Maandag, 28 februari 2005
Het was vanochtend weer bibberen bij uitzonderlijk lage minimumtemperaturen van -8,8 graden onder een heldere hemel. De aangevoerde lucht was ook zeer droog wat ons extreem lage dauwpunten tot -15 graden opleverde. Gelukkig was er nauwelijks wind (overdag tot 16 km/h) waardoor het niet veel kouder aanvoelde. Voor de zon was het een hele klus om het kwik weer boven het vriespunt te krijgen, en met de hulp van wat tuineffect is ze daar nog net in geslaagd met 2,4 graden als uiteindelijk maximum. Er verschenen net als gisteren weer stapelwolkjes halverwege de voormiddag, maar deze keer bleef dit zonder gevolgen en na de middag verdwenen ze weer prompt om naar zonsondergang plaats te maken voor hoge wolkensluiers die zo zoetjesaan zijn beginnen binnendrijven. Ze zijn de voorbode van een erg interessante driedaagse waarbij een sneeuwzone voor winterse taferelen zal zorgen en ook in Vlaanderen een sneeuwdek zal achterlaten. De sterker wordende zon en aanlandige luchtstromingen worden echter geduchte concurrenten van de sneeuwzone zodat het voorlopig gissen wordt naar de sneeuwdikte en hoe lang de sneeuwlaag overdag zal standhouden. Nadien volgt weer een rustige en erg koude periode.
Dinsdag, 28 februari 2006
Voor de verandering was het schrijver dezes nog eens die het bij het rechte eind had in verband met de sneeuwvoorspelling voor afgelopen nacht. De tong van warme lucht die in de hoogte over ons trok zorgde ervoor dat de neerslag grotendeels uit regen bestond om vervolgens bij de passage van het koufront erachter over te gaan in (smeltende) sneeuw. Een sneeuwdek van betekenis heeft zich door deze frontaliteiten niet kunnen vormen maar reeds lang voor het middag was, zaten we in de Arctische luchtmassa waarin zich talloze buien ontpopten die er een stuk winterser uitzagen dan wat we hier voorbije nacht te zien kregen. De gisteren besproken fraaie wolkenlandschappen en diepblauwe luchten waren echter iets te hoog gegrepen want tussen het voortdurende komen en gaan van de voorjaarsbuien door was er amper ruimte voor een duidelijke opklaring zodat we het grootste deel van de tijd tegen een grijze hemel aankeken, zij het dat deze met momenten met donzige vlokjes gedecoreerd werd. De fraaie fotogenieke wolkenlandschappen en bijhorende opklaringen arriveerden pas een half uurtje voor zonsondergang, maar hun schoonheid was er daarom zeker niet minder om. Ook tijdens de buien na de middag bleef de sneeuw aanvankelijk niet liggen door toedoen van het tot 4,7 graden stijgende kwik, maar al snel is het weer gaan afkoelen zodat de laatste bui die hier een uurtje na zonsondergang de revue passeerde uit echte sneeuw bestond. Alles bijeengeteld kregen we een erg respectabele neerslagsom van 5,8 mm te slikken, met daarboven nog eens een strakke noordwester tot 32 km/h. Waarschijnlijk zal het kwik omstreeks 20H weer onder het vriespunt zitten en met de indrukwekkende buientrein die momenteel onze richting uitkomt zou dit wel eens een winters landschap kunnen opleveren morgenvroeg. Het weersbeeld zal morgen zeer grillig zijn met nog meer buien, maar deze zullen overdag overgaan in smeltende sneeuw / stofhagel terwijl er tussendoor iets meer ruimte voor een opklaring zal zijn, al mogen we ons daar ook niet te veel van voorstellen. Met een fototoestel in de aanslag belooft het niettemin een vruchtbare dag te worden...
