de zachte(re) minima van 2,4 graden slechts als troostprijs golden. Tijdens de voormiddag werd er extra aandacht besteed aan de neerslachtigheden, en ging het op sommige momenten matig regenen. Na de middag volgden er tussen de inmiddels weer in motregen overgegane neerslag wat drogere perioden, welke gevolgd werden door erg plotse opklaringen die in de vroege avond opdoken. Deze deden het kwik nog stijgen naar 7,3 graden terwijl er een briesje tot 19,3 km/h stond. Daarna kwamen we echter weer in de nattigheid terecht, die nu werd afgeleverd als buiige neerslag uit een erg chaotische wolkenlucht (Cumulus congestus en Altostratus). Kennelijk ging het hier om een koufront, en deze werd gevolgd door opklaringen die een mooi samenspel van Cirrus, Cumulus congestus en (veel) Stratus fractus opleverden. Deze laatste ging zich echter meteen uitbreiden waardoor we het laatste deel van de daglichtperiode alsnog in troosteloze omstandigheden doormaakten. Om de verstokte zonneliefhebber nog wat meer zand in de ogen te strooien, klaarde het bij het invallen van de duisternis weer op, en kregen we een lichtbewolkte sterrenhemel te zien. Het koelde echter niet zo snel af waardoor een vorstige nacht minder waarschijnlijk is dan het neerslagtotaal dat vandaag 1,2 mm bereikte.
Dinsdag, 23 februari 2010
Aan de achterzijde van het gisteren voorbijgetrokken lagedrukgebied hielden zich verschillende buien op zodat we vandaag weer in een kletsnatte ochtendspits terechtkwamen. Vanuit het westen trok ondertussen een nieuwe regenzone het land in, welke pal over Vlaanderen trok terwijl een groot deel van Nederland in de koele en drogere lucht boven de regenzone bleef steken. De regenzone zwaaide geleidelijk weer uit naar het zuidoosten waarbij we onder een uitgestrekt Stratusveld terechtkwamen, waar volgens de satellietbeelden ook nog Cirrusbewolking boven hing. De zon kregen we met andere woorden niet te zien, en aan de noordzijde van deze regenzone koelde het ook in Malderen flink af. De temperaturen die vanochtend nog 4,8 graden bereikten, zakten in de loop van de avond naar een erg kille 2,7 graden. De wind draaide naar noordwestelijke richtingen waarbij de maximale snelheid 19,3 km/h bedroeg uit het oost- zuidoosten. Tijdens de avond klaarde het weer op vanuit het noordwesten, maar de zonnekloppers onder ons hadden hier natuurlijk geen boodschap aan terwijl het de afkoeling alleen maar versnelde. We sloten de dag af onder een mix van opklaringen, Stratocumulusvelden en Stratus fractus, terwijl het neerslagtotaal van 4,0 mm niet meer verder werd aangevuld.
Woensdag, 23 februari 2011
Een naderend warmtefront zorgde vanochtend voor flinke hoeveelheden Cirrostratus, Altocumulus en Altostratusbewolking. Er was ook nog ruimte voor de maan, de sterren en niet in het minst de ijskristallen die weer vrolijk schitterden bij minima van -0,2 graden. De bewolking nam geleidelijk verder toe en de zonnestraaltjes die we in de loop van de voormiddag oppikten waren dan ook erg flauw en vluchtig. Tegen de middag keken we weer tegen een loodgrijze hemel aan en voelde het waterkoud aan bij een strakke zuid- zuidwestelijke wind tot 33,8 km/h en temperaturen die niet boven 3,7 graden raakten. Om het wintergevoel compleet te maken, ging het op het einde van de namiddag uit de aandikkende bewolking sneeuwen, al kwamen er uit de regio's ten westen van Dendermonde vooral meldingen van regen binnen. De sneeuw ging vrij snel over in ijsregen die ons voor enige tijd met hagelachtige bolletjes bekogelde alvorens het weer droog werd. De lucht kleurde eventjes oranje wat mogelijk op de aanwezigheid van een opklaring moet gewezen hebben, maar korte tijd later sloot de bewolking zich en ging het lichtjes regenen vanuit het zuidwesten. Voor sneeuw waren de hogere luchtlagen reeds teveel opgewarmd en het was vooral het noordwesten van Nederland dat nog eventjes van een winters tafereeltje kon genieten bij sneeuwdiktes van 2-3 centimeter tov 0,0 cm in Malderen. Er volgde een redelijk saaie en druilerige avond, maar na 21H45 ging het plots erg snel en werd Malderen overspoeld door een reeks krachtige stortbuien die met opvallend dikke druppels gepaard gingen. Deze brachten het neerslagtotaal op 5,8 mm en hadden subtropische luchtmassa's in hun kielzog waardoor de temperatuur langzaam maar zeker weer begon op te lopen.
