Donderdag, 3 maart 2005
Vandaag is het langgehoopt sneeuwdek er dan toch nog gekomen, zij het dan in light - versie want de meetlat zonk slechts twee centimeter weg in het witte goedje. Toch leverde dit pittoreske winterplaatjes op. Er viel in het eerste deel van de voormiddag nog lichte motsneeuw maar daarna werd het droger en in de loop van de dag kreeg het sneeuwdek het lastig door de licht positieve temperatuur en de zon die moeizame pogingen deed om door het wolkendek te breken. In de late namiddag lukte dat even wanneer er opklaringen vanuit het noordoosten binnendreven, maar ondertussen heeft de bewolking opnieuw het volledige luchtruim in beslag genomen terwijl er nu en dan zelfs een miniatuurvlokje naar beneden dwarrelt. Er was weinig temperatuurverschil vandaag, het vroor vanochtend -0,7 graden, overdag werd het +0,9 graden en ondertussen is het weer -0,4 graden. De wind was redelijk krachtig met maximaal 29 km/h uit het noordoosten en de neerslag bedraagt 0,8 mm al is er in werkelijkheid meer gevallen doordat een deel van de sneeuw nog aan de pluviometer vastgevroren zit en een ander deel er door de wind uitgeblazen werd. Hoewel de thermometer weinig beweging heeft vertoond ziet het er naar uit dat het komende nacht flink zal afkoelen met de noordoostelijke stroming en de opklaringen die stillaan zullen binnentrekken. Morgennamiddag staat er weer winterse neerslag op het menu die ook in het weekend ons land zal beïnvloeden.
Vrijdag, 3 maart 2006
Zelfs een sneeuwlaagje van een paar millimeter zat er vandaag niet in voor Malderen. Wel waren de voorspelde wolkenvelden nadrukkelijk aanwezig; veelal ging het om een doorschijnende Altostratuslaag waar de zon zwakjes door scheen met een matglas effect. Niet dat deze ons op deze manier veel warmte kon schenken: temperaturen tussen 1,9 en 5,0 graden zijn niet meteen hoog te noemen begin maart. Ook de opklaringen die in de namiddag tijdelijk een vaalblauwe lucht tevoorschijn toverden konden hier weinig verandering in brengen. Te Brussel viel er af en toe lichte neerslag in de vorm van een paar fijne verdwaalde sneeuwvlokjes, maar of er te Malderen ook iets is neergedwarreld blijft giswerk. Neerslag onder vorm van smeltwater in de pluviometer of een vers poederlaagje konden hier niet worden waargenomen. Iets gemakkelijker om waar te nemen was de zuidelijke tot zuidwestelijke wind die weliswaar zwakker was dan de voorbije dagen (16km/h), maar toch voor onaangename afkoeling zorgde bij de zwakke waterzon. Wie hoopt op meer zon, maakt morgen een mooie kans om aan zijn/haar trekken te komen want de regenzones volgen een steeds zuidelijkere koers zodat we in de opklaringen terechtkomen. Wel is het niet uitgesloten dat we een enkele Noordzee bui meepikken, vooral dan in het noordoosten van het land, maar meest waarschijnlijk houden we het bij stapelwolkjes met op hoger niveau wat fijne Cirrusbewolking die het luchtruim zal komen verfraaien. Een gelijkaardig weertype lijkt ook zondag op ons te wachten.
Zaterdag, 3 maart 2007
Zoals een paar dagen geleden zaten we vandaag opnieuw vlakbij de kern van een stormdepressie op doortocht. Dit had voor gevolg dat Nederland, waar de kern zich bevond, naast de regen en buien weinig last had van wind terwijl het zuidelijker gelegen België de volle laag kreeg met een erg guur en onvriendelijk weertype. Windsnelheden bereikten zonder moeite 56,3 km/h (WZW) en bij het vorderen van de dag ruimde de stroming geleidelijk van west naar noordwest. Na de middag werden ons enkele opklaringen gegund terwijl de buien schaarser werden. De wind luwde ook aardig naar de avond toe terwijl na zonsondergang vooral velden van Stratocumulus voorbijdreven. Deze waren echter niet al te dik waardoor we tegen middernacht volop konden genieten van de maansverduistering. Voor vandaag konden we uiteindelijk een neerslagtotaal van 6,4 mm optekenen terwijl de temperaturen schommelden tussen 5,7 en 10,8 graden.