Woensdag, 28 februari 2007
Nadat we tijdens de nacht, ochtend en een groot deel van de voormiddag geplaagd werden door wolken, regen en bijhorende somberheid, konden we vanuit het westen de eerste opklaringen in ontvangst nemen. Het weersbeeld sloeg erg snel om zodat er in een mum van tijd niet meer dan een ruime 1/8 bewolking overbleef. De resterende wolken waren echter bijzonder fraai en in combinatie met de diepblauwe luchten en de duizelingwekkende snelheid waarmee ze over het luchtruim joegen, waren echter een waar genot om naar te kijken. Een glazen schutting of andere bescherming was echter welkom vermits de venijnige west- zuidwestenwind er een gure boel van maakte met haar snelheden tot 57,9 km/h. De temperaturen tussen 8,9 en 13,0 graden konden daar maar weinig aan veranderen. Talloze buien, inclusief onweer en hagel overspoelden de Benelux, maar Malderen, gekend voor haar buitengewone lenigheid, slaagde erin om met haarscherpe precisie tussen de buien door te laveren waardoor het grootste deel van de dag droog verliep. Het duurde tot laat in de namiddag toen een plots naar het noorden uitbreidende buiencluster ons nog net kon meenemen, maar deze neerslag was kort en nauwelijks meetbaar waardoor de 1,6 mm die er viel vooral van de frontale regens deze ochtend afkomstig is. De rest van de dag verliep eveneens droog al geeft de geleidelijk verder aanwakkerende wind al aan dat de weergoden de komende 24 uur nog een en ander voor ons in petto hebben...
Donderdag, 28 februari 2008
Tijdens de nacht zijn we stilaan in de warme sector van de depressie die ons gisteren die sluierbewolking bracht, terechtgekomen. Hierin kregen we te maken met zwaarbewolkt weer waarin vooral tijdens de voormiddag nog wat spaarzame opklaringen tussen de Stratusbewolking opdoken, maar de bewolking had uitbreidingsplannen waardoor ook deze opklaring al snel moesten wijken. Er volgde een periode van enkele uren betrokken weer al zorgde de mengeling van Stratus en Stratus fractus voor nog een beetje structuur in de bewolking. Op het einde van de namiddag kwamen we stilaan onder invloed van het koufront waardoor het aanvankelijk lichtjes begon te motregenen. Deze ging geleidelijk over in gewone regen en vervolgens kwamen er buien opzetten die voor een erg bizar weertype zorgden waarbij perioden van fijne motregen werden afgewisseld met korte perioden van intensere regen met zeer dikke, tropisch aandoende regendruppels. Deze cyclus tussen motregen en dikke regendruppels werd een vijftal keer overgedaan voordat het terug droger werd. Droog is echter veel gezegd want ondertussen was de atmosfeer verzadigd van het vocht waardoor het klam aanvoelde en nevelig werd. Bovendien stond er geen zuchtje wind en deed de zeer rustige atmosfeer waarbij de straatverlichting zichtbare lichtbundels door de nevel wierp, bijna onaards aan. Onder deze omstandigheden wordt het etmaal ook afgesloten waarbij de regenzone goed was voor 3,0 mm terwijl de dag voorts werd gekenmerkt door temperaturen die zich tussen 0,9 en 11,8 graden ophielden en een zuidenwind met snelheden tot 22,5 km/h.
Zaterdag, 28 februari 2009
Nog steeds was het vanmorgen een dooie boel te Malderen door toedoen van sombere, laaghangende bewolking. Deze keer hielden de wolken hun blokkade echter niet lang vol, en ontstonden er al snel opklaringen. We schakelden nu over op een mengeling van Stratus fractus en Cirrostratusbewolking, waarbij eerstgenoemde geleidelijk overging in Cumulusachtige formaties. Een uitgebreid zonnebad was weliswaar te hoog gegrepen aangezien de bewolking minstens 6/8 van het luchtruim bleef bezet houden, maar met temperaturen tussen 3,3 en 11,8 graden en het achterwege blijven van de neerslag deed het erg lenteachtig aan. De wind was bij dit alles eerder kalm te noemen met snelheden tot 19,3 km/h uit zuidwestelijke richtingen. Tegen het einde van de namiddag kwam er terug extra vocht in de atmosfeer op nadering van een zwak warmtefront. Dit zorgde voor opvallende wolkenstralen die vooral bij tegenlicht een dramatische sfeer opriepen. Dit bleef echter zonder gevolgen waardoor we konden genieten van een rustige, niet al te koude maar zwaarbewolkte tot betrokken avond. Het neerslagtotaal bleef beperkt tot 0,0 mm.