Donderdag, 23 februari 2012
Het onstuimige herfstweer van gisterenavond en afgelopen nacht heeft plaats gemaakt voor een druilerig weertype met Stratusbewolking. Er daalde een doodse stilte neer over het landschap (en soms ook wat motregen) terwijl het door de zachte luchtaanvoer/ bewolking - combi erg zacht was bij minima die niet beneden 5,6 graden uitkwamen. Het troosteloze wolkendek bleef standhouden tot in de namiddag toen er vanuit het westen wat opklaringen binnendreven en we een mengeling van Stratus fractus en Stratocumulus te zien kregen. Samen met die opklaringen stroomde merkbaar zachtere lucht binnen waardoor de temperatuur verder steeg en we een lentezachte 12,2 graden konden optekenen. De wind is hierbij naar het west-zuidwesten gedraaid met een maximumsnelheid van 35,4 km/h. De motregen van vanochtend bleek goed te zijn voor een dagtotaal van 0,4 mm.
Zaterdag, 23 februari 2013
Het was vanochtend opnieuw helder en er leek terug een zonnige winterdag in de pijplijn te zitten. Eentje die snel komaf zou maken met de ijzige winterkou die ons afgelopen nacht toch nog op -3,2 graden liet stranden. Maar wie die blauwe lucht van dichtbij bekeek zag meteen dat er een soort van vale gloed in zat, net alsof ze iets aan ons wilde vertellen. Een boodschap van één woord en er was geen speciale Sci-Fi vertaalapparatuur nodig om erachter te komen dat die boodschap uit de letters g-r-i-j-s bestond. Er dreef al snel Cirrostratus bewolking binnen waardoor de zon begon af te zwakken en het licht een amberkleurige waas kreeg. Ondertussen ontstond er Stratus fractus bewolking die talrijker werd met Stratocumulusvelden ertussen die geleidelijk overging in Stratus. Een vertrouwd beeld van winter 2013 dus, en als toemaatje begon het tijdens de namiddag af en toe te motsneeuwen. Er stond ondertussen nog steeds een gierende noord- noordooostenwind die ons bijna verlamde met haar snelheden tot 30,6 km/h. De maxima haalden met moeite 0,3 graden en ook al zijn die positieve temperaturen, de dauwpunten bleven onder het vriespunt waardoor er de ganse dag ijs werd gevormd. Net als de voorbije dagen koelde het door de wind en de bewolking slechts langzaam af waardoor het kwik tegen middernacht nog steeds niet meer dan enkele tienden van een graad onder nul zat. Het neerslagtotaal bleef door de vaste neerslag onbekend maar bedroeg wellicht niet meer da 0,2 mm.
Zondag, 23 februari 2014
We bevonden ons vandaag aan de voorzijde van een koufront en dat vertaalde zich in het binnenstromen van zachte lucht terwijl er ook sluierbewolking bij kwam kijken. De minima werden al erg vroeg in de nacht bereikt met 4,7 graden terwijl het er ondanks een volledig gesloten Cirrostratus wolkendek erg uitnodigend zag met een vrolijk voorjaarszonnetje en een niet al te krachtige zuidwestelijke tot zuidelijke wind. Overdag werden er door de reeds tamelijk krachtige zon stapelwolkjes gevormd, maar de sluierwolken zorgden ervoor dat alles en iedereen die zich in een veranda of serre bevond niet levend geroosterd werd. Na de middag warmde het op tot een lenteachtige 13,9 graden terwijl de Cirrostratusbewolking zich geleidelijk terugtrok naar het oosten en de hemel vanuit het zuidwesten weer blauwer werd. Korte tijd later kregen we vanuit het zuidwesten weer een melkachtige waas te zien terwijl er een aantal velden van dicht op elkaar gepakte en zomers uitziende stapelwolken voorbijtrokken. Deze wolken zorgden een paar uur later voor een sfeervolle zonsondergang waarbij de lucht er ook een beetje dreigend uitzag omdat er nu in het westen gesloten Altostratus bewolking verscheen van het toch wel erg dicht genaderde koufront. Deze bewolking zorgde er tijdens de avond voor dat de warmte goed werd vastgehouden terwijl ze niet dik genoeg was om neerslag te lossen zodat we konden afsluiten met een neerslagtotaal van 0,0 mm. Later op de avond konden we genieten van een geelachtige en sterk versluierde opkomende maan terwijl de helderste sterren ook nog door de wolkenlaag zichtbaar bleven.
