Zondag, 27 februari 2005
De motregen die gisteravond viel is kennelijk overgegaan in sneeuw, want 's ochtends was het Malderse weerstation bedekt onder een dun wit kleedje. De temperatuur was gedaald tot -2,8 graden, maar door een snijdende noordoostenwind (tot 34 km/h) was het effect ervan veel groter waardoor zich op vijvers en plassen weer een behoorlijk ijslaagje heeft gevormd. Hoewel de dag zeer zonnig en met heldere hemel begon, verschenen er halverwege de voormiddag prompt enkele stapelwolkjes en in een mum van tijd was de hele hemel ermee vol gezaaid. Wat menig weerwaarnemer niet zag aankomen is dat zich hieruit talloze sneeuwbuitjes hebben ontwikkeld die de uren erop kleine hoeveelheden poedersneeuw afleverden. In de loop van de namiddag echter zakten de stapelwolken als puddingen in elkaar en evolueren we naar een heldere hemel waaronder de temperatuur die met moeite 2,0 graden haalde als maximum ondertussen weer in duikvlucht afstevent op wat wellicht de laagste waarde van de hele winter zal worden. Terwijl de zon morgen wanhopige pogingen zal ondernemen om het kwik weer boven het vriespunt te tillen, is vanuit het noorden een sneeuwzone onderweg die wellicht dinsdag en woensdag het begin van de weerkundige lente weinig eer zal aandoen en voor enkele centimeters verse sneeuw zal zorgen. Ook daarna houdt de winter ons in haar ijzige greep.
Maandag, 27 februari 2006
Ondanks het dunne laagje van sneeuwvlokjes die zich vanochtend op Malderse bodem hebben neergevlijd, begon de dag erg saai met een vormeloos en grijs wolkendek. De bewolking moet er pas laat in de nacht zijn doorgekomen vermits het kwik na middernacht was teruggelopen naar -2,2 graden terwijl het omstreeks zes uur vanochtend reeds 0,2 graden boven nul was. Het sneeuwlaagje verdween vrij snel in de loop van de voormiddag en geleidelijk kwam er ook meer leven in het troosteloze weersbeeld toen zich eerst een paar opklaringen aandienden, gevolgd door een reeks buien die voornamelijk uit stofhagel, smeltende sneeuw en regen bestonden. Vooral na de middag waren deze buien erg actief, maar met momenten konden we ook genieten van wat zon en fraaie wolkenlandschappen. Het kwik liep bij dit alles op naar 5,9 graden, terwijl de winterse neerslag goed was voor 1,4 mm smeltwater. De licht onstabiele en vochtige luchtmassa werd door een noordelijke tot noordwestelijke wind met snelheden tot 19 km/h richting Malderen getransporteerd en kijken we hierbij op de radar en satellietbeelden, wordt meteen duidelijk dat we uit die hoek nog een en ander kunnen verwachten de komende uren. Een actieve depressie zal na middernacht Nederland binnenvallen en tegen de ochtend zullen we dit ook in België geweten hebben. De neerslag zal aanvankelijk uit smeltende sneeuw bestaan die mogelijk overgaat in regen door de aanwezigheid van een tong van warme lucht die tussen beide fronten zit geklemd, maar eens deze ons via het zuiden heeft verlaten zal het terug gaan sneeuwen, al dan niet smeltend. Overdag zien we echter de zon weer, want we belanden in maritiem Arctische lucht die wordt gekenmerkt door diepblauwe luchten, maar ook buien die aan de kust onweerachtig kunnen uitpakken. De weersfotografen onder ons mogen alvast hun camera - accu's in de lader steken want aan fraaie wolkenlandschappen zal het ons waarschijnlijk niet ontbreken.
Dinsdag, 27 februari 2007
Een veelbelovende start voor degenen die er heel vroeg bij waren, doch de zon kreeg niet eens de kans om boven de horizon te klimmen voordat steeds dikkere wolkenmassa's het luchtruim in beslag namen Uiteraard bleef het daar niet bij en ging het in de loop van de dag weer regenen. niettemin duurde het tot kort voor de middag eer de regen een behoorlijke intensiteit bereikte, en de hoeveelheden vielen in vergelijking met gisteren en eergisteren nog aardig mee daar het tijdens de namiddag en avond vooral motregen was dat naar beneden kwam. We kwamen aldus uit op 5,6 mm. Op zon of blauwe lucht hoefden we daarentegen niet meer te rekenen: de rest van de dag bleef erg somber en grijs. De ochtendlijke opklaringen deden het kwik toen nog naar beneden tuimelen tot 4,1 graden, maar in de loop van de dag werd geleidelijk zachtere lucht aangevoerd waardoor we opnieuw hoge temperaturen tot 11,8 graden konden halen. Planten en dieren die hier eventueel last van zouden hebben, konden echter verkoeling vinden in de erg uitbundige, tot 43,5 km/h uithalende west- zuidwestenwind.
