Dinsdag, 8 maart 2005
Net als gisteren kregen we opnieuw een zwaarbewolkte en wisselvallige dag waarbij de zon slechts sporadisch aan bod kwam in de namiddag. De activiteit van de buitjes liet echter nogal te wensen over met de 1,4 mm die we in totaal bijeenkregen (was gisteren trouwens ook gene vette) wat voor een stuk toe te schrijven was aan de erg hoge luchtdruk, op dit moment al 1026,2 hPa. Op thermisch gebied hebben we weer kleine vorderingen gemaakt met temperaturen die opliepen van 4,2 tot 7,8 graden terwijl er bijna niets meer overblijft van de sneeuw en het ijs dat zich tijdens de afgelopen winterprik heeft gevormd. Enkel de wind heeft zich nog steeds vastgebeten aan de noordelijke hoek waaruit ze vandaag 29 km/h haalde. Terwijl we nog steeds profiteren van de vrij zachte zeelucht zijn ze hierboven echter reeds plannen aan het smeden om de winter opnieuw te laten binnenvallen, en dat zullen we tegen het weekend geweten (en gevoeld) hebben...
Dinsdag, 8 maart 2006
Voor het eerst sinds een tijdje slaagde het kwik erin om een hele nacht boven het vriespunt te blijven, kouder dan 2,8 graden werd het niet. De aanvoer van zachte oceaanlucht betekende echter ook extra werkgelegenheid voor de pluviometers, vooral voor de middag werd het regenwater erg gul uitgedeeld. terwijl de rest van de dag ten prooi viel aan bijna continue motregen onder een grijze wolkenlucht die de zon geen enkele kans liet, al was er in de late avond eventjes een kleine glimp blauwe lucht te zien, maar voor iemand wel en goed kon beseffen dat dit een opklaring was, was ie alweer verdwenen achter nieuwe wolkenmassa's die in de loop van de avond nog meer motregen en lichte regen brachten. Ook de wind bleef niet werkloos toekijken en speelde het spel goed mee met haar snelheden tot 31 km/h uit overwegend zuidwestelijke richtingen, wat duidelijk genoeg was om nog zachtere lucht tot bij ons te brengen die de temperatuur verder opdreef naar 10,3 graden, een waarde die mogelijk nog een beetje kan stijgen in de loop van de avond, alsook het neerslagtotaal van 5,4 mm dat nog kan bijgevuld worden. Tussen twee depressies in zou het vannacht eventjes rustiger en droog moeten blijven, maar nog voordat het eerste daglicht morgenvroeg tot in Malderen kan doordringen zullen we alweer de speelbal zijn van massa's verse regen die ons samen met een nijdige zuidwester zullen geselen. De temperaturen blijven echter aan de zachte kant en dit tot aan het weekend wanneer we weer in koelere polaire lucht zullen verzeild raken. Na het weekend lijken de verste prognoses te duiden op een iets rustiger weerstype, maar van een echte lente - opstoot is voorlopig nog geen sprake.
Donderdag, 8 maart 2007
Tijdens het tweede deel van de nacht koelde het verder af richting de 3,6 graden die we in de ochtend konden noteren. De opklaringen zorgden ervoor dat de dag in een aangename lentesfeer verliep en de temperatuur steeg snel weer naar een maximum van 14,2 graden in de namiddag. De zon is in deze tijd van het jaar echter krachtig genoeg thermiek op gang te brengen waardoor zich kort voor de middag stapelwolkjes vormden die geleidelijk verder uitgroeiden tot ze ongeveer 5/8 van het luchtruim bedekten. De blauwe stukken werden hierbij opgefleurd met flinterdunne vederwolkjes waardoor het ondanks het regelmatig wegduiken van de zon een erg fraai en vooral fotogeniek weertype werd. Het bleef op deze locatie droog al heeft het wellicht niet veel gescheeld gezien de omvang van de stapelwolken. Later op de namiddag toen de zon weer zwakker werd, zakten de stapelwolken spontaan weer in elkaar en tegen zonsondergang bleef er slechts wat Cirrusbewolking over. In het westen verscheen echter een meer gesloten band van sluierwolken en deze is reeds de voorbode van een nieuwe regenzone die morgen een heel wat minder fraai weersbeeld zal opleveren. De temperatuur daalde hierbij gestaag al werd deze afkoeling later op de avond enigszins afgeremd door de opkomende bewolking. De wind was vandaag niet al te krachtig dankzij de nabijheid van een hogedrukkern, en haalde maximaal 20,9 km/h uit het west-zuidwesten.