Maandag, 23 februari 2015
(Nepal) Tijdens de nacht heeft zich opnieuw nevel en laaghangende bewolking gevormd waardoor de dag een grijze start nam. De zon was erdoor te zien, maar slechts in een zwakke amberkleurige versie. Bij de tocht naar Pokhara werd het geleidelijk helderder, zeker bij het uitrijden van de Kathmandu vallei. Het werd drukkend warm en de zon leek een loden hitte uit te stralen. Tijdens de avond in Begnas Tal werd het weer heiig met fletse kleuren en nevelvorming. De nevel zorgde echter voor een fraaie zonsondergang en een aparte sfeer terwijl het aangenaam zacht bleef tijdens de avond.
Dinsdag, 23 februari 2016
We bevonden ons bij het krieken van de dag in de stabiele zone tussen het wegtrekkende koufront en de buien in de polaire lucht verderop. Nog steeds hing er veel bewolking, al ging het nu om een dun en luchtig Stratocumulus dekje waarin Castellanusachtige structuren wel al een voorteken waren van de buien die op til waren. Tijdens de voormiddag zagen we reeds verschillende van deze buien tot ontwikkeling komen waarbij de wolken zich tot meer Stratocumulus uitspreidden. Het bleef dus somber en kil waarbij we van geluk mogen spreken dat de naar noordwestelijke richtingen gedraaide wind flink was afgezwakt. Na de middag koelden de bovenluchten zodanig af dat de lucht zeer onstabiel werd en de Stratocumulusbewolking langs alle kanten aan flarden werd gescheurd. Er ontvouwden zich prachtige, diepblauwe voorjaarsluchten met spierwitte Cumulus congestus en Cumulonimbus buienwolken ertussen. De opklaringen lieten het nog opwarmen tot 9,4 graden wat in het felle zonlicht en uit de wind aan lente deed denken. Tussendoor kwam het (in Brussel toch) tot stevige buien waarin ook hagel zat. Echt lang konden we (als actief-weerliefhebber) niet van de buien genieten, want tegen de avond werd er wat warmere lucht in de hogere lagen van de atmosfeer gepompt en werd de boel terug stabieler. In het westen waren de kleuren ook een stuk minder transparant en heiiger. We kregen echter niet met frontale bewolking te maken waardoor we onder de open hemel met een sterke afkoeling te maken kregen (zeker nu de buienwolken weer zijn ingezakt). De minima werden pas op het einde van de avond bereikt met 3,4 graden en ondertussen konden we ook (al lang) het neerslagtotaal van 4,0 mm aflezen.
Donderdag, 23 februari 2017
(Filipijnen) Tijdens het tweede deel van de nacht wist een gebied met buien ons te bereiken. Deze keer waren het geen tot een regengebied geclusterde buien, maar afzonderlijke buiencellen die voor korte en hevige stortvlaagjes zorgden met daartussen opklaringen. Een veel vriendelijker weertype dan het soort buien dat we hier reeds eerder kregen dus, maar het waren verraderlijke exemplaren want door de krachtige oostenwind waren ze ter plaatse voor iemand het door had. Maar deze totaal verraste slachtoffers mochten van geluk spreken dat de buien ook in een wip weer weg waren waardoor de watermassa meestal niet tot hun elektronische uitrustingen en waardepapieren kon doordringen, en bovendien zorgde de krachtige wind ervoor dat de wel getroffen uitrusting in een mum van tijd weer droog was. De lucht was tussendoor diepblauw waardoor het uit de wind en in de zon wel erg drukkend werd met temperaturen die dichtbij 30 graden kwamen. Na een vijftal van deze blitzbuien werd het op het einde van de namiddag definitief droog al moesten we wel met een erg krachtige wind blijven rekening houden. Ze voelde wel aangenaam luchtig aan al deed ze wel het vermoeden rijzen dat er de komende uren nog het een en ander zou kunnen gebeuren op weerkundig gebied.