Maandag, 3 maart 2008
Tijdens de nacht en vroege ochtend hadden we nog te maken met een wegtrekkend koufront dat voor de nodige regen zorgde. Bij het aanbreken van de dag hadden we dit alles echter reeds achter de rug waardoor we konden genieten van brede opklaringen die vanuit het westen kwamen binnengedreven. De aangevoerde lucht was onstabiel en volgezaaid met buien, maar deze liepen zich één na één stuk op de Britse eilanden doordat de stroming een te sterke westcomponent bevatte. In dit soort situaties ligt Nederland veel gunstiger voor de buienliefhebber, en daar werd men dan ook uitgebreid getrakteerd op buienwolken, regen, hagel, sneeuw, onweer en alles wat erbij hoort. Malderen kon echter ook genieten, maar dan wel van de zon die uitgebreid aan bod kwam in een met Cumuluswolkjes volgezaaide hemel. Al met al een zomers aandoend uitzicht, maar de temperaturen brachten ons met 3,7 tot 10,3 graden meteen weer bij de realiteit terwijl de west- noordwestenwind daar met haar snelheden tot 41,8 km/h aardig aan meehielp. Kort voor zonsondergang doken er echter opeens imposante aambeeldvormige wolkenformaties op, en het was meteen duidelijk dat de buien zich ook tot in Vlaanderen zouden gaan uitbreiden, dankzij de windruiming bij een naderende trog. Hoe ze het hierboven klaarspeelden, zal altijd een raadsel blijven: tussen de talloze buien lag een smalle neerslagvrije strook die heel keurig en netjes in haar lengte over Malderen trok zodat we alsnog aan de buien ontsnapten. De buien ten zuiden van die lijn behoorden tot een kleine depressie die helemaal op het einde van de avond toch nog aanstalten maakte om zich noordwaarts uit te breiden, zodat we ook hier in de regen (zullen) komen, maar het gaat hier om meer aaneengesloten regen ipv pittige buien zoals overdag elders het geval was. We hielden het vandaag bij de 0,8 mm regen die er gevallen is en maken ons op voor de naderende neerslagzone die bij ons smeltende sneeuw kan brengen en in de Hoge Venen een flink pak sneeuw gezien de lage temperaturen.
Dinsdag 3 maart 2009
Vanochtend hadden we weer afspraak met ons vertrouwde Stratus wolkendek, zodat er een sombere en bedrukte sfeer heerste. Gelukkig duurde dat deze keer niet lang, en ging de bewolking na een uurtje haast ongemerkt over in Stratocumulus. Vervolgens ontstonden er vanuit het zuiden opklaringen die tijdelijk voor een vriendelijk lenteweertje zorgden bij temperaturen die zich tussen 3,0 en 10,0 graden ophielden. Het opruimwerk van de laaghangende wolken was echter opnieuw het resultaat van een naderende regenzone die de onderste luchtlagen door elkaar woelde. Het lenteweertje was dus geen lang leven beschoren, en vanuit het westen kwam er een chaotische wolkenmassa opzetten die de zon flink in de verdrukking bracht. Af en toe kreeg ze echter nog kansen om ons te verwarmen, want de bewolking bleek niet aaneengesloten te zijn. Ze zorgde zelfs voor erg fraaie uitzichten zodat de weersfotografen onder ons zich zeker niet hoefden te vervelen. Vooral Altocumulus lenticularis, Stratocumulus, Cumulus en Altostratus waren goed vertegenwoordigd. De wolkenband bleef geruime tijd haverwege het land steken, waardoor ze vooral in het zuidoosten nog konden genieten van brede opklaringen. Daar zorgde de warme zonnestraling na de middag echter voor convectieve bewolking zodat men er al evenmin voor een zonneslag hoefde te vrezen. Op het einde van de namiddag en vooral tijdens de avond kwam Malderen steeds meer in het windveld dat bij de regenzone hoorde, terecht. Dit zorgde uiteindelijk voor rukwinden tot 34,5 km/h uit het zuid- zuidwesten, al bleef de neerslag beperkt tot een paar verdwaalde druppels. Op het einde van dit etmaal was er dan ook niet meer dan 0,0 mm in de pluvio te vinden.