Woensdag, 27 februari 2008
Een volgende storing is ondertussen de Benelux genaderd, doch deze volgde een tamelijk zuidelijke koers waardoor het ding onder ons door trok. We kregen enkel de hoge sluierwolken te zien die het grootste deel van het luchtruim bedekten op een smalle strook in het noordoosten na. Naar de middag toe waren er terug klassieke mooiweerswolkjes die aan de zomer doen denken terwijl de sluierbewolking in stand bleef. De zon had van dit alles niet zoveel last waardoor de temperaturen konden oplopen naar waarden tussen 3,7 en 13,7 graden. De wind koos hierbij voor west- noordwestelijke richtingen en haalde 30,6 km/h als maximumsnelheid. Tijdens de avond nam het aandeel stapelwolkjes af en bleef enkel de sluierbewolking over die niettemin nog een fonkelende sterrenhemel toeliet. We sloten de dag uiteindelijk af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 27 februari 2009
Degenen die van schaduw houden en grijs als lievelingskleur hebben, werden deze maand reeds als een prins behandeld en konden ook vandaag intens genieten van overvloedige Stratusbewolking, nevel en mist. Om de verwennerij helemaal af te maken, werd er bovendien op tijd en stond gezorgd voor motregen. Tegen de middag begon de bewolking gedeeltelijk op te lossen en kwam er een beetje structuur in het egale wolkendek. Na de middag leken er vanuit het westen zelfs opklaringen te naderen, maar uiteindelijk bleef dit beperkt tot een overgang naar lichtgrijs, waarbij we de zon niet te zien kregen. De temperaturen bleven dan ook achter zodat we het met waarden tussen 5,4 en 10,3 graden moesten doen. De atmosfeer was vrij rustig bij windsnelheden die niet boven de 19,3 km/h uitkwamen, en dit uit west- zuidwestelijke richtingen. De nevelige lucht werd echter wat helderder en transparanter naar de avond toe. De avond verliep eveneens zwaarbewolkt en droog waarbij het redelijk zacht bleef door het isolerende wolkendek. Het neerslagtotaal van deze saaie dag bereikte 0,8 mm.
Zaterdag, 27 februari 2010
Vandaag leek de lente weer helemaal in het land te zijn en het zag er veelbelovend uit toen er vanuit het zuidwesten brede opklaringen kwamen binnengedreven. De aanvankelijk aanwezige Stratusbewolking ging hierbij snel over in Stratocumulus om vervolgens plaats te maken voor Cirrus en Cirrostratus. Het lenteachtige kreeg al snel een zomers tintje toen er ook nog eens Altocumulus- en Stratocumulus castellanus verschenen, de typische voorboden van onweer op een zwoele zomerdag. Niets was echter minder waar, want de enige dreiging kwam van een vrij krachtige storm die zich de komende 24 uur zou ontwikkelen om vervolgens door de Benelux te trekken. Niet dat we daar vandaag al van wakker hoefden te liggen want het bleef het grootste deel van de tijd zonnig bij temperaturen die van 4,7 naar een aangename 12,8 graden opliepen. De windsnelheden tot 40,2 km/h uit het zuid- zuidwesten deden al evenmin aan storm denken, al werd de sluierbewolking steeds dikker om tijdens de namiddag over te gaan in Altostratus. Aan de regen viel echter niet te ontkomen, want op het einde van de namiddag begon het lichtjes te druppelen terwijl er 's avonds bij tussenpozen lichte of matige regen viel. De hoeveelheden vielen desondanks goed mee en op het einde van de avond hadden we nog steeds niet meer dan 2,2 mm bijeengesprokkeld.
