Dinsdag, 1 maart 2005
Reeds vroeg in de ochtend heeft een eerste sneeuwzone in light - versie ons land bereikt en waren de straten bedekt met een mengsel van bloemsuiker en strooizout. De wind die zich flink liet gelden met snelheden tot 40 km/h uit het zuidwesten blies de dunne laag bijeen zodat er zich het en der kleine sneeuwduintjes vormden terwijl het op andere plaatsen sneeuwvrij werd. Een merkwaardig feit is dat het Malderse weerstation pas nu haar eerste ijsdag optekende. Voor het eerst sinds de start van de waarnemingen bleef het kwik ook overdag onder nul, zij het nipt met -0,3 graden. De minima waren echter niet zo laag als gisteren met -3,7 graden. Het hield reeds in het begin van de voormiddag op met sneeuwen en er volgde een droge maar zwaarbewolkte dag waarbij slechts rond de middag de zon zich gedurende enkele seconden liet zien (te Brussel toch). Van de sneeuw zijn we nog niet verlost, maar de weermodellen bouwen steeds meer af waardoor de verwachte sneeuwlaag steeds dunner wordt. Niettemin zou er een pakje van tien centimeter kunnen klaarliggen donderdagochtend...
Woensdag, 1 maart 2006
Net als vorig jaar lijkt de kracht van de winter in zijn staart te schuilen. Zo ontwaakten we op deze eerste dag van de meteorologische lente onder een dik pak sneeuw, te Malderen ongeveer 10 centimeter bij een rond het vriespunt schommelende temperatuur. Een dikke wolkenmassa weerhield de zon er even van om de late winterpracht te vernietigen, maar ongeveer halfweg de voormiddag was er geen ontkomen aan en werd onder de flink aan kracht winnende maartzon het witte goedje stelselmatig afgebroken. Enkel op schaduwrijke plekken bleven er nog resten over en een enkele sneeuwman wist zich ook in de zon nog enkele uurtjes overeind te houden. Er waren nog een aantal buien actief, maar de beruchte schaduw van Engeland zorgde ervoor dat het westelijke deel van het land eerder voorbehouden was aan de zonneliefhebbers terwijl we de vrij krachtige buien vooral in het oosten en zeker in Nederland moesten zoeken. Malderen lag net in het gebied van de zonnekloppers dus de neerslag was volledig op naam van de nachtelijke buien hier. Het werd overdag nog 4,4 graden, een doodsteek voor de sneeuwlaag, en het dooieffect werd bovendien versterkt door de tot 34 km/h aanzwellende noordwester. De minima kropen dan weer net onder het vriespunt met -0,4 graden. Over het neerslagtotaal kan vandaag weinig gezegd worden: een ijspegel die zich onderin de pluviometer vormde hield de neerslag tegen om vervolgens rond de middag los te schieten en aldus de fictieve som van 29,4 mm in de databank te laten verdwijnen. We zien ondertussen op de weerkaarten een zeer actieve buienlijn dichterbij komen, maar deze lijkt net ten noorden van ons te schampen waardoor we het wellicht droog zullen houden. Toch zou een geringe verschuiving van dit systeem nog voor verrassingen kunnen zorgen dus het wordt vannacht weer spannend. Morgen lijkt zich dan weer erg zonnig, droog en fris aan te kondigen.
Donderdag, 1 maart 2007
De meteorologische lente begon vanochtend op herfstachtige wijze toen talloze regendruppels uit een grauwe lucht over het Malderse weerstation uitstroomden. Gelukkig wisten ze hierboven wel aan welk seizoen we nu begonnen zijn en werd er in de loop van de voormiddag komaf gemaakt met de somberheden. Mooie opklaringen kwamen vanuit het westen binnendrijven terwijl de post- frontale buien die ons even later bereikten, voor erg fraaie uitzichten zorgden, zoals het in een klassieke maand maart hoort. Drukstijgingen zorgden ervoor dat de buien geleidelijk in activiteit afnamen en de zon meer op de voorgrond kwam. We kregen daardoor een typische met Cumuluswolkjes vol gezaaide lucht te zien zoals we ze hier tijdens de zomer zo vaak aangeboden krijgen. We moesten echter nog rekening houden met aardig wat wind, namelijk tot 49,9 km/h uit het west- noordwesten. Tijdens de avond kwam er weer wat meer Stratocumulusbewolking opzetten en daarin zaten nog enkele buitjes verscholen, al stelden deze niet zoveel meer voor. Het uiteindelijke neerslagtotaal bereikte 6,0 mm terwijl de temperaturen zich vandaag hebben opgehouden tussen 7,4 en 12,7 graden.