Zaterdag, 8 maart 2008
Een strakblauwe lucht was hetgene waarmee we deze dag hoopvol begonnen. Het dreigde echter fout te lopen toen er vanuit het westen Cirrostratusbewolking kwam opzetten die deed denken aan een naderende regenzone. Niets was echter minder waar want het bleek om een ge soleerde band van hoge bewolking te gaan die niet rechtstreeks met een regenzone verbonden was en na enkele uren werd deze wolkenband die overigens weinig nadelige invloed had op de zon, weer dunner. Naast de hoge wolkensluiers werden er ook al snel stapelwolken gevormd waar de zon wel af en toe achter wegdook, maar ook deze waren niet in staat om neerslag op ons los te laten. Het steeds blauwer worden van de melklucht boven de stapelwolken was echter geen voorbode van mooi lenteweer want na de middag werden deze zo talrijk dat ze net als gisteren weer overgingen in een gesloten laag van Stratocumulus en Stratusbewolking. Het grootste deel van de namiddag verliep hierdoor in eerder sombere omstandigheden terwijl het ook erg kil aanvoelde doordat er relatief veel wind stond met snelheden tot 40,2 km/h uit het zuidwesten. De temperaturen schommelden bij dit alles tussen 2,6 en 11,3 graden. Ondanks de bewolking bleef het zowel tijdens de namiddag als avond (grotendeels) droog waardoor het neerslagtotaal opnieuw beperkt bleef tot 0,2 mm.
Zondag 8 maart 2009
Tijdens de nachtelijke uurtjes zijn we in de warme sector van een depressie terechtgekomen, wat zich vertaalde in zacht en regenachtig weer met redelijk wat wind. Het ging allemaal vrij snel want het koufront maakte reeds bij het eerste ochtendgloren haar opwachting, wat zich vertaalde in pittige regenvlagen en een merkbare afkoeling. Koud was het zeker niet te noemen want de temperaturen die 's nachts rond 10 graden schommelden, bleven op een ruime acht graden steken. Halverwege de voormiddag kwamen we dan in de opklaringen terecht en kon het onder rugdekking van een krachtige lentezon weer opwarmen tot de maxima die 13,0 graden bedroegen. Dit gebeurde tenmidden van prachtige wolkenlandschappen die zich tegen de diepblauwe lucht aftekenen. Er zaten ook voorjaarsbuien achter het front, maar deze hebben zich tot een trogvormige storing gegroepeerd, die zich vanmorgen nog steeds boven de Ierse Zee bevond. Tussen beide systemen in kwamen brede opklaringen voor, die vooral tijdens de namiddag voor een aangenaam, zomers aandoend weertype zorgden. Voor zover we beschutting konden vinden tenminste, want de wind was op sommige momenten een flinke spelbreker met haar snelheden tot 41,8 km/h uit het zuidwesten. Na zonsondergang konden we in de wegebbende schemeringskleuren toekijken hoe de eerste wolken van de buienlijn opdoemden, en met hun combinatie van Stratocumulus en Cirrusbewolking voor een fraai effect zorgden. De buien trokken met een aanzienlijke snelheid het binnenland in, waardoor het amper een half uurtje na het opmerken van de eerste wolkenvelden flink begon te gieten. Nog voor we konden beseffen wat er aan de hand was, hadden we de buienlijn reeds achter de rug en keken we aan tegen een heldere sterrenhemel waaronder het snel is gaan afkoelen. Dit leverde op het einde van het etmaal de minima op, die 1,1 graden bedroegen. In de pluvio heeft zich inmiddels 4,8 mm regenwater verzameld. Van de buien zijn we in elk geval nog niet verlost, want op de radar zijn nog een heleboel actieve neerslagkernen te zien die met duizelingwekkende snelheid op Malderen afstevenen...
