Vrijdag, 4 maart 2005
Het was vanochtend even schrikken voor degenen die een blik op de thermometer wierpen. Het kwik was namelijk door nachtelijke en ochtendlijke opklaringen weggezakt naar een erg onderkoelde -7,9 graden. Er was echter nauwelijks wind waardoor het koudegevoel binnen de perken bleef. Ondanks de heldere hemel waarmee we startten, kwam er van een zonovergoten dag weinig in huis want al snel daagden hoge sluierwolken op vanuit het noordwesten en deze veroorzaakten een steeds dikker wordende waas waar de zon rond de middag maar nauwelijks door geraakte. In de namiddag bleef ze nog als een zwak waterzonnetje zichtbaar waarna het uiteindelijk begon te sneeuwen: eerst een mix van ijzelachtige neerslag en poedersneeuw, later zeer fijne vlokjes, dit althans wat Brussel betreft. Het werd vervolgens weer droog maar de wolken blijven prominent aanwezig. Met een maximumtemperatuur van +0,6 graden was het niet meteen warm te noemen, zeker niet met een levendige zuidenwind die er met maximaal 32 km/h tegenaan ging. De pluviostand bleef 0,0 mm maar op de grond ligt al een kwart centimeter sneeuw en het lijkt erop dat het actiefste deel van de sneeuwzone nog over het centrum van het land moet schuiven, dus misschien zal Malderen hiervan de komende uren nog een vlokje meepikken, alsook van de winterse buien die morgen vooral in het eerste deel van de dag zullen opduiken.
Zaterdag, 4 maart 2006
De van de onder ons door trekkende depressies afkomstige middelhoge en hoge wolkensluiers waren vanochtend nog steeds aanwezig, doch in verzwakte versie waarbij de noordelijke helft van de hemelkoepel staalblauw was en bleef. Dit stond dan ook garant voor een erg zonnige dag, maar doordat de zon deze tijd nog vrij laag staat aan de zuidelijke helft, zorgden de wolkensluiers daar dat de zon niet haar volledige kracht kon benutten om ons op te komen warmen. Niettemin was er een kleine thermische winst tegenover gisteren met maxima die opliepen tot 6,5 graden. Voor de tijd van het jaar bleef dit echter aan de lage kant, zeker als we daar de minima aan toevoegen die alweer tot -2,9 graden gezakt waren. Na de middag vormden zich stapelwolkjes die snel in volume toenamen en er op sommige plaatsen in slaagden om een aantal sneeuwbuien te genereren, maar te Malderen bleef dit beperkt tot een viertal verdwaalde vlokjes overdag en een intensere sneeuwbui in de late avond die ongeveer een millimeter verse poedersneeuw achterliet. Buiten dit alles een vrij rustige winterdag al bij al en dit bij een zwakke tot matige NNW - wind die maximaal 22,5 km/h haalde
Zondag, 4 maart 2007
De nacht verliep rustig en droog doch vanuit het westen dreef steeds meer sluierbewolking binnen waardoor we vanmorgen ontwaakten onder een met Altocumulus, Cirrostratus en Altostratus bedekte hemel. De zon kon daar met veel moeite nog af en toe doorheen prikken, maar van lenteweer konden we zeker niet spreken. Na de middag waren de wolkenluchten wel erg fraai te noemen, ze organiseerden zich in evenwijdige banden en sluiers die parallel met het koufront ten westen van ons meedreven. De wind wakkerde hierbij echter behoorlijk aan om uiteindelijk snelheden te bereikten tot 30,6 km/h uit het zuiden. De neerslag van het koufront bereikte ons pas diep in de nacht waardoor het neerslagtotaal voor vandaag erg beperkt bleef met 0,2 mm. De temperaturen waren aan de voorzijde van het front (subtropische lucht) dan weer erg zacht met waarden tussen 4,3 en 13,9 graden.