Zaterdag, 1 maart 2008
Het stormgeweld van gisterenavond was duidelijk nog niet het hoogtepunt van de op zijn minst onstuimig te noemen start van de meteorologische lente. We hadden immers nog een koufront tegoed en ondanks de erg smalle structuur ervan, ontwikkelde het zich tot een zeer pittige buienlijn, compleet met rukwinden (56,3 km/h uit het west- noordwesten), hagel en onweer. Het grootste deel van de onweersactiviteit was voor Nederland en Duitsland bestemd maar in Malderen konden we alsnog genieten van een paar erg fraaie bliksemontladingen in na passage van de buienlijn omstreeks 5H in de ochtend. Overdag deden we het wat rustiger aan terwijl we ook konden genieten van brede opklaringen. Tijdens de voormiddag was er veel Cumulus en Cumulus fractusbewolking te zien terwijl voornoemde wolken wat afnamen in omvang na de middag, doch hierbij nooit volledig verdwenen. Hogerop in de atmosfeer dreven af en toe Altocumulusveldjes voorbij die voor bijzonder fraaie tafereeltjes zorgden, en het weer een zomers tintje gaven door de enorme hoeveelheid licht dat erdoor werd weerkaatst. Van de temperaturen kunnen we dit echter niet zeggen want deze bleven beperkt tot waarden tussen 7,2 en 12,9 graden, al is dit nog zo slecht niet voor begin maart. Naar de avond toe verschenen er ook wat sluierwolken, maar dit alles had geen verdere gevolgen. De stapelbewolking verdween tijdens de avond helemaal en de dag wordt afgesloten in bijna heldere omstandigheden. De regen en buien van vanochtend hebben 6,0 mm verse neerslag opgeleverd.
Zondag, 1 maart 2009
De weerkundige lente nam alvast een erg geslaagde start. Zo maakte het sombere inversieweer van de voorbije dagen plaats voor een zomers getint weertype waarin brede opklaringen de dienst uitmaakten terwijl zachte, subtropische lucht over het weerstation streek. De weerkaarten toonden een typische zomerconfiguratie met een koufront dat werd voorafgegaan door een convergentielijn. Zo vroeg op het jaar en vlak na een lange winter met beneden normale temperaturen mag dit op zijn minst merkwaardig genoemd worden. Op staalblauwe luchten en een brandende woestijnzon hoefden we in deze situatie echter niet te rekenen, want de convergentielijn zorgde voor veel Cirrostratus en Altocumulusbewolking die de hemel een fletse indruk gaven. Tijdens de namiddag verdwenen de uitgestrekte Altocumulusvelden grotendeels, maar de Cirrostratus ging over in Altostratus waardoor de zon al snel werd gedegradeerd tot een waterige verschijning aan de matte hemel. Tijdens de zomer zou dit onaangenaam zwoel en plakkerig weer opleveren, maar nu konden we genieten van lentezachte temperaturen tussen 2,4 en 13,7 graden, die ideaal waren voor de eerste klusjes in de tuin of een flinke wandeling in de natuur. De wind wakkerde hierbij aan tot 22,5 km/h uit het zuidwesten. Tijdens het tweede deel van de namiddag was er van zon niet veel sprake meer en ging het zelfs lichtjes regenen uit de in grijze tinten gehulde wolkenlucht. Na een tijdje werd het weer droog en liet de zon zich terug in verzwakte versie zien. In het zuidwesten kwam echter opnieuw dikke bewolking opzetten waaruit het terug lichtjes ging regenen. Deze keer bleef de bewolking (Altostratus) hardnekking stand houden en waren we er als zonneliefhebber definitief aan voor de moeite. Gelukkig hield de regen het al snel voor bekeken, en zorgde de bewolking voor een vrij zachte avond die door het uitbundige vogelgezang al meteen in de juiste sfeer werd gebracht. Ondanks de lichte regen overdag, hielden we het vandaag beperkt tot 0,2 mm als neerslagtotaal.
