Maandag, 7 maart 2005
Voor het eerst sinds lang kregen we vandaag terug een vorstvrije nacht terwijl de neerslag volledig uit gewone regen bestond. Verschillende regenbuien die in de loop van de dag de revue passeerden hebben de pluviometer tot 2,4 mm aangevuld terwijl de temperatuur steeg van 1,3 tot 7,2 graden. De zon hebben we voor het grootste deel van de tijd moeten missen, tussen de buien door bleef laaghangende bewolking namelijk het uitspansel bedekken terwijl de wind nog steeds uit noordelijke richtingen kwam en hierbij maximaal 31 km/h haalde. Ook de komende dagen krijgen we vergelijkbare weersingrediënten voorgeschoteld, maar degenen die denken dat de winterprik voorbij is hebben het in elk geval mis want het GFS en andere weermodellen blijven maar winterkaarten uitbraken op de lange termijn en zo zal er in het tweede deel van de week gevoelig frissere lucht binnen spoelen en maken we tijdens het volgende weekend opnieuw kans op een sneeuwdek...
Maandag, 7 maart 2006
Van de op handen zijnde weersverandering was vanochtend nog niet veel te merken. Het was alweer afgekoeld naar een ijzige -2,1 graden onder een bijna heldere hemel. Bij het doordringen van de eerste ochtendschemering werd de aanwezigheid van een aantal stapelwolken onthuld, rudimentaire overblijfselen van de buien waar we de voorbije dagen uitgebreid kennis gemaakt hebben. Enkele uurtjes later kwamen dan vanuit het westen langzaam maar zeker hoge wolkensluiers opzetten en deze werden uiteraard geleidelijk dikker. Op verschillende locaties werden hierin overigens wat optische verschijnselen waargenomen zoals halo's en bijzonnen. Tegen de late namiddag kon de zon het niet langer meer opbrengen om zich doorheen de aandikkende wolkenmassa te boren en verdween ze definitief uit beeld. De temperaturen waren ondertussen al flink gestegen, namelijk tot 7,6 graden, dus de eerste neerslag bestond al meteen uit regen, motregen om precies te zijn. Later op de avond ging het iets intenser regenen waarbij de temperatuur terugviel naar een viertal graden en dit bij windstoten tot 31 km/h uit zuid - zuidwestelijke richting. Over de neerslag kan vandaag alweer niets gezegd worden door een kortsluiting in de elektronische pluviometer. Het euvel is ondertussen weer verholpen, maar het feit dat dit al de tweede keer deze maand voorviel baart toch wel enige zorgen. De overige parameters van het Malderse weerstation op de grastemperatuur na werken nog normaal.
Woensdag, 7 maart 2007
De regenzone liet vandaag nog steeds flink haar invloed gelden. Het waren vooral de naweeën waarmee we te maken kregen want tijdens de ochtend was de neerslag eerder buiig geworden terwijl er tussendoor reeds opklaringen te zien waren. De wolken bleven echter vlot in de meerderheid en de buien waren nog steeds even nat. Langzaam werden de opklaringen breder en vooral de namiddag verliep hierdoor reeds erg vriendelijk terwijl de resterende wolken voor erg fraaie uitzichten zorgden. Tijdens de avond klaarde het dan verder op, wat er voor zorgde dat het behoorlijk ging afkoelen. Haalden we overdag nog temperaturen tot 13,2 graden, tegen middernacht was het reeds afgekoeld naar 5,9 graden. Het bleef tijdens de avond echter droog waardoor het neerslagtotaal zich handhaafde op 1,2 mm. Voorts werd deze dag gekenmerkt door een zuidwestelijke bries die snelheden tot 35,4 km/h haalde.
