Vrijdag, 25 februari 2005
Dat we vandaag van de grijzigheid verlost waren, was wel duidelijk, want al vanaf haar opkomst stond de zon aan een wolkenloze hemel te blinken, en het kwik was letterlijk diep onder de indruk van de wolkenloze hemel met een minimumwaarde van -5,4 graden. Aan de grond vroor het tot -6,1 graden en het was dan ook niet verwonderlijk dat vijvers en plassen onder een ijslaagje schuilgingen. Ook de lage vochtigheidsgraad viel op, deze daalte tot 48% wat ons dauwpunten van -7 graden opleverde. Gelukkig hield de wind zich een beetje gedeist met slechts 13 km/h maximum uit het noorden waardoor het niet al te koud aanvoelde. De steeds krachtiger wordende zon zorgde voor maxima van 5,4 graden, al waren de condities ideaal om een afwijking door het tuineffect te verkrijgen. Tegens zonsondergang zijn vanuit het noorden al wat lage wolkenflarden binnengedreven, en deze kunnen er misschien voor zorgen dat de temperatuur niet meer zo diep zal wegzakken indien hun bezettingsgraad sterk toeneemt. Er zou zelfs wat sneeuw aan te pas kunnen komen. Morgen zullen we een groot deel van de dag geplaagd worden door laaghangende bewolking en is er vooral in de namiddag nog kans op wat opklaringen.
Zaterdag, 25 februari 2006
De opklaringen bleven ook voorbije nacht goed in stand waardoor het kwik met gemak onder het vriespunt is geraakt. Met -1,4 graden was het niet overdreven koud maar de snijdende oostenwind (die aanwakkerde tot 27 km/h) zorgde ervoor dat het effekt van de vrieskou veel groter was en zo troffen we de meeste vijvers en plassen vanochtend toch nog onder een behoorlijk ijslaagje aan. Het was aan de zon om overdag de boel te ontdooien, en daar slaagde ze met glans in: bij een tot 4,8 graden stijgend kwikniveau verdween het meeste ijs terwijl het uit de wind erg aangenaam toeven was, behalve dan rond de middag toen er tijdelijk wat wolkenflarden opdoken die de pret kwamen bederven, maar korte tijd later werd het opnieuw zo goed als helder. Toen de zon tegen de avond begon te verzwakken is het al snel weer gaan afkoelen zodat we opnieuw een vorstige nacht tegenmoet gaan. Net als vorige nacht zal het bij lichte vriestemperaturen blijven vermits de wind de luchtlagen goed gemengd houdt, maar het effect op blootgestelde oppervlakken wordt hierdoor ook groter. Morgen lijken de kansen op nevel en mist groter te worden door het naderen van een mistveld via Duitsland, maar met een beetje geluk zullen sommige plaatsen hieraan nog grotendeels ontsnappen.
Zondag, 25 februari 2007
Regenwater was ook vandaag geen schaars artikel, want een depressiekern trok in de loop van de dag net ten noordwesten van ons langs en deed hierbij de buienactiviteit weer flink opleven. Toen de kern het dichste bij Malderen lag, zo rond de middag, was dit merkbaar aan een flinke afname van de wind die in de loop van de dag weer wat aanwakkerde en hierbij steeds meer het westen en later het noordwesten ging opzoeken. Er waren droge perioden en een paar kleine opklaringen, maar het grootste deel van de dag stond in het teken van regen en motregen terwijl het weersbeeld erg somber was door de bewolking die erbij hoorde. Er werd geleidelijk koelere lucht aangevoerd waardoor de temperaturen niet meer zo hoog opliepen als de voorbije dagen met waarden tussen 6,7 en 9,2 graden, maar door dezelfde bewolking hoeven we nog niet meteen voor vorstige toestanden te vrezen. De wind deed het tijdens de perioden dat hij actief was, nogal guur aanvoelen met een maximale stoot van 40,2 km/h uit het zuidwesten. Door het overvloedige gedruppel in de loop van de dag is het erg hoge neerslagtotaal van 11,0 mm natuurlijk niet verwondelijk.