Zondag, 27 februari 2011
De afkoeling zette zich tijdens de nachtelijke uurtjes geleidelijk verder door, maar door de talrijke wolkenvelden konden we het vorstvrij houden bij minima van 4,8 graden. Vooral tijdens de voormiddag werd het fraai lenteweer met flink wat zon, een afwisseling van Cirrostratus, Stratus fractus en Cumulus en een naar 8,4 graden oplopende temperatuur. Daarna kwam een opgekruld occlusiefront vanuit het noordoosten wat dichterbij zodat we de bewolking vanuit die hoek weer zagen toenemen. Deze storing zorgde in Nederland voor regen, smeltende sneeuw en tijdelijk zelfs droge sneeuw waardoor een nieuwe invasie van sneeuwmannen er onvermijdelijk was bij een sneeuwdekje tot 3 centimeter en temperaturen net boven het vriespunt. In Malderen liep/gleed het zo'n vaart niet en bleef het opmerkelijk zachter bij temperaturen die rond 6 graden bleven schommelen. Er viel hooguit wat motregen uit de Stratus fractus, Altostratus en Cumulusbewolking al deed het nog niet echt aan lente denken met die snijdende noordwestenwind tot 33,8 km/h erbij. De bewolking trok zich op het einde van de namiddag weer terug naar het noordoosten waardoor we fraaie opklaringen te zien kregen en we een licht tot halfbewolkte avond ingingen. Op het einde daarvan konden we het neerslagtotaal van 0,6 mm optekenen.
Maandag, 27 februari 2012
Afgelopen nacht zijn er weer wat wolken binnengedreven waardoor de nachtvorst wat getemperd werd. In thermometerhut konden we het zelfs positief houden bij minima van 0,9 graden. Er was een mengeling van Stratus fractus en Stratocumulus te zien terwijl de atmosfeer een nevelige indruk maakte. Het was wachten tot kort voor de middag alvorens de opklaringen meer uitgesproken waren en we van zonnig lenteweer konden genieten. En dit was dan nog van korte duur want vanuit het noordwesten dreef al snel sluierbewolking binnen terwijl er uit dezelfde hoek massaal Stratusbewolking kwam binnendrijven. Het vervolg was een grijze en sombere namiddag waarin het kwik haar opmars moest staken bij 10,3 graden. Gelukkig stond er niet al teveel wind met 22,5 km/h uit het west-zuidwesten als uitschieter. De bewolking loste af en toe wat motregen en naarmate de uren verstreken kwam het vaker tot motregen die ook wat intenser werd. Niet dat het veel voorstelde, want het was amper voldoende om de grond even vochtig te maken terwijl de pluviometer boekdelen sprak met 0,2 mm op het einde van de dag. De bewolking zorgde ervoor dat het nauwelijks afkoelde tijdens de avond en het kwik rond 7 graden bleef schommelen.
Woensdag, 27 februari 2013
De opklaringen behoorden vandaag weer uit een vervlogen tijdperk en we zagen het daglicht dan ook terugkeren in een eigentijdse, grijze Stratuslucht. Op de koop toe motregende het af en toe uit de bewolking en het ontbreken van ook maar de minste kleur, contrast, beweging, verandering en temperatuursverloop maakte dit alles tot de overtreffende trap van saaiheid en somberheid. De temperatuur bleef constant op 1,2 graden steken met een uitschieter van 3,8 graden in de namiddag en een uitzakker naar 0,9 graden afgelopen nacht. Tijdens de namiddag kwam het minder vaak tot motregen maar wegblijven deed ze zeker niet zodat er geregeld fijne druppeltjes naar beneden kwamen, net niet genoeg om ons nat te maken maar wel voldoende om de omgeving er klam en vochtig te laten bijliggen. Wind was er niet, al was er tijdens de namiddag blijkbaar toch iets dat de schoepjes van de windmeter even deed bewegen met een snelheid van 20,9 km/h uit het noord- noordoosten. Tijdens de avond veranderde er niets en we sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm en een opvallende afkeer van zwart-wit films.