Woensdag, 3 maart 2010
Na een vrijwel wolkeloze nacht had het kwik vanochtend opnieuw last van negatieve stemmingen, welke resulteerden in minima van -2,8 graden. De krachtige voorjaarszon wist de boel even later al snel te ontdooien, maar een naderende storing zorgde ervoor dat het heldere weer geen lang leven beschoren was. Vanuit het zuidwesten daagde er immers Cirrostratus fibratus bewolking op die aanvankelijk voor fraaie optische verschijnselen zorgde, maar uiteindelijk overging in dikkere Altostratusbewolking. Deze was vooral tijdens de namiddag erg hardnekkig, al bleef de zon de hele tijd zwakjes zichtbaar terwijl er ook geen neerslag viel. Ondanks de bewolking warmde het nog op tot 8,4 graden terwijl de wind het noordoosten opzocht en snelheden tot 22,5 km/h haalde. Onder het wolkendek waren duidelijke valstrepen zichtbaar terwijl deze later op de avond terug overging in een kluwen van Cirrus en Cirrostratusbewolking. Meestal staat dit garant voor spectaculair zonsondergangen, maar op een of andere manier leek het avondlicht vandaag 'verkeerd' te vallen zodat er vanavond geen bijzondere kleuren of effecten zichtbaar waren. De resterende bewolking wist de afkoeling na zonsondergang flink af te remmen, maar de droge lucht zorgde ervoor dat het even koud of zelfs nog kouder aanvoelde dan gisterenavond toen het kwik een vijftal graden lager zat. We eindigden de dag in lichtbewolkte omstandigheden terwijl de temperaturen rond 2 graden bleven steken. Het neerslagtotaal bleef uiteraard beperkt tot 0,2 mm (ochtenddauw).
Donderdag, 3 maart 2011
De dag begon erg nevelig, maar de sterren waren steeds dwars doorheen de dunne sluiers te zien. Net als de ijskristallen trouwens, want het kwik is er weer flink doorheen geschoten bij minima van -1,6 graden. De nevel en mist trokken snel op en er volgde een schitterende lentedag boordevol zonneschijn. Er stond nog een schrale noord- noordoostenwind met maximaal 27,4 km/h. Deze zwakte echter geleidelijk af en 's avonds was er een volledige windstilte. De krachtige zon deed het aardig opwarmen waardoor we maxima van 9,4 graden konden optekenen. Niet meteen hoog voor de tijd van het jaar maar toch verrassend als we er de minima van deze dag naastleggen. 's Avonds koelde het overigens weer flink af waardoor het kwik tegen middernacht nog maar een ruime graad boven het vriespunt zat. Dat we toen een dagtotaal van 0,0 mm optekenden was natuurlijk niet verwonderlijk in deze droge en stabiele condities.