Vrijdag, 23 februari 2018
Opnieuw kwam het tot algemene vorst, al stond er veel wind waardoor de lucht gemengd werd en de minima nog een beetje meevielen met -3,2 graden. Het koudegevoel was echter een ander paar (niet overbodige) mouwen want de schrale, droge lucht onttrok elke joule lichaamswarmte aan wie zich buiten waagde. Tijdens de voormiddag kwam er opeens Stratus fractus bewolking opzetten en dreigde het nog guurder te worden zonder de reeds krachtige zon. Maar de bewolking verdween na een half uurtje grotendeels en de namiddag verliep zeer zonnig met temperaturen die nog tot 3,3 graden konden stijgen. Het meeste ijs verdween al waren er op schaduwplaatsen hier en daar nog resten te vinden. De noordoostenwind bleef tot laat in de avond temperamentvol tekeer gaan waardoor het kwik alle moeite had om weer onder nul te geraken. Wat we niet van de gevoelstemperatuur konden zeggen want nu de zon weer weg was werd het zeer onaangenaam voor wie buiten nog van de schittende sterrenhemel wilde gaan genieten of neerslagtotalen van 0,0 mm moest gaan optekenen.
Zaterdag, 23 februari 2019
In tegenstelling tot gisteren werd er geen mist meer gevormd want er werd weer droge landlucht aangevoerd uit het zuiden tot zuidoosten. Staalblauwe luchten maakten hun opwachting en doordat de droge lucht pas recent is gearriveerd kon het nog niet tot nachtvorst komen. Al hadden we met minima van 3,2 graden niet teveel overschot. Overdag bleef het helder al was er tegen de middag neiging tot de vorming van een paar Cumulus fractus toefjes en tegen het einde van de namiddag kwam er meer sluierbewolking opzetten vanuit het westen. We haalden maxima van 14,5 graden al voelde het in de schaduw nog best fris aan en het begon ook al snel af te koelen eens de zon weer wat lager ging staan. Dit was meteen de aanloop naar een koude avond en het ziet ernaar uit dat we ons morgenochtend weer aan een reeks ijskristallen kunnen verwachten.
Zondag, 23 februari 2020
Tijdens het tweede deel van de nacht is de wind verder gaan aanwakkeren en kregen we een flinke hoeveelheid regen over ons heen. Samen met de regen stroomde er ook veel zachtere lucht binnen en de minima werden dan ook al vroeg bereikt met 5,7 graden. Tijdens de voormiddag werd het weer wat droger al is dat misschien veel gezegd daar er af en toe nog miezerige motregen en lichte regen viel. In elk geval deed het niet veel aan lente denken met de sombere grijze luchten en de bulderende windvlagen erbij. De maxima kwamen uit op een zinderende 12,5 graden terwijl de wind uit west- zuidwestelijke richtingen kwam. De Stratus en pannus bewolking was tijdens de namiddag merkbaar dunner dan tijdens de voormiddag wat natuurlijk ook de lichte neerslag en drogere perioden verklaart. Kort voor zonsondergang begon de lucht transparanter te worden en was er ook meer structuur in de bewolking te zien. We zijn duidelijk weer in de koelere lucht terecht gekomen en we keken aan tegen Cumuliforme bewolking die zich deels tot Stratocumulus uitspreidde onder Altostratusbewolking. Dit zag er bij de schemering erg dreigend uit al bleven pittige buien grotendeels uit. Het neerslagtotaal kwam uit op 4,3 mm.