Maandag, 8 maart 2010
Na een heldere nacht waren vorst en ijsvorming opnieuw schering en inslag bij temperaturen die naar -4,2 graden waren weggedoken. Even later was onze krachtige lentezon daar weer om de boel weer ontdooid te krijgen en op te warmen, wat ze echter maar een uurtje volhield. Vanuit het noorden is er immers een warmtefront komen afzakken waardoor we al snel af te rekenen kregen met Stratocumulusvelden. Deze breidden zich vanuit het noorden en noordoosten uit en lieten aanvankelijk nog een weinig zon door. De bewolking werd na verloop van tijd echter aaneengesloten en ging over in Stratus. Om het kille winterplaatje compleet te maken, ging het tegen de middag ook nog eens lichtjes sneeuwen. De sneeuwval werd geleidelijk intenser en op sommige plaatsen werd er een laagje van ongeveer een halve centimeter gevormd. De lucht werd echter vochtiger (stijgende dauwpunten) en het kwik steeg naar 2,2 graden zodat de sneeuw niet bleef liggen. Enkel op geisoleerde plekjes in het gras en tussen de boomtakken bleven er wat sneeuwresten hangen die het volhielden tot het kwik 's avonds weer onder het vriespunt dook. Het warmtefront deed haar naam dus weinig eer aan, en we zagen de bewolking over gaan in Stratus fractus terwijl er steeds bredere opklaringen binnenschoven. We kregen opnieuw met een oostelijke tot noordoostelijke stroming te maken, waarbij de windsnelheden opliepen tot 17,7 km/h uit het noord- noordoosten. Tijdens de avond zwakte de wind weer wat af en omstreeks 22H30 dook het kwik in thermometerhut terug onder nul. De sneeuw (of het gedeelte dat ervan gesmolten is) heeft het dagtotaal op een bescheiden 0,2 mm gebracht.
Dinsdag, 8 maart 2011
Bij minima van -4,4 graden waanden we ons vanochtend terug in het putje van de winter, maar de ontluikende voorjaarsbloemen en de uitbundige vogelzang brachten ons meteen weer in het juiste seizoen. De zon was er ook al snel bij in de nog steeds kraakheldere en diepblauwe lucht en het op gang komen van een zuidelijk luchttransport zorgde ervoor dat er meteen komaf werd gemaakt met de vorst. De aangevoerde lucht was nog steeds erg droog waardoor de dauwpunten voor het grootste deel van de dag onder het vriespunt bleven. Dit was vooral op schaduwplekken te merken waar nog steeds ijs werd gevormd bij maxima van 13,0 graden. Na de middag werd de lucht iets vochtiger en begon het wat nevelig te worden als aanloop van een weersverandering die ons de komende dagen met veel wolken maar iets zachtere temperaturen te wachten staat. De wind draaide naar het zuidwesten en was meestal aan de zwakke kant al zat er een enkele uitschieter tot 33,8 km/h tussen. De nakende weersverandering kwam vooral na zonsondergang goed tot uiting toen de temperatuur slechts langzaam bleek te zakken. Daar waar we gisteren rond hetzelfde tijdstip nog maar een paar graden boven het vriespunt zaten, bleven de temperaturen nu rond 10 graden schommelen. De wolken en neerslag bleven niettemin op afstand waardoor we met een dagtotaal van 0,0 mm konden afsluiten.