Zaterdag, 3 maart 2012
Ook vandaag was het grijs en saai met Stratusbewolking. De motregen bleef echter achterwege al was de variatie weer wat minder groot dan gisteren met slechts een onderscheid tussen donkergrijze en middengrijze kleurentinten. Een monotoner weerbeeld dus maar kort voor de middag geschiedde dan alsnog het grote wonder en zagen we de bewolking oplossen en plaats maken voor Cumulus. De atmosfeer maakte een fletse indruk, maar de lichtblauwe kleur en de zichtbare zon betekenden een wereld van verschil. De Cumuluswolken werden talrijker en vanuit het zuidwesten dreef Stratus fractus binnen waardoor we weer in grijs en kil weer verzandden. Het koelde af al kunnen we niet klagen want kort daarvoor konden we nog genieten voor maxima die eerder in de tweede helft van april thuishoren met 14,7 graden. De wind wakkerde plots aan tot 30,6 km/h uit het zuidwesten, daarna werd hij zwak en dan volgde er weer een flinke bries waarna het definitief rustig werd. Er dreven weer opklaringen binnen vanuit het zuidwesten en we konden de dag alsnog zonnig en lenteachtig afsluiten. Na zonsondergang werd het nagenoeg helder en koelde het af naar 8,4 graden, de uiteindelijke minima van deze dag. Het neerslagtotaal bedroeg 0,0 mm.
Zondag, 3 maart 2013
Er hingen vanochtend alsnog opklaringen en het was afgekoeld tot 1,7 graden. De bewolking van dienst was nu Stratocumulus die overging in een soort van lensvormig afgeplatte stapelwolken in het zuiden. In het noorden hing een dikke wolkenmuur met Stratocumlus duplicatus en wellicht hebben ze daar in Nederland en het noorden van Belgi nog redelijk op gevloekt. Klaagzangen die we ook in Malderen mochten hervatten want de opklaringen kwamen niet uit het zuiden opgerukt, maar trokken zich net in die richting terug. Alles was al snel bedekt met Stratocumulusbewolking en we moesten het hebben van infrarood straling die nog onrechtstreeks wat warmte kon opleveren. Het kwik steeg naar 7,4 graden en er stak een kille oostelijke bries op die snelheden tot 19,3 km/h haalde. Daarna ging de bewolking over in ons vertrouwde Stratusdekje. Er volgde een rustige, betrokken en kille avond waarin het langzaam afkoelde. Ondanks de toenemende bewolking bleef het wel droog en konden we dus weer met 0,0 mm afsluiten.
Maandag, 3 maart 2014
(Nepal) Het was vanochtend helder en koud, maar de enorme massa smog, zand, wierook, uitlaatgassen, stof en ander onheil dat over de stad hing zorgde ervoor dat we niet meer dan een bleke hemel te zien kregen waarin de zon weliswaar nog goed kon doorbranden. Overdag werden er boven de bergen Cumuluswolken gevormd en toen we de valei van Kathmandu uitreden richting Nagarkot werd pas echt duidelijk hoe deze zich als een met bruingrijs gif gevulde beker gedroeg. De stapelwolken groeiden deze keer niet uit tot onweer en ze werden ook later gevormd, maar er kwam terug Cirrostratus bewolking binnendrijven vanuit het westen waardoor de diepblauwe kleur van de hemel ook hier al snel weer melkachtig werd. De sluierwolken zorgden samen met de restanten Cumulus bewolking voor een sfeervolle zonsondergang in de bergen, al kwam hun echte schoonheid niet volledig tot hun recht door de afnemende contrasten en vergezichten. Na zonsondergang werd de Cirrostratusbewolking zo goed als onzichtbaar zodat we van een lichtbewolkte tot heldere avond met een fraaie sterrenhemel konden genieten.
Dinsdag, 3 maart 2015
(Nepal) Tijdens de nacht is er nog eens 10 centimeter sneeuw bijgevallen. Slechts een habbekrats tegenover de sneeuwdump van gisteren en eergisteren, maar voor het graven van de verdere tunnel tussen Humde en Pisang kon iedere sneeuwvlok uiteraard gemist worden. In ieder geval was het deze keer rustig met Cumulusbewolking en Cirrus densus waaruit slechts af en toe nog lichte sneeuw viel. De droge weersomstandigheden lieten toe om een heuse reddingsoperatie op touw te zetten waarbij helikopters voortdurend af en aanvlogen om ingesneeuwde trekkers te evacueren en lichamen weg te voeren. Tijdens de namiddag werd het tijdelijk weer zwaarbewolkt met lichte sneeuwval al klaarde het tijdens de avond weer grotendeels op. Wegens de lawines die op 8 plaatsen de terugweg versperden was het niet mogelijk om tot in Pisang te graven waardoor de nacht opnieuw te Humde werd doorgebracht.