Maandag, 25 februari 2008
Tijdens de voorbije nacht zijn we weer aan de achterzijde van hetkoufront gekomen, dat meteen ook het dagtotaal van 2,4 mm verse regen heeft opgebracht. Het front hadden we 's ochtends vroeg reeds achter de rug waardoor we de dag begonnen met een mengelmoes van Stratocumulus en Stratus fractusbewolking. Bij het aanbreken van de dag konden we vervolgens genieten van aangename zonnige perioden. De polaire lucht waar we ons in bevonden, was helder waardoor de lucht een diepblauwe kleur meekreeg, waarin nog een beetje Cumulusontwikkeling plaatsvond. De volgende depressie stond echter al te trappelen om het Vlaamse binnenland binnen te trekken waardoor we al snel hoge sluierbewolking zagen tevoorschijn komen in het westen en noordwesten. Gelukkig was het warmtefront van deze depressie niet zo aktief waardoor het ook bij die sluierbewolking bleef. Diepblauwe luchten kregen we dan weliswaar niet meer te zien, maar de zon had duidelijk weinig moeite om ondanks de sluierbewolking voor een aangename lentesfeer te zorgen, wat zich ook vertaalde in de temperaturen die stegen van 4,7 tot 13,3 graden. Na de middag werden er veel mooiweerswolkjes gevormd (Cumulus mediocris) waar de zon af en toe verstoppertje achter speelde, maar ook dit deed weinig afbreuk aan de kwaliteit van deze zonnige lentedag. Wel deed de 29,0 wind het met haar snelheden tot 29,0 km/h soms fris aanvoelen. Ook na zonsondergang bleef de bewolking beperkt tot de melkachtige Cirrostratuslaag waar we sinds deze middag tegen aankijken zodat we zonder al teveel moeite de helderste sterren en de maan konden blijven waarnemen. Het etmaal werd uiteindelijk in rustige en lichtbewolkte omstandigheden afgesloten.
Woensdag, 25 februari 2009
Het was een hele opluchting toen de bewolking afgelopen nacht toch nog het hazenpad bleek gekozen te hebben. Het vervolg was een aangename, lenteachtig getinte voormiddag waarbij de zon vrijwel ononderbroken scheen. Wolkeloos was het echter niet, want er was veel sluierbewolking te zien die zich vooral in het zuidwesten leek te concentreren tot een gesloten band van Cirrostratus. Tegen de middag was ons lenteliedje echter uitgezongen, en kwamen er weer laaghangende Stratuswolken opzetten vanuit het noordwesten. Het logische vervolg was een sombere namiddag waarbij het aanvankelijk droog bleef, maar we op het einde van de namiddag uiteindelijk met lichte regen af te rekenen kregen. Dit alles was afkomstig van een zwak warmtefront dat langzaam vanuit het noordwesten dichterbij kwam, maar ons pas later op de nacht zou bereiken. Hoewel we ons theoretische gezien nog in de polaire luchtmassa bevonden, was het vandaag niet overdreven koud te noemen met temperaturen die zich tussen 0,0 en 6,8 graden ophielden. De regen was amper voldoende om de bodem nat te maken, zodat het totaal beperkt bleef tot 0,0 mm. De wind was vooral in de voormiddag een stuk krachtiger met snelheden tot 27,4 km/h uit zuidwestelijke richtingen.