Donderdag, 8 maart 2012
Na een heldere nacht waarin het ondanks het ontbreken van isolerende bewolking vorstvrij bleef met minima van 1,7 graden, volgde een zonnig en lenteachtig weertype. De luchtdruk steeg snel en restanten van noordzeebuien zorgden af en toe voor een veldje Stratocumulusbewolking dat vanuit het noordwesten binnendreef. Daarna werden er Cumuluswolken gevormd die niet meteen tot grote afmetingen uitgroeiden, maar het door hun grote aantal de zon knap lastig maakten. In de hogere luchtlagen was ook wat Cirrus en Cirrostratus te zien, maar verdere gevolgen bracht dit niet met zich mee. Het warmde op tot 10,7 graden en de wind zocht de west- noordwestelijke hoek op met snelheden tot 27,4 km/h. Zoals het met Cumuluswolken dikwijls vergaat, losten ze 's avonds door het wegvallen van de thermiek op en eindigden we de dag in nagenoeg heldere condities op wat Cirruswolkjes na. Er volgde een fikse afkoeling die ons tegen middernacht naar een tweetal graden bracht. Neerslag is er vandaag niet gevallen dus we konden 0,0 mm bijschrijven als dagtotaal.
Vrijdag, 8 maart 2013
Het had vanochtend veel weg van een typische zomerochtend met wat nevel, een veelbelovende blauwe lucht en zachte minima van 8,9 graden. We begonnen de dag dan ook met behoorlijk wat zonneschijn terwijl het al snel ging opwarmen. De bewolking bestond uit Cirrus en in het zuidwesten hing een dichte massa cirrus spissatus bewolking die het uiterlijk van verijsde buienwolken had welke klaarstonden om die zomerdag nog meer te typeren. Het ging echter om onschuldige wolken, althans wat stormen en heftige weersverschijnselen betreft. Voor de zon waren ze een stuk minder onschuldig want die kreeg het steeds moeilijker toen er dikkere sluierbewolking binnendreef. Een proces dat erg langzaam verliep, en zo konden we tot ongeveer halfweg de namiddag van een lenteachtig weertype genieten bij temperaturen die vlot 15,7 graden haalden. Vanuit het noorden kwam ondertussen zeer koude lucht afzakken en dit zorgde voor zeldzaam grote temperatuursverschillen in de Benelux. Het Noorden van Nederland flirtte met het vriespunt terwijl Belgi zich nog kon koesteren in de eerdergenoemde maxima. Door de langzame progressie van de koude lucht waren de frontale systemen tussen beide luchtmassa's niet bepaald actief, maar naar de avond toe kwam daar verandering in en begon er zich een regenzone te vormen welke die naam meer dan waard was. Deze raakte ook nog eens doorspekt met pittige buien die onderandere in Dendermonde voor een ware stortvloed zorgden omstreeks 19H. Zoals dat bij buien meestal gaat waren er weer grote plaatselijke verschillen en bleek Malderen nog maar 1,6 mm verzameld te hebben toen Dendermonde al bijna van de kaart was gespoeld. Maar droog bleef het er zeker niet en later op de avond kwam het terug tot buien die het neerslagtotaal verder opvijzelden naar 3,0 mm. Doordat we op de overgang van zuidwestelijke stromingen naar een ijzige noordooster zaten, was er nauwelijks wind en zorgden de buien zelfs voor een tropisch sfeertje. De maximumsnelheid werd eerder op de dag al bereikt met 17,7 km/h uit het oost- zuidoosten.