Donderdag, 3 maart 2016
(Indonesie) De regen is tijdens het tweede deel van de nacht weer afgenomen en tegen de ochtend was het alweer droog. Wel was het nog steeds betrokken met vooral Stratus en Cumulus fractus bewolking. De bewolking leek eerst niet te willen optrekken docht na een paar uur gebeurde dat toch en loste alles op. Tegelijkertijd werd er convectieve bewolking gevormd (Cumulus) terwijl er in de hogere luchtlagen Altocumulus floccus ontstond. De stapelwolken bleven een lange tijd min of meer constant qua volume maar daarna losten ze boven Palangkaraya op en verdwenen ook de Altocumumluswolkjes gedeeltelijk. In de verte ontstonden echter verschillende Cumulonimbi die geleidelijk dichterbij kwamen. De valwinden uit een van deze buienwolken bereikten ons en zorgden voor een heerlijk koele bries na de drukkende, verzengende hitte bij een loden tropenzon. Toch bleef onweer uit en losten de buienwolken op voordat ze ons konden bereiken. Er volgde een rustige en terug windstille avond waarin het draaglijk bleef qua temperatuur.
Vrijdag, 3 maart 2017
(Filipijnen) Na het opstijgen in Hong Kong verliep de vlucht zeer rustig waarbij de weersomstandigheden onbekend waren wegens volledige duisternis en het ontbreken van maanlicht. Ten noordoosten van de Kaspische Zee kwam het echter tot lichte turbulentie waarna hetzelfde gebeurde boven de Oeral. In Frankfurt bleek de bewolking uit Stratocumulus en Altocumulus bestond met toenemende Cirrostratus en Altostratus vanuit het westen door een naderend warmtefront. Dit proces zette zich bij de aansluitende vlucht naar Brussel verder waarbij we een mooi uitzicht op Altostratus translucidus virga kregen. De virgastrepen bereikten de grond niet en zelfs vanuit het vliegtuig kon je zien dat de grond droog lag terwijl het ter hoogte van de virga wel regende/sneeuwde. Na een tijdje zagen we wel natte wegen onder ons maar veel zal die regen niet voorgesteld hebben want in Brussel was het alweer droog. We zaten daar reeds in de warme sector en de bewolking ging over in Altostratus met Stratocumulus waar geleidelijk ook onstabiele Castellanus structuren in te zien waren. Deze bewolking loste op zodat er tijdens de namiddag uiteindelijk enkel Altostratus overbleef met wel een waterzonnetje ertussen dat geleidelijk aan kracht won door het verder uitdunnen van de bewolking. Maar we moesten het toch van de zachte luchtaanvoer hebben want de zon was al bijna onder tegen dat ze zich echt kon laten gelden. Voor zover dat zachte voor een reiziger uit de Filipijnen al niet als steenkoud werd ervaren tenminste. Er stond een zuidelijk briesje en het koelde slechts langzaam af tijdens de avond. Het neerslagtotaal van de afgelopen drie weken bleek 44,7 mm te bedragen in Malderen.