Donderdag, 27 februari 2014
De regenzone was reeds op volle snelheid onderweg naar de Lage Landen, maar ze arriveerde te laat om de opklaringen te kunnen verdrijven voordat het tot grondvorst kwam. Dus zagen we het daglicht weerkeren in een gedeeltelijk wit berijpte omgeving, al bleven de temperaturen in thermometerhut positief met ... graden. Ook aan de grond vroor het overigens niet overal want vooral in dorpen en steden was er op een enkele 'besuikerde' auto of plat dak niets van vorstige toestanden te merken. De zonsopgang was erg fraai met in het westen Altostratusbewolking en verspreide Stratocumulus en Cumulus fractus wolken die door de oranje opkomende zon werden aangeschenen. Daarna breidde de Altostratusbewolking in het westen zich razendsnel uit en kwam het tegen het einde van de voormiddag tot regen. De wind wakkerde hierbij flink aan en kwam vooral uit zuidelijke tot zuidwestelijke richtingen. In afwezigheid van de zon en aanwezigheid van de regen bij temperaturen die vanochtend maar net boven het vriespunt lagen, voelde het natuurlijk waterkoud en guur aan. Na de middag kregen we een zeer typische Nimbostratus lucht te zien met talrijke losse wolkenflarden eronder die na een tijdje omvangrijker werden zodat het er nogal dreigend ging uitzien. De neerslag was toen op zijn hevigst maar voor we het doorhadden klaarde het opeens weer op vanuit het westen. We kwamen nu in onstabiele zeelucht terecht waarbij blauwe luchten werden afgewisseld met dreigende stapelwolken. Tegen zonsondergang zagen we ook enkele Cumulonimbuswolken verschijnen in het westen maar de bijhorende buien bereikten ons zeer moeilijk zodat we er met enkele druppels vanaf kwamen.
Vrijdag, 27 februari 2015
(Nepal) Tijdens het tweede deel van de nacht brak er opeens een nieuw onweer los boven Bagarchhap. Het begon met stortvlagen die in een windstille omgeving naar beneden kwamen, doch halverwege de vlaag wakkerde de wind opeens aan tot orkaankracht en werden alle gebouwen en bomen tot het uiterste op de proef gesteld. Dan keerde de rust langzaam weer doch even later volgde een nieuwe bui die weer in windstille omstandigheden begon en vervolgens zeer zware windvlagen over ons heen liet denderen. Het proces herhaalde zich een uurtje later weer al waren de rukwinden wat minder hevig. De neerslag leek nu echter met hagel vermengd te zijn. Tegen de ochtend was het terug rustig en leek het opeens alsof er nooit iets gebeurd was. Het was helder met Cirrus floccus die zich in banden schikte die erg snel voortbewogen met Altocumulus undulatus ertussen. Na een erg zonnige voormiddag werd er Cumulus fractus gevormd in de bergen die zich ontwikkelde tot flinke Cumuluswolken tijdens de namiddag. Deze ontwikkelden zich vervolgens tot buien van regen en stofhagel in Chame terwijl de hemel met een dikke laag Cirrus densus bewolking raakte volgesmeerd. Later op de avond loste deze bewolking weer grotendeels op waardoor we uiteindelijk onder een fonkelende sterrenhemel in erg koude omstandigheden de dag eindigden.
Zaterdag, 27 februari 2016
(Indonesië
Er hing nog steeds Stratocumulusbewolking waardoor de minima wat zachter uitvielen met ... graden. De bewolking loste verder op vanuit het zuidoosten terwijl er in de hogere luchtlagen Cirrus en Cirrostratus te zien was. Dit was de enige bewolking die uiteindelijk overbleef en op uitzondering van de schrale zuidoostenwind werd het fraai voorjaarsweer. Bij de vlucht naar Schiphol bleek er wel Cumulusbewolking boven de zee te hangen. Tijdens de aansluitende vlucht naar Jakarta begon de Cirrostratus bewolking toe te nemen en ontstond er ook in de onderste luchtlagen bewolking (Stratocumulus) waarop we een gebied met slecht weer invlogen. Dit werd ook gevolgd door wat turbulentie al bereikte deze pas ter hoogte van Tarnovo haar hoogtepunt. Ook daarna doorvlogen we onstabiele luchtmassas maar door de duisternis was het niet duidelijk welk weertype en bewolking daarbij hoorde.
Maandag, 27 februari 2017
(Filipijnen) Tijdens de nacht zijn er nog enkele pittige regenbuien met stevige windvlagen gepasseerd en de dag begon met veel bewolking maar ook ruimte voor opklaringen. De bewolking bestond uit Cumulus congestus, Cirrus densus en Cumulus fractus. De opklaringen wonnen terrein en er volgde terug een fraaie, zonnige dag ondanks de vrij koele oostenwind die er de hele tijd was. De hele dag door waren er aambeeldvormige toppen te zien van buienwolken, maar we kregen er op Siargao niet mee te maken, laat staan dat het nog tot onweer zou komen. Tijdens de avond werden we echter verrast door een korte, hevige regenbui met felle rukwinden al was dit eveneens zonder onweer. Daarna keerde de rust weer, voor zover je het zo kon noemen door de niet aflatende, koele en vlagerige oostenwind.