Donderdag, 25 februari 2010
Afgelopen nacht zijn er nog verschillende buien Malderen binnengedenderd, maar naar de ochtend toe wist een zwak hogedrukwigje zich in de bres te gooien om de regendans een halt toe te roepen. De opklaringen werden breder terwijl de resterende buien wegtrokken zichting Nederland en het onder de open(ere) hemel afkoelde tot 8,4 graden. De zeer onstuimige west- zuidwestenwind die 's nachts nog snelheden tot 48,3 km/h haalde, zwakte hierdoor flink af. Nog voor de opklaringen goed en wel tot in Malderen waren doorgedrongen, waren in het zuidwesten echter reeds de eerste tekenen van een volgende regenzone te zien in de vorm van Cirrostratusbewolking. Op de satellietbeelden zag het ding er bijzonder actief uit, maar dat bleek vooral door de aanwezigheid van veel hoge bewolking te komen. Op de radarbeelden was immers niet meer dan een doordeweekse regenzone te zien die bovendien eerder een bescheiden omvang had. De Cirrostratus breidde zich niettemin razendsnel over het luchtruim uit en ging meteen over in Altostratus translucidus. De resterende Cumulus en Stratocumuluswolken tekenden zich scherp af als lichtgrijze wollen dotten tegen de donkere, grijsblauwe Altostratus. Het duurde tot de late namiddag voor de neerslag ons bereikte, en die bestond uiteraard uit regen bij maxima die opliepen tot een aangenaam zachte 11,5 graden. De regen kreeg geleidelijk een buiig karakter en werd later op de avond afgewisseld met opklaringen. Het koelde echter nauwelijks af zodat de temperaturen rond tien graden bleven schommelen, wat op zich geen wonder is vermits het een paar honderd kilometer verderop in onze aanvoerrichting nog opwarmde tot rond 15 graden. De laatste bui die ons voor middernacht nog wist te bereiken, kon het dagtotaal aanvullen tot 4,8 mm.
Vrijdag, 25 februari 2011
Er wachtte ons vanochtend een weldaad aan lentewarmte bij temperaturen die niet eens beneden 7,1 graden zijn gezakt. De royale portie Stratusbewolking die werd meegeleverd, konden we echter niet terugsturen naar afzender waardoor we er als zonneliefhebber nog maar eens aan waren voor de moeite. Wel bleef het droog en was de bewolking op sommige momenten vrij dun waardoor het niet overdreven somber werd. Er stond een zuid- zuidwestenwind die snelheden tot 27,4 km/h haalde terwijl de temperatuur overdag verder opliep tot 10,0 graden. De bewolking bleef ook na de middag een constante en als toemaatje kregen we ook nog een aantal vlagen van striemende motregen te verwerken in de licht onstabiele lucht aan de voorzijde van het koufront. Tijdens de avond volgde er een afwisseling van droge perioden en lichte regen of motregen terwijl het steeds betrokken bleef en nauwelijks afkoelde. Het neerslagtotaal bleef uiteindelijk beperkt tot de 0,4 mm die we op het einde van de avond optekenden.
Zaterdag, 25 februari 2012
De opklaringen hebben de voorbije nacht standgehouden waardoor we vandaag konden starten met zonnig en vriendelijk lenteweer. Er werden geleidelijk stapelwolkjes gevormd die door hun rafelige structuur het midden hielden tussen Stratus fractus en Cumulus en het de zon vooral in de namiddag lastig maakten. Niettemin bleef het ook dan erg mooi weer, zeker als we naar de oostelijke helft van de Benelux kijken waar deze wolkenflarden zo dicht op elkaar zaten dat het er somber en grijs bleef. De temperatuur steeg van 4,4 naar 12,2 graden en de wind wakkerde aan tot 29,0 km/h uit west-noordwestelijke richtingen. Op het einde van de namiddag losten de wolkjes grotendeels op en werd het tijdelijk lichtbewolkt tot helder. Maar tegen zonsondergang dreef er plots een scherp begrensde band van Stratocumulus en Straus binnen vanuit het noorden waardoor we de dag alsnog afsloten in zwaarbewolkte tot betrokken omstandigheden. De bewolking had wat motregen aan boord, maar verder dan 0,0 mm geraakte het neerslagtotaal niet.