Zaterdag, 3 maart 2018
Tijdens de nacht is het droog gebleven en de dag begon met veel zonneschijn al hing er een melkachig ogende laag Stratus nebulosis die waarschijnlijk voor een stuk door dooi werd veroorzaakt. Maar gelukkig nam deze bewolking niet toe waardoor de winterliefhebbers dan toch nog in stijl konden afscheid nemen van deze winterse week. We kregen Stratocumulus en Altocumulusvelden te zien en de zon scheen het grootste deel van de tijd. De temperatuur steeg van -3,2 tot 7,3 graden waardoor het sneeuwdek flink op de proef werd gesteld al hield het buiten de steden nog erg goed stand op schaduwplekken. In Nederland lag het kwik een vijftal graden lager dan in Malderen waardoor de winterpret daar nog een dagje langer kon blijven duren. Tijdens de avond koelde het weer af richting vriespunt en koekte de deels gesmolten sneeuw weer aan terwijl het smeltwater weer aanvroor tot ergernis van de verzekeringsmaatschappijen. Neerslag is er niet meer gevallen waardoor we de dag weer afsloten met een totaal van 0,0 mm.
Zondag, 3 maart 2019
Terwijl er enkele dagen geleden nog een historische zondvloed op de weerkaarten stond (met neerslagtotalen tot 120 mm op één etmaal) bleek de werkelijkheid een stuk droger uit te pakken. Om niet te zeggen dat het helemaal droog bleef voor het grootste deel van de dag. Enkel rond en kort na de middag ging het regenen uit een warmtefront wat uiteindelijk niet meer dan 3,0 mm opleverde. Wat we aan neerslag misliepen bleek echter ruimschoots gecompenseerd te worden aan warmte want het is op geen enkel moment kouder geweest dan 9,8 graden. Hoewel het niet warmer dan 12,9 graden werd, lag de gemiddelde temperatuur bij dit sombere en druilerige weer hoger dan tijdens de zeer zonnige en zomers warme week die we achter de rug hebben. Tijdens de late namiddag zagen we opeens een markante overgang van laaghangende wolken uit de Stratus familie naar hoge Altostratus en Cirrostratus velden. Deze verandering ging gepaard met een flinke toename van de wind en kort voor zonsondergang pakte de bewolking zich opeens samen vanuit het zuidwesten. Het zag er nu dreigend uit en er volgde een kort maar pittig regenbuitje waarvan de neerslag echter niet meetbaar was waardoor het eerdergenoemde neerslagtotaal gehandhaafd bleef. De rest van de avond verliep droog maar zeer onstuimig bij een gestaag verder aanwakkerende stormwind uit zuidwestelijke richtingen.
Dinsdag, 3 maart 2020
De frisse nacht met koele minima van 2,2 graden en vorst aan de grond werd gevolgd door een vriendelijke voorjaarsdag met redelijk wat zon. Vooral voor de middag althans, toen we door uitgestrekte wolkeloze luchten werden opgewacht waarin de rijp en het ijs snel verdwenen. De vrij vochtige lucht liet echter stapelwolken ontstaan en het duurde niet lang of ze knalden tegen een temperatuursinversie aan met Stratocumulusvelden tot gevolg. Het was dus gedaan met de zonneschijn en we moesten het met af en toe nog een stralenbundeltje stellen. Het kwik bleef dan ook steken op 10,2 graden al was de west- zuidwestenwind dan weer zwak waardoor het koudegevoel binnen de perken bleef. Tegen zonsondergang kwamen we onder invloed van een buiengebiedje, en hoewel de bijhorende wolken voor sfeervolle effecten zorgden bij schemering zal er toch meer om gezucht geweest zijn dan wat anders. Hoe dan ook bleef het allemaal vrij beperkt met 1,0 mm als neerslagtotaal en het werd na een paar uur weer droger met nu vooral Stratocumulusvelden die binnen dreven.