Dinsdag, 4 maart 2008
Na de passage van een regenzone draaide de stroming resoluut naar het noorden. Arctische luchtmassa's wisten ons zo na een lang traject over de Noordzee te bereiken, waardoor de omstandigheden ideaal waren voor de eerste Maartse buien. Onder een afwisseling van diepblauwe luchten, felwitte stapelwolken en gitzwarte wolkenbasissen, kregen we overdag de ene bui na de andere te verwerken. Tijdens de voormiddag viel dit allemaal nog mee doordat we in een postfrontale zone van stabiliteit achter de regenzone zaten, maar na de middag bereikten de buien ons die gepaard gingen met stortregen, hagel, smeltende sneeuw en te Malderen zelfs een paar keer licht onweer. Op het einde van de namiddag leek de zaak zich eventjes te stabiliseren en werden de opklaringen breder, maar in de verten doken al snel nieuwe buienwolken op die kort voor zonsondergang opnieuw flinke hagel, stortregen en smeltende sneeuw voortbrachten. Deze keer was er echter geen onweer bij en de buienactiviteit nam in de loop van de avond langzaam af waardoor de buien steeds korter en zwakker werden. De breder wordende opklaringen die hierbij ontstonden, deden het echter snel afkoelen richting de minima van 0,3 graden, en dit was reeds voldoende om de wegen spekglad te maken en de ramen van mooie ijsbloemetjes te voorzien. De maxima scoorden overigens ook maar matig in deze Arctische lucht met 10,4 graden (incl. tuineffect) terwijl de snijdende wind met snelheden tot 32,2 km/h uit het noorden een extra vestje geen overbodige luxe maakte. Alle buien en de regen van vanochtend, bleken uiteindelijk goed voor 3,2 mm.
Woensdag 4 maart 2009
Vanmorgen verkeerden we nog steeds onder de invloed van het koufront waarvan we gisteren reeds de eerste wolken over ons heen kregen. Hoewel het ding op de satellietloops behoorlijk wat vaart leek te hebben, kwam het net ten oosten van Malderen tot stilstand en waren de kansen op een mooie lentedag al bij voorbaat verkeken. Uit een somber Nimbostratus wolkendek is het reeds voor zonsopgang lichtjes beginnen te druppelen terwijl de neerslag daarna geleidelijk intenser werd. Opvallend was dat de klassieke wolkenflarden (Pannus) onder het Nimbostratusdek ontbraken, maar de neerslag werd er daarom niet minder vochtig op. Het duurde tot een eind in de namiddag toen we aan de andere kant van het front terechtkwamen, maar de bewolking bleef ons in haar greep houden. Deze ging over in Altostratus terwijl er flinke stapelwolken onderdoor gleden. Deze waren reeds afkomstig van het uitgestrekte gebied met Maartse buien dat zich achter het front bevond. Tegen zonsondergang zagen we dan in het uiterste westen de eerste opklaringen opduiken, maar de buien zelf konden ons niet bereiken. Enkel een zwak exemplaartje kon bij het intreden van de duisternis nog wat lichte regen genereren. Aangezien het een koufront is, konden we naast de zon ook al meteen onze thermische hoop opbergen. De temperaturen vielen terug naar waarden tussen 2,8 en 7,2 graden, al is dit nog steeds een zinderende woestijnhitte in vergelijking met 2005 en 2006. Het front leek echter niet uit te blinken in activiteit waardoor de neerslagtotalen geen hoge toppen scheerden met 2,2 mm. De wind die afgelopen nacht nog snelheden tot 46,7 km/h haalde uit het zuid - zuidwesten, is in de loop van de dag wat gaan afzwakken. De buien bleven voor de rest van de avond keurig ten westen van ons liggen zodat dit etmaal in een vredige en droge sfeer ten einde liep.