Zondag, 28 februari 2010
De reeds vele dagen op voorhand voorspelde en berekende storm heeft vanochtend uiteindelijk vorm gekregen, wat niet onopgemerkt voorbijging. De snel uitdiepende depressie die onder de naam Xynthia het levenslicht zag, begon haar verwoestende tocht boven Spanje en trok in de loop van de voormiddag België in. Het toeval wilde echter dat Malderen zich maar net ten oosten van de kern bevond waardoor we aan de sterkste windvelden ontsnapten. De regen was er echter niet minder om en deze hield reeds sinds afgelopen nacht aan waardoor we de dag onder Nimbostratus bewolking aanvatten. De wind kwam aanvankelijk uit zuidelijke tot zuidoostelijke richtingen, zwakte tijdens de passage van de kern rond de middag flink af, en wakkerde vervolgens weer flink aan. Hierbij viel de sterke windsprong op naar westelijke tot noordwestelijke richtingen, en natuurlijk ook de winsnelheden die ondanks onze gunstige positie tegenover de depressiekern opliepen tot een forse 61,2 km/h uit het westen. Ook de sterke temperatuur sprongen waren opmerkelijk, zo warmde het vanochtend op een tweetal uurtjes tijd bijna zes graden op terwijl het tijdens de namiddag tijdens de windsprong op dezelfde tijdspanne bijna vijf graden afkoelde. De uiteindelijke minima en maxima lagen dan ook ver uit elkaar met respectievelijk 3,5 en 10,9 graden. Tijdens de avond werd het wat rustiger, maar de zon kregen we niet meer te zien en er viel af en toe nog wat lichte of matige regen die geleidelijk een buiig karakter kreeg. Het neerslagtotaal bereikte uiteindelijk een erg indrukwekkende 9,2 mm.
Maandag, 28 februari 2011
De laatste dag van de (meteorologische) winter verliep in uitermate sombere omstandigheden waardoor het seizoen in mineur werd afgesloten. De temperaturen bleven ondermaats met waarden tussen 2,8 en 4,8 graden terwijl het zowel tijdens de voormiddag, namiddag als avond al Stratus was wat de klok sloeg. De wind draaide geleidelijk naar het noorden en haalde snelheden tot 17,7 km/h terwijl er af en toe iets naar beneden kwam dat verdacht veel op motregen leek. Niet dat het veel voorstelde, want het neerslagtotaal was na 24 sombere uren niet verder dan 1,2 mm gekomen. De komende dagen zien er in elk geval hoopgevender uit met de continentale luchtstromingen die ons weer zullen beïnvloeden terwijl het met maxima rond 7 graden opvallend zacht zal zijn voor een oostelijke stroming in deze tijd van het jaar.
Dinsdag, 28 februari 2012
Het was vanochtend uitermate zacht bij temperaturen die niet beneden 10,4 graden zakten, en daar hoorde natuurlijk een somber Stratus wolkendek bij. Deze zorgde niet alleen voor isolatie maar ook voor motregen die voor een herfstachtig sfeertje zorgde. In de loop van de voormiddag werd het wat droger maar voor de rest veranderde er weinig aan het troosteloze weerbeeld. Wind stond er ook nauwelijks met snelheden tot 20,9 km/h uit het westzuidwesten. De temperatuur steeg langzaam naar 10,4 graden wat de maxima werden, en tijdens de avond zorgde het wolkendek dat verdacht veel gelijkenis vertoonde met dat van overdag voor een vertraagde afkoeling. De motregen bleek goed te zijn voor een dagtotaal van 0,2 mm.