Woensdag, 3 maart 2021
De wolk van woestijnstof is tijdens de nacht dikker geworden waardoor we terug een aparte setting hadden met beige kleurentinten terwijl er enkel wat Cirrus en Altocumulus te zien was. Volledig grijs werd het echter niet, er zat duidelijk minder stof in de lucht dan een ruime week geleden. Hoe dan ook, de transparante en felle kleuren die je in deze tijd van het jaar normaal bij dit weertype kan verwachten, waren er niet. Het was een nevelig aandoende dag met een soort van warmwit licht dat eerder aan de gouden herfstdagen deed denken bij een nazomertje. Wat dan weer wel typisch was, was de flinke afkoeling tijdens de nacht. Van de heerlijke warmte die we gisteren overdag nog meepikten, bleef vanochtend nog maar een koude 2,9 graden over. En overdag moest het kwik dus van ver komen om er weer wat lentesfeer in te brengen wat overigens wel goed lukte door de krachtige lentezon en de maxima van 17,0 graden waren daar dan ook getuige van. Er stond een mild briesje uit zuidelijke richtingen. De lucht begon ondertussen echter onstabiel te worden en we zagen her en der weer zomerse onweersverklikkers tevoorschijn komen zoals Altocumulus floccus en Altocumulus castellanus. Vanuit het westen begonnen meer Altocumulusvelden binnen te drijven al bleef het nog aangenaam warm. Aan het begin van de avond begon het plotseling te druppelen ondanks de erg open hemel boven ons met enkel Altocumulusbewolking. Maar deze hoeveelheden waren hoe dan ook niet meetbaar. Voor meer uitgesproken neerslag was het wachten tot later op de avond toen dikkere bewolking die net voor zonsondergang in het westen verscheen ons bereikte. Nu ging het wel aan een gezapig tempo regenen, althans in Buggenhout want in Malderen duurde het nog tot net na middernacht toen de pluviometer daar de eerste signalen begon uit te sturen. Daar kon dus nog een droge dag worden bijgeschreven met 0,0 mm.
Donderdag, 3 maart 2022
De opklaringen hebben zich verder uitgebreid tijdens de nacht en de scherp begrensde wolkenband heeft nu plaats gemaakt door een zone van ijle Cirrus- en Cirrostratuswolken die zowat de zuidwestelijke helft van het luchtruim innam. De noordoostelijke helft was kraakhelder en diepblauw terwijl de oplossende wolkjes voor een fraaie compositie zorgden in het warme licht van de opkomende zon. Wie van koude kleuren hield kon naar de thermometerbuis staren of een blik in de spiegel werpen na een ochtendwandeling, want met minima van -0,8 graden was het niet bepaald warm te noemen. Bovendien was het ochtendlandschap ook nog eens getooid met rijp terwijl op plassen en vijvers weer een dun ijsvliesje ontstaan is. Daarna kon de zon weer ononderbroken schijnen en begon het kwik dus weer aan een steile opmars terwijl de ijskristalletjes in sneltempo wegsmolten. We haalden maxima van 15,6 graden en er stond een zwak zuidoostelijk briesje dat overdag dan misschien in ons voordeel speelde maar tegen de avond net in ons nadeel ging spelen. Het faciliteerde immers een snelle afkoeling die ons morgenvroeg wellicht weer naar ijzige toestanden zal leiden. De oplossende Cirruswolkjes in combinatie met de oranje schemeringskleuren maakten er niettemin een warm getinte zonsondergang van. Neerslag is er uiteraard niet aan te pas gekomen vandaag, we sloten weer af met 0,0 mm als dagtotaal.