Maandag, 1 maart 2010
Het grootste deel van de Benelux kon vandaag herademen in een zonnige lentesfeer. Een smalle wolkenband trok echter in haar lengte door Vlaanderen waardoor de voormiddag te Malderen in grijze en kille omstandigheden verliep. Een groot deel van de bewolking werd boven de Belgische kust gevormd en was waarschijnlijk een gevolg van opglijding. Het ging vooral om Stratus en Stratocumulus, welke na de middag gelukkig wat open braken onder invloed van de krachtige lentezon (thermiek). De bewolking ging toen over in een mengelmoes van Stratocumulus en Cumulus congestus waarbij deze laatste af en toe wat verdwaalde regendruppels voortbracht. het neerslagtotaal van 2,8 mm bleef echter ongewijzigd. Op het einde van de namiddag kwam er ook wat Cirrusbewolking bij kijken, wat de uitloper van een oprukkende depressie ten zuidwesten van ons was. Deze lijkt er echter niet in te komen zodat we voorlopig niet hoeven te vrezen voor regen of een nieuwe storm. Het bleef trouwens erg rustig in vergelijking met gisteren bij windsnelheden die niet meer dan 29,0 km/h haalden uit westelijke richtingen. De opklaringen werden echter steeds breder en omstreeks 22H30 dook het kwik onder het vriespunt om korte tijd later uit te komen op -1,1 graden als minimum voor vandaag. De maxima waren overigens ook niet meteen royaal te noemen met 7,7 graden, en als we de weerkaarten mogen geloven lijkt er opnieuw een winterprik in aantocht te zijn met plaatselijk zelfs ijsdagen. Hiervoor worden we echter vergoed in de vorm van zonnig weer, al stijgt de kans op grote hoeveelheden sneeuw naar het weekend toe.
Dinsdag, 1 maart 2011
De oostelijke stroming is vandaag goed en wel op gang gekomen waardoor we steeds meer in drogere, continentale luchtmassa's terecht kwamen. Dit vertaalde zich in een zonnig en rustig weersbeeld dat de eerste dag van de meteorologische lente veel eer aan deed. Wel moesten we rekening houden met een aantal wolkenvelden die af en toe de revue passeerden. In onze aanvoerroute bevindt zich namelijk veel sneeuw en ijs waardoor de laaghangende wolkenvelden wellicht toe te schrijven zijn aan restanten van dooimist in de gebieden verderop. De aangevoerde lucht was aan de zachte kant doordat het in feite om zachte oceaanlucht uit het westen ging die via een bochtje om Scandinavië weer met een oostelijke stroming naar Malderen werd geleid. De maxima logen er dan ook niet om: het werd -met behulp van de reeds krachtige maartzon- 8,1 graden en vooral uit de wind was het erg aangenaam toeven in de buitenlucht. Wind was er inderdaad, want de isobaren zaten strak opeen geperst waardoor er een schrale noord- noordoostenwind opstak die er met haar snelheden tot 27,4 km/h soms teveel aan was. En 's avonds was er dan weer die afkoeling welke onder de open hemel goed voelbaar was en vanochtend trouwens reeds voor vrij frisse minima van 2,6 graden heeft gezorgd. Door het doorstaan van de wind en het binnendrijven van uitgestrektere Stratus wolkenvelden stopte de afkoeling halverwege de avond en bleef het kwik rond 3,5 graden schommelen. Deze bewolking bleef voor de rest van de avond hangen waardoor de temperatuur steeds constant bleef, maar een kleine opklaring of een korte windstilte zou al genoeg zijn om het kwik in n klap onder het vriespunt te jagen. Vooral de overenthousiaste exotenliefhebbers die heel hun collectie reeds naar buiten hebben gesleept kunnen dus maar beter een oogje in het zeil houden komende nacht. Neerslag is er vandaag niet gevallen waardoor we kunnen afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm, en ook de komende dagen lijken de neerslagkansen erg laag te blijven.
Donderdag, 1 maart 2012
De eerste dag van de meteorologische lente deed erg veel denken aan meteorologische herfst door de aanwezigheid van het Stratus wolkendek dat al enkele dagen boven onze hoofden uitgerold ligt. Opnieuw werd het somber en grijs met af en toe wat motregen. Temperatuursverloop was er nauwelijks en de maxima van 9,3 graden lagen dan ook erg dicht bij de minima van 7,3 graden. De wind was opnieuw zwak met 11,3 km/h uit het oost- zuidoosten als uitschieter. In de late namiddag leek het wolkendek iets meer licht door te laten, maar dit kan mogelijk te wijten zijn aan pupilverwijding wanneer men zich lang binnenshuis bevindt en dan plots buitenkomt. Maar misschien was het wel echt want op de satellietbeelden waren hier en daar wat kleine gaatjes te zien boven het wolkendek dat over de Benelux hangt. Hoe dan ook, 's avonds werd het wolkendek weer donkerder en viel er opnieuw een fijne motregen die nauwelijks meetbaar is waarvan het neerslagtotaal van 0,2 mm getuigt.