Donderdag, 4 maart 2010
Dankzij de sluierbewolking was het vanochtend een stuk zachter, maar bij minima van 0,3 graden lag de omgeving er nog steeds berijpt bij. Vooral in het oosten was nog wat Cirrusbewolking te zien, welke zich opvallend scherp aftekende tegen een zeer diepblauw gekleurde hemel. Dit stond garant voor een fraaie zonsopgang, terwijl er een periode van helder en zonnig weer volgde. Kort voor de middag werden er echter opnieuw stapelwolkjes gevormd waar de zon af en toe achter wegdook, al waren ze een stuk kleiner dan hun soortgenoten die eergisteren langs kwamen (Cumulus humilis). Er was nog voldoende zon om kwikstanden tot 8,2 graden toe te laten, al zorgde de noord- noordoostenwind met haar snelheden tot 32,2 km/h in de betrekkelijk droge lucht voor een onaangenaam koud gevoel. Halverwege de namiddag verschenen er in het noordwesten opnieuw sluierwolken, maar hoewel ze wellicht relaties hebben met een naderende depressie, bleef het voor de rest van de namiddag licht tot halfbewolkt met de eerdergenoemde Cumuluswolkjes. Tegen de avond loste alle bewolking op, maar bij het invallen van de schemering verschenen er Stratocumulusvelden die waarschijnlijk eveneens banden met onze naderende depressie onderhouden. Deze zal morgen voor een guur weertype zorgen, maar de exacte koers van de kern zal uiteindelijk het verschil tussen een flinke bak sneeuw of een flinke emmer regenwater maken. Zoals de kaarten er nu voorliggen zal het wellicht om regen en smeltende sneeuw gaan. Veel bewolking kregen we verder niet meer te zien, dus koelde het na zonsondergang weer vrolijk af zodat het op het einde van de avond terug lichtjes vroor met temperaturen die naar -2,4 graden waren gezakt. Neerslag is er vandaag uiteraard niet gevallen, zodat we het bij 0,0 mm kunnen houden.
Vrijdag, 4 maart 2011
Talloze sterren en ijskristallen wierpen vanochtend opnieuw hun verkillende schittering doorheen de rustige ochtendhemel die korte tijd later door de eerste zonnestralen in vuur en vlam werd gezet. Het kwik was hierbij op een onderkoelde 1,9 graden uitgekomen, maar gelukkig werd dit korte tijd later eveneens in vuur en vlam gezet. Het warmde dus snel op en de uiteindelijke maxima van 10,3 graden deden ons de frisse ochtend gemakkelijk vergeten. De atmosfeer is boven onze hoofden min of meer tot rust gekomen waardoor er geen schrale wind meer stond. We hielden het nu bij een zijdezacht noord- noordoostelijk briesje dat de schadelijke luchtvervuiling en andere agressieve stoffen met snelheden tot 17,7 km/h over het weerstation liet strijken. Geen enkel wolkje durfde zich te vertonen, maar toch was de lucht - onderandere door die vervuiling - bijzonder nevelig en was er van diepblauwe kleuren zeker geen sprake. Ook tijdens de namiddag en avond bleef het, op de eerdergenoemde nevel na, helder waardoor er een flinke afkoeling optrad eens de zon weer onder was. Deze zal wellicht niet tot vorst leiden daar er vanuit het noorden wolkenvelden naderen uit een verzwakte storing. Neerslag hoeven we evenmin te verwachten uit de vrij dunne Stratusbewolking, en ook vandaag hielden we het droog met een dagtotaal van 0,0 mm.
Zondag, 4 maart 2012
Na een heldere nacht beleefd te hebben met minima van 6,8 graden erbij, kregen we deze voormiddag met Cirrostratusbewolking af te rekenen. Deze ging over in Altostratus en er waren ook Cumulus fractus wolken van de partij. Het was dus maar een flets zonnetje dat we te zien kregen want de bewolking werd dikker en ging over in Altostratus. Na de middag ging het regenen, wat gebeurde als een afwisseling van krachtige stortbuien en lichte of matige regenval. Er waren ook een paar drogere perioden tussendoor, maar meestal regende het. Ook 's avonds was dat het geval al bevonden we ons nog in zachte luchtmassa's die maxima van 11,3 graden toelieten. De wind wakkerde aan tot 20,9 km/h uit het zuid- zuidwesten en liet het op deze manier dus weer (iets) kouder aanvoelen dan het was. Het neerslagtotaal was tegen middernacht reeds opgelopen tot 5,0 mm.