Vrijdag, 7 maart 2008
Nog steeds waren ze hierboven bijzonder gul met het aanvoeren van lage Stratuswolken, maar het was nog niet halverwege de voormiddag toen er schot in de zaak kwam en de bewolking uiteen brokkelde tot Stratocumulus. De zon kon ons al snel verwarmen en bracht de nodige convectie op gang om de Stratocumuluswolken te laten overgaan in Cumulus. De lucht was op haar beurt echter voldoende stabiel om het hierbij te houden. We konden dus genieten van de klassieke mooiweerswolkjes waar de zon haasje over mee speelde terwijl de opklaringen ertussen met het verstrijken van de voormiddag langzaam breder werden. Het was dan ook geen wonder dat het kwik hier op reageerde door prompt de hoogte in te schieten en waarden tussen 4,1 en 11,9 graden mogelijk te maken. Dit alles bij een zuidwestelijk briesje met snelheden tot 35,4 km/h. De pret was echter van korte duur want na de middag nam de Cumulusbewolking weer toe om uiteindelijk weer over te gaan in Stratocumulus. Vooral het tweede deel van de namiddag en de avond verliepen hierdoor erg somber. Het bleef wel droog waardoor we de dag kunnen afsluiten met een neerslagtotaal van 0,2 mm (vroege ochtend).
Zaterdag 7 maart 2009
Erg hoopvol zag het er niet uit toen een vormeloze, grijze Stratuslucht vanmorgen haar opwachting maakte. Gelukkig werd de atmosfeer na een tijdje door elkaar gewoeld door een nieuwe depressie die onze richting uitkwam, en ontstonden er opklaringen. De bewolking ging hierbij over in Stratus fractus waartussen de contouren van de zonneschijf af en toe zichtbaar werden. De opklaringen werden geleidelijk breder waarbij de bewolking overging in een mengsel van Stratus fractus en Stratocumulus. Een eind ten westen van Malderen kwam echter nog veel gesloten bewolking voor (onder andere in Gent, De Pinte en Merelbeke) die voor een uitgesproken somber en kil weerbeeld zorgde. Het is niet duidelijk in hoeverre Malderen door dit gelaagde onheil werd getroffen, maar in ieder geval kwamen er ten westen van deze wolkenzone terug wat opklaringen voor, zoals in Kortrijk. Hier was de bewolking erg chaotisch te noemen en was er veel Stratus fractus, altocumulus, Altostratus en Cumulus door elkaar te zien. Dit alles hoorde reeds bij het warmtefront van de eerdergenoemde depressie. Het zwaarbewolkte weer was op de meeste plaatsen een constante, waarbij er soms wat lichte motregen voorkwam. Dit gebeurde bij temperaturen die zich tussen -0,3 en 9,7 graden ophielden, terwijl de wind aanwakkerde tot 40,2 km/h uit zuidwestelijke richtingen. Tegen de avond was het in Malderen nog steeds zwaarbewolkt met uitgestrekte Stratocumulusvelden die opnieuw de neiging hadden om in een gesloten wolkendek over te gaan. Veel neerslag is er echter niet meer gevallen zodat we het bij een dagtotaal van 0,2 mm hielden.
Zondag, 7 maart 2010
Het was vanochtend nog steeds kraakhelder, en met die aflandige wind erbij waren de utrafrisse minima van -3,8 graden dan ook geen verrassing. De lucht kleurde opvallend diepblauw waardoor de zon bijzonder krachtig was, maar zelfs dat kon niet voorkomen dat het ronduit winters bleef aanvoelen. De dauwpunten bleven de hele dag onder nul met plaatselijk zelfs -12 graden zodat het ijs ook bij maxima van 5,2 graden niet afsmolt op schaduwrijke plaatsen. In de loop van de dag werd er vanuit het noordoosten wat Cirrusbewolking aangevoerd die afkomstig is van een depressie die zich in het zuiden van Scandinavië ophield. Deze oogde erg fraai terwijl de zon er vrijwel niet door gehinderd werd. Tijdens de voormiddag was er tijdelijk ook wat Cumulus humilis te zien, maar deze bewolking loste nog voor de middag helemaal op. De schrale oostenwind wakkerde ondertussen aan tot 27,4 km/h om na zonsondergang opnieuw zo goed als volledig weg te vallen. In deze omstandigheden koelde het natuurlijk al snel af tot onder het vriespunt, al bleef het ijs bijna de hele dag door verder aangroeien. Tegen zonsondergang werd een groot deel van Nederland bedekt met Stratocumulusvelden die in het oosten voor nieuwe sneeuw zorgden, maar in Malderen bleef het helder en werd het neerslagtotaal van 0,0 mm niet meer aangevuld.