Vrijdag, 1 maart 2013
Het was opnieuw grijs, kil en somber terwijl het door de bewolking niet kouder dan 1,7 graden werd. Toch waren er verschillen tegenover gisteren: niet alleen de datum was anders, maar ook het serotoninegehalte van de gemiddelde Vlaamse bevolking was lager en... het regende. Lichte regen weliswaar, maar toch genoeg om van een ander weertype te kunnen spreken. Na de middag werd het terug droog en was er zowaar wat structuur in de bewolking te zien (twee wolkenflarden die onder het egale Stratusdek hingen). Al die verschuivingen en veranderingen gingen bovendien gepaard met een opwarming die ons naar 5,2 graden bracht en in vergelijking met de voorbije dagen voelde dat zacht aan. De wind zocht het ondertussen in de noord- noordoostelijke hoek met snelheden tot 20,9 km/h. Maar even plots als dit verslag begonnen is, was alles al gezegd over deze toch wel nog steeds saaie weersdag en ook over de avond viel weinig te vertellen buiten het vermelden van egale Stratusbewolking en een neerslagtotaal van <0,2 mm.
Zaterdag, 1 maart 2014
(Nepal) Kort na het opstijgen in Istanboel kregen we met turbulentie te maken onder Cirrostratus en Altostratus bewolking. Daarna volgde een rustige vlucht en was het wachten tot in India (Delphi) toen we opeens in erg actief onweer terecht kwamen met indrukwekkende bliksemflitsen langs alle kanten. Het onweer stuurde de landing in de war welke pas na een half uur rondcirkelen boven Kathmandu lukte. Ondanks de voor de actief weerliefhebbers veelbelovende situatie was het op de begane grond echter een grote ontnuchtering toen bleek dat het onweer was overgegaan in restbewolking met een Belgisch aandoende, kille herfstlucht tot gevolg (Altostratus). Het werd overdag nauwelijks 15 graden terwijl de versluierde waterzon tegen de middag wegdook achter in Nimbostratus overgaande bewolking. De eerste regendruppels lieten hierbij niet lang op zich wachten en er volgde een afwisseling van matige en vrij zware regenval die voor de rest van de dag aanhield en daarbij als enige voordeel had dat de volledig met stof en zand bedekte hoofdstad een beetje werd schoon gespoeld.
Zondag, 1 maart 2015
(Nepal) De bewolking is tijdens de nacht verder aangedikt waardoor het tijdens de ochtend lichtjes is gaan sneeuwen. De sneeuwval werd langzaam maar zeker intenser bij de tocht naar Manang en er zat geen enkel droog moment tussen. Na de middag was er sprake van zware sneeuwval en kwam het tijdelijk tot onweer terwijl er door de enorme hoeveelheden sneeuw verschillende lawines ontstonden. Tijdens de late namiddag stak er een krachtige wind op waardoor het noodweer de uitstraling van een echte sneeuwstorm kreeg, en de hoeveelheden waren dan ook niet min met op het einde van de avond reeds een meter verse sneeuw. De storm bleef ook na middernacht verder woeden in Manang.