Donderdag, 28 februari 2013
Nog steeds was het grijs, somber en kil met een egaal Stratus wolkendek en minima van 0,9 graden. Overdag veranderde er niets al werd het iets minder koud dan gisteren met maxima van 4,0 graden. De wind draaide naar het noord- noordoosten en wakkerde aan tot 12,9 km/h. Blijkbaar was dit voldoende om op het einde van de namiddag eventjes de bewolking te laten breken waardoor we een half uurtje de zon te zien kregen. Doch het raakte al snel weer overtrokken met Stratocumulusbewolking die overging in Stratus en uiteindelijk eindigde de dag even somber en grijs als ze is begonnen. Tijdens de avond bleef het betrokken en koelde het af aan een tempo van 0,1 graad per uur. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Vrijdag, 28 februari 2014
(Nepal) Het is tot enkele nachtelijke buien gekomen maar de neerslag bleef beperkt en de opklaringen tussendoor lieten het zelfs nog toe om het tot bevroren dakramen te laten komen bij weliswaar positieve luchttemperaturen. Er dreef Cirrostratusbewolking binnen vanuit het westen op nadering van een koufront dat ons tegen de middag regen bracht. Bij het opstijgen kregen we Altostratusbewolking met Stratocumulus eronder te zien die geleidelijk plaats maakte voor opklaringen en Cumulusbewolking richting de Alpen. Vervolgens kwamen we in Cirrostratus bewolking terecht waaronder ter hoogte van Hongarije Stratusvelden hingen met nog verderop weer vooral Cirrostratus met Stratocumulusvelden en Cumulus bewolking. In Instanboel bleef er enkele Cirrostratus en Altostratus over die er voor een sfeervolle zonsondergang zorgde. Bij temperaturen die niet hoger kwamen dan 12 graden was het er opvallend fris.
Zaterdag, 28 februari 2015
(Nepal) Tijdens de nacht is er Cirrostratusbewolking binnengedreven die steeds dikker werd zodat we vanochtend reeds met Altostratus translucidus te maken kregen die voor een nogal sombere sfeer zorgde. Het bleef echter de hele dag zo met dezelfde bewolking waarbij we tijdens de tocht naar Pisang op ongeveer 2700 meter de sneeuwgrens bereiken. Tijdens de late namiddag ging de bewolking over in Altostratus opacus en zagen we de bergtoppen er geleidelijk in verdwijnen. In de verte leek de hemel te Pisang wat lichter te zijn. De avond verliep in bewolkte maar droge omstandigheden.
Zondag, 28 februari 2016
(Indonesie) De nieuwe dag begon met Cumulus congestus bewolking ter hoogte van Sri Lanka en daaruit ontwikkelden zich ook verschillende onweersbuien. Verderop naar het zuidoosten kregen we meestal Cumulus mediocris boven zee te zien en ontwikkeling van buien boven de landmassa's. Vanaf Sumatera was deze buienontwikkeling zo intens dat het hele luchtruim vol zat met dikke Cirrus densus bewolking, en dit leidde in Jakarta tot een wel te verwachten somber weertype tijdens de landing. De hogere luchtlagen zaten vol met eerdergenoemde Cirrus densus terwijl er veel Stratocumulus castellanus en stratiformis hing onderin. Er viel matige regen maar het was wel drukkend warm bij 26 graden en 100% vochtigheidsgraad. Bij de aansluitende vlucht naar Palangkaraya werd de Cirrus densus slechts langzaam dunner om dan plaats te maken voor een met dotjes Cumulus mediocris bespikkelde Javazee. Hier en daar hingen clusters met dezelfde wolken die uitgroeiden tot buien en er waren ook duidelijke wolkenbanden te zien van outflow uit afgestorven of verderop hangende buien. Boven het vasteland van Borneo waren de Cumulonimbi zeer talrijk en waren er overal dichte regenzuilen te zien. Dit zorgde voor duizelingwekkende uitzichten op massieve wolkentorens bij de landing. Toch was het in Palangkaraya warm, droog en rustig met een Gouden zonsondergang waarbij er dunne Cirrus densus bewolking hing. De onweersbuien waren van hieruit als dreigende aambeelden in de verte te zien. Tijdens de avond druppelde het lichtjes uit een afgestorven bui waarna het definitief droog en rustig bleef.
Dinsdag, 28 februari 2017
(Filipijnen) Naar de ochtend toe is het weer wat rustiger geworden, maar er hing veel Cirrus densus, Altostratus, Altocumulus en Cumulus. De zon werd dus met andere woorden een erg schaars item vandaag. Tegen de middag volgde er een buitje en daarna kwamen er bredere opklaringen met meer zonneschijn waarbij het wel erg drukkend ging aanvoelen. Bij de vlucht richting Cebu hing er vanaf Bohol echter opnieuw veel bewolking (Stratocumulus) en in Cebu was het zwaarbewolkt met slechts een paar kleine opklaringen. Tijdens de avond volgde daar nog een kort regenbuitje op waarna het definitief droog werd in nogal klamme en vrij warme omstandigheden. Er stond erg weinig wind in vergelijking met de voorbije dagen en het bleef tot diep in de nact rustig.