Maandag, 25 februari 2013
Het was grijs, somber en kil, maar de sneeuw is grotendeels weggesmolten terwijl het droog was. Enkel op afgelegen grasperken ver van verwarmde gebouwen lag nog enkele centimeters sneeuw. We bleven de ganse tijd aankijken tegen een egaal Stratus wolkendek en er stond een zwakke noordenwind die hooguit 22,5 km/h haalde. Af en toe viel er een druppel regen en op het einde van de namiddag ging het tijdelijk intenser regenen en motregenen wat alsnog een dagtotaal van 3,0 mm opleverde. De sneeuresten werden snel weggespoeld en het was vooral ijs of een hoopje bijeengeveegde sneeuw dat hier en daar nog de dag heelhuids kon overbruggen. De temperaturen stegen van 0,6 graden kort na middernacht afgelopen nacht naar 2,8 in de namiddag om tijdens de avond rond 2 graden te blijven schommelen. Kortom een erg saaie winterdag waar enkel mensen met accuut geheugenverlies nog wat aan hadden.
Dinsdag, 25 februari 2014
Ook tijdens de nachtelijke uurtjes is het droog gebleven en de bewolking zorgde ervoor dat het ook zacht bleef bij minima van 7,3 graden. Het ging om Stratocumulus waaronder nog een tweede laag van zeer fijne Stratocumulus castellanus bewolking leek onder te hangen die voor een aparte structuur zorgde. De wolkenlaag werd plots verdreven door een scherp begrensd gebied van opklaringen dat vanuit het zuidwesten binnendreef. Voor we het wisten zaten we weer volop in de zon en kregen we een afwisseling van dunne, losse Stratocumulusveldjes en wat Cirrusbewolking (vooral in het noordwesten) te zien. Veel zin had het niet om naar de zonnebrillen en parasols te grijpen, en de terrasjesuitrusting van de zolder te halen want opeens kwam er in het westen een even scherp begrensd gebied van gesloten Stratocumulus bewolking aanzetten. Alles zat in een mum van tijd potdicht en toen de bewolking even later weer optrok bleek het valse hoop te zijn want in de hogere luchtlagen had zich vanuit het noordwesten Altostratus bewolking uitgebreid waardoor de zon en de blauwe lucht werden afgeblokt. Toch sloegen we erin om maxima van 13,0 graden binnen te rijven. Pas in de loop van de namiddag kwam het tot opklaringen, maar de buienlijn met onweer die deze middag al op de Franse radar te zien was, had ondertussen bijna België bereikt en aan de voorzijde ervan kwamen toen nog meer buienclusters en lijnen tot ontwikkeling. Plaatselijk kwam het tot flinke stortbuien en wie goed keek kon ook een bliksemflits of twee zien. Tegen de avond hing er zo'n typische sfeer van een zwaarbewolkte onweersdag ergens in mei of juni, alleen waren de temperaturen een tiental graden lager. De buien hielden aan tot omstreeks 20H30 toen het plots droger werd vanuit het zuidwesten en er opklaringen binnendreven. Er stroomde gevoelig frissere lucht binnen waardoor we nu pas de minima van 7,3 graden konden optekenen terwijl het neerslagtotaal was opgelopen tot 3,5 mm (plaatselijk in Vlaanderen een veelvoud ervan).
Woensdag, 25 februari 2015
(Nepal) Tijdens de ochtend hing er boven ons Altostratus bewolking die echter moeilijk te herkennen was in de zeer nevelige omstandigheden. Koele lucht die tijdens de nacht de vallei van Begnas Tal instroomde zorgde voor een zee van mist waarvan de 'mistspiegel' enkele honderden meters beneden ons lag. De zon kwam in zwakke versie op en het licht was ideaal voor fotografie of om gewoon van de paradijselijke sfeer te genieten. Kort na zonsopgang begon de 'mistspiegel' opeens te stijgen tot deze ongeveer tien meter beneden ons reikte. Het stijgen van de mist ging gepaard met een opvallende verandering in de zang der vogels, doch net op het moment dat we erin zouden verdwijnen ging hij over in Stratus fractus bewolking die vrij snel oploste. De Altostratusbewolking bleef hangen en er scheen de hele dag door slecht een waterzonnetje. Toch was het bijzonder aangenaam en heerste tijdens de namiddag de meest comfortabele gevoelstemperatuur die een mens zich kan voorstellen. Tijdens de avond koelde het nauwelijks af maar werd het terug nevelig. De maan kreeg een opvallende rosse gloed en er hing een erg vreemde sfeer die een soort van apocalyptische dreiging leek uit te stralen ondanks de nog steeds zeer aangename temperatuur en rustige omstandigheden.