Dinsdag, 1 maart 2016
(Indonesië
tijdens de late nacht of vroege ochtend hebben er zich talloze Cumulus fractus wolken gevormd en er hing ook veel Stratocumulus. Een sombere start dus maar het was erg zwoel bij temperaturen die niet onder de 27,2 graden zakten. Tijdens de voormiddag begonnen de wolkenflarden op te lossen en maakten ze plaats voor Cumulus mediocris wolkjes terwijl er ook Altocumulus floccus en castellanus te zien was. De stapelwolken werden steeds minder talrijk maar degenen die overbleven werden wel steeds groter en het duurde niet lang of de eerste aambeelden werden zichtbaar. Tussendoor scheen de zon aanvankelijk overvloedig wat bij een met vocht verzadigde lucht met een verzengende hitte gepaard ging. Een eerste onweersbui passeerde ten oosten van Palangkaraya maar bracht nauwelijks ontladingen voort en loste weer gedeeltelijk op. Vanuit het noorden kwam een veel actiever systeem opzetten met veel onweer op maar de bijhorende regen bereikte ons niet op wat licht gedruppel na. Wel kwamen we in een krachtig windveld terecht dat tijdelijk heerlijke koelte bracht. De bui loste op en het hield op met donderen en bliksemen, zij het dat er terug nieuwe activiteit op kwam na zonsondergang met opnieuw vele ontladingen. Een paar uur later begon het dan aan een matige intensiteit te regenen waarbij we aanvankelijk regelmatig weerlicht konden zien, doch geleidelijk ging dit over in gewone regen met steeds minder weerlicht. De rest van de avond verliep in druilerige omstandigheden.
Woensdag, 1 maart 2017
(Filipijnen) De bewolking is tijdens de nacht weer helemaal opgelost waardoor de dag helder en zonnig begon met slechts wat Cumulus fractus bewolking. Deze ontwikkelde zich snel tot Cumulus mediocris waardoor we typische Hollandse zomerluchten te zien kregen. Maar dan wel met atypische temperaturen die voor Cebu natuurlijk wel typisch waren met 32 graden. Er stond weinig wind en het beetje zucht dat er voelbaar was kwam uit oostelijke richtingen. Tijdens de namiddag groeiden die Cumuluswolken erg fors uit maar het bleef droog. Tegen de avond losten de stapelwolken op maar ze maakten daarbij plaats voor Cirrus densus en Cumulonimbus bewolking die voor een prachtig kleurenpalet zorgde bij zonsondergang. Maar ondanks het onstabiele uiterlijk van de hemel bleef het droog en rustig voor de rest van de avond.
Donderdag, 1 maart 2018
Langzaam maar zeker drongen wolkenbanden zich op naar het noorden waardoor de hemel steeds verder versluierd raakte. Tussendoor waren er echter nog gordels met opklaringen waardoor we achter glas nog een beetje zonnewarmte konden meepikken. De bewolking bestond uit velden Stratocumulus, Altocumulus en de bovenliggende Cirrostratus en Altostratus. Maar het waren niet de wolken die het winterweer maakten, maar juist de wind die zeer brutaal tekeer ging en flink de competitie wist aan te gaan met vele herfststormen die je net uit het zuidwesten zou verwachten. Maar nu dus met een oostenwind die de gevoelstemperaturen deed dalen tot dichtbij -20 graden en dit terwijl de echte temperaturen ook al aan de frisse kant waren met -6,9 tot 0,7 graden. Tijdens de eerste helft van de namiddag kwam de zon meer op de voorgrond maar daarna nam de bewolking terug toe. De wind zwakte tijdens de avond een tikkeltje af maar ook dan konden we het nog zonder veel overdrijven stormweer noemen. Met een dagtotaal van 0,0 mm bleef het echter droog.
Vrijdag, 1 maart 2019
Na een doorweekte buiennacht zag het er vanochtend herfstachtig uit met Stratusbewolking in een nevelige en bijna windstille atmosfeer. Er viel ook motregen en het had dus alles weg van een hopeloos sombere en miezerige herfstdag waarbij enkel het opwekkende gezang van de vogeltjes de overbelaste psychiatrische centra nog wat kon ontlasten. Tijdens de voormiddag volgden er een aantal perioden van lichte regen en motregen terwijl het daarna droger werd. De laaghangende Stratuswolken bleven echter een constante en het was dus zeker geen meteorologische lente die in stijl werd geopend. Al deed het kwik wel een poging om het blazoen van die lente nog een beetje ongehavend te laten met minima van 6,1 graden en maxima van 9,1 graden. Kort voor zonsondergang kregen we wat dunnere Stratocumulusbewolking te zien met blauwe stukken ertussen al hadden de zonnekloppers daar geen boodschap aan (al hebben ze wel al een grote gehad afgelopen week). Het neerslagtotaal is op 4,5 mm uitgekomen.