Maandag, 4 maart 2013
De langzame afkoeling deed gisterenavond niet meteen vermoeden dat we een koude nacht met flink negatieve minima voor de kiezen zouden krijgen. Maar uiteindelijk is de bewolking verdwenen en kon de afkoeling zich snel doorzetten zodat het vanochtend reeds flink vroor bij minima van -1,6 graden. Toch voelde het niet echt koud aan door het ontbreken van wind en klamme vochtigheid. Bovendien bleef het nu helder en kwam er overdag een subtropisch luchttransport op gang dat ons meteen naar het andere uiterste slingerde. Onder begeleiding van een krachtige en ongehinderde lentezon warmde het zeer snel op en nog voor de voormiddag halfweg was, was het wintergevoel al lang vergeten. Er stak een oost- zuidoostelijk briesje op dat snelheden tot 19,3 km/h haalde en het blauwe uitspansel werd slechts sporadisch onderbroken door een vliegtuigspoor. Toch voelde het in de schaduw nog best fris aan en de maxima waren dan ook nog niet overdreven hoog met 13,4 graden. Bovendien bleef het 's avonds helder zodat het al snel onaangenaam koud werd en het zal komende nacht dan ook minstens tot grondvorst komen. Neerslag is er uiteraard niet gevallen zodat we konden afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 4 maart 2014
(Nepal) De sluierbewolking is tijdens de afgelopen nacht dikker geworden boven Nagarkot waardoor de verwachtingen van een onvergetelijk uitzicht op de Himalaya uitdraaiden op een onvergetelijke teleurstelling. Na een tijdje werden er Cumuluswolken gevormd die de genadestoot toedienden door de bergen definitief uit het zicht te laten verdwijnen. Wat we dan weer wel kregen was uitzicht op halo's (Kleine Kring) en een indrukwekkende zee van nevel en smog die in de valleien tussen de bergen was uitgestroomd. Toen we op het einde van de namiddag een verfrissende duik in de smogzee maakten (20-25 graden in Nagarkot en slechts 15 graden in Kathmandu), was de bewolking overgegaan in Altostratus en kreeg de zon het op sommige momenten zwaar te verduren. Gelukkig was dit maar tijdelijk want het begon weer op te klaren waarbij de bewolking terug overging in Cirrostratus. Het is ook droog gebleven terwijl de opklaringen weer een flinke afkoeling toelieten na zonsondergang.
Woensdag, 4 maart 2015
(Nepal) Tijdens de nacht is er wat lichte korrelsneeuw gevallen maar de hoeveelheden waren zelfs naar Belgische normen te verwaarlozen met slechts een halve millimeter. Er hing Cumulus en Cirrus densus en het was uitermate zonnig. Tijdens de namiddag raakte het overtrokken met Cumuliforme bewolking en volgde er een sneeuwvlaag die ongeveer 2 uur aanhield en tijdens de late namiddag klaarde het weer op met wat overblijvende Stratus fractus bewolking en sloegen we erin om Pisang te bereiken dankzij andere trekkers die in tegengestelde richting zijn gaan graven en net als onze groep tot halverwege de lawines waren geraakt op het moment dat Pisang en Humde weer met elkaar verbonden waren. Het koelde snel af onder een verder uitklarende hemel.