Maandag, 7 maart 2011
Bij minima van -2,9 graden was het vanochtend weer bibberen, krabben en antivries bijvullen geblazen. De lucht was nu echter extreem helder geworden waardoor de zon flink kon branden, en ook de zeer lage luchtvochtigheid was met waarden tussen 25 en 30% opvallend te noemen. Voeg daarbij nog eens de donkerblauwe tot zwarte kleur van de hemel en het had veel weg van een typische winterdag op de hoogvlakten van de Atacama woestijn. Er stond een schrale oost- zuidoostenwind die met haar snelheden tot 20,9 km/h niet onopgemerkt bleef, maar geleidelijk naar het zuidoosten draaide waardoor er iets zachtere lucht werd aangevoerd. De lage vochtigheidsgraad hield de dauwpunten echter ruim onder het vriespunt waardoor water in de schaduw zelfs op het warmste moment van de dag weer aanvroor bij maxima van 9,4 graden. Tijdens de avond koelde het opnieuw stevig af en ging het tegen middernacht ook in thermometerhut vriezen. Toch werd er in de droge lucht nauwelijks rijp gevormd en het neerslagtotaal is uiteraard blijven steken op 0,0 mm.
Woensdag, 7 maart 2012
Reeds voor dag en dauw was het luchtruim alweer volgelopen met Cirrostratus en Altostratus al bleef het aanvankelijk nog droog. De temperatuur is op 1,4 graden uitgekomen. De bewolking kon ons dus van nachtvorst behoeden, al vroor het aan de grond nog wel en werd er nog een beetje rijp gevormd op grasperken en wagens. Tijdens de voormiddag moesten we het stellen met een waterig zonnetje dat snel verdween in de dikke Altostratusbewolking. De regen volgde tegen de middag en hoewel deze aanvankelijk een licht en druilerig karakter had, bleef deze aanhouden. Tegen de avond bereikte het actiefste gedeelte van de neerslagzone ons en kwam het water met dikke druppels naar beneden. De regendruppels werden door een zuid- zuidwestelijke bries tot 41,8 km/h opgezweept en soms leek er zelfs wat hagel tussen te zitten. Tijdens de late avond werd het weer wat rustiger en volgden er nog een paar lichte regenbuitjes terwijl het langzaam afkoelde. De minima werden echter niet meer scherpgesteld terwijl de maxima laag bleven met 6,6 graden. Uiteindelijk bleek het waterballet goed te zijn voor een dagtotaal van 7,2 mm.
Donderdag, 7 maart 2013
De bewolking is tijdens de nacht blijven hangen en het subtropische luchttransport is onverminderd doorgegaan. Dit resulteerde in erg hoge minima die 8,9 graden bedroegen. Als tegenprestatie moesten we echter een sombere ochtend incasseren en keken we de ganse tijd aan tegen Altostratus, Stratus, Altocumulus en Stratus fractus bewolking. Tot een egaal laaghangend wolkendek zoals een week terug kwam het gelukkig niet en de lentesfeer zat er ondanks alles een stuk beter in dankzij die hoge temperaturen. Er was een zwakke regenzone in het spel die het af en toe wat deed druppelen. Deze neerslag had een enigszins buiig karakter en werd afgewisseld door wat drogere perioden terwijl het klam en vochtig bleef aanvoelen. Tijdens de namiddag veranderde er weinig en warmde het langzaam verder op tot maxima van 13,8graden. De wind was overwegend zwak met 17,7 km/h uit het oosten als uitschieter terwijl het naar de avond toe bijna windstil werd. Toen werd de neerslag echter intenser en was er tijdelijk sprake van erg pittige buien die vanuit het zuidwesten Malderen kwamen overspoelen. Deze werden op hun beurt gevolgd door een drogere periode en het neerslagtotaal bleef steken op 0,0 mm. De rest van de avond verliep in rustige en zwaarbewolkte tot betrokken omstandigheden terwijl er wat nevel werd gevormd in de klamme atmosfeer.