Woensdag, 28 februari 2018
Het was opnieuw berekoud vanochtend met minima van -8,7 graden. De wind is afgezwakt waardoor het koudegevoel niettemin wat getemperd werd. Maar lang duurde dat niet want overdag stak de noordooster opnieuw op en tegen het einde van de namiddag leek het wel alsof we in een storm terecht waren gekomen. Bij de heersende temperaturen zorgde dit voor historisch lage gevoelstemperaturen. Er verschenen 3 Cumuluswolkjes en later doemde er sluierbewolking op vanuit het zuiden die geleidelijk het luchtruim veroverde al had de zon daar weinig problemen mee. Tijdens de avond bleef het guur en winderig met snel dalende temperaturen ondanks de opzettende bewolking. Warmer dan -2,2 graden werd het niet. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Donderdag, 28 februari 2019
Er is tijdens de nacht bewolking binnengedreven die vooral uit Altocumulusvelden bestond. In het oosten was de lucht nog helder en meer naar het westen zagen we ook nog opklaringen. Een van de wolkenbanden was al dik genoeg om valstrepen te veroorzaken wat erg mooi oogde in het oranje schemerlicht. Aan de grond bleef het nog droog en de minima kwamen daar uit op 3,1 graden. De bewolking nam geleidelijk toe en er dreef een zone met Cirrostratus en Altostratus voorbij. Hoewel dit er op de satellietbeelden indrukwekkend uitzag, gebeurde er op de begane grond niet zoveel en bleef het bij wat lichte regen of motregen. De wind kwam uit het zuidwesten en was zwak tot matig. Daarna ontstonden er buiencomplexen boven het noorden van Frankrijk en deze konden nog tot over Malderen uitdijen tijdens de namiddag. De bewolking, koelere zeelucht en neerslag hielden het kwik aan de ketting, al was die met 13,4 graden nog vrij lang. Telkens er een buiencluster passeerde, hulde de hemel zich in egale grijstinten en tussen de buien kregen we chaotische wolkenluchten te zien met Cumulus, Stratus fractus, Stratocumulus en Cirrus densus. Het was vooral naar middernacht toe dat de buienactiviteit flink ging toenemen en het gros van het neerslagtotaal van 1,0 mm werd dan ook tijdens het laatste uur van het etmaal gemeten.
Vrijdag, 28 februari 2020
De sneeuwbuien werden tijdens de nacht steeds meer onderdrukt door warme lucht die op hoogte binnenstroomde. De opklaringen werden dus breder en dit liet het kwik dalen naar -0,9 graden. Waarschijnlijk is het op plaatsen met een overlevend sneeuwdek tot enkele graden vorst gekomen. Het duurde na zonsopgang niet lang of de lucht begon zich met de zachtwitte kleuren van Cirrostratus te vullen terwijl er hier en daar nog stapelwolkachtige structuren te zien waren. In een mum van tijd was dit Altostratus en de onvermijdelijke regen liet niet lang op zich wachten. Het werd een druilerige en sombere namiddag waarbij de warmere lucht die erin kwam een beetje troost kon brengen. Omstreeks 19H leek de warme sector gearriveerd te zijn en kregen we Stratus en Stratus fractus bewolking waaruit af en toe nog een spatje motregen viel. We bereikten nu pas de maxima van 8,0 graden maar het was wel vrij winderig. De regenzones hebben 4,1 mm in het bakje gebracht.
Zondag, 28 februari 2021
Het was vandaag eens omgekeerd en nu konden we in Malderen van helder en zonnig weer genieten terwijl de plaatsen die gisteren in de zon lagen met mist af te rekenen hadden. Het was frisjes met minima van -0,3 graden maar overdag kon het kwik reeds forse winst boeken onder de krachtige lentezon met 12,3 graden. De enige bewolking die er hing kwam van condensatiestrepen en de wind was nog steeds erg zwak. Deze is ondertussen meer naar noord-noordoostelijke richtingen geruimd. Op het einde van de namiddag koelde het wel snel af, de zon was nog lang niet onder eer dit merkbaar werd en natuurlijk zat de polaire oorsprong van de luchtsoort daar voor iets tussen. De zon ging weer in warme kleuren onder en het leek ook weer wat nevelig te worden in de vochtige en windstille atmosfeer. Neerslag was nog maar eens de grote afwezige met 0,0 mm als dagtotaal.