Vrijdag, 4 maart 2016
(Indonesie) Het was een heel verschil om vanochtend een in de zon blakende omgeving aan te treffen. Weinig laaghangende bewolking, Stratus, Cumulus fractus of wat dan ook. In de hogere luchtlagen was wel wat Cirrus te zien. De snel klimmende tropenzon deed het in deze omstandigheden al meteen ondraaglijk warm aanvoelen en er werden uiteindelijk stapelwolken gevormd. Deze bleven eerst min of meer constant van omvang en gingen pas na een uurtje verder doorgroeien. Dan zagen we ze massaal uitspreiden tot Stratocumulus en kregen we er meteen een Belgisch deja vu-gevoel bij. Maar de "Spirit of Indonesia" kwam uiteindelijk bovendrijven toen de wolken verder doorstootten en uitgroeiden tot massieve Cumulonimbi. Ten noordwesten van ons ontstond een stevig onweerscomplex, en ook in de andere richtingen zagen we in de verte diverse onweerscellen ontstaan. Na een tijdje ontstonden ook boven ons langs alle kanten opbollende stapelwolken maar deze zogen elkaars energie op waardoor alles in elkaar zakte. Het grote onweerscomplex bleef echter overeind en toen het eveneens inzakte genereerde dit een nieuwe reeks onweersbuien op de outflow. Dit zorgde voor heel wat gerommel rond zonsondergang al keerde de rust daarna tijdelijk weer. Later op de avond wist een nieuwe cel zich uit het niets te ontwikkelen en deze zorgde voor een aantal nabije blikseminslagen die met zeer diepe, daverende dreunen gepaard gingen. Het bijzonder luidruchtige onweer duurde echter niet zo lang en de neerslag bleef beperkt tot enkele druppels. Later op de avond kregen we enkel in de verte nog wat vage bliksemflitsen te zien.
Zaterdag, 4 maart 2017
De opstoot van zachtere lucht ging in Malderen uiteindelijk niet met zonnig lenteweer gepaard. Na een zwaar bewolkte nacht met lichte regen zagen we vanochtend Altostratus translucidus waar een waterig zonnetje doorheen priemde dat af en tke wegdook achter pannus bewolking. De Altostratusbewolking werd eventjes dunner en we konden de warmte van de lentezonnetje nog net eventjes voelen vooraleer het wolkendek weer dikker werd en er massaal pannus bewolking bjnnendreef vanuit het zuidwesten. Deze verdween na een tijdje weer maar ondertussen was het weer gaan regenen bij een naar het westen geruimde wind. Dan verdween de pannus bewolking gedeeltelijk en zagen we opklaringen in het zuiden verschijnen, van het soort dat veel bloed vanonder de lenteliefhebbers hun nagels kan halen want de zon zat natuurlijk net in de wolken ten noorden van die opklaringen zodat de thermometers voor nog meer bloed zorgden bij maxima die met ... graden eerder tegenvielen. Al waren het voor deze tijd van het jaar natuurlijk meer dan puike temperaturen. Tijdens het tweede deel van de namiddag werd het voor de actief weer- liefhebber interessant toen het koufront haar intrede maakte en flinke buiencomplexen aan hun opmars doorheen Vlaanderen begonnen. In malderen liep het zoals gewoonlijk op een sisser van 1,6 mm uit, maar de wolkenlandschappen waren er niet minder om en zelfs in betrokken omstandigheden konden we tegen imposante Cumulus congestus wolken aankijken die onder de Altostratusbewolking uitgroeiden. Hierwin was zelfs enige rotatie te zien, en dit fenomeen werd later ook bevestigd in de vorm van meldingen van low topped supercells in het oosten van de Benelux en boven Duitsland. In Malderen keerde de rust ondertussen weer en zagen we terug een paar schuchtere opklaringen verschijnen. Er stroomde geleidelijk wat koelere lucht binnen waardoor de minima van ... graden nu pas bereikt werden
Zondag, 4 maart 2018
Na een laatste koude nacht met minima van 2,5 graden kreeg het sneeuwdek vandaag de genadeslag toegediend. De dag begon zeer zonnig en er was enkel in het zuidwesten een laag Cirrostratus bewolking te zien. Deze leek ter plaatse te blijven hangen en we leken daarmee voor een zonovergoten lentedag te zijn vertrokken. Doch opeens was het volledige luchtruim bedekt met Stratocumulus, Altocumulus en een muur van opzettende Altostratus bewolking. Deze laatste bleef intact terwijl de andere wolkensoorten grotendeels oplosten. Halverwege de namiddag volgde dan de regen en deze spoelde de laatste sneeuwresten weg, voor zover er nog waren want het kwik is op een paar uur tijd helemaal doorgeschoten naar 11,4 graden zodat de dooi meteen al in haar hoogste versnelling stond. In Nederland kon men het grootste deel van de dag echter nog volop schaatsen/mensen uit het ijs vissen doordat de zachte lucht en de regen daar veel later arriveerde. Na een tijdje lichtjes druppelen ging de neerslag over in matige regen en deze hield de rest van de dag aan waardoor we uiteindelijk afsloten met een neerslagtotaal van 3,4 mm.