Zaterdag, 8 maart 2014
(Nepal) We begonnen de dag in Pokhara andermaal in heldere omstandigheden, maar deze keer werden er veel meer stapelwolken gevormd en waren de Cumulonimbuswolken boven de bergen er meteen als de kippen bij. Toch sloegen we erin om het droog te houden en werd het net als gisteren aangenaam zomerweer met maxima van om en bij de 25 graden. De toegenomen bewolking was duidelijk te wijten aan een front of troglijn want tijdens de avond nam de bewolking verder toe in plaats van op te lossen door de dagelijkse gang. Het ging nu om Cirrostratus, Cumulus congestus en uitgestrekte, dikke Stratocumulusvelden waardoor het er dreigend uitzag. Ook deze bewolking bracht echter geen regen terwijl de invallende stralenbundels van de zon voor mooie lichteffecten zorgden tegen de donkere wolkenmassa's
Zondag, 8 maart 2015
(Nepal) Een veld met Altocumulus floccus bewolking verraadde een nog steeds onstabiele atmosfeer waarbij opviel dat de bewolking vooral boven en ten noorden van ons zat terwijl het zuiden helder was. Er dreven vervolgens velden Altocumulus en Cirrus bewolking over en na de middag werden terug flinke Cumuluswolken gevormd in de bergen. Deze ontwikkelden zich tot volwassen, massieve Cumulonimbuswolken met bijhorende buien. Ook op de rit van Besi Sahar naar Pokhara waren we niet veilig voor de buien die zich aanvankelijk enkel in de bergen ontwikkelden en kwam het tijdelijk tot een paar flinke plensbuien. In Rupa Tal druppelde het nog na en probeerde er zich een nieuwe reeks buien te vormen uit de outflow van de eerder gevormde buien. Maar dit leverde niets meer op en het bleef tijdens de avond rustig en aangenaam zacht op deze lokatie. Het klaarde geleidelijk op tot het tegen middernacht weer zo goed als helder was.
Dinsdag, 8 maart 2016
(Indonesie) Het was drukkend warm vanochtend en er hing terug veel Cumulus fractus bewolking. Deze loste geleidelijk op waardoor de zon het kon overnemen en het terug ondraaglijk heet werd. Veel bewolking was er boven ons uiteindelijk niet meer te zien maar in de verte begonnen er weer flinke stapelwolken te ontstaan naar de avond toe waaruit we ook verschillende onweersbuien konden zien ontstaan. Daarin bliksemde het na zonsondergang af en toe al bleven de buien zelf op veilige afstand om de dag droog af te sluiten.
Woensdag, 8 maart 2017
Op nadering van het warmtefront is de bewolking tijdens de nachtelijke uren alleen maar verder toegenomen, maar toch is het de hele nacht droog gebleven. Door de bewolking bleef de vriezeman op veilige afstand en zijn de minima op 4,8 graden uitgekomen, welke al erg vroeg in de nacht bereikt werden. Omstreeks 6H gebeurde het dan toch en bereikte de neerslag ons die overigens al een hele tijd bezig was in het westen van het land. Het begon met wat licht gedruppel maar het ging verbazend snel over in matige tot periodiek erg zware regenval. Zeker als we de radar erbij nemen die een erg langzame toename van de neerslag zou doen vermoeden. Tijdens de uren daarop werd de neerslag weer wat lichter (het zwaartepunt bevond zich overigens ten noorden van ons in Nederland) maar het bleef niettemin een erg druilerige, sombere en verregende toestand. Overdag veranderde er niet veel en kregen we afwisselend motregen en lichte of soms matige regenval uit een met afwisslend Altostratus, Nimbostratus, Stratus fractus en Stratus bedekte hemel. De letterlijk positieve zijde van dit alles was de aanvoer van zachte lucht, want het voelde zeker niet koud aan met maxima van 11,6 graden. Al is deze opmerking natuurlijk zout in de wonde voor de verstokte winterliefhebber en de lenteliefhebber die liever al een vijftien plusser op de thermometerbuis had willen zien verschijnen die bij voorkeur ook nog eens moeilijk leesbaar zou geweest zijn door het felle zonlicht dat er had moeten opvallen. Maar het werd dus niets van dit alles en tijdens de avond kwamen we geleidelijk onder invloed van een koufront waardoor de regen een buiig karakter kreeg. Het voordeel van dit alles was dat er nu ook droge perioden tussen zaten, maar het vergde heel wat planning en timemanagement skills om daar profijt uit te trekken want de droge perioden duurden maar een vijftal minuten en de regenbuien die ertussen vielen waren in staat om ons nog veel sneller nat te maken dan de regen die overdag viel. Tijdens de late avond werd het dan toch nog definitief droog en zagen we het bleke schijnsel van de wassende maan weer door het uitrafelende wolkendek priemen. In de weerkaatsing daarvan konden we het neerslagtotaal van 11,1 mm aflezen waarmee we deze dag ook afsloten.