Vrijdag, 3 maart 2023
De weersverandering waarvan we gisteren de eerste tekenen zagen heeft zich tijdens de vroege ochtend voltrokken en dus zagen we de dag terug in de vertrouze grijze en kille omstandigheden beginnen met Stratusbewolking. De bewolking remde de afkoeling af maar toch is het kwik nog kunnen weg zakken naar -1.3 graden en ook bij het aanbreken van de daglichtperiode toen het al lang grijs was, lagen de gazons er nog deels wit bevroren bij. De Stratusbewolking was hardnekking en breidde zich verder uit vanuit het noordoosten als we de satellietbeelden mogen geloven. Gelukkig hadden we voor vandaag nog wat zon tegoed want vanuit het noordwesten begonnen er toch weer opklaringen binnen te trekken zodat we de zon af en toe zagen terugkeren rond de middag. Omstreeks 13H werd het zelfs helemaal zonovergoten net zoals de voorbije dagen. Maar nu was de hemel veel fletser wat duidelijk aangaf dat we toch in een heel andere luchtsoort zijn terecht gekomen. Maar hoe dan ook deed de zon ons weer veel deugd en ook het kwik had er profijt bij waardoor het nog kon opkrabbelen naar 8,0 graden. Vanuit het noordoosten begonnen er omstreeks 15H weer Cumulusachtige wolkenflarden binnen te trekken en deze wisten op korte tijd bijna het hele luchtruim in te nemen. In de kleine opklaringen die overbleven konden we fraaie stralenkransen zien die wijzen op vochtigere lucht die is gaan binnen stromen. De avond verliep zwaarbewolkt waardoor het niet meer zo snel afkoelde maar voorlopig bleef het wel nog droog. We eindigden dus weer met 0,0 mm als neerslagotaal.
Zondag, 3 maart 2024
De bewolking is tijdens de nacht overgegaan in een bijna egale laag Altostratus waaruit af en toe wat druppels vielen. Geen grote hoeveelheden, maar tijdens de nacht is er duidelijk meer gevallen daar de omgeving er vanmorgen vrij nat bijlag. Het was rustig met slechts een zeer zwak zuidelijk briesje en het koelde af tot 6,3 graden. Overdag veranderde er weinig en keken we steeds tegen die egale wolkenlaag aan. Waar we tijdens de voormiddag af en toe een vrij dikke regendruppel hoorden of voelden neerkomen, kregen we in de namiddag vooral met motregen te maken, maar deze hoeveelheden waren zo klein dat je enkel op de blote huid nattigheid kon voelen terwijl de straten en stoepen juist droog bleven. Het bleef kil bij temperaturen die op 10,7 graden bleven steken en tijdens de late namiddag ging het zelfs steeds kouder aanvoelen. Tijdens de avond veranderde er weinig al leek ook die motregen eruit te gaan. Sowieso bleven de pluviometers werkloos, we bleven steken op 0,6 mm.
Maandag, 3 maart 2025
Ondanks de open hemel en de snelle afkoeling die ermee gepaard ging, is het met de uiteindelijke minima nog meegevallen. Het kwik bleef op -2,3 graden steken waarbij je eerst nog op zijn minst matige vorst zou verwacht hebben al was dat aan de grond wel het geval met -6,0 graden. Na middernacht was het temperatuursverloop dan ook erg constant en omstreeks 4H30 in de ochtend vond er zelfs weer een bescheiden opwarming plaats waarbij de minima toen reeds bereikt waren. Een opwarming die niet gepaard ging met bewolking want het was zo goed als helder en de zon was dan ook meteen weer van de partij om ons terug op te warmen. De opwarming schoot toen pas echt uit de startblokken en van al het ijs dat werd gevormd bleef tegen de middag enkel op beschaduwde plaatsen nog een weinig over wat tijdens de minuten daarop ook al snel weg dooide. De temperaturen liepen immers verder op naar 11,9 graden. Tijdens de namiddag zagen we de lucht in het noorden wel wat melkachtiger worden en leek daar zelfs wat Cirrusbewolking te verschijnen, afkomstig van storingen die zich een heel eind ten noordwesten van ons bevonden. Deze kwamen langzaam dichterbij aan de satellietloops te zien maar het ziet er nog niet naar uit dat deze ons (buiten die ijle sluierbewolking) gaan bereiken. Na zonsondergang koelde het opnieuw pijlsnel af en de lentetemperaturen deze middag ten spijt waren we al onze thermische pluimen tegen middernacht reeds kwijt en flirtten we opnieuw met het vriespunt terwijl het aan de grond reeds vier graden vroor. Gelukkig is er in deze omstandigheden geen neerslag gevallen, we sloten de dag opnieuw af met 0,0 mm als totaal.