Zondag, 1 maart 2020
Net als de voorbije dagen begon het luchtruim weer vol te lopen met Cirrostratus op nadering van een regenzone. Het is tot 5,3 graden afgekoeld. Dit ging gepaard met veel wind en het duurde niet lang of we zaten al in de regen. Doch na nog geen 15 minuten was het weer droog en kregen we redelijk onverwacht vriendelijk lenteweer aangeboden. Waarschijnlijk betrof het een zwak warmtefrontje dat door de strakke west-zuidwestenwind meteen voorbij was. Er hingen nu stapelwolken die uit een vormeloze massa wolkenflarden zijn ontstaan en het warmde op tot 11,1 graden. In het zuiden was een scherp begrensde laag Cirrostratus te zien en deze begon geleidelijk onze kant op te komen. Maar de regenzone die daaraan verbonden was, week af naar het oosten waardoor er van de voorspelde zware regenval niks in huis kwam. We keken de hele tijd aan tegen Altostratus en er was meestal nog een waterzonnetje door te zien. Later op de avond klaarde het vanuit het noordwesten zelfs weer op en uiteindelijk bleef het neerslagtotaal beperkt tot 0,0 mm van de kortdurende regenzone tijdens de voormiddag.
Maandag, 1 maart 2021
We maakten vandaag een erg mistige start waarbij de laaghangende bewolking de minima wat op peil wist te houden met 0,1 graden. De mist hield enkele uren aan waarbij ze overging in Stratus. Maar deze ging op haar beurt over in Stratus en vervolgens loste de grijze soep erg snel op. Het werd weer een fraaie lentedag waarbij we wel weer een opvallend nevelige en heiige atmosfeer zagen met fletse, blauwe kleuren. De zon probeerde haar best te doen om de door de mist opgelopen achterstand in te halen en met een noordoostelijk briesje erbij tikten we nog 11,1 graden aan. Het ging wel erg snel afkoelen en reeds ruim voor zonsondergang was het al nodig om een dikke pullover aan te trekken voor zij die buiten in de zon wilden zitten. Er ontstond weer wat nevel en er volgde een fraaie, warm getinte zonsondergang waarna we in de koele avondlucht het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden.
Dinsdag, 1 maart 2022
De regenzone die gisteren al de eerste wolkenvelden over ons heeft uitgestuurd, is verder opgerukt naar het oosten waardoor de dag met veel bewolking startte. Er waren ook nog wat opklaringen zodat we nog wat zonneschijn konden meepikken voor het helemaal ging overtrekken, en dit zorgde ook weer voor een fraaie lavalucht toen de oprukkende bewolking door de opkomende zon werd aangeschenen. Dat gebeurde met dikke Altostratus waaronder Altocumulus hing waar hier en daar ook castellanus onder te zien was. Kortom, de typische setup van een onweerssituatie in de zomer. Nu kondigden de wolken enkel wat regen aan, al was die op sommige plaatsen nog best intens voor een zwakke, uitstervende regenzone. In Malderen was de neerslag overigens niet meetbaar en vonden we dus 0,0 mm in de pluviometer toen de laatste druppels gevallen waren. Tijdens de namiddag klaarde het al snel weer op en kregen we de zon weer te zien doorheen Cirrostratus bewolking. Maar vanuit het westen kwam er al snel weer dikkere Altostratus opzetten zodat het grootste deel van de dag alsnog grijs is verlopen. Nadat we de maxima van 10,8 graden hadden opgetekend koelde het vertraagd af door die bewolking die overigens nog een klein gaatje open liet om een mooie zonsondergang toe te laten. Het bleef op een enkele druppel op het einde van de namiddag na droog en de minima van 0,8 graden vanochtend werden niet meer scherp gesteld.
Woensdag, 1 maart 2023
Deze keer is er geen enkele bewolking meer verschenen op een paar veldjes Cirrus na en het was dan ook geen wonder dat we terug erg laag zijn gegaan met minima van -3.6 graden. Een nog steeds erg prominente noordoostelijke wind heeft het effect van de vorst en dus de ijsvorming opnieuw versterkt. Overdag ging het koude, schrale maar zonovergoten weer verder en nu was er op geen enkel moment enige bewolking te zien op een paar plukjes ijle Cirrus na. Achter glas leek het wel zomer, een krachtige en ijzig koude noordoostenwind zorgde ervoor dat het bij maxima van 7.4 graden zeker in de schaduw diep winter leek. Dat wintergevoel versterkte nog tijdens de avond toen het kwik andermaal onderuit ging en het ook in thermometerhut weer ging vriezen. Want zonder bewolking had de nachtelijke uitstraling natuurlijk vrij spel. En konden we ook geen neerslag verwachten zodat we het terug bij 0,0 mm hielden als dagtotaal.