Vrijdag, 7 maart 2014
(Nepal) Het was vanochtend nog steeds helder en er hing een aangename koelte bij temperaturen die tot een ruime 15 graden waren gezakt. De zon was erg krachtig en er werden al snel stapelwolken gevormd in de diepblauwe lucht. Toch kwam het deze keer niet tot onweer en werden er alleen heel ver in het noordwesten boven de bergen Cumulonimbuswolken gevormd. Het voelde drukkend warm aan op sommige momenten en de zon was erg intens waarbij het vooral langs de kusten van het meer verraderlijk was door ongemerkt verbranden in de koele bries. De stapelwolken en Cumulonimbi begonnen naar het einde van de namiddag toe weer in elkaar te zakken waarbij er af en toe een streep Cirrus densus bewolking over Pokhara dreef. Er volgde een droge, rustige en eerder koele avond.
Zaterdag, 7 maart 2015
(Nepal) Alle bewolking is tijdens de nacht weer opgelost en we beginnen de verdere tocht vanuit Tal naar Bahundanda in heldere omstandigheden. Na de middag werd er opnieuw Cumuliforme bewolking gevormd in de bergen en het duurde niet lang voordat de eerste Cumulonimbi een feit waren. Tijdens de late namiddag kwam het tot een stortbui waarbij door het gekletter van de regen niet meteen kon opgemaakt worden of er onweer bijzat. De avond verliep dan weer grotendeels in droge omstandigheden en de bewolking loste grotendeels op.
Maandag, 7 maart 2016
(Indonesie) Tijdens de vroege ochtend werden we weer opgeschrikt door zeer zware regenbuien al zat er geen onweer bij. Tegen zonsopgang was de rust teruggekeerd en zat alles terug vol met Stratus en Cumulus fractus. Een deel daarvan loste weer op maar tussen de resterende wolken ontwikkelden zich nu reeds voor de middag al flinke onweerscomplexen die het weer langs alle kanten lieten rommelen. Er stak hierbij een krachtige wind op die voor heerlijke verkoeling zorgde. Daarna volgde er wat lichte regen al kwam het niet meer tot zondvloed toestanden. We zagen nog verschillende onweerscellen ontstaan die uit de buurt bleven terwijl de zon terug het beste van zichzelf kon geven. Tijdens de avond bleef het rustig en droog en was er alleen in de verte sporadisch nog een bliksemflits te zien.
Dinsdag, 7 maart 2017
De bewolking is tijdens de nacht weer toegenomen, en daar zaten ook een aantal buien in verwerkt waarvan er eentje erg pittig heeft uitgepakt. Tegen het ochtendgloren was het nog steeds een trieste en grijze bedoening met vooral Stratus en Stratus fractus bewolking waaruit in Malderen af en toe een licht regenbuitje viel. Er stond een westelijk briesje en dankzij de bewolking is het niet kouder dan ... graden geworden. De buienactiviteit begon opnieuw op te leven waardoor het plaatselijk weer flink ging plenzen. Vanuit het zuidwesten zorgde een naderend warmtefront er echter voor dat de lucht stabieler werd zodat de buien hun activiteit verloren en er ook meer ruimte kwam voor opklaringen. Vooral in het westen waren de opklaringen breed, in het centrum en in Malderen overheersten de wolken en kwam het af en toe nog tot een bui. De diepblauwe kleur van de hemel (voor wie ze heeft opgemerkt in de schaarse opklaringen die ons vandaag al te beurt zijn gevallen) begon geleidelijk fletser te worden en er begon Cirrostratus bewolking binnen te drijven vanuit het zuidwesten. Ondertussen konden we van een relatief rustig en vriendelijk weertype genieten waarbij het nog kon opwarmen tot ... graden. Naar de avond toe begon de Cirrostratus en Altostratus bewolking massaal op te zetten en geflankeerd door Stratocumulus en Altocumulusvelden liet deze de maan omstreeks 21H regelmatig verdwijnen. Deze bewolking kwam net op tijd om vorst tegen te gaan, want het koelde snel af onder de brede opklaringen aan de voorzijde van de wolkenband. Waarschijnlijk zal het hierin in het noordoosten van de Benelux nog tot lichte vorst kunnen komen. Ondanks de oprukkende bewolking bleef het erg rustig bij een nagenoeg weggevallen wind, al was er in de hogere luchtlagen wel veel beweging te zien aan de Cirrusplukken die aan een duizelingwekkende snelheid van noord naar zuid bewogen. De neerslag bleef echter nog op grote afstand waardoor we het bij het vanochtend opgetekende dagtotaal van 10,7 mm hielden. Hier zitten echter ook de buien die gisteren nog vielen in meegerekend.