Dinsdag, 27 februari 2018
Na een heldere en vrij rustige nacht met minima van -7,2 graden begon de dag zeer zonnig. Vanuit het oosten dreef na een tijdje echter een Stratocumulusveld voorbij. Daarna zagen we opeens virgastrepen voorbij drijven waarvan de buienwolk blijkbaar al lang opgelost is waardoor dit voor een erg apart zicht zorgde. De zeer lichte sneeuwvlokjes bereikten de grond amper of ze waaiden weer op doordat ze zo licht als helium leken te zijn. Er dreven nog enkele buien zonder moederwolk voorbij maar ook waren er veel Stratocumuluspartijtjes te zien die waarschijnlijk mini- kadavertjes van deze buienwolken zijn. Daarnaast waren er ook mooiweerswolkjes te zien en verder nog steeds veel zonneschijn. De maxima kwamen uit op -0,5 graden en nog steeds was er een erg sterke noordoostenwind die de gevoelstemperaturen ver naar beneden joeg. Tijdens de avond ging de wind grotendeels liggen en hierdoor koelde het extra snel af waardoor de schaatsers onder ons weer wat hoop kunnen putten voor het weer mogen onderbinden van hun ijzers. Ondertussen sloten we de dag opnieuw af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Woensdag, 27 februari 2019
Het was weer fris met minima van 1,0 graden terwijl de droge en heldere condities ondertussen al gemakkelijk lieten raden hoe het temperatuursverloop er vandaag zou uitzien. En we hadden het inderdaad juist geraden want tijdens de namiddag prijkte er weer een warme 18,8 graden op de thermometers terwijl de zon hetzelfde deed aan een diepblauwe hemel. Hier en daar waren een paar Cirrusplukken te zien en wat condensatiesporen maar voor de rest nog niets. Tijdens de avond viel echter op dat er een grijsbruine waas aan de westelijke horizon ontstond terwijl er meer vocht begon binnen te sijpelen (de wind is ondertussen naar het zuidwesten gedraaid). De eerste tekenen van een grote weersverandering, maar voorlopig maakten ze het alleen maar zomerser want door het binnensijpelende vocht koelde de atmosfeer minder snel af en bleef het nog tot in de late uurtjes aangenaam zacht. Verder naar het oosten en noorden kon de afkoeling echter wel nog haar werk doen. Alle verandering ten spijt bleef het neerslagtotaal op 0,0 mm steken.
Donderdag, 27 februari 2020
De bewolking is naar de ochtend toe weer gaan toenemen en hieruit ging het een uurtje voor zonsopgang weer regenen. De neerslag werd geleidelijk intenser en er verschenen af en toe wat natte sneeuwvlokken tussen. In hogere gebieden (pakweg 70 meter) kon men genieten van een witte wereld al was dat in Malderen natuurlijk niet het geval. In de omgeving van Vilvoorde was het ook wit, maar hier was het te danken aan zwaardere buien die er gisteren nog passeerden en waarvan nog niet alles was weggesmolten. De mengeling van natte sneeuw en regen heeft de omgeving er tegen de avond niet veel witter op gemaakt, integendeel. Op veel plaatsen was het een natte en zompige bende van treurnis geworden en de grijze Nimbostratuslucht die steeds door laaghangende Stratus werd afgeschermd leek wel symbolisch te zijn. Op het einde van de namiddag ging de neerslag over in gewone sneeuw en deze werd tijdelijk erg intens met dikke vlokken. Maar ook dit bleef niet liggen en het werd al snel droger vanuit het noordwesten waarop opklaringen binnendreven. Hierin ontstonden prachtige buienwolken die een mooi contrast vormden met de schemeringskleuren. Hier vielen eerst regen- en hagelbuitjes uit maar later op de avond werd het gaandeweg droger. Brede opklaringen lieten het afkoelen tot 0,6 graden al waren de maxima ook niet veel hoger door de sneeuw met 3,1 graden. Het neerslagtotaal van 14,0 mm kon wel als betrouwbaar worden beschreven daar alles in de pluvio (en daarbuiten) kon wegsmelten.