Maandag, 4 maart 2019
Het stormweer is tijdens de nacht alleen maar verder aangewakkerd waardoor het voor veel mensen een uitdaging was om in 1 stuk door te slapen. Dit terwijl verschillende planten en goederen in meerdere stukken eindigden. Bij het vroege ochtendgloren werden we opgeschrikt door een oude bekende die we al jaren niet meer gezien hebben in Londerzeel, namelijk de Maartse Buien. Het was meteen raak met een doffe donderslag en in de eerste schemering konden we toekijken hoe een gitzwarte buienlucht voorbij dreef terwijl zowat het ganse luchtruim vergeven was van fraaie stapelwolken, Cumulonimbus en Cirrus densus. Ook de karakteristieke diepblauwe luchten ontbraken niet al zullen veel liefhebbers van dit weertype er weinig aan gehad hebben daar de software van hun cameras waarschijnlijk al lang niet meer ondersteund wordt vandaag. De aangevoerde lucht was merkbaar koeler en de maxima werden dan ook al vrij vroeg bereikt met 12,5 graden. De buienmolen bleef een groot deel van de dag rondjes draaien en er werd op steeds meer plaatsen onweer waargenomen. Na de middag was er iets meer ruimte voor opklaringen en kwamen de buienwolken pas echt tot hun recht. Deze opklaringen kondigden echter stabielere lucht aan en tijdens de late namiddag en avond waren het alleen nog onschuldige Cumuluswolken die overbleven. In de hoogte verscheen er ondertussen wat sluierbewolking. Het koelde verder af maar de krachtige westenwind en de resterende wolken zorgden ervoor dat de minima later op de avond nog op peil bleven met 5,7 graden. De buien bleken goed te zijn voor een neerslagtotaal van 5,5 mm.
Woensdag, 4 maart 2020
Er zijn tijdens de nacht nog maar nauwelijks buien gevallen en de dag begon weer rustig en vriendelijk met Stratus fractus wolkjes, Cirrus, Cirrostratus en ruimte voor zonneschijn. De hele dag door konden we van fraaie vederwolkjes genieten, en ze kregen gezelschap van Cumuluswolkjes en Stratocumulusvelden. Het straalde iets rustgevends uit en het feit dat het droog bleef was ook weer mooi meegenomen na de wisselvallige weken die we achter de rug hebben. Maar tegen de avond vonden ze hierboven dat het welletjes was met die rust en vriendelijkheid en pakte de bewolking zich samen in het westen. Met een west- zuidwestelijk briesje werd de volgende regenzone aan onze voordeur afgeleverd waardoor de pluviometer in de achtertuin dan toch nog werd aangevuld tot ... mm. Toch had de regenzone iets speciaals omdat we ondanks het gezapige gedruppel nog een hele tijd de maan dwars door de wolken konden zien schijnen die uit een mix van laaghangende Stratus en Altostratus leek te bestaan voor zover het in het donker nog herkenbaar was.