Woensdag, 7 maart 2018
De bewolking is tijdens de nacht hetzelfde gebleven van uitzicht en met minima van 3,4 graden was het aan de zachte kant. Kort na zonsopgang kregen we echter dikke Stratocumulusvelden te zien waarin blijkbaar buien verscholen zaten. De warme schemeringskleuren maakten plaats voor een koele douche, al werd het al snel weer droger en vielen de hoeveelheden nog mee. Er verschenen weer opklaringen en in de loop van de dag kregen we onstabiel ogende luchten te zien met Cumulus en Stratocumulus waarin ook castellanus formaties te zien waren. De buiigheid was dus nog niet voorbij. Bij een beetje zonneschijn haalden we overdag maxima van 7,4 graden bij een west-noordwestelijk briesje. Tijdens de late namiddag werd het invallende licht zachter waardoor de eerdergenoemde wolkensoorten een fraai uitzicht opleverden, zeker naar zonsondergang toe. Maar dan volgden er weer reeksen met buien en meer aanhoudende regen waardoor al dat fraais plaats maakte voor een kille Nimbostratus lucht. Het was al donker toen het weer droog werd en we weer opklaringen te zien kregen waarin meer Altocumulusachtige wolkenbanken te zien waren. Dan volgde er weer een periode met lichte regenbuien waarbij de wind echter tijdelijk erg krachtig uit de hoek kwam. Later op de avond volgden nog een paar buitjes waardoor het neerslagtotaal niet exact meetbaar was, maar het viel met ongeveer 2 mm erg mee (of tegen).
Donderdag, 7 maart 2019
Onder invloed van een koufront werd de neerslag tijdens het tweede deel van de nacht een stuk intenser met een buiig karakter. Het water kwam met bakken naar beneden terwijl er een brutale zuidwestenwind stond die er een echte herfstsfeer in blies. Maar zoals het een echt koufront betaamt, was de neerslag van korte duur en tegen zonsopgang kregen we opeens diepblauwe luchten te zien vanuit het westen met Stratus fractus eronder. Deze laatsten ontwikkelden zich tot Cumuluswolken en van daaruit was het maar een kleine stap naar de echte buienwolken waardoor we voor een wisselvallige buiendag vetrokken waren. Diepblauwe luchten wisselden snel af met flinke buien, soms hagelde het, soms waren er rukwinden en dan volgden er weer perioden met zon waardoor het echt Four Seasons In One Day werd. Aan onweer werd ook gedacht maar aan de pluviogrammen in Malderen te zien hebben de buienwolken zich nog steeds niet kunnen herstellen van hun Londerzeel-o-fobie. Gelukkig waren de fraaie wolkenlandschappen algemeen en dit alles konden we bij nog steeds zachte temperaturen tussen 6,8 en 12,8 graden aanschouwen. De stroming was westelijk tot noordwestelijk en na zonsondergang leek de buienactiviteit weer wat op te leven waardoor het in Malderen ook weer tot een stortbad(je) kwam dat met een donderslag werd afgesloten. Dit bracht het neerslagtotaal uiteindelijk op 13,8 mm.