Donderdag, 25 februari 2016
Het heeft vanochtend opnieuw gevroren en in thermometerhut daalde het kwik naar ... graden. Toch voelde het niet echt koud aan, maar dat kwam doordat er geen zuchtje wind stond en er vrij veel vlocht in de lucht zat. De eerste paar uur van de dag verliepen zonnig terwijl er wat nevelslierten over het platteland uitgespreid lagen. Natuurlijk wilde dat eerdergenoemde vocht laten merken dat het ook in ons weerverhaaltje meespeelde, en werden er prompt buiengebieden aangevoerd vanuit het noorden. De zon liet het tijdens de late voormiddag afweten achter opzettende Stratocumulus, Cumulus congestus en sterk uitgespreide, dikke Cirrus densus bewolking. Er volgde een pittige bui van regen en natte sneeuw en ook daarna kregen we nog met een paar flinke buien te maken. Na de middag kregen we terug met meer opklaringen te maken waarin het opwarmde tot ... graden al bleef de buiigheid er nog inzitten. De bewolking bestond daarbij vooral uit Stratocumulus waar de buien ingebed zaten waardoor het er soms verraderlijk stabiel uitzag en de buien al eens bij verrassing durfden toe te slaan. De laatste bui trok rond zonsondergang door Londerzeel waarna er een rustige en windstille avond volgde met nieuwe opklaringen. De buien bleken goed te zijn voor een dagtotaal van ... mm.
Zaterdag, 25 februari 2017
(Filipijnen) Tijdens de nachtelijke uren is het rustig gebleven en de dag maakte een vriendelijke start met enkele donzige stapelwolken (Cumulis fractus) aan een diepblauwe hemel. Kennelijk werd de lucht stabieler want in plaats van aangroeien, werden de stapelwolken net kleiner naarmate de zon hoger klom en het werd uiteindelijk bijna helder. Tijdens de namiddag werd echter duidelijk waarom: een naderende storing zorgde ervoor dat er op hoogte warmere lucht binnenstroomde en dit werd zichtbaar als Cirrostratus bewolking. Deze werd in het zuidoosten dikker en werd geflankeerd door Altocumulus lenticularis bandjes die van noordoost naar zuidwest liepen. Er was dus een weersverandering op komst en tegen zonsondergang zagen we de Cumuliswolken inderdaad weer terugkeren waarbij ze dreigende afmetingen kregen. Wel bleef het nog droog al verliep de avond nogal winderig. Deze oostelijke bries wakkerde verder aan naar middernacht toe en verraadde eveneens dat er veranderingen aanstaande zijn.
Zondag, 25 februari 2018
Vandaag zijn we in nog koudere lucht terecht gekomen en de sluierbewolking die deze overgang markeerde, lag al een heel eind ten zuiden van ons. Dit vertaalde zich in helder weer met diepblauwe luchten al werden er in de loop van de dag een paar wolkenflarden gevormd. Nog steeds was de noordoostenwind zeer doortastend en voelde het extra koud aan. Voor het schaatsijs was dit echter een minder goede zaak, want dit werd vakkundig vermalen, versplinterd en door de golven verzwolgen. Enkel op beschutte wateren was er nog een fatsoenlijke ijslaag te vinden. De temperaturen waren nochtans gunstig met minima van -4,6 graden en maxima van 1,7 graden waarbij de dauwpunten de hele dag door ver onder het vriespunt bleven. Tijdens de avond bleef de wind er met volle kracht tegenaan beuken al werd de ijsvorming nu toch weer wat versneld doordat de krachtige zon er niet meer op stond te branden en de wind toch een klein tikkeltje afzwakte door wegvallen van thermiek. Het neerslagtotaal liet zich gemakkelijk raden met 0,0 mm.