Dinsdag, 23 februari 2021
De lucht zat nog steeds boordevol woestijnstof uit de Sahara. Hierdoor begon de dag dus weer grijs terwijl er enkel wat Stratus fractus bewolking hing. Langzaam maar zeker begon de stofwolk weer wat dunner te worden en de zon begon dus weer kaar kracht terug te winnen. Het was afgelopen nacht al aan de zachte kant met 8,7 graden maar tijdens de namiddag klom het kwik naar 18,4 graden. Maar hier stond een krachtige zuidenwind tegenover die voor heel wat hinder zorgden. Zij die door het vroege lenteweer reeds hun tuinmeubelen hadden buitengezet, kwamen dikwijls tot de conclusie dat het de meubelen van de buren waren die nu in hun plaats stonden. Het was droge lucht die werd aangevoerd en daardoor was het voor het gevoel best fris uit de zon. De eerdergenoemde wolkenflarden konden echter nog voldoende vocht verzamelen om zich te ontwikkelen tot Cumuluswolken al zagen deze er wat chaotischer uit dan de klassieke mooiweerswolken die we vaak in de zomer zien. Maar ze gedroegen zich wel hetzelfde want tegen de avond losten ze op en bleef er enkel wat sluierbewolking over die in fraaie oranje- en roodtinten begon op te gloeien wat voor een wat aparte sfeer zorgde tijdens de vroege avond. Daarna bleef het lang zacht en door het wegvallen van de wind was dat een echte zomeravond waarin de atmosfeer zich vulde met de geur van barbecues die reeds volop gebruikt werden. En de pluviometers werden nergens mee gevuld want die wezen nog steeds 0,0 mm aan.
Woensdag, 23 februari 2022
Het was een ware verlossing om vandaag nog eens een helder blauwe hemel te kunnen aanschouwen. Een uitloper van een hogedrukgebied hield de storingen en de stormen een dagje op afstand waardoor de weermolen tot rust kon komen. Onder de open hemel kon het afkoelen tot een frisse 1,8 graden maar tot rijp is het in Malderen niet gekomen. De zon kreeg alle kansen om ons weer op te warmen aan de diepblauwe lucht al waren in het zuidwesten al snel de eerste Cirruswolkjes te zien van wat morgen weer voor een verregende winterdag zal zorgen. Tegen de middag ontstonden er ook wat Cumulus fractus wolkjes terwijl de Cirrusbewolking zich verder uitbreidde over het luchtruim en gezelschap kreeg van een paar Altocumulusveldjes. De aan een zwakke zuidwestelijke stroming blootgestelde stapelwolken ontwikkelden zich tot Cumulus humilis waarbij ze erg talrijk werden en de neiging hadden om samen te klitten tot Stratocumulus. Voor de zon was dit dus een hele kluif om te verwerken en dus liet ze het steeds vaker afweten, en het kwik deed hetzelfde bij 13,5 graden. Langsheen de wolken waren dan weer wel mooie jacobsladders te zien en waar we nog iets van de bovenlucht opvingen konden we fraaie Cirrus uncinus wolkjes zien die netjes gerangschikt waren voor een veld van Cirrostratus fibratus uit dat van het zuidwesten oprukte. De stapelwolkjes losten op en de sluierbewolking begon gestaag aan te groeien al hielden we het wel nog droog met 0,0 mm als dagtotaal.
Donderdag, 23 februari 2023
De dag begon opnieuw zwaarbewolkt maar hier en daar waren er toch een paar kleine gaatjes te zien in het uitgestrekte Stratus wolkendek. Het was vrij zacht met minima van 6,2 graden en doorheen het grootste deel van de dag leken de opklaringen verwoede pogingen te doen om terrein te winnen. Aanvankelijk was dat vergeefs en uiteindelijk bleef het dus grijs en kil met hooguit een waterzonnetje tussendoor. Omstreeks 15H30 sloeg het weer echter plotseling om en dreven er dan toch nog brede opklaringen binnen vanuit het noordwesten. Te laat om nog iets aan de kille temperaturen tot 10,3 graden te doen al hielp de transitie naar polaire luchtmassa s er ook niet aan mee. Maar in elk geval straalde het allemaal een vrolijkere sfeer uit en het was een verademing om de uitgestrekte blauwe luchten weer te zien terugkeren. Er bleef nog een deel van de wolkenvelden over en deze bestonden uit Stratocumulus en Cumuluswolken die probeerden uit te groeien tot buien maar daar uiteindelijk niet in slaagden. Langsheen de rafelige Cumuluswolken waren in de nevelige atmosfeer ook stralenkransen te zien die een geelachtige tint hadden. De bewolking werd geleidelijk weer talrijker en leek weer tot een soort van Stratusdek samen te smelten vanuit het noorden en nieuwe opklaringen tijdens de avond konden niet voorkomen dat het altijd nog minstens gedeeltelijk bewolkt bleef. Neerslag viel er hoe dan ook niet en we hielden het dus weer bij een bescheiden 1,2 mm. De naar noordwestelijke tot noordelijke richtingen gedraaide wind was erg zwak en ging uiteindelijk liggen wat in combinatie met de opklaringen voor een versnelde afkoeling zorgde.