Donderdag, 8 maart 2018
Het is tijdens de nacht grotendeels droog gebleven en door een mix van opklaringen en polaire lucht voelde het weer erg kil aan met minima van 2,7 graden. De bewolking zag er bedrieglijk stabiel uit met uitgestrekte Stratocumulus velden waartussen nog blauwe stukken te zien waren (perlucidus). Maar dan zagen we in die opklaringen de bovenlucht van Altostratus opdoemen in het westen en het was meteen duidelijk dat er nog een buienlijn in aantocht was. En deze sloeg onderandere in Brussel nog voor 8h toe. Daarna klaarde het weer op maar de indraaiende occlusie van het lagedruksysteem dat dit op haar geweten heeft, volgde al snel en in een gunstige omgeving van shear en vorticiteit zorgde dit voor lokaal schade door grote hagel en zelfs een windhoos. Malderen lag ruim onder het uiteinde van deze buiencluster en daar bleef het bij wind een een flinke zak water die 7,5 mm bleek waard te zijn. De aangevoerde lucht bleef polair waardoor de maxima bescheiden bleven met 8,3 graden (al was dit tegen vorige week natuurlijk nog zeer royaal). De avond verliep rustig, de onschuldige Cumuluswolkjes die de hele dag de hemel gesierd hebben losten op en in het zuidoosten was nog enige tijd een band met Cumulonimbi te zien van de wegtrekkende buien alvorens het volledig helder werd. Nederland bleef nog een hele tijd onweers- en hagelmeldingen produceren die voor een Londerzeelse inwoner natuurlijk zeer ongeloofwaardig overkwamen onder deze heldere hemel. We sloten de dag onder een fonkelende sterrenhemel al waarbij de afkoeling door de wind geremd werd.
Vrijdag, 8 maart 2019
Terwijl de nacht ondanks de buien gisterenavond vrij rustig verliep, konden we vandaag weer typische buienluchten zien met Stratocumulus, Cumulus congestus, Stratus fractus en Cirrus densus. Daartussen waren nog steeds diepblauwe luchten te zien wat al snel voor een aantal mooie zonnige perioden zou zorgen tussendoor. Langzaam maar zeker werd de lucht stabieler en ging de buienactiviteit er weer uit. We kregen een overgang naar mooiweerswolken waarvan slechts enkelen plaatselijk nog wat gedruppel opleverden. Het warmde op van 4,9 naar 12,3 graden. Tegen het einde van de namiddag zagen we opeens een muur van Cirrostratus en Altostratus opduiken en leek het alsof we ons voor een kleine zondvloed mochten opmaken. Doch het zag er blijkbaar dreigender uit dan het was en het bleef gewoon droog waarbij we meestal nog een waterzonnetje zagen doorheen Altostratus translucidus bewolking. We gingen een rustige avond in waarbij het in eerste instantie droog bleef doch later ging het dan toch nog regenen wat het dagtotaal op 2,9 mm bracht.