Zaterdag, 27 februari 2021
Ondanks de snelle afkoeling gisterenavond is het dan toch nog meegevallen met de nachtvorst. De redding (of teleurstelling) kwam van een dichte mistlaag die zich tijdens het tweede deel van de nacht plotseling heeft gevormd. Deze speelde als isolator en de vrijkomende condensatiewarmte deed de rest. Maar warm was het zeker niet met minima van 0,0 graden. De mist ging geleidelijk over in laaghangende Stratus en dit was het begin van een erg sombere, kille en rustige winterdag. Het was wachten tot in de late namiddag voordat het ging opklaren maar zodra dat proces goed op gang was gekomen ging het snel. De bewolking ging over in Stratocumulus waarvan de rollen na een tijdje zo ver uit elkaar zaten dat het meer een soort van afzonderlijke Cumuluswolken leken. Daarna schoten er enkel wat condensatiestrepen van vliegtuigen over. Maar de zonneschijn die we hierbij meekregen was al veel te laat om nog iets substantieels te doen aan de onderkoelde maxima van 6,3 graden. Tijdens de avond koelde het snel verder af al zagen we nog voor zonsondergang weer een nevelige waas ontstaan die misschien wel het begin kan zijn van een nieuwe periode met mist. Maar tijdens de avond bleef dit nog beperkt terwijl de zwakke noord-noordwestelijke wind helemaal ging liggen. Het neerslagtotaal is beperkt gebleven tot 0,1 mm (condens).
Zondag, 27 februari 2022
We zijn geleidelijk in drogere lucht terecht gekomen waardoor de opklaringen bij een naar het oosten krimpende stroming goed konden stand houden. Het was dan ook ijzig koud vanochtend en met minima van -0,2 graden zaten we meteen bij de koudste ochtenden die we deze winter gekend hebben. Daarna kwam het lentegevoel er helemaal in en achter glas zelfs het zomergevoel want de lucht was diepblauw en de zon scheen bijzonder fel. De wind hield zich ook op de vlakte waardoor het heerlijk toeven was uit de wind in de buitenlucht. Tijdens de namiddag leek er iets meer vocht in de hogere luchtlagen te komen maar deze bleven hun diepblauwe kleur houden en het resulteerde enkel in een paar langere condensatiestrepen van vliegtuigen. De zonsondergang die daarop volgde was erg indrukwekkend met geelachtige tinten die erg lang deze kleurtemperatuur bleven behouden waar je normaal een snelle overgang naar oranje en rood zou verwachten. Dit ging opnieuw gepaard met een forse afkoeling waardoor er van de lenteachtige maxima van 12,8 graden al snel niet veel meer overbleef. Het bleef helder tijdens de avond en het kwik ging dus verder met haar baksteenslag technieken. Gelukkig lag de omgeving er droog bij wat met een neerslagtotaal van 0,0 mm ook wel te verwachten was.
Maandag, 27 februari 2023
De open hemel heeft in combinatie met een tijdelijk weg gevallen wind voor een berijpt landschap gezorgd bij temperaturen die vlot onder hert vriespunt zakten. Tegen zonsopgang wees de thermometer -1,9 graden aan wat uiteindelijk de minima werden. De eerste uren van de dag verliepen onder een strakblauwe hemel en daarna werden er net als gisteren weer Cumulus wolkjes gevormd. Deze keer waren ze echter schaarser en kleiner van afmeting. Er werden ook geen (duidelijke) wolkenstraten meer gevormd en de zon kreeg dus meer kansen om ons wat warmte toe te zenden. En dat was nodig, want de temperaturen zaten erg laag met hooguit 6,8 graden en er stond nog steeds een goed voelbare noordoostenwind bij erg lage dauwpunten. Na de middag leek de lucht nog droger te worden en begonnen de stapelwolken sneller op te lossen dan je op basis van de dagelijkse gang zou verwachten. Maar wie dacht van de bewolking verlost te zijn had het mis, want vanuit het noordoosten begonnen er Stratocumulusvelden binnen te trekken op nadering van een zwakke storing. Hierdoor moesten we de zon af en toe missen, al begon de bewolking na verloop van tijd weer wat meer op te lossen en tot neerslag kwam het ook al niet zodat we de 0,0 mm als neerslagtoaal eigenlijk nu al konden opschrijven. Zo kregen we dan toch nog brede opklaringen en een kans om het noorderlicht te zien dat tot op uitzonderlijk zuidelijke breedtegraden waarneembaar was. In Malderen was het echter niets van dat alles en ook op andere plaatsen in Belgi kon men dit niet waarnemen in tegenstelling tot Nederland waaruit wel erg fraaie plaatjes hiervan binnen kwamen. Hetgene dat zuidelijker wist door te dringen dan het poollicht was in elk geval de kou want onder de open hemel koelde het flink af en we zaten dan ook al snel onder het vriespunt. Met de nog steeds erg goed voelbare noordoostenwind was het dus niet meteen een aangename bedoening om buiten te gaan observeren.