Maandag, 25 februari 2019
Er was inderdaad geen rijp meer te zien vanochtend en de minima bevestigden dat met 1,2 graden. Toch was het nog steeds helder en windstil met slechts hier en daar wat Cirruswolken. De zon kwam rood op en we waren weer gelanceerd voor een andermaal warme lentedag. De droge landlucht liet het in een ruk opwarmen tot 18,5 graden en er waren enkel condensatiestrepen en een paar Cirrusplukken te zien. Tijdens de late namiddag en avond liet de droge lucht het met een nieuwe ruk weer afkoelen waardoor we al snel weer in wintermodus stonden. Ook deze keer was het uiteraard een droge dag met 0,0 mm neerslagtotaal.
Dinsdag, 25 februari 2020
De dag begon luchtig en vriendelijk met een blauwe lucht waarin Cumulusachtige wolkenflarden te zien waren. Ze waren beter vertegenwoordigd in het oosten terwijl er in het westen maar nauwelijks van die flarden te zien waren. Maar het was nochtans uit die richting dat we ons aan een hoop winters buiengeweld mochten verwachten. Een hoogtetrog zorgde ervoor dat de rafelige wolkjes overgingen in Cumulus met scherpe, gekartelde randen. En al snel gingen ze zich net in het westen samen pakken waar het daarnet nog open was met brede opklaringen. Er volgden een aantal regenbuitjes en daarna volgde er een stevige hagelbui die door een whalesmouth en een paar donderslagen werd ingeleid. Daarna was het dan een snelle afwisseling van opklaringen, fraaie buienwolken, af en toe nog wat regen of hagel en aambeeldbewolking die volgde. Kortom, voorjaarsbuien op hun best. Al was de lol er al snel af toen de hoogtetrog ons bereikte en de bewolking hierdoor somberder, contrastlozer en egaler werd. Er volgde nu een kille en druilerige episode waarbij een gure west- zuidwestenwind het niet al te gezellig maakte voor wie buitenwerk moest doen. Het koelde hierdoor ook snel af nadat de maxima van 9,9 graden werden opgetekend. Na een uurtje was het een egale grijze massa geworden en konden we de busjes Prozac weer bovenhalen, en dit terwijl de hagelresten nog niet eens volledig waren weggesmolten. Gelukkig was dit alles van korte duur en begon het dan toch weer op te klaren terwijl er terug structuur in de bewolking kwam. Voor zonneschijn was het te laat maar we konden van een mooi samenspel van schemeringskleuren en opnieuw uitgroeiende buienwolken verwachten. Dit werd gevolgd door een erg pittige hagelbui omstreeks 19H30 waarna het nog een beetje nadruppelde. Dan werd het weer droog en kon het onder de opklaringen afkoelen naar de uiteindelijke minima van 2,2 graden. Het neerslagtotaal is aardig opgelopen en kwam uit op 6,8 mm waar misschien nog een paar niet- gesmolten hagelbolletjes bij moeten geteld worden.
Donderdag, 25 februari 2021
De natte weersvoorspellingen ten spijt zag het er allemaal nog veelbelovend en zonnig uit nadat we zomerse minima van 8,0 graden hebben opgetekend. Er hingen slechts wat sluierwolkjes en condensatiestrepen terwijl de zon al snel weer het beste van zich kon geven. Maar in het noordwesten verschenen dan toch de eerste Altocumulusvelden en tegen de middag begon het er steeds dreigender uit te zien. Het leek wel een zomerdag te zijn die in stijl zou worden afgesloten en de maxima mochten er ook weer wezen met 18,2 graden. De luchten zagen er dreigend uit maar de neerslag bereikte ons pas in de late namiddag en deze had een buiig karakter. Sommige buien waren best intens maar het duurde allemaal erg kort waardoor het neerslagtotaal beperkt bleef. Later op de avond kregen we met het koufront te maken dat voor dikkere bewolking zorgde maar het neerslagsignaal op de radarbeelden zag er een stuk actiever uit dan dat het in werkelijkheid was en het kwam hooguit tot wat gedruppel dat het neerslagtotaal op 2,6 mm bracht. De wind ruimde daarbij van zuidelijke tot zuidoostelijke naar meer westelijke richtingen.