Zondag, 8 maart 2020
De hemel zag er vanochtend heel vredevol en onschuldig uit met rustiek ogende Stratocumulusvelden. Het is bij dit alles afgekoeld tot 7,4 graden. Wie zich al opmaakte voor een buitendagje in droge omstandigheden, kwam bedrogen uit want er was al de nijdige zuidwestenwind die aankondigde dat dit geen gewone Stratocumulusvelden waren. En dan zagen we een zone met Stratus fractus bewolking opzetten waarboven de Stratocumulusvelden door elkaar leken gewoeld te worden. In een mum van tijd breidde dit fenomeen zich uit over het ganse luchtruim en kort daarna begon het dan te regenen. De regen was het ene moment hevig en het andere moment eerder druilerig maar het was wachten tot een eind in de namiddag voordat het weer droger begon te worden. Dit ging gepaard met een paar schuchtere opklaringen tenmidden van Stratus fractus en Altostratus bewolking maar er viel bij momenten nog motregen. Het kwik kwam uit op 11,6 graden. Omstreeks 17H vielen er plots dikkere druppels en wat later volgden er weer regenbuien die tamelijk pittig waren zonder dat het echter een zondvloed werd. We kwamen geleidelijk in polaire lucht achter een koufront terecht waar ruimte was voor langere droge perioden maar waar hier en daar nog een verrassingsbuitje kon opduiken. In Malderen was dit echter niet meer het geval en werd het neerslagtotaal van 1,1 mm dus definitief.
Maandag, 8 maart 2021
De heldere hemel heeft zoals verwacht weer voor een flink potje nachtvorst gezorgd. In Malderen is het afgekoeld tot -2,3 graden en lag de omgeving er weer berijpt bij. Daarna begon de dag zonnig en er onstonden wat stapelwolkjes. Maar vanuit het westen begonnen er Altocumulusvelden en Cirrusbewolking binnen te drijven die een regenzone aankondigden. De zon dook hier af en toe al achter weg al bleef het nog steeds erg vriendelijk tijdens de daglichtperiode. Het warmde op tot 10,1 graden en de wind begon via het noorden naar noordwestelijke richtingen te krimpen op nadering van de depressietrein. Een paar uur na zonsondergang was het dan zover en konden we het getik van de eerste druppels horen. Heel veel activiteit zat er overigens niet op deze storing en tegen het einde van de avond was het neerslagtotaal dan ook nog niet verder dan 0,0 mm gekomen.
Dinsdag, 8 maart 2022
Ook vandaag was weer een dag met twee gezichten, namelijk een winterfacade die ons confronteerde met ijzige minima van -3.9 graden in een bevroren en berijpte wereld, waarna we overdag dan het lentegezicht te zien kregen toen de zon weer ononderbroken ging schijnen in een staalblauwe hemel. Er kwam zelfs een zomers blosje op dat gezicht want de schrale oostenwind waarmee we gisteren nog te maken kregen is flink afgezwakt en zeker tijdens de namiddag konden we ons op beschutte plekken in de zon al aan een zomerse outfit wagen. En dit terwijl het kwik op 13,0 graden bleef steken en er door de lage dauwpunten de hele dag een schil van ijs op plassen en sommige vijvertjes bleef liggen. Eens de zon onder was koelde het overigens weer bliksemsnel af en ziet het er naar uit dat het overgebleven ijs gewoon zal aangroeien komende nacht. Wat we dan weer niet van het neerslagtotaal van 0,0 mm kunnen zeggen in deze heldere en droge omstandigheden.