Maandag, 28 februari 2022
Onder de open hemel is het zoals verwacht opnieuw flink kunnen afkoelen en we vonden het kwik dan ook terug in een erg belabberde toestand met -2,0 graden. Daarna was het dan aan de zon om orde op zaken te stellen en onze thermische achterstand weer in te halen. Er waren echter kapers op de kust want wie goed naar het westen keek kon daar al vroeg in de voormiddag een scherp begrensde zone van Cirrostratus spotten. Deze bewolking rukte verontrustend snel op en zeker op de satellietbeelden leek het alsof we spoedig met een betrokken weertype te maken zouden krijgen. Uiteindelijk bleek het echter mee te vallen want het was al een eind in de namiddag eer de eerste sluierwolkjes de zon wat afzwakten. Ondertussen was het bij weinig wind uit zuidoostelijke richtingen lenteachtig bij temperaturen die naar 14,4 graden stegen. De opkomst van de sluierwolken verliep erg moeizaam en uiteindelijk zorgden ze enkel voor een verfraaiing van de zonsondergang waarbij we weer fotogenieke beelden te zien kregen. De resterende opklaringen leken het pleit te winnen en tijdens de avond keken we weer tegen een heldere sterrenhemel aan waarin we slechts een enkele kleine band van Cirrus konden ontwaren in de duisternis. Het koelde snel af en hier en daar zorgde dit weer voor ijskristallen en het bijhorende krabwerk voor wie nu nog de baan op moest. Gelukkig lag de boel er wel droog bij met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 28 februari 2023
De bewolking is ondanks de komst van brede opklaringen gisterenavond plots weer teruggekomen waardoor de dag grijs en somber startte. Het kwik is weer tot rond het vriespunt gestegen waar het helemaal in het begin van de nacht nog was afgekoeld naar de minima van -2,7 graden tijdens de laatste opklaringen. We keken nu tegen dichte Stratocumulus aan die in het zuidoosten lichter was. Daar bevonden zich wel nog opklaringen waardoor we kort na zonsopgang nog een fraaie oranje gloed konden zien in die richting. Op de satellietbeelden tekende zich een storing af die van noordoost naar zuidwest liep en even later was dat ook hetgene dat we vanop de begane grond konden zien toen de opklaringen ten zuidoosten daarvan weer naar het noordwesten konden oprukken. De bewolking was scherp begrensd en het werd in een klap zonovergoten waardoor we van het ene uiterste in het andere terecht kwamen. Na een half uurtje zou niemand nog gedacht hebben hoe somber en hopeloos het er daarvoor nog uitzag. Er was geen enkele bewolking meer te zien buiten nog wat Stratocumulus lenticularis in het westen en noordwesten. Tegen de middag ontstonden er enkele stapelwolkjes maar het stelde allemaal zo goed als niets meer voor. Ondanks de overvloedige en felle zonneschijn moesten we het echter weer met lage maxima van 5,8 graden doen en het ijs smolt overdag slechts gedeeltelijk. De noordoostelijke tot oostelijke wind bleef ook flink doorwaaien en ze voerde erg droge landlucht aan die verantwoordelijk was voor de erg lage dauwpunten. Helemaal op het einde van de namiddag zagen we in het zuidoosten wat Cirrus bewolking verschijnen maar verder dan dat kwam het niet. We gingen weer een ijzig koude avond in waarbij het ijs dat de dag is door gekomen al snel weer begon aan te groeien. De bewolking waarmee we vanmorgen te maken hadden heeft ondertussen niets meer kunnen veranderen aan het neerslagtotaal dat opnieuw 0,0 mm bedroeg.