Donderdag, 4 maart 2021
De regenzone heeft zich tijdens de nacht uitgebreid en de dag begon dus grijs en nat. Maar het grijze kwam van mist en het natte van condens en de neerslag die tijdens de nacht viel. We konden dus nog eventjes herademen tijdens een korte droge periode. Maar de regen was er snel weer, en deze was op sommige momenten best intens waarbij ze een buiig karakter kreeg. Vooral na de middag zaten daar weer drogere perioden tussen al bleef het wel betrokken. Ondanks een aanwakkerende zuidwestelijke wind bleef het erg mistig, waarschijnlijk door het binnenstromen van koelere maar vochtige lucht waardoor er ook op grondniveau condens en wolkenvorming optrad. Het zag er somber en triest uit, net als een half mislukte dooiaanval in het midden van de winter en dat was even wennen na het fraaie weer dat we achter de rug hebben. Warmer dan 5,8 graden werd het ook niet meer en tegen de avond werd het geleidelijk droger vanuit het noorden waarbij het af en toe nog wat nadruppelde terwijl er steeds koelere lucht binnen stroomde. Het neerslagtotaal kwam uit op 4,6 mm en we bereikten nu ook de minima van 2,8 graden. De bewolking zelf leek zich weinig van deze veranderingen aan te trekken en bleef voorlopig nog intact.
Vrijdag, 4 maart 2022
Alle bewolking is nu verdwenen en we keken nu tegen eindeloos blauwe luchten aan. Bij minima van -0,2 graden hadden onze handen en gezichten toevallig dezelfde kleur want onder de open hemel bij windstilte is het inderdaad weer flink kunnen afkoelen. Er lag rijp en ijs die vrij snel wegsmolten onder de krachtige lentezon al bleef het er in de schaduw nog een lange tijd witjes uitzien. De wind kwam nog steeds uit het zuidoosten en was zwakjes waardoor het zeker tijdens de namiddag weer heerlijk toeven was in de zon. Nochtans waren de maxima niet overdreven hoog met 14,6 graden. Eens de zon onder was, kwam het wintergevoel er snel weer in en zagen we dezelfde avond reeds de eerste ijskristallen verschijnen onder een nog steeds kraakhelderen sterrenhemel. Neerslag is er opnieuw niet aan te pas gekomen met 0,0 mm als eindresultaat.
Zaterdag, 4 maart 2023
De bewolking is tijdens de nacht weer toegenomen vanuit het noorden en daardoor is het niet meer zo sterk kunnen afkoelen met hogere minima van 3,9 graden tot gevolg. Daar stond echter een somber weertype tegenover met Stratocumulus en Stratus. Vanuit het noorden probeerden opklaringen dichterbij te komen in een glijbaan van buienlucht die van daar op gang is gekomen, maar de buien waren erg ondiep en leverden in Nederland slechts motregen en lichte regen op terwijl het in Malderen vanaf rond de middag af en toe tot wat gemiezer kwam dat niets voorstelde. De opklaringen tussen de buien door konden ons uiteindelijk wel bereiken maar ze waren niet veel groter dan een speldenkop en de zon liet zich dan ook maar hooguit een minuut zien tijdens de weinige momenten dat ze er was. En met de naar het noorden gekrompen wind konden we ook al geen hogere maxima dan 8,4 graden verwachten. In de schemering na zonsondergang zagen we de opklaringen wel wat breder worden en het werd nu ook weer helemaal droog voor zover we dat gemiezer al nat konden genoemd hebben. In elk geval noemde de pluviometer het niet zo met 0,0 mm. De laatste paar uren van het etmaal verliepen in halfbewolkte en rustige omstandigheden.