Woensdag, 8 maart 2023
Wat gisterenavond begon met natte flatsen is vanochtend over gegaan in echte sneeuw die ook bleef liggen. Al waren het niet meteen grote hoeveelheden want het dekje had de grootste moeite om verder dan 2 centimeter te komen. De neerslag viel ook eerder als motsneeuw al begon deze tijdens de voormiddag tijdelijk over te gaan in sneeuw met dikkere vlokken. Daarna volgden er een paar drogere perioden afgewisseld met sneeuwbuien maar door indirecte warmtestraling begon de sneeuw overal reeds af te smelten en dat gebeurde spoedig aan een hoger tempo dan wat erbij viel. Toen het kort voor de middag definitief droog werd en er een flauw zonnetje doorheen kwam smolt de sneeuw aan een ijltempo verder af. De bewolking begon daarna weer toe te nemen (Altostratus en Stratus) waardoor de invloed van de zon op het smeltproces minder werd, maar nu was de luchttemperatuur al naar 2,3 graden gestegen waardoor er uiteindelijk niet al te veel van het sneeuwdekje overbleef. De genadeklap volgde dan kort voor zonsondergang toen het gewoon ging regenen vanuit het zuiden. Deze neerslag had een licht buiig karakter met soms droge perioden ertussen maar er was geen enkel spoor van sneeuwvlokken meer in te zien. Ook tijdens perioden van fellere regen was dat zo al viel het wel op dat de druppels op sommige momenten erg dik waren waardoor de regen tropisch aan deed. Boven het zuiden van het land was trouwens ook behoorlijk wat onweer actief en het contrast met delen van Nederland waar het wel is gaan sneeuwen was dan ook erg groot. De afwisseling van buien en droge perioden ging voor de rest van de avond door en we kwamen zo nog op een neerslagtotaal van 15,0 mm. Het is ook weer wat gaan afkoelen maar de minima van 0,2 graden tijdens de sneeuw vanochtend werden niet meer scherp gesteld.
Vrijdag, 8 maart 2024
Het is tijdens de nacht helder gebleven maar de oost- zuidoostelijke wind is wat gaan aanwakkeren waardoor de minima nog enigszins op peil werden gehouden met 1,7 graden (luchtmenging). Overdag nam deze wind verder toe en werd het dus schraal al bleef het wel volledig helder en zonovergoten in de droge landlucht die nu werd aangevoerd. Van achter glas was het dus een en al lente (om niet te zeggen zomer) terwijl het aan de andere kant daarvan een en al wintergevoel was. Deze kant van het glas werd het ook niet warmer dan 12,6 graden. Het bleef helder tot ergens laat in de namiddag toen we toch weer Cirrostratus en Altostratus zagen opdoemen vanuit het zuidwesten waar de diepblauwe kleuren van de lucht al enige tijd fletser begonnen te worden. Veel verder dan deze bewolking kwam het overigens (nog) niet en de lentesfeer bleef er dus in zitten. Na zonsondergang koelde het terug snel af en was het dus eerder wintersfeer wat de klok sloeg. We slaagden erin de dag droog te eindigen met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zaterdag, 8 maart 2025
Na een fraaie zonsopgang met warme kleuren maar frissere minima van 5,3 graden (aan de grond zelfs vorst met -0,9 graden) waren we opnieuw gelanceerd voor een erg fraaie lentedag met zomerse trekjes. De wind kwam uit zuidelijke tot zuidoostelijke richtingen en er werd warme en drogen landlucht aangevoerd. De enige bewolking die we zagen bestond uit Cirrus en vliegtuigstrepen. Al leek het tijdens de voormiddag heel even verkeerd te lopen toen we plots Stratus fractus plukjes zagen binnentrekken vanuit het westen. Maar deze verdwenen na enkele minuten weer en het waren uiteindelijk alleen die hoge wolkensluiers welke overbleven. Deze hinderden de zon nauwelijks en het warmde snel op naar 19,4 graden. Op het einde van de namiddag zagen we wat meer sluierwolkjes verschijnen in het zuiden en westen en er waren zelfs wat Altocumulusbankjes te zien wat verderop. Maar ook dat had geen verdere gevolgen. Tijdens de avond koelde het dan opnieuw snel af onder een open hemel en aan de grond zaten we tegen middernacht zelfs alweer op het vriespunt. En deze snelle afkoeling was natuurlijk geen wonder in de zeer droge luchtmassa waarin we ons bevonden, de RV daalde naar 35% tijdens de late namiddag. Omstandigheden waarin je ook moeilijk een neerslagtotaal kunt verwachten, of het nu echte regen is of condens of smeltende rijp en dus sloten we terug af met 0,0 mm als dagtotaal.