Vrijdag, 25 februari 2022
Onstabiele lucht boordevol buien is na de koufrontpassage van gisteren over de Lage Landen uitgestroomd. Het zwaartepunt van deze luchtmassa was echter voor Nederland bestemd en in Vlaanderen profiteerden we dus weer van de schaduw van Engeland en hogedrukinvloed vanuit het zuiden. Volledige bescherming genoten we overigens niet want er ontstonden veel Cumuluswolken die een rafelige structuur hadden en zich soms gedroegen als Stratus fractus die ging bijeen klitten. De zon kreeg het dus moeilijk en de typische voorjaarsluchten die je bij deze configuratie zou verwachten bleven dan ook uit. Het was een stuk frisser en de temperaturen die op 11,7 graden bleven steken voelden extra koud aan door een nog steeds erg prominent aanwezige west- noordwestenwind. Na de middag leek de buienactiviteit zich uit te breiden onder invloed van de reeds krachtige voorjaarszon en 0,6 graden 0,0 mm
Zaterdag, 25 februari 2023
Voor het eerst dit jaar konden we vandaag de echte voorjaarsbuien verwelkomen die werden afgewisseld met de karakteristieke blauwe luchten en fraaie wolkenlandschappen. Dit alles werd verzorgd door een glijbaan van polaire lucht die pal uit het noorden werd aangevoerd. Tijdens de ochtend hing er nog veel Stratocumulusbewolking uit het wegtrekkende koufront maar al snel konden we ook hier van de afwisseling van opklaringen, buien en wolkenlandschappen genieten. Al kwam het allemaal niet echt goed uit de verf, want de temperatuursinversie was aan de lage kant waardoor een deel van de buienwolken zich eveneens tot Stratocumulus ging uitspreiden en wat er wel aan stapelwolken zichtbaar werd, zag er niet echt indrukwekkend uit. Ook de buien zelf stelden weinig voor, enkel kort voor de middag was er even een echte voorjaarsbui met stofhagel die deze naam echt waardig was, ware het niet dat ze maar 20 seconden duurde. Wat er daarna nog viel bestond uit wat lichte regen of nog een paar dozijn verdwaalde hagelbolletjes. Wel kregen we nog steeds het typische 4 seasons in one day gevoel waarbij het tijdens de opklaringen bijna zomer leek terwijl het weer totaal omsloeg naar kil, grijs en guur wanneer het volgende pakket buienwolken eraan kwam. In de temperaturen was dit ook mooi te zien, we kregen verschillende pieken te zien in plaats van n enkel maximum op een normale dag. Tijdens een van die pieken werden uiteraard de maxima van 8,1 graden opgetekend. Ondertussen zakte de temperatuursinversie steeds verder naar beneden en werd er steeds meer Stratocumulus gevormd door uitspreiding. Halverwege de namiddag kregen we hierdoor dan toch nog met de saaie en grijze toestanden te maken die we de voorbije weken al zo vaak gezien hebben. Gelukkig ging het deze keer om bewolking die deels door de thermiek werd gevormd en klaarde het kort voor zonsondergang nog op. Hierbij viel op dat de wind niet afzwakte maar eerder leek toe te nemen en ook steeds meer een noordoostelijke component begon te krijgen. Het voelde nu berenkoud aan in de buitenlucht en het kwik daalde ook naar de uiteindelijke minima van -0,9 graden. Het was dezelfde wind echter die een snellere afkoeling kon voorkomen door luchtmenging. Er werd nu ook steeds drogere lucht aangevoerd en dus hoeven we ons niet teveel zorgen te maken over het mogelijke aanvriezen van de 0,4 mm aan neerslag die de buitjes vandaag hebben geproduceerd.