Vrijdag, 1 maart 2024
Tijdens de nacht is het tot onze verrassing volledig opgeklaard bij minima van 4,8 graden. Er was geen enkel wolkje meer te zien en het leek het begin van een zonovergoten eerste lentedag te zijn. Maar het duurde niet lang of er dreef Stratus fractus bewolking binnen vanuit het west- zuidwesten en door de krachtige dito wind was die ook meteen bij ons. Hoewel de bewolking niet echt aaneengesloten was, zaten de flarden erg dicht op elkaar en kwam de zon er bijna niet meer door. Pas kort voor de middag klaarde het weer op en konden we even van een knipoogje van de lente genieten in een overwegend blauwe hemel waarin de resterende wolkenflarden een onschuldig Cumulusachtig uiterlijk kregen. Het warmde daarbij nog op tot 10.4 graden. Vanuit het zuidwesten kwam er echter een volgende regenzone aangezeild en die was eveneens al binnen het uur nadat we de eerste Cirruswolken spotten al bij ons. Het begon te druppelen en de neerslag werd snel intenser maar kort daarna werd deze juist weer lichter doordat de storing kennelijk veel activiteit verloor bij haar nadering. We keken tegen Altostratusbewolking aan waaruit het geregeld lichtjes druppelde maar ook niet meer dan dat. Er dreven ook wat Stratocumulusbanken en later ook terug Stratus fractus wolken onder deze gesluierde laag waarin af en toe nog een waterzonnetje te zien was. Helemaal op het einde van de namiddag verschenen er opklaringen en zagen we de bewolking meer Cumuliform worden. De luchten kleurden daarin weer diepblauw maar er waren ook buienlijnen aanwezig tussen die opklaringen. Eentje daarvan naderde ons omstreeks 17H met dichte regengordijnen doch plots zwaaide deze weer terug naar het noordwesten en zo hielden we het in Malderen dan toch nog droog. Daarna kwamen er meer buienlijnen voorbij maar de meesten troken eveneens ten westen van ons langs of net ver ten oosten. Zo bleven we alsnog buiten bereik van de grootste neerslaghoeveelheden, het totaal bleef in Malderen beperkt tot 4.8 mm.
Zaterdag, 1 maart 2025
De bewolking is tijdens de nacht toegenomen en overgegaan in Stratus waardoor de dag een kille en sombere start maakte bij minima van -1,2 graden. Deze negatieve temperaturen waren mogelijk het gevolg van nog een aantal opklaringen die zich eerder in de nacht voordeden, want op de grafieken was al ruim voor zonsopgang (4H40) een plotse temperatuurstijging te zien die ook meteen een einde maakte aan deze nachtvorst. De bewolking ging na zonsopgang echter weer over in Stratocumulus en daarbij konden we de Stratus in een scherp begrensde laag zien wegtrekken naar het zuidoosten terwijl die Stratocumulus als een aparte laag op grotere hoogte overbleef. Dit zorgde voor aparte beelden en het was ook goed nieuws voor de zonneliefhebbers want er waren stukjes blauw doorheen de resterende wolkenlaag te zien. Na verloop van tijd ontstonden er steeds meer opklaringen tussen en uiteindelijk maakte de bewolking op haar beurt weer plaats voor Cumulus fractus wolkjes. Deze lieten meer ruimte voor de zon dan hun voorganger maar helemaal zonovergoten werd het nog steeds niet. Het voelde ook koud aan doordat er een frisse noordenwind is opgestoken die geleidelijk naar het noordoosten tot oosten ruimde doorheen de dag. Warmer dan 7,9 graden werd het in deze omstandigheden niet al voelde het in de zon best wel aangenaam aan als we ons aan die gure wind konden onttrekken. De rafelige wolkjes waren verbonden aan Stratusvelden die een deel van Nederland inpalmden en daar zelfs voor compleet betrokken weer zorgden. Maar er leek toch ook een convectieve component in te zitten want met het zakken van de zon verdwenen deze wolkjes gedeeltelijk. De wind zwakte wat af en onder een open hemel ging het terug flink afkoelen. Tegen middernacht zaten we nog maar op 0,7 graden waardoor een wit berijpt landschap morgenochtend erg waarschijnlijk is. Neerslag is er ondanks de bewolking niet meer aan te pas gekomen, we eindigden dus met 0,0 mm als totaal.