Maandag, 4 maart 2024
Ook vanmorgen werden we nog geplaagd door wolkenbanden die in hun lengte van zuid naar noord over Malderen trokken. De hemel was nu wel opener want de banden bestonden nu uit Stratocumulus en Cirrus spissatus terwijl er vooral in het westen veel blauw te zien was. En dat is natuurlijk net het omgekeerde van wat je wilt zien tijdens de voormiddag als de zon dus nog in het oosten en net achter die wolkenband stond. We bleven ook nu dus van zonlicht verstoken en de enige manier om er lentesfeer in te blazen was tegen een naar het westen gerichte muur gaan zitten zodat we alleen maar blauwe lucht zagen en dan konden fantaseren dat we op een zonovergoten dag in de schaduw zaten te genieten. Tegen de middag konden de zonneliefhebbers hun fantasietjes opzij zetten en gewoon weer lekker zichzelf zijn, want de bewolking begon vanuit het zuiden op te lossen en het werd uiteindelijk overal blauw. Eerst verliep dat proces nog tergend langzaam toen er nog een staartje van de wolkenband tussen Malderen en de zon bleef slepen maar de namiddag verliep op wat sluierwolkjes en stapelwolken na erg zonnig. Deze stapelwolken losten later in de namiddag weer op en de zon scheen dan nog meer onafgebroken waardoor we weer wat thermische winst konden boeken met maxima van 12,5 graden als resultaat. Tegen de avond kwam dan de zwakke storing ten westen van ons dichterbij en zagen we Cirrostratus en Altostratus binnenlopen die voor een sfeervol display zorgden in het warme avondlicht. De avond verliep in halfbewolkte omstandigheden met de eerdergenoemde wolkensoorten en het bleef daarbij rustig, droog en windstil. De resterende opklaringen (en beperkte dikte van het wolkendek) lieten een snelle afkoeling toe die ons naar de uiteindelijke minima van 2,4 graden bracht. En dit bij een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 4 maart 2025
Net als gisteren is de afkoeling tijdens de nacht relatief beperkt gebleven ondanks de open hemel. De minima waren met -2,3 graden zelfs vergelijkbaar al was het aan de grond minder koud met -5,7 graden. Wellicht zat daar de nevel en wat sluierbewolking voor iets tussen wat de uitstraling een fractie heeft verminderd. Tegen de ochtend hing er een dunne mist en konden we rafelige wolkenflarden door de lucht zien drijven op een hoogte van slechts een paar meter. Het leek een beetje alsof het heldere weer toch nog zou omslaan in grijze en kille toestanden, maar de nevelflarden losten al snel op en uiteindelijk bleef enkel die sluierbewolking over. Er zat duidelijk meer vocht in de onderste laag van de atmosfeer en het vertaalde zich zelfs in een neerslagtotaal van 0,2 mm toen een druppeltje condensvocht zich een weg doorheen het mechanisme van de pluviometer wist te banen. Op de satellietbeelden was mooi te zien hoe deze vanuit het zuidoosten werd aangevoerd aan de noordelijke zijde van een opvallend compact depressietje dat boven het midden van Frankrijk hing. Met het verstrijken van de uren verdwenen deze sluierwolkjes overigens en het werd terug helder waarbij er slechts sporadisch wat sluierbewolking voorbij kwam. Door de zwakke stroming (slechts een nauwelijks waarneembaar oostelijk briesje) heeft zich wel veel fijn stof en vervuiling kunnen ophopen in de atmosfeer en dat vertaalde zich in nevelige, wat fletse kleuren en aan de horizon was een kandijsiroopkleurige laag te zien die ook niet veel goeds beloofde voor de astmapatiënten (én de gezonde mensen) onder ons. Maar voor de rest kon de overvloedige zonneschijn ons wel van deze duistere gedachte afhouden en het leek weer volop lente met ononderbroken zonneschijn in een weldadig bad van fel daglicht. De temperaturen boekten opnieuw winst en deze keer zaten er al maxima van 14,5 graden in. Hoe hoog deze temperatuur ook mag zijn, de afkoeling ging naar de avond toe weer genadeloos door en net als gisteren zaten we tegen middernacht nog maar een paar tientjes van het vriespunt verwijderd terwijl het aan de grond al sinds 18H45 opnieuw aan het vriezen was.