Zaterdag, 7 maart 2020
Alle buienwolken zijn tijdens de nacht opgelost en wat er overbleef was een diepblauwe lucht waarin we de weldadige stralen van de krachtige lentezon konden proeven. En die zonnewarmte was nodig want bij minima van 1,3 graden kwam het tot grondvorst en dus ook rijpvorming en blauwe handjes voor degenen die vroeg op de fiets moesten. Lang konden we niet genieten van die zon want vanuit het westen dreven er al snel Altocumulusvelden binnen en later ook Cirrostratus en Altostratus. Na de middag kregen we nog hooguit een waterzonnetje te zien en uiteindelijk verzandde alles weer in een sombere en treurige toestand waarbij het kwik ook alle lentegevoel onderdrukte met 10,6 graden maximaal. Wel bleef het nog droog en wie de tijd buiten wilde doorbrengen kon dat dus nog mits het verrichten van zware inspanningen. De avond verliep eveneens droog, rustig en zwaarbewolkt terwijl de westenwind zwak bleef. Het neerslagtotaal bleef steken op 0,7 mm.
Zondag, 7 maart 2021
De dag begon ijskoud en zonnig bij minima van -4,5 graden. Er werd met een zwakke, noord-noordoostelijke wind echter vochtige lucht aangevoerd en daarin ontstonden in een mum van tijd stapelwolken die het de zon lastig maakten. Maar tegen de middag leek deze bewolking weer wat af te nemen en ging ze over in een soort van afgeplatte Stratocumulusrollen. Een heel verschil met het grootste deel van Nederland waar men met aaneengesloten Stratusbewolking te maken kreeg en het geklaag was daar dan ook niet uit de lucht. In Malderen was het echter geen perfect lenteweer want koud was het nog steeds bij maxima die op een belabberde 8,3 graden bleven steken. Zodra er een wolk voor de zon kwam scheelde het direct een jas of drie en wanneer die wolk weer weg was mocht dat allemaal gelijk weer uit. De bewolking nam verder af en tegen de avond bleven er enkel wat Cirruswolken over die vooral in het noorden en westen leken te hangen. Het koelde razendsnel af en op veel plaatsen kwam het dan ook meteen na zonsondergang al tot grondvorst. Al was dat ook niet moeilijk daar het ijs van de voorbije nacht niet eens volledig kon wegsmelten. Dit ijs kwam overigens van wat ouder water want vandaag was neerslag ook weer de grote afwezige met 0,0 mm.
Maandag, 7 maart 2022
De stroming is verder naar het oosten geruimd en droge landlucht slaagde erin de bewolking van de verzwakte storing weer naar het zuidwesten te drukken. Op de satellietbeelden was mooi te zien hoe alles in die richting in een scherp begrensde band van zuidoost naar noordwest liep, met Belgie op veilige afstand. Natuurlijk hoorde daar kou bij want onder de heldere hemel is het flink kunnen afkoelen en de oostenwind was ook nog eens erg krachtig waardoor het bijzonder schraal aanvoelde en wat er tijdens de nacht aan ijs is gevormd smolt niet eens meer weg overdag. En dit dus ondanks de erg felle zon en diepblauwe luchten die van achter glas eerder aan zomer deden denken zolang we het ijs maar met iets afdekten en niet naar die kale bomen en struiken keken. De temperaturen stegen van een ijskoude -1,9 graden in de ochtend naar een koele 7,5 graden overdag waarbij de dauwpunten nauwelijks boven het vriespunt kwamen. De droge lucht begon hier en daar ook al wat sporen achter te laten in de vorm van bruine plekken op de gazon. Tijdens de late namiddag leek de wind nog verder aan te spannen en werd het bijna stormachtig waardoor we al over goede isolatie moesten beschikken om de zonnewarmte binnen te houden eens deze onder was. Uiteraard was dit terug een dag zonder neerslag en ging de voorjaarsdroogte verder met een dagtotaal van 0,0 mm.