Zondag, 25 februari 2024
Hoewel de klassieke regenzones zich nog op grote afstand van Malderen bevonden, was het nog grijs met veel Stratus fractus en Stratocumulus bewolking. En de luchtmassa was onstabiel waardoor er verschillende buitjes tussen deze laaghangende wolkentroep ingebed zaten. Het merendeel van die buien bevond zich boven Nederland waar het zelfs nog tot flinke neerslagsommen kwam waar men onder een buienlijn terechtkwam die min of meer in haar lengte passeerde. In Malderen waren de buien lichter en nauwelijks meetbaar. Dikwijls kwam het tot wat verdwaalde druppels al waren die soms wel opvallend dik. De zon kwam er heel af en toe eens bij al scheen ze hooguit 15 tot 18 seconden tijdens een vijftal opklaringen die passeerden. Tijdens de late namiddag kwamen er wat bredere opklaringen en werd het helemaal droog al moesten we het ook nu met korte zonnige momentjes van 4 tot 6 minuten over een vijftal opklaringen zien te beredderen. Het was nog steeds fris met maxima van 10,8 graden al voelde het niet meer zo guur aan als gisteren doordat de zuidelijke wind zwak was. Door de bewolking is het ook niet kouder dan 5,1 graden geworden ondanks de polaire luchtmassa waarin we ons nu bevonden. We kwamen nu wel geleidelijk onder invloed van een naderende depressie die eerst Cirrus uncinus en later ook Cirrostratus en Altostratus liet binnendrijven vanuit het zuidwesten. Het verdere verloop van deze bewolkingsopbouw werd echter aan het oog onttrokken door dichte velden van Stratocumulus die opnieuw vanuit deze richting binnen trokken. De daglichtperiode eindigde dus even somber en grijs als ie begonnen was. Omstreeks 21H begon dan de eerste regen te vallen die langzaam intenser werd en het dagtotaal al aanvulde tot 0,2 mm.
Dinsdag, 25 februari 2025
Een volgende, erg actieve depressie zorgde tegen de ochtend terug voor veel bewolking en een aantal buien. De opklaringen die we gisteren nog zagen verschijnen in de avondschemering waren dus enkel voor de nachtelijke uren gereserveerd en ze waren ook de oorzaak van een temperatuur dipje naar 6,5 graden. De kern en de felste regenzones van de depressie trokken ver ten zuiden van ons voorbij waardoor het vooral de bewolking was waarmee we deze voormiddag te maken kregen. Deze bestond uit verschillende lagen Altostratus en Altocumulus en ook wat Cumulus en Stratus fractus in de onderste luchtlagen. Deze wolkensoorten werden schaarser en uiteindelijk bleef er enkel Altostratus translucidus over met slechts hier en daar nog een veldje Altocumulus eronder of ertussen. De zon kon er nog opvallend vlot doorheen schijnen al werd de sluierbewolking afwisselend dikker en dunner. Halverwege de namiddag was het dan uit met de pret en werd de bewolking definitief dikker. Niettemin konden we nog maxima van 11,8 graden te halen. De grote activiteit van de depressie ten spijt (er was zelfs een prachtige krul te zien op de satellietbeelden waardoor het leek alsof we in de buurt van een legendarische storm zaten) bleef het gewoon droog en er zat tegen zonsondergang geen verandering of beweging meer in de bewolking die was overgegaan in een egale laag die erg veel aan de eindeloze Stratus toestanden van afgelopen winter deed denken. Maar omstreeks 21H kwam er dan toch leven in de brouwerij en begon het eerst lichtjes maar later ook aan een erg hoge intensiteit te regenen waardoor we tegen middernacht (toen het ook weer wat droger en rustiger werd) dan toch nog 7,0 mm bijeen, hebben weten te sprokkelen. Op de satellietbeelden was te zien hoe er brede opklaringen naderen vanuit het westen en waarschijnlijk zal er dan ook niet veel meer bij dit neerslagtotaal komen.