Vrijdag, 23 februari 2024
De storm is zelf al een tijdje weg getrokken maar toch was het nog steeds erg winderig vanochtend, en er trokken talloze buien voorbij die het bij de frisse(re) minima van 4,4 graden erg guur maakten. Aan bewolking was er ook geen gebrek, want de buien zaten flink aan elkaar geclusterd waardoor de fraaie wolkenlandschappen die je normaal in deze luchtsoort zou verwachten niet helemaal tot hun recht kwamen. De wind kwam bij dit alles uit zuidwestelijke richtingen. Overdag kwam er meer ruimte voor wat opklaringen toen we aan de achterkant van een buienkrul terecht kwamen maar ook dan stelde het niet bijster veel voor op gebied van zonneschijn. De buien zelf leken wel wat pittiger te worden terwijl ze juist korter duurden. Warmer dan 9,3 graden kon het niet meer worden maar wie aan een vleugje lente toe was kon zich optrekken aan een paar bredere opklaringen helemaal op het einde van de namiddag waarin de wolkenlandschappen ook veel mooier oogden. Dit werd nog steeds afgewisseld door buien en daar zaten best wel pittige exemplaartjes tussen. Tijdens de avond was dit eveneens het geval maar in tegenstelling tot de buien overdag die uit regen bestonden, konden we ook wat hagelbolletjes ontwaren tussen de druppels die op de dakramen uiteen spatten. De laatste van deze winters getinte buien vulde het neerslagtotaal aan tot 2,2 mm.
Zondag, 23 februari 2025
Het is tijdens de nacht helemaal opgeklaard en we ontwaakten onder een zuiders aandoende, diepblauwe hemel waarbij het is afgekoeld tot 5,7 graden. Nergens was er een spoor van bewolking te zien en het leek wel alsof dit weer algemeen was over de hele Benelux. De werkelijkheid was echter anders, want volgens de satellietbeelden en massale klaagzangen op bepaalde weerfora lag vrijwel heel Nederland bedekt onder een uitgestrekte laag Stratusbewolking. We hadden in België dus veel geluk, al konden ze in Nederland uiteindelijk ook wel van het zonnige weer meegenieten, zolang men maar geduld oefende en lang genoeg op de tanden beet. De opklaringen rukten immers op vanuit het zuiden en omstreeks 14H30 zagen we de laatste Stratuswolken de Benelux verlaten. Nieuwe dreiging kwam er echter van een volgende depressie die er erg actief uitzag en tegen de middag reeds de eerste sluierwolkjes liet verschijnen in het westen. Langzaam maar zeker kwam deze bewolking dichterbij al duurde het tot laat in de namiddag eer de zon daardoor wat afzwakte. Deze kon dus de hele dag op volle sterkte blijven schijnen en enkel daar waar een aantal niet- oplossende vliegtuig strepen hingen kon men heel eventjes de zon wat zien afzwakken. Naast de indrukwekkende wolkenkrul op de satellietbeelden, de oprukkende sluierbewolking en die vliegtuigstrepen was ook de flink aanwakkerende zuidenwind al een voorbode van de weersverandering die ons te wachten stond. Zeker tijdens de namiddag kwam deze wind stevig opzetten en van de zonnewarmte genieten was er dus niet meer bij of men moest al heel goede beschutting opzoeken. En dat was misschien wel een beetje zonde bij de maxima die met 15,2 graden zeker niet slecht waren. Kort voor zonsondergang dreven er dan dikkere velden Altostratus en Altocumulus binnen en uiteindelijk werd het bijna helemaal grijs al bleef de wat chaotisch aandoende lucht er wel nog fraai uitzien voor onder andere fotografische toepassingen. De laatste schemering ebde weg in een betrokken hemel maar toch hielden we het droog tot het einde van dit etmaal. De wind bleef er wel nog steeds met redelijk wat kracht tegenaan beuken en op de satellietbeelden was duidelijk te zien dat er echt geen ontkomen meer was aan de nattigheid. De 0,0 mm waarmee we vandaag afsluiten kunnen we dus alvast niet naar morgen kopiëren.