Dinsdag, 7 maart 2023
Vandaag stond in het teken van wolken, regen, kilte en guur weer waarbij de omgeving er al vroeg in de ochtend nat bij lag. De bewolking bestond uit Nimbostratus en Stratus en Stratus fractus waaruit het af en toe licht of matig regende. Soms waren er ook droge perioden al leek er ook dan nog steeds wat fijne motregen te vallen. Vanuit het noorden probeerden koudere luchtmassa’s dichterbij te komen en de wind begon ook geleidelijk van noordwestelijke naar noordelijke richtingen te ruimen. Tegen de avond begon de koele lucht het land dan te veroveren en nog voor zonsondergang zagen we een duidelijke terugval van het kwik dat net daarvoor nog op 5,1 graden kon pieken. Omstreeks 21H was de lucht blijkbaar al genoeg afgekoeld om natte flatsen op de dakramen te kunnen zien en voor de rest van de avond bestond de neerslag steeds uit heel natte sneeuw bij temperaturen die verder zakten naar de uiteindelijke minima van 1,8 graden. Het neerslagtotaal was na een ganse dag regen of gemiezer weer erg fors met 12,0 mm waardoor er dan toch nog een einde lijkt te komen aan de uitzonderlijk droge episode die we achter de rug hebben.
Donderdag, 7 maart 2024
De dag begon weer grijs, en er hing nu ook mist bij minima van 1,8 graden. Maar het wolkendek was dun en begon kort na zonsopgang al op te lossen waarbij het overging in Stratus fractus die eveneens verder oploste. Het werd zo alsnog een zonnige voorjaarsdag ondanks de weermodellen die tot voor kort een druilerige en grijze dag berekend hadden voor vandaag. Tegen de middag ontstonden er echter wolkenflarden en later gingen deze over in Cumulus waardoor het alsnog dreigde te verzanden in een sombere en kille episode zoals gisteren. Maar tijdens de namiddag begonnen de stapelwolken weer kleiner te worden en op te lossen zodat de zon weer terugkwam. Het bleef aan de koele kant maar door het slechts zwakke oost- zuidoostelijke briesje en het vele zonlicht voelde het bij die maxima van 10,9 graden toch op en top lenteachtig aan. Dit bleef zo tot de zon weer wat lager stond en de avondlijke afkoeling in de open en windstille atmosfeer haar werk begon te doen. Het kwik dook weer snel naar beneden en binnen de kortste keren was het weer bibberen en beven terwijl we steeds dichter bij het vriespunt kwamen Op de overvloedige dauw na konden we weer een dag zonder neerslag bijschrijven met 0,0 mm als resultaat.
Vrijdag, 7 maart 2025
Het was vanochtend al een heel stuk zachter dan we gewoon zijn met minima van 6,8 graden. Ook aan de grond hielden we het nipt positief met 0,4 graden. Dit alles bij een heldere hemel al waren er nu terug wat Cirrus plukjes te zien en een aantal eenzame maar opvallend lange contrails van vliegtuigen. Door de dag heen zagen we meer van die Cirrusplukjes overtrekken, soms in veldjes, soms alleenstaand en op andere momenten in kunstmatige vorm door die vliegtuigen. Tijdens de namiddag verschenen er ook wat Altocumuluswolkjes en deze zagen er soms fraai uit met allerlei interessante structuren en formaties. Ook deze wolken onderbraken de zonneschijn in Malderen niet al zal dat op andere plaatsen wel het geval geweest zijn voor enkele minuten. Omstreeks 16H verschenen er plots een paar Cumulus fractus wolkjes al verdwenen deze na een half uurtje weer. In het zuiden waren er toen meer Altocumulus lenticulariswolken te zien. Dankzij de hoge minima vanochtend waren we goed gelanceerd om nog meer thermische winst te boeken en dat leverde een aangename 18,5 graden op bij een vrij goed voelbare zuidelijke tot zuidwestelijke bries. Deze zwakte tijdens de avond af en het ging terug snel afkoelen, nog sneller zelfs dan gisteren waardoor we tegen middernacht reeds de minima van vanochtend bereikten. Deze temperatuur werd vandaag dus twee keer opgemeten. Dit alles uiteraard nog steeds in droge omstandigheden, de pluviometer was met 0,0 mm nog steeds leeg.