Woensdag, 28 februari 2024
De bewolking is tijdens de nacht weer weggetrokken en de hemel was blauw toen we er vanochtend onder ontwaakten. En onze handen en voeten ook, want het kwik heeft een flinke duik genomen naar 0,8 graden waarbij het her en der tot (grond) vorst kwam. Daarna kwam de zon er dan door om de boel weer te ontdooien en op te warmen, maar vanuit het westen zagen we Stratocumulusvelden en Stratusbewolking met hypersonische snelheid het luchtruim veroveren waardoor we in een flits weer met de ons zo vertrouwde somberheid opgezadeld werden. Eerst was de bewolking nog dun en hadden we er hoop in dat de zaak nog zou worden rechtgetrokken zoals gisteren eveneens gebeurde, maar daarna werd de bewolking dikker en waren we helemaal vertrokken voor kille en duistere somberheid. Tegen de middag werd het wolkendek dan toch weer dunner en ging deze over in Stratocumulus met Stratus fractus eronder en Altostratus translucidus erboven. Nog steeds een hele uitdaging voor de zon maar er was dan toch weer een stuk meer licht en zo kreeg het onderkoelde kwik dan toch nog een klein opwippertje naar 10,1 graden. Het bleef bij dit alles droog, ook tijdens dat moment van dikkere bewolking tijdens de voormiddag. Het feit dat de zuidwestelijke wind zwak was, hielp ook wat mee om nog een paar kruimeltjes van het lentegevoel te sparen. Tijdens de namiddag volgde dan de afstraffing en werd de bewolking weer dikker waardoor de zon grotendeels uit beeld verdween. Wel bleef het voorlopig nog droog en ook tijdens de avond was dit het geval. We eindigden met een neerslagtotaal van 0,2 mm.
Vrijdag, 28 februari 2025
Omstreeks 2H in de nacht heeft een nieuwe buiencluster in de restanten van het occlusiefront voor wat extra regen gezorgd. De omgeving lag er dan ook nat bij tijdens de vroege uurtjes al is het ondertussen opgeklaard en maakte de dag een veelbelovende start. Als we de satellietbeelden mogen geloven en daar ook de temperaturen naast leggen die niet onder 4,2 gezakt zijn, kan het bijna niet anders dan dat die opklaringen maar pas zijn gearriveerd. En er lag nog heel wat bewolking op de loer waardoor het zeker geen ononderbroken zonneschijn was waar we ons vandaag aan mochten verwachten. Maar er was op dat gebied toch niet veel reden tot klagen na de winter die we achter de rug hebben. De periodes dat de zon er door kwam, waren de opklaringen ook écht breed en werd de bewolking telkens eventjes teruggedrongen tot hooguit 1/8 bedekkingsgraad. In deze wolkenvelden zaten ook nog buien ingebed die zich deels lieten verraden door de vrij grote Cumulustoppen die tussen de wolkenflarden en Stratocumulusvelden te zien waren. De aanwezigheid van het occlusiefront zorgde dan weer voor een paar mooie lenswolken die hier en daar te zien waren (lenticularis). Maar het bleef in Malderen droog en uiteindelijk ging de onstabiliteit zich hier eerder vertalen in de vorming van extra Stratocumulus door uitspreidende stapelwolken. Later in de namiddag slaagden er toch een aantal buitjes in on tot in Malderen door te dringen. Deze stelden dan misschien niet veel voor en waren zelfs niet meetbaar, maar als fietser mochten we ze toch niet onderschatten. Een zonnig moment tussen twee buitjes door liet het kwik op 9,3 graden pieken en tegen de avond koelde het gestaag af onder een open hemel nu alle bewolking massaal is gaan oplossen. Er bleef wel veel nevel en sluierbewolking over welke de zonsondergang ook een opvallende bruinachtige kleur gaf. De afkoeling viel aanvankelijk ook mee gezien de weinige bewolking die er hing, kennelijk waren die sluiers en nevels toch nog goed als isolatie. Na omstreeks 20H ging de afkoeling dan toch in een grotere versnelling verder en dit bracht ons kort voor middernacht op 0,9 graden wat de bijgestelde minima voor deze dag werden. Het neerslagtotaal van 2,6 mm was dan weer veel eerder afgelopen nacht een feit door het flauwe vertoon van de eerdergenoemde buitjes overdag.