Dinsdag, 27 februari 2024
De regenzones zijn verder weggetrokken naar het zuidoosten en tegen de ochtend was het weer helemaal opgeklaard. De zon liet zich eindelijk weer zien, doch plots zagen we overal losse wolkenflardjes ontstaan. In een mum van tijd breidden deze zich uit en werden ze groter tot het weer helemaal betrokken was. En zo leek het dan toch nog het begin van de zoveelste sombere en grijze winterdag te zijn. Maar na een uurtje losten de wolken weer op en kwam de zon er terug door. Op wat Cirruswolken en Cirrostratus in het westen met enkele contrails ertussen na werd het terug helemaal helder en de zon scheen bijna ononderbroken in Malderen. Heel af en toe dreef er nog een wolkenflardje voorbij en hierbij viel op dat deze nauwelijks nog snelheid hadden terwijl de exemplaren die we vanochtend zagen aan een rotvaart voorbij joegen alsof we middenin een storm zaten. De noordoostenwind was ook een stuk zwakker en hoewel deze frisse lucht aanvoerde waarin het niet warmer dan 10,7 graden werd, voelde het lenteachtig aan. Tijdens de namiddag breidde de sluierbewolking zich vanuit het westen uit en ze ging later over in Altostratus. Tegen die tijd was het echter al bijna zonsondergang en de bewolking zorgde dus eerder voor extra sfeer. Ze was overigens niet dik genoeg om de warmte vast te houden en in de windstille omstandigheden met nog steeds die noordoostelijke aanvoer erbij stond dit garant voor een snelle afkoeling die ons naar de minima van 2,5 graden bracht. En voor neerslag was de bewolking al zeker niet dik genoeg zodat we nog eens droog konden afsluiten met 0,0 mm.
Donderdag, 27 februari 2025
Na middernacht is het zo goed als droog gebleven en tegen de ochtend dreven er brede opklaringen binnen vanuit het westen. De wegtrekkende bewolking bestond uit Stratus fractus en Stratocumulus en vanuit het noord- noordwesten begon er convectieve bewolking binnen te trekken uit buiengebieden die zich aan de achterkant van de depressie ontwikkelden. Vooral in Nederland en langs de kusten zorgde dit voor typisch voorjaarsbuienweer met fraaie wolkenlandschappen, hagel, plaatselijk zelfs onweer en wolkbreukjes. In Malderen kregen we echter alleen maar de restanten van al dat moois over ons heen, buien die slechts wat verdwaalde druppels opleverden en vooral veel bewolking waarvan een deel al was overgegaan in Stratus en Stratocumulus. Bij momenten werd het dan ook weer somber, kil, donker en saai al was er tijdens de namiddag toch weer een opmars van de opklaringen waardoor we terug een aantal zonnige perioden meekregen. Op gebied van neerslag stelde het echter zo goed als niets meer voor, het bleef na de middag zelfs zo goed als droog. De afwisseling van wolkenvelden en een paar korte, intense zonnige momenten zorgde voor een op en neer gaande temperatuur halverwege de namiddag en rond die tijd bereikten we ook het maximum van 8,1 graden. Kort voor zonsondergang zorgde een indraaiende wolkenband (occlusierestant) ervoor dat de bewolking weer toenam vanuit het noordwesten. In deze storing zaten dan toch nog enkele actievere buitjes ingebed waardoor het omstreeks 18H wat harder ging druppelen. Dit bleek uiteindelijk nog goed te zijn voor 1,0 mm wat ook het dagtotaal zou worden. Na 19H werd het immers definitief droog. Wel bleef er nog veel bewolking binnentrekken uit deze zwakke storing en dit remde de afkoeling af. Zo werden de minima van vanochtend (4,2 graden) niet meer scherp gesteld ondanks het feit dat we al wat dieper in de polaire lucht zaten. De noordwestenwind ruimde verder naar het noorden en zwakte daarbij af waardoor het uiteindelijk bijna zo goed